acad3d

توجه: به دلیل آنکه مالکین سایت مایل به ارائه متن تایپ شده نیستند، آن را به صورت کاملا به هم ریخته در این قسمت قرار داده اند. برای دسترسی به مطالب آموزشی، از سایت www.learninweb.com استفاده کنید.
 بازديد شد.

مدلسازي‌ توپر، به‌ روشي گفته‌ ميشود كه‌ با استفاده‌ از آن‌ به‌ جاي‌ اينكه‌ در نماي  Wireframe اشياء را بصورتي ايجاد كنند كه‌ شامل‌ صفحات‌ متصل‌ به‌ هم‌ باشند، از همان‌ ابتدا آن‌ شيء را بصورت‌ مجموعه‌اي‌ از اشياء توپر سه‌ بعدي‌ از پيش‌ تعريف‌ شده‌، ايجاد ميكنند. بنابراين‌، وقتي بخواهيد براي‌ مدلسازي‌ سه‌‌بعدي‌، روش‌ مدلسازي‌ توپر را به‌ كار ببريد، بايد كار را با شكلـهاي‌ پايه‌ مانند مكعب‌، مخروط، استوانه‌، كره‌ و غيره‌ شروع‌ كنيد. به‌ اين‌ شكلـهاي‌ پايه‌، اصطلاحا شكلـهاي‌ اولـيه‌ (Primitive) گفته‌ ميشود.
 
شكلـهاي‌ اولـيه‌ را ميتوان‌ با يكديگر تركيب‌ نمود تا شكلـهاي‌ ثانويه‌ ايجاد شوند. روشهاي‌ معمول‌ براي‌ اينكار عبارتند از:
- قطع‌ كردن‌ : (Intersection) در اين‌ روش‌ فقط سطح‌ مقطع‌ اشياء براي‌ ايجاد شكل‌توپر مورد استفاده‌ قرار ميگيرد.
-تفريق‌ كردن‌ : (Subtraction) در اين‌ روش‌ يكي از اشياء، ديگري‌ را برش‌ ميدهد.
-پيوند : (Union) در اين‌ روش‌، هر دو شكل‌ ابتدايي به‌ يكديگر پيوند خورده‌ و يك‌ شكل‌ منفرد ايجاد ميكند
-تداخل‌ : (Interference) با اين‌ روش‌ ميتوانيد محل‌ دقيق‌ تلاقي دو يا چند شكل توپر را در فضا تعيين‌ كنيد.

تمام‌ دستوراتي كه‌ براي‌ ايجاد شكلـهاي‌ اولـيه‌ مورد استفاده‌ قرار ميگيرند و نيز بسياري‌ از دستوراتي كه‌ براي‌ ويرايش‌ اشياء توپر به‌ كار خواهند رفت‌، از طريق‌ نوار ابزار Solids Editing و Solids در دسترس‌ قرار ميگيرند. ما خودمان‌ اين‌ نوارهاي‌ ابزار را به‌ مجموعه‌ نوار ابزارهاي‌ محيط AutoCAD اضافه‌ كرده‌ايم‌ تا كارمان‌ را براي‌ طراحي يك‌ قطعه‌ فولادي‌ شروع‌ كنيم‌.
 
براي‌ كار روي‌ مدلسازي‌ سه‌ بعدي‌ توپر، ابتدا بايد تنظيمات‌ دلـخواه‌ خود را روي‌ محيط AutoCAD انجام‌ دهيد. ما اين‌ تنظيمات‌ را (تنظيماتي مانند فعال‌ كردن‌ قابلـيت‌ هاي‌ Grid و Snap و نيز قابلـيت‌ نشان‌ دادن‌ مختصات‌ بصورت‌ ديناميك) خودمان‌ انجام‌ ميدهيم‌. چنانچه‌ با اين‌ گزينه‌ها آشنايي نداريد، ميتوانيد به‌ CD سطح‌ اول‌ آموزش‌  AutoCAD شركت‌ انياك‌ مراجعه‌ كرده‌ و طريقه‌ كار با اين‌ تنظيمات‌ را فرا بگيريد. در صفحه‌ بعد، ما فايل‌ جديدي‌ به‌ نام‌ Bracket را ايجاد و ذخيره‌ كرده‌ و تنظيمات‌ مورد نياز را بر روي‌ آن‌ اعمال‌ ميكنيم‌. توجه کنيد که فايل جديد از نوع Imperial است.

اكنون‌ آماده‌ايد كه‌ كار با مدل‌ سازي‌ توپر را شروع‌ كنيد. كارمان‌ را با ابزارBox  براي‌ ترسيم‌ يك‌ مكعب‌ به‌ عنوان‌ شكل‌ پايه‌، آغاز ميكنيم‌.
روي‌ ابزار Box كلـيك‌ كنيد.

در محل مشخص شده با فلش قرمز كلـيك‌ کنيد.

عبارت‌ @,  را تايپ كنيد.

عدد  را وارد کنيد.

کليد Tab را فشار دهيد.

عدد  را وارد کنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

اكنون‌ AutoCAD با پيغام‌ Specify Height از شما ميخواهد كه‌ ارتفاع‌ مكعب‌ را در جهت‌ محور Z تعيين‌ كنيد.
عدد  را تايپ كنيد. 
 
كلـيد Enter را فشار دهيد.

براي‌ مشاهده‌ بهتر مكعب‌، بايد زاويه‌ ديد را تغيير دهيد. براي‌ تغيير زاويه‌ ديد، از دستور VPoint استفاده‌ كنيد.
منوي‌ View را باز کنيد.

منوي‌ فرعي D View را باز‌ كنيد.

از منوي فرعي باز شده،‌ گزينه‌Viewpoint Presets  را انتخاب نماييد.

با پنجره‌ Viewpoint Presets قبلاً آشنا شده‌ايد. اين‌ بار ميخواهيم‌ تغيير زاويه‌ ديد را با استفاده‌ از جعبه‌ متن‌ هاي‌ واقع‌ در پايين‌ صفحه‌ انجام‌ دهيم‌.
روي‌ جعبه‌ متن‌ From X Axis دابل‌ كلـيك‌کنيد.

عدد   را تايپ كنيد.

كلـيد Tab را فشار دهيد.

عدد   .   را تايپ‌ کنيد.

روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

همانطور كه‌ ميبينيد زاويه‌ ديد طرح‌ تغيير كرده‌ است‌. در صفحه‌ بعد ما خودمان‌ بزرگنمايي طرح‌ را كوچكتر مي‌كنيم‌.

ما براي‌ مشاهده‌ بهتر، بزرگنمايي طرح‌ را كمي‌ كوچكتر كرده‌ايم‌. حالا اجازه‌ دهيد مكعب‌ ديگري‌ را ايجاد كنيم‌ كه‌ لـبه‌ پائيني قطعه‌ فولادي‌ را تشكيل‌ خواهد داد. اين‌ طرح‌ اولـيه‌ را با استفاده‌ از چند خطي (Polyline) انجام‌ ميدهيم‌. از آنجا كه‌ قبلا با اين‌ ابزار كار كرده‌ايد، لـذا در صفحه‌ بعد خودمان‌ اين‌ كار را انجام‌ ميدهيم‌.

براي‌ سه‌ بعدي‌ (برجسته)‌ نمودن‌ اين‌ چند خطي، از ابزار Extrude استفاده‌ كنيد.
روي‌ ابزار Extrude در نوار ابزار Solid كلـيك‌ كنيد.

روي‌ چند خطي كلـيك‌ كنيد تا انتخاب‌ شود.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

AutoCAD با پيغام‌ Specify height of extrusion از شما ميخواهد ارتفاع‌ برجستگي را وارد كنيد. پيغام‌ دوم‌ پس‌ از اين‌ پيغام‌ نيز براي‌ تعيين‌ زاويه‌ باريك‌ شدن‌ شيء استفاده‌ ميشود.
عدد    را تايپ كنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

حال‌ ميخواهيم‌ ببينيم‌ چگونه‌ ميتوان‌ دو شيء ايجاد شده‌ را به‌ يكديگر اتصال‌ داد. براي‌ اينكار ابتدا مكعب‌ جديد را در محل‌ مناسب‌ قرار داده‌ و سپس‌ آنها را به‌ يكديگر متصل‌ خواهيم‌ كرد.

مشاهده‌ مينمائيد كه‌ ما مكعب‌ جديد را به‌ محل‌ مورد نظر انتقال‌ داده‌ايم‌. حال‌ كافي است‌ كه‌ شما فرمان‌ Union را براي‌ اتصال‌ آنها به‌ يكديگر اجرا كنيد.
روي‌ ابزار Union واقع‌ در نوار ابزار Solids Editing كلـيك‌ كنيد.

با صدور فرمان‌ Union، AutoCAD  از شما ميخواهد كه‌ اشياء مورد نظر را انتخاب‌ كنيد. در صفحه‌ بعد، ما خودمان‌ اين‌ كار را براي‌ شما انجام‌ ميدهيم‌.

همانطور كه‌ مشاهده‌ ميكنيد، ما اشياء موجود در صفحه‌ را براي‌ شما انتخاب‌ كرده‌ و تنها كافيست‌ كه‌ شما كلـيد Enter را براي‌ تائيد انتخاب‌ فشار دهيد.
كلـيد Enter را فشار دهيد.

اكنون‌ شكلـهاي‌ مزبور به‌ يكديگر متصل‌ شده‌ و يك‌ شيء منفرد را تشكيل‌ دادند و از اين‌ به‌ بعد وقتي آن‌ را انتخاب‌ كنيد، بصورت‌ يك‌ شيء منفرد رفتار خواهد كرد. ما در نظر داريم‌ كه‌ سوراخهايي در اين‌ شيء ايجاد كنيم‌.
روي‌ ابزار Cylinder كلـيك‌ كنيد.

در محلـي كه‌ توسط فلش قرمز مشخص شده است، كلـيك‌ كنيد.

‌عدد   .   را تايپ کنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

در صفحه‌ قبل‌، شعاع‌ استوانه‌ را برابر با.  واحد تعيين‌ كرديد. براي‌ پايان‌ دادن‌ به‌ فرمان‌ Cylinder، بايد ارتفاع‌ استوانه‌ را نيز تعيين‌ كنيد.
‌عدد     را تايپ کنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

به اين ترتيب، اولـين‌ استوانه‌ را براي‌ ايجاد سوراخها را طراحي كرديد. در صفحه‌ بعد، براي‌ راحتي كار ما به‌ همين‌ طريق‌ استوانه‌ ديگري‌ را نيز به‌ طرح‌ اضافه‌ مي‌كنيم‌.

همانطور كه‌ گفتيم‌، ما در اينجا استوانه‌ ديگري‌ را در فاصلـه‌  واحد از استوانه‌ اول‌ ترسيم‌ نموده‌ايم‌ تا ادامه‌ كار را براي‌ شما راحت‌ تر كرده‌ باشيم‌. حالا استوانه‌ها را بعنوان‌ شكل‌ اولـيه‌ در اختيار داريد، اما بايد رابطه‌ آن‌ با شي مركبي كه‌ اخيرا با استفاده‌ از دو مكعب‌ ايجاد كرديد، را نيز تعريف‌ كنيد.
روي‌ ابزار Subtract كلـيك‌ كنيد.

براي‌ ايجاد ارتباط بين‌ استوانه‌ها و شيء مركب‌، بايد ابتدا شيء مركب‌ را انتخاب‌ نموده‌ و كلـيد Enter را فشار دهيد و سپس‌ دو شيء استوانه‌را انتخاب‌ كنيد. ما باز هم‌ كار انتخاب‌ اشياء را خودمان‌ انجام‌ مي‌دهيم‌.

ملاحظه‌ ميكنيد كه‌ اشياء انتخاب‌ شده‌اند و حالا بايد كلـيد  Enter را فشار دهيد سپس بايد استوانه ها را انتخاب کنيد.
كلـيد Enter را فشار دهيد. 
بازديد شد.

مدلـهاي‌ سه‌ بعدي‌ كه‌ تاكنون‌ بر روي‌ آنها كار مي¬كرديد، با استفاده‌ از ابزارهاي‌ ايجاد مدلـهاي‌ توپر ايجاد ميشدند. اما در اينجا بر روي‌ مدلـي كار خواهيد كرد كه‌ از دو ساختمان‌ واقع‌ در نبش‌ يك‌ خيابان‌ تشكيل‌ شده‌ است‌. كار را با ايجاد طرح‌ اولـيه‌ براي‌ رندر سازي‌ شروع‌ خواهيد كرد. در صفحه‌ بعد، فايل‌ faced.dwg را براي‌ شما باز كرده‌ و نوار ابزارهاي Render، Lights و Visual styles را نيز به‌ صفحه‌ اضافه‌ ميكنيم‌.
 
ميخواهيم‌ كارمان‌ را با ايجاد طرح‌ اولـيه‌ براي‌ رندر كردن‌ شروع‌ كنيم‌. براي‌ اينكار بايد ابتدا پنجره‌ Render را باز كنيم‌.
روي‌ ابزار Render درنوار ابزار Render كلـيك‌ كنيد.

فعلا گزينه‌هاي‌ پيش‌ فرض‌ را در پنجره‌ Render پذيرفته‌ و طرح‌ حاضر را رندر مي كنيم‌. در آينده‌ با جزئيات‌ اين‌ پنجره‌ بيشتر آشنا خواهيد شد.
روي‌ كلـيد Render كلـيك‌ كنيد.
 
بعد از اين‌ كه‌ كار رندر كردن‌ توسط اتوكد به‌ پايان‌ رسيد، مدل‌ سه‌ بعدي‌ به‌ صورت‌ مدلـي از نوع‌ Surface-Shaded (داراي پوسته) ظاهر خواهد شد. وقتي مدلـي را بدون‌ تنظيمات‌ خاص‌ رندر كنيد، به‌ مدلـي دست‌ پيدا خواهيد كرد كه‌ Z Buffer Shaded Model ناميده‌ ميشود. درصفحه Render در سمت راست شما مي مي‌توانيد اطلاعاتي درباره تنظيمات Render ببينيد همچنين در قسمت پائين نام فايل خروجي، سايز، نما و زمان ساخت را مي مي‌توانيد ببينيد.
روي کليد Close کليک کنيد.

قابلـيت‌ افزودن‌ نور خورشيد به‌ طرح‌، يكي از ويژگيهاي‌ جالـب‌ AutoCAD به‌ شمار مي‌آيد. گزينه‌ Sun اين‌ امكان‌ را فراهم‌ مي¬كند كه‌ موقعيت‌ نسبي خورشيد نسبت‌ به‌ مدل‌ سه‌ بعدي‌ و ساير ساختمانهاي‌ مجاور را به‌ صورت‌ دقيق‌ تعيين‌ كنيد AutoCAD. همچنين‌ اجازه‌ مي¬دهد كه‌ چندين‌ منبع‌ نور ديگر به‌ غير از نور خورشيد را نيز تعيين‌ كنيد.
روي‌ ابزار Light Sun Properties در نوار ابزار Render Light كلـيك‌ كنيد.

در پنجره‌ Light ميتوانيد تنظيمات‌ مربوط به‌ منبع‌ نور را، انجام‌ دهيد.اينجا شما مي مي‌توانيد تنظيمات نور خورشيد مانند وضعيت، شدت، رنگ، سايه و حتي مکان و زماني را که مي مي‌خواهيد تنظيم کنيد.
روي‌ كلـيد لـيست‌ بازشونده‌ واقع‌ در كنار كلـيدگزينه New Status كلـيك‌ كنيد.

‌اکنون مي مي‌خواهيم نور خورشيد را فعال کنيم.
روي‌ گزينه‌  ليست بازشونده مقابل گزينه‌  Distant lightStatus كلـيك‌ كنيد.

روي‌ كلـيد گزينه New On كلـيك‌ كنيد.
 
هر زمان‌ نور يا شيء جديدي‌ را با استفاده‌ از ابزار Rendering ايجاد ميكنيد، قبل‌ از اينكه‌ بتوانيد كار ديگري‌ انجام‌ دهيد، بايد ابتدا نامي را براي‌ آن‌ انتخاب‌ نماييد. با استفاده‌ از پنجره‌ New Distant Light، علاوه‌ بر تعيين‌ نام‌ ميتوانيد جنبه‌هاي‌ مختلـف‌ نور، مانند رنگ‌ و موقعيت‌ آن‌ را تعيين‌ كنيد.
عبارت‌    Sun    را در جعبه‌ متن‌ Light Name  تايپ‌ كنيد.روي گزينه Yes کليک کنيد.

روي‌ كلـيد  Sun Angle Calculator كلـيك‌ كنيد.
.
در پنجره‌ Sun Angle Calculator، گزينه‌هايي براي‌ تنظيم‌ تاريخ‌ و ساعت‌ در اختيار داريد تا بتوانيد موقعيت‌ دقيق‌ خورشيد را تعيين‌ كنيد. علاوه‌ بر اين‌، گزينه‌اي‌ نيز براي‌ تعيين‌ جهت‌ واقعي شمال‌ جغرافيايي بر اساس‌ موقعيت‌ خورشيد، در مدل‌ خود در اختيار داريد. AutoCAD فرض‌ ميكند شمال‌ قطبي در زاويه‌  درجه‌ نسبت‌ به‌ مختصات‌ WCS قرار دارد.قسمت پايين پنل Sun Properties ، شما گزينه¬ ها‌هايي براي تنظيم تاريخ و ساعت و همچنين جهت نور در اختيار داريدشما قرار داده شده است.
روي‌ كلـيد گزينه Geographic Location در نوار ابزار Lights كلـيك‌ كنيد.

يكي از عوامل‌ مهم‌ در تعيين‌ زاويه‌ خورشيد، يافتن‌ زاويه‌ نور خورشيد در موقعيت‌ مورد نظر بر روي‌ كره‌ زمين‌ ميباشد. اين‌ امر براي‌ معماران‌ ساختمان، كه‌ به‌ آفتابگير بودن‌ پنجره‌ها حساس‌ هستند، كاربرد بسيار دارد. در پنجره Geographic Location  ميتوانيد محل‌ ساختمان‌ را در نقشه‌ براي‌ AutoCAD مشخص‌ كنيد. ما مقادير پيش‌ فرض‌ اين‌ پنجره‌ را قبول‌ مي مي‌كنيم
روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

اجازه‌ دهيد تاريخ‌ و ساعت‌ را نيز براي‌ تعيين‌ موقعيت‌ دقيق‌ خورشيد وارد كنيم‌. ما تاريخ‌  سپتامبر را که پيش فرض است قبول مي مي‌کنيم و تنها ساعت را روي  تنظيم مي مي‌کنيم. قبلا وارد كرده‌ايم‌ و فقط كافي است‌ كه‌ شما ساعت   را وارد كنيد.
روي‌ جعبه‌ متن‌گزينه Time دابل‌ كلـيك‌ كنيد.

زمان   :   را تايپ‌ كنيد.روي ليست بازشونده مشخص شده کليک کنيد.

به ترتيب روي‌ كلـيدهاي OK مشخص شده كلـيك‌ كنيد.روي گزينه  :  کليک کنيد.

روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.
.
روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.روي کليد Close از پنل Sun Properties کليک کنيد.

قبل از اينکه طرح را Render کنيم، اجازه دهيد تنظيمات Render را طوري تغيير دهيم که نتيجه Render در همين نما، نمايش داده شود.
روي گزينه Advanced Render Settings در نوار ابزار Render کليک کنيد.

براي نمايش نتيجه در همين نما لازم است گزينه Destination تغيير کند.
روي گزينه Destination کليک کنيد.

روي ليست بازشونده مقابل Destination کليک کنيد.

روي گزينه Viewport کليک کنيد.

روي کليد Close مربوط به پنل کليک کنيد.

و حالا كه‌ تنظيمات‌ مربوط به‌ نور خورشيد را تعيين‌ نموديد، ميتوانيد طرح‌ را مجدداً رندر كنيد.
روي‌ ابزار Render كلـيك‌ كنيد.

‌روي‌ كلـيد Render كلـيك‌ نماييد.

توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ اكنون‌ ساختمان‌ تيره‌تر از قبل‌ به‌ نظر ميرسد. هيچ‌ چيز مانند افزودن‌ سايه‌ نميتواند تجسمي واقعي در شكلـها ايجاد كند. AutoCAD. براي‌ ايجاد سايه‌ها،  روش‌ ارائه‌ كرده‌ است‌. اين‌ سه‌ روش‌ عبارتند از:
Shadow Map، Ray Trace و Volumetric Shadow 
ابتدا ميخواهيم‌ گزينه‌Shadow Map  را مورد استفاده‌ قرار دهيم‌.اکنون مي مي‌خواهيم به طريقهآموزش نحوه  ايجاد سايه ها‌¬ها بپردازيم. سه روش براي ايجاد سايه  هاها‌ وجود دارد:. اين سه روش عبارتند از : Shadow map، Ray Trace و Volumetric shadow.
ابتدا مي مي‌خواهيم گزينه Shadow map را مورد استفاده قرار دهيم.
روي‌ ابزار گزينه Light Sun Properties در نوار ابزار Render Lights كلـيك‌ كنيد.

روي‌ كلـيد  Modify ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد. براي فعال يا غير فعال کردن سايه¬ هاها‌ بايد از گزينه Shadow استفاده کنيد. اين گزينه بطور پيش فرض فعال است.

حالا پنجره‌ Modify Distant light ظاهر شده‌ است‌. براي‌ تنظيم‌ سايه‌ بايد با گزينه‌هاي‌ موجود در كادر Shadow كاركنيم‌.براي تنظيم سايه بايد با گزينه ها‌ هاي موجود در کادر Shadow کار کنيم.
روي‌ گزينه‌ Shadow ONType كلـيك‌ كنيد.

روي‌ كلـيد Shadow Options كلـيك‌ كنيد.در اين قسمت ما مي مي‌خواهيم نوع سايه Soft را انتخاب کنيم. اين نوع سايه به جاي لبه ها‌ ها‌ي تيز لبه هاي محو دارد بطوريکه طبيعي تر جلوه کند.
روي ليست بازشونده مقابل گزينه Type کليک کنيد.

از ليست باز شده، روي گزينه Soft کليکرا انتخاب کنيد.

پنجره‌ Shadow Options محل‌ انجام‌ تنظيمات‌ سايه‌ است‌. بياييد اين‌ تنظيمات‌ را انجام‌ دهيم‌. عددي‌ كه‌ براي‌ گزينه‌ Shadow Map Size انتخاب‌ ميكنيد، در واقع‌ تعداد ماتريس‌ پيكسلـهايي است‌ كه‌ براي‌ ايجاد نقشه‌ سايه‌ها مورد استفاده‌ قرار ميگيرد.عددي که براي گزينه Map size انتخاب مي مي‌کنيد در واقع تعداد ماتريس پيکسلهايي است که براي ايجاد نقشه سايه ها مورد استفاده قرار مي مي‌گيرد.
روي‌ كلـيد لـيست‌ بازشونده‌گرينه Shadow Map Size كلـيك‌ كنيد.

روي‌ گزينه‌  كلـيك‌ نمائيد.روي ليست بازشونده Map size کليک کنيد.

عدد   را انتخاب کنيد.

روي گزينه Softness کليک کنيد.

عدد    را تايپ کنيد.

روي‌ كلـيد Shadow bounding objects كلـيك‌ كنيد.روي کليد Close در پنجره Sun Properties کليک کنيد.

مشاهده‌ ميكنيد كه‌ پنجره‌ Shadow Options موقتا ناپديد شده‌ و اين‌ امكان‌ را فراهم‌ كرده‌ است‌ كه‌ اشياء مورد نظر را از صفحه‌ نمايش‌ انتخاب‌ كنيد. در صفحه‌ بعد، ما اشياء لازم‌ را انتخاب‌ مي كنيم‌.

بسيارخوب‌، ما كل‌ طرح‌ ساختمان‌ را درحالـت‌ انتخاب‌ شده‌ قرار داده‌ايم‌. براي‌ تاييد انتخابها، كلـيد Enter را فشار دهيد.

به ترتيب روي‌ كلـيدهاي OK مشخص شده كلـيك‌ كنيد.

روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.
.
بعد از تنظيم‌ خصوصيات‌ سايه‌، نوبت‌ به‌ رندر كردن‌ آن‌ رسيده‌ است‌. براي‌ اين‌ منظور، از ابزار Render استفاده‌ ميكنيم‌.
روي‌ ابزار Render كلـيك‌ كنيد.

‌روي‌ گزينه‌ Shadow كلـيك‌ كنيد.در اين قسمت بايد در تنظيمات رندر گزينه Shadow map را فعال کنيم.
روي ابزار Advanced Render Settings در نوار ابزار Render کليک کنيد.

روي‌ كلـيد Render كلـيك‌ كنيد.در محلي از نوار پيمايشي که با فلش قرمز مشخص شده کليک کنيد.

روي گزينه Shadow map کليک کنيد.

روي ليست بازشونده مقابل گزينه Shadow map کليک کنيد.

روي گزينه On کليک کنيد.

روي کليد Close در پنجره، Advanced Render Settings کليک کنيد.

روي ابزار Render در نوار ابزار Render کليک کنيد.

پس‌ از رندر كردن‌، سايه‌هاي‌ ايجاد شده‌ در مدل‌ سه‌ بعدي‌ قابل‌ مشاهده‌ خواهند بود. مقادير پيش‌ فرض‌، بيشتر براي‌ مشاهده‌ اشياء از فاصلـه‌ دور مناسبند. براي‌ ترسيم‌ سايه‌هاي‌ مناسب‌ با استفاده‌ از روش‌ Shadow Map، بايد پارامترهاي‌ مختلـفي را تنظيم‌ كنيد. اجازه‌ دهيد تعدادي‌ از اين‌ پارامترها را امتحان‌ كنيم‌.
روي‌ ابزار Render کليک کنيد.

روي‌ كلـيد More Option كلـيك‌ كنيد.

ما ميخواهيم‌ گزينه‌هاي‌ موجود در كادر Dept Map Shadow Controls را تغيير دهيم‌. اين‌ گزينه‌ها براي‌ تعيين‌ فاصلـه‌ كاربر از نما به‌ كار ميرود. در اين‌ مثال‌، ما ميخواهيم‌ نما را نزديكتر نماييم‌.
روي‌ كادر Minimum Bias دابل‌ كلـيك‌ كنيد.

عدد   را تايپ كنيد.

كلـيد Tab رافشار دهيد.

عدد  را تايپ کنيد.

اكنون‌ براي‌ اعمال‌ تغييرات‌، كافيست‌ كه‌ پس‌ از كلـيك‌ بر روي‌ كلـيد OK، روي‌ كلـيد  Render كلـيك‌ نماييد.
روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

روي‌ كلـيد Render كلـيك‌ نماييد.

همانطور كه‌ ميبينيد، نتيجه‌ دقيقتري‌ بدست‌ آمده‌ است‌. براي‌ بدست‌ آوردن‌ كيفيت‌ بهتر ميتوانيد باز هم‌ پارامترهاي‌ ديگري‌ را تغيير دهيد. در اينجا ما از اينكار صرفنظر كرده‌ و به‌ چگونگي افزودن‌ مواد مي‌پردازيم‌. فرض‌ كنيد كه‌ مي‌خواهيد در نماي‌ سه‌ بعدي Facade (سردر) از گرانيت‌ استفاده‌ كنيد و يا براي‌ نماي‌ ساختمان‌ مجاور، از شيشه‌ استفاده‌ نماييد. اولـين‌ مرحلـه‌ اين‌ است‌ كه‌ مواد مورد استفاده‌ خود را از كتابخانه‌ AutoCAD بدست‌ آوريد.اکنون به چگونگي افزودن مواد مي مي‌پردازيم. فرض کنيد که مي مي‌خواهيد در نماي سه بعدي Façcade (سردر) از گرانيت استفاده کنيد و يا براي نماي ساختمان مجاور، از شيشه استفاده نماييد. اولين مرحله اين است که مورد استفاده خود را از کتابخانه AutoCAD بدست آوريد.
روي‌ ابزار Materials واقع‌ در نوار ابزار Render كلـيك‌ كنيد.

در پنجره اي که باز مي شده است،شود شما مي توانيد امکان تعريف مواد جديد را تعريف کنيدوجود دارد. در قسمت بالاي اين پنجره مي مي‌توانيد موادي را که اضافه مي مي‌کنيد ببينيد. همچنين کليدهايي براي ساختن مواد جديد و همچنين نسبت دادن آنها به اشياي واقع در پايين اين قسمت وجود دارند.

در قسمت Material Editor شما گزينه هايي براي ويرايش ماده در اختيار داريد. در قسمت Template شما مي مي‌توانيد نوع ماده را انتخاب کنيد.

گزينه Shininess مربوط به جلا و براقي ماده است. اين گزينه بيشتر روي مواد فلزي و شيشه اي تاثيرگذار است.

گزينه Refraction مربوط به شاخص شکست نور است.

گزينه Translucency مربوط به حالت کدري و شفافي ماده است.

گزينه Self-Illumination مربوط به تيرگي و روشني جسم مي مي‌باشد. هر چه اين گزينه مقدار بيشتري داشته باشد جسم روشن تر به نظر مي مي‌رسد.

در قسمت Texture Map شما مي مي‌توانيد نوع بافت ماده را تنظيم کنيد. در حال حاضر اين ليست فقط دو نوع بافت دارد: چوب و سنگ مرمر. همچنيناما شما مي توانيداين  امکان وجود دارد که نوع بافتي که مي مي‌خواهيد به جسم اعمال کنيد را خودتان تعيين نماييد..

در قسمت Opacity نيز مي مي‌توانيد ميزان کدري و ماتي جسم را تعيين کنيد.

اکنون به اضافه کرفزودن يک ماده جديد به نماي ساختمان سمت چپ مي مي‌پردازيم.
روي کليد Create New Material کليک کنيد.

بايد به ماده يک نام اختصاص دهيم.
عبارت Granit را تايپ کنيد.

روي OK کليک کنيد.

روي ليست بازشونده Template کليک کنيد تا نوع ماده را انتخاب کنيم.

روي گزينه Stone کليک کنيد.

اکنون بايد تنظيمات مربوط به نور و شفافيت و ... را تعيين کنيم.
در محل مشخص شده از ميله Refraction Index کليک کنيد.

در محل مشخص شده از ميله Self-Illumination کليک کنيد.

اکنون مي مي‌خواهيم بافت سنگ مرمر را به اين ماده نسبت بدهيم.
روي ليست بازشونده Texture map کليک کنيد.

در محل مشخص شده از ميله کليک کنيد.

اکنون تنظيمات لازمه انجام شده و بايد ماده ساخته شده به شيء نسبت داده شود.
روي کليد Apply Materials to Objects کليک کنيد.

در محل مشخص شده کليک کنيد تا ساختمان انتخاب شود.

کليد Enter را فشار دهيد.

روي ابزار Render در نوار ابزار Render کليک کنيد تا نتيجه را ببينيد.

بسيار خوب، اکنون مي مي‌خواهيم براي نماي ساختمان سمت راست شيشه انتخاب کنيم. ابتدا ما پنجره Materials را به سمت چپ صفحه منتقل مي مي‌کنيم.

روي گزينه Create New Materals کليک کنيد.

براي اسم ماده عبارت Glass را تايپ کنيد.

روي OK کليک کنيد.

ما براي نما از جنس شيشه با کمي مي‌رنگ آبي استفاده خواهيم کرد.
روي ليست بازشونده Template کليک کنيد.

گزينه Glass Translucent را انتخاب کنيد.

اکنون بايد ويژگي هاي شيشه را معين کنيم.
در محل مشخص شده از ميله Shininess کليک کنيد.

در محل مشخص شده از ميله Translucency کليک کنيد.

در محل مشخص شده از ميله Self-Illumination کليک کنيد.

اکنون به شيشه ها رنگ آبي کم رنگ نسبت مي مي‌دهيم.
در محل مشخص شده کليک کنيد يا روي کادر Diffuse Color کليک کنيد.

در پنجره Select در محل مشخص شده کليک کنيد.

در محل مشخص شده توسط کليک کنيد.

براي تاييد رنگ انتخاب شده روي OK کليک کنيد.

براي شيشه در اينجا لازم است که شيشه را کاملا شفاف در نظر بگيريم. به همين خاطر بايد مقدار Opacity (کدري) را حداقل کنيم.
در محل مشخص شده از نوار پيمايشي کليک کنيد.

در محل مشخص شده از ميله Opacity کليک کنيد.

اکنون موقع آن است که اين ماده را به نماي ساختمان سمت راست نسبت بدهيم.
روي کليد Apply Materials to Objects کليک کنيد.

در محل مشخص شده کليک کنيد تا نماي ساختمان انتخاب شود.

کليد Enter را فشار دهيد.

روي کليد Close از پنجره Materials کليک کنيد.

روي گزينه رندر در نوار ابزار Render کليک کنيد.

بسيار خوب شما در اينجا تاثير مواد بر نما و همچنين کل طرح را مشاهده مي مي‌کنيد. براي کامل شدن طرح، ما خودمان به خيابان و همچنين بام ساختمانها موادي را نسبت مي مي‌دهيم.

روي گزينه Render در نوار ابزار Render کليک کنيد.

در پنجره‌ Materials Library ميتوانيد نوع‌ مواد مورد استفاده‌ خود را انتخاب‌ كنيد.
روي‌ كلـيد Materials Library كلـيك‌ كنيد.

در محلهاي‌ مشخص‌ شده‌ از ميلـه‌ لـغزان‌ لـيست‌  Library list كلـيك‌ كنيد.

در محل‌ مشخص‌ شده‌ از ميلـه‌ لـغزان‌ كلـيك‌ كنيد.

از ليست باز شده‌ گزينه‌ GRANIT PEBBLES را انتخاب کنيد.

براي‌ مشاهده‌ پيش‌ نمايشي از مواد انتخاب‌ شده‌، كافيست‌ كه‌ از كلـيد Preview استفاده‌ نماييد. سپس‌ براي‌ انتقال‌ ماده‌ انتخاب‌ شده‌ به‌ لـيست‌ سمت‌ چپ‌، روي‌ كلـيد Import  كلـيك‌ كنيد.
روي‌ كلـيد Preview كلـيك‌ كنيد.

روي‌ كلـيد Import كلـيك‌ کنيد.

همانطور كه‌ ميبينيد، گزينه‌ Granit Pebbles به‌ لـيست‌ سمت‌ چپ‌ اضافه‌ شده‌ است‌. در صفحه‌ بعد، ما خودمان‌ گزينه‌ Glass را نيز به‌ لـيست‌ سمت‌ چپ‌ اضافه‌ ميكنيم‌.

بسيارخوب، ما گزينه‌ Glass را نيز به‌ لـيست‌ سمت‌ چپ‌ اضافه‌ كرده‌ايم‌. اكنون‌ ميخواهيم‌ اين‌ مواد را به‌ اشياء درون‌ طرح‌ اختصاص‌ دهيم‌.
روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

‌روي‌ كلـيد  Attach <  كلـيك‌ كنيد.

در حال حاضر پنجره‌ Materials موقتا ناپديد شده‌ و شما ميتوانيد شيء مورد نظر خود را انتخاب‌ كنيد. ما در صفحه‌ بعد، اينكار را براي‌ شما انجام‌ ميدهيم‌.

ملاحظه‌ ميكنيد كه‌ اشياء مورد نظر در حالـت‌ انتخاب‌ شده‌ قرار گرفته‌اند. براي‌ پايان‌ دادن‌ به‌ روند انتخاب‌ اشياء، بايد از كلـيد Enter استفاده‌ كنيد.
کليد Enter را فشار دهيد.

دوباره پنجره‌ Materials ظاهر شده‌ است‌. اين‌ بار مواد را بر اساس‌ لايه‌اي‌ كه‌ در آن  قرار گرفته‌اند انتخاب‌ ميكنيم‌. براي‌ اين‌ منظور، كافيست‌ كه‌ پس‌ از انتخاب‌ ماده‌ مورد نظر، لايه‌اي‌ كه‌ ميخواهيم‌ ماده‌ به‌ آن‌ اختصاص‌ يابد را  انتخاب‌ نماييم‌.
روي‌ گزينه‌ Glass کليک کنيد.

روي‌ كلـيد By Layer كلـيك‌ كنيد.

براي‌ انتخاب‌ دو يا چند لايه‌ بايد كلـيد Shift را فشار داده‌ و همزمان‌، آنها را به‌ ترتيب‌ انتخاب‌ نماييد.
كلـيد Shift را فشار دهيد‌ و نگه‌ داريد و همزمان‌ روي‌ گزينه‌هاي‌ Gloss و Dkglass  كلـيك‌ كنيد.

در حاليي که کليد Shift را پايين نگه داشته ايد رويي گزينه DKglass کليک کنيد.

روي‌ كلـيد Attach کليک کنيد.

روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

اكنون‌ براي‌ الـصاق‌ مواد انتخاب‌ شده‌ به‌ لايه‌هاي‌ مورد نظر، از كلـيد Attach استفاده‌ نموده‌ و سپس‌ اين‌ پنجره‌ را ببنديد.
روي‌ كلـيد Attach کليک کنيد.

روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

براي‌ خارج‌ شدن‌ از پنجره‌ Materials، روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ نمائيد و سپس‌ مدل‌ سه‌ بعدي‌ خود را باز رندر كنيد تا تاثير انتخاب‌ مواد را ببينيد. اما قبل‌ از خروج‌ از اين‌ پنجره‌، ذكر اين‌ نكته‌ را يادآور ميشويم‌ كه‌ براي‌ تغيير شكل‌ ظاهري‌ مواد ميتوان‌ از كلـيد Modify استفاده‌ نمود. به‌ اين‌ ترتيب‌، گزينه‌هاي‌ زيادي‌ براي‌ تغيير خصوصيات‌ مواد در اختيارتان‌ قرار خواهد گرفت‌.
روي‌ كلـيد OK کليک کنيد.

‌روي‌ ابزار Render كلـيك‌ كنيد.

شما ميتوانيد كار افزودن‌ و تنظيم‌ مواد را در ساير قسمتهاي‌ مدل‌ نيز ادامه‌ دهيد. يكي از روشهاي‌ متداول‌ براي‌ جلـوه‌ بخشيدن‌ به‌ طرح‌ رندر شده‌،  افزودن‌ نماي‌ آسمان‌ است‌. با اين‌ كار ميتوانيد طرح‌ خود را تزئين‌ كرده‌ و حالـت‌ واقعيتري‌ به‌ آن‌ بدهيد. براي‌ اين‌ منظور، بايد پس‌ زمينه‌اي‌ براي‌ طرح‌ تعيين‌ كنيد كه‌ اين‌ كار با استفاده‌ از كلـيد Background امكانپذير است‌. ما اين‌ كار را براي‌ شما انجام‌ ميدهيم‌.
روي‌ كلـيد Render كلـيك‌ كنيد.

اکنون مي مي‌خواهيم به اين طرح يک پس زمينه اضافه کنيم. براي اين کار بايد پنجره View Manager را باز کنيم.
عبارت View را تايپ کنيد.

کليد Enter را فشار دهيد.

براي اضافه کرفزودن پس زمينه بايد نماي فعلي را فعال کنيم.
روي گزينه Custom دابل کليک کنيد.

روي گزينه Background کليک کنيد.

روي ليست بازشونده Background کليک کنيد.

ما براي پس زمينه يک عکس را در نظر گرفته ايم. گرچه شما مي مي‌توانيد از يک رنگ ساده (گزينه Solid) يا ترکيب رنگها (گزينه Gradient) استفاده کنيد.
روي گزينه Image کليک کنيد.

روي کليد Browse کليک کنيد.

روي فايل Sky.bmp دابل کليک کنيد.

براي اينکه اين عکس را در پس زمينه گسترش دهيم بايد خاصيت Position عکس را تغيير دهيم.
روي کليد Adjust Image کليک کنيد.

روي ليست بازشونده Image Position کليک کنيد.

روي گزينه Strech کليک کنيد.

به ترتيب، روي کليدهاي OK مشخص شده کليک کنيد.

به ترتيب، روي کليدهاي OK مشخص شده کليک کنيد.روي کليد OK کليک کنيد.

در اينجا ما کمي مي ‌بزرگنمايي جسم را تغيير داديم تا تغييرات طبيعي تر به نظر برسد.
روي ابزار Render در نوار ابزار Render کليک کنيد.

همانطور كه‌ مي¬بينيد، ما خودمان‌ يك‌ پس‌ زمينه‌ نيز به‌ طرح‌ اضافه‌ كرده‌ايم‌. روش کار اينگونه است که به‌ اين‌ شكل‌ كه‌ با باز شدن‌ پنجره‌ Background، يك‌ فايل‌ تصويري‌ به‌ شكل‌ آسمان‌ را از طريق‌ كلـيد  Find File انتخاب‌ نموديم‌. غير از منبع‌ خورشيد (Distant Light)، دو نوع‌ منبع‌ نور ديگر نيز وجود دارند كه‌ به‌ نورپردازي‌ محيط طرح‌ كمك‌ ميكنند. اين‌ دو منبع‌ نور عبارتند از:
Point Light (نورنقطه‌اي‌)
Spot Light (نور لـكه‌اي)

بسيار خوب، اکنون مي مي‌خواهيم نور نقطه اي را به طرح اضافه کنيم. براي راحتي کار لازم است تا به محيط طراحي (محيط رندر نشده باز گرديم).
روي گزينه D Wiseframe Visual Style در نوار ابزار Visual Styles کليک کنيد.

روي گزينه D Wireframe در نوار ابزار Visual Styles کليک کنيد.

براي‌ كمك‌ به‌ بهبود تصوير، ما چراغهايي را به‌ سقف‌ ساختمان‌ اداري‌ طرح‌ افزوده‌ايم‌ كه‌ فعلا به‌ دلـيل‌ عدم‌ انتخاب‌ يك‌ نور مناسب‌ براي‌ آنها، قابل‌ مشاهده‌ نيستند. اين‌ چراغهاي‌ سقفي را با استفاده‌ از دستور Dface، به‌ شكل‌ آرايه‌اي‌ از مربعها بر روي‌ سقف‌ هر طبقه‌ ايجاد كرده‌ايم‌. حال‌ ميخواهيم‌ ببينيم‌ چگونه‌ ميتوان‌ كاري‌ كرد كه‌ چراغهاي‌ موجود در سقف‌ روشن‌ به‌ نظر برسند. كار را با اختصاص‌ ماده‌اي‌ با قابلـيت‌ بازتاب‌ نور به‌ لايه‌ مربوط به چراغهاي‌ سقفي، شروع‌ ميكنيم‌.
روي‌ ابزار Materials كلـيك‌ كنيد.

‌روي‌ كلـيد Materials Library كلـيك‌ نماييد.

ما در نظر داريم‌ رنگ‌ سفيد را براي‌ نمايش‌ بازتاب‌ نور انتخاب‌ نماييم‌.
در محل‌ مشخص‌ شده‌ از ميلـه‌ لـغزان‌ لـيست‌ سمت‌ راست‌، كلـيك‌ كنيد.

از ليست سمت راست ، ، روي گزينه White Plastic  کليک کنيد.

روي‌ كلـيد Import كلـيك‌ نماييد.

‌روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ کنيد.

همانطور كه‌ ميبينيد، ماده‌ White Plastic به‌ لـيست‌ Materials اضافه‌ شده‌ است‌.كار را با تخصيص‌ اين‌ ماده‌ به‌ لايه‌ چراغها، ادامه‌ ميدهيم‌.
روي‌ كلـيد By Layer كلـيك‌ كنيد.

در پنجره‌ باز شده‌، لايه‌ CLGLITE را انتخاب‌ كنيد.

روي‌ كلـيد Attach کليک کنيد.

به ترتيب روي كلـيدهاي OK مشخص شده كلـيك‌ كنيد.

روي كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

به‌ اين‌ ترتيب‌ به‌ اجزاي‌ نصب‌ شده‌ بر روي‌ سقف‌، ماده‌اي‌ را اختصاص‌ داديد كه‌ نور را بازتاب‌ ميكند. اما خاصيت‌ بازتاب‌ نور به‌ تنهايي جلـوه‌ ايجاد پرتو نور را تداعي نميكند. شما به‌ منبع‌ نوري‌ احتياج‌ داريد كه‌ وقتي از يك‌ قسمت‌ منعكس‌ ميشود، نمايي از لامپهاي‌ روشن‌ را تداعي كند براي‌ اينكار بايد منبع‌ نور نقطه‌اي‌ را مورد استفاده‌ قرار داد. در صفحه‌ بعد، ما نماي SEIsometric را براي‌ مشاهده‌ مدل‌ سه‌ بعدي‌ انتخاب نموده‌ و بزرگنمايي آن‌ را به‌ اندازه‌ مناسبي تغيير داده‌ايم‌ تا تاثير بازتاب‌ نور را بهتر ببينيد.

براي‌ تعيين‌ يك‌ منبع‌ نور نقطه‌اي بايد از گزينه‌، از پنجره‌ Point Lights استفاده‌ مي كنيمد‌.
روي‌ ابزار New Point Lights كلـيك‌ كنيد.

‌روي‌ كلـيد لـيست‌ بازشونده‌ New كلـيك‌ کنيد. ‌در محل مشخص شده کليک کنيد.

از ليست باز شده گزينه‌ Point Light را انتخاب کنيد. ما مي مي‌توانيم خصوصيات نور را توسط همين منو تغيير دهيم و هم مي مي‌توانيم اين کار را از طريق پنجره Light Properties انجام دهيد. ما اين کار را از طريق پنجره Light Properties انجام مي مي‌دهيم.
کليد Enter را فشار دهيد.

روي‌ كلـيد New كلـيك‌ كنيد.در محل مشخص شده (روي نور) دابل کليک کنيد.

در پنجره‌ New Point Light ميتوانيد براي‌ منبع‌ نور نقطه‌اي‌ جديدتان‌ يك‌ نام‌ تعيين‌ كنيد.
عبارت‌ Point  را بدون فاصله تايپ كنيد.در ابتدا بايد به نور يک نام بدهيم.
روي گزينه Name کليک کنيد.
برنامه نويس: کليد صفحه بعد فعال

نام نور؟؟عبارت Point  را تايپ کنيد.

همچنين مي اين امکان وجود دارد کهتوانيم شدت نور را با تغيير گزينه Intensity کليک کنيدکمتر يا بيشتر نمود.
روي‌ جعبه‌ متن‌Intensity  دابل‌ كلـيك‌ کنيد.

عدد     را تايپ كنيد.مقدار ..  را تايپ کنيد.

اكنون‌ بايد نقطه‌اي‌ واقع‌ در مركز طبقه‌ همكف‌ را به‌ عنوان‌ مركز نور انتخاب‌ كنيد.
روي‌ كلـيد Modify كلـيك‌ کنيد. شما مي مي‌توانيد رنگ نور مورد نظر را بسته به نظر خود تغيير دهيد.
روي گزينه Color کليک کنيد.

‌‌در محل‌ مشخص‌ شده‌ از طبقه‌ همكف‌ كلـيك‌ كنيد.روي ليست بازشونده Color کليک کنيد.

به ترتيب روي كلـيدهاي OK مشخص شده كلـيك‌ كنيد.گزينه Yellow را انتخاب کنيد.

روي كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.روي کليد Close از پنجره Properties کليک کنيد.

اكنون‌ بهتر است‌ كه‌ نماي‌ طرح‌ را كمي تغيير دهيم‌ تا جلـوه‌ بازتاب‌ نور بهتر قابل‌ مشاهده‌ شود.
منوي‌ View را باز كنيد. روي گزينه Render در نوار ابزار Render کليک کنيد.

اکنون شما مي مي‌توانيد تاثير نور را ببينيد. در ادامه اکنون مي مي‌خواهيم طريقهروش استفاده از نور لکه ¬اي را آموزش بدهيم. براي اين کار لازم است دوباره به محيط طراحي بازگرديم. در صفحه بعد ما خودمان اين کار را انجام مي مي‌دهيم.گزينه‌ Named Views را انتخاب نماييد.

روي‌ گزينه‌  DFRONT دابل‌ كلـيك‌  کنيد. براي اضافه کردن نور لکه اي بايد از گزينه Spotlight استفاده کنيم.
روي گزينه New Spotlight در نوار ابزار Light کليک کنيد.

براي تعيين نقطه پايه نور، ‌روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.در محل مشخص شده براي تعيين نقطه پايه کليک کنيد.

حالا براي‌ مشاهده‌ نتيجه‌ كار، نماي‌ بدست‌ آمده‌ را رندر ميكنيم‌.
روي‌ ابزار Render كلـيك‌ كنيد. اکنون بايد نقطه اي را که مي مي‌خواهيد نور به آنجا بتابد مشخص کنيد.
در محل مشخص شده کليک کنيد.

کليد Enter را فشار دهيد.

حالا نور مورد نظر اضافه شده است. در صفحه بعد ما خودمان يک نور لکه اي ديگر را به پايين پنجره سمت راست اضافه مي کنيم.

‌در اينجا ما خودمان يک نمونه ديگر از نور لکه اي را به طرح اضافه مي مي‌کنيمکرده ايم. اکنون بايد نتيجه را ببينيم.
روي‌ كلـيد گزينه Render ، ، که با فلش قرمز مشخص شده است،در نوار ابزار Render کليک کنيد.

منبع‌ نور جديد همراه‌ با اجزاي‌ بازتاب‌ كننده‌ نور كه‌ با استفاده‌ از دستور Dface ايجاد شده‌اند، به‌ ساختمان‌ جلـوه‌ متفاوتي ميبخشند.توجه‌ نمائيد كه‌ تعيين‌ يك‌ منبع‌ نور لـكه‌اي‌ نيز همانند نور نقطه‌اي‌ صورت‌ مي گيرد، با اين‌ تفاوت‌ كه‌ در پنجره Light و از لـيست‌ New بايد گزينه‌ Spotlight را انتخاب‌ كنيد. در صفحه‌ بعد ما اينكار را براي‌ شما انجام‌ داده‌ ايم‌.براي اينکه اين نورها واضح تر باشند بهتر است که يک بار اين طرح را بدون نور خورشيد رندر کنيم تا شب را تداعي کند.
روي گزينه Sun Properties کليک کنيد.

براي‌ استفاده‌ از نور لـكه‌اي‌، بايد دو نقطه‌ از طرح‌ را به‌ عنوان‌ منبع‌ نور و نقطه‌ هدف‌ نور انتخاب‌ كنيد. ما اينكار را براي‌ شما انجام‌ داده‌ايم‌ و همانطور كه‌ مشاهده‌ ميكنيد، اين‌ نقاط اكنون‌ توسط كادر قرمز به‌ شما نشان‌ داده‌ شده‌اند
روي‌ ابزار Render کليک کنيد. روي گزينه Status کليک کنيد.

روي‌ كلـيد Render ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد. در ليست بازشونده Status کليک کنيد.

نماي‌ رندر شده‌ هنوز چند نقص‌ دارد. اولـين‌ ايراد در رابطه‌ با خاموش‌ كردن‌ نور خورشيد ميباشد. براي‌ اينكار ميتوانيد از پنجره‌  Modify Distant Light،  عدد صفر را به‌ عنوان‌ شدت‌ نور منبع‌ تعيين‌ كنيد. روش‌ ديگر اين‌ است‌ كه‌ پارامترهاي‌ خود صحنه‌ را تنظيم‌ كنيد.
روي‌ ابزار Scenes كلـيك‌ كنيد.روي گزينه Off کليک کنيد.

در پنجره‌ Scenes مي‌توانيد يك‌ صحنه‌ جديد را تعريف‌ كنيد و يا صحنه‌هاي‌ موجود را تغيير داده‌ و حذف‌ نمائيد.
روي‌ كلـيد New كلـيك‌ كنيد.روي کليد Close از پنجره Sun Properties کليک کنيد.

حال‌ لازم‌ است‌ كه‌ براي‌ صحنه‌ جديد نامي را تعين‌ كرده‌ و سپس‌ منابع‌ نور مختلـفي را براي‌ آن‌ انتخاب‌ نماييد.
عبارت‌ Night را تايپ‌ كنيد. روي گزينه Render در نوار ابزار Render کليک کنيد.

‌روي‌ گزينه‌  DFront از لـيست‌ Views كلـيك‌ كنيد.

ما ميخواهيم‌ منابع‌ نور Spot-L، Spot-R و Point كه‌ در قسمتهاي‌ قبل‌ ايجاد نموديم‌ در اين‌ صحنه‌ درج‌ نماييم‌.
كلـيد Shift را فشار داده‌ و همزمان‌، به‌ ترتيب‌ روي‌ گزينه‌هاي‌ Spot-R، که Spot-L و  Point که با فلش قرمز مشخص ميشوندميشود، كلـيك‌ كنيد.

در حاليکه کليد Shift را پايين نگه داشتيد رويي گزينه Spot-L که با فلش قرمز مشخص شده کليک کنيد.

در حاليکه کليد Shift را پايين نگه داشتيد رويي گزينه Point-One که با فلش قرمز مشخص شده کليک کنيد.

‌روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

مشاهده‌ ميكنيد كه‌ گزينه‌ Night نيز در فهرست‌ Scenes ظاهر شده‌ است‌. در صفحه‌ بعد، ما صحنه‌ ديگري‌ به‌ نام‌ Day را به‌ اين‌ فهرست‌ اضافه‌ خواهيم‌ كرد.

بسيار خوب‌، صحنه‌هاي‌ مورد نياز تعريف‌ شده‌اند. اكنون‌ بايد مدل‌ سه‌ بعدي‌ خود را مجددا رندر كنيد تا نتيجه‌ را مشاهده‌ كنيد.
روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

روي‌ ابزار Render كلـيك‌ کنيد.

گزينه‌ Night را انتخاب کنيد.

روي‌ گزينه Render كلـيك‌ كنيد.

توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ بدون‌ نور خورشيد، صحنه‌ به‌ ميزان‌ قابل‌ ملاحظه‌اي‌ تاريكتر شده است‌. شما ميتوانيد چند منبع‌ نور ديگر را اضافه‌ كرده‌ و منابع‌ نور جديد را نيز مجددا تنظيم‌ كنيد تا تصوير حاصل‌ از رندر، روشنتر به‌ نظر برسد.

تا اينجا فقط از روش‌ استاندارد رندر كردن‌ استفاده‌ نموديد. اما روش‌ ديگري‌ به نام‌  Ray-Tracing براي‌ تعيين‌ مسير پرتو نور وجود دارد كه‌ با كمك‌ آن‌ ميتوان‌ نماي‌ جالـبتري‌ را در طرح‌ ايجاد كرد. ويژگي Ray-Tracing در واقع‌ عملـكرد نور را شبيه‌سازي‌ مي كند. شيشه‌ از جملـه‌ موادي‌ است‌ كه‌ رندر كردن‌ آن‌ در مدلسازيهاي‌ سه‌ بعدي‌ بسيار پيچيده‌ ميباشد. به‌ همين‌ دلـيل‌،
ما در نظر داريم‌ كه‌ روش‌ Ray-Tracing را روي‌ شيشه‌ امتحان‌ كنيم‌.
روي‌ ابزار Materials كلـيك‌ كنيد.

گزينه‌ Glass، را انتخاب کنيد.

روي‌ كلـيد Modify  كلـيك‌ كنيد.

در اينجا نيز براي‌ تنظيم‌ پارامترهاي‌ شيشه‌ از همين‌ پنجره‌ استفاده‌ مي‌كنيم‌.  به‌ ياد داريد كه‌ از پنجره‌ Modify براي‌ تنظيم‌ پارامترهاي‌ مواد استفاده‌ ميگرديد.
روي‌ گزينه‌ Reflection كلـيك‌ كنيد.

گزينه‌ Mirror را انتخاب‌ کنيد.

به ترتيب روي‌كلـيدهاي OK مشخص شده کليک کنيد.

روي‌كلـيد OK کليک کنيد.

اكنون‌ كه‌ تنظيمات‌ لازم‌ انجام‌ گرديد، با استفاده‌ از ابزار Render به‌ تعيين‌ خصوصيات‌ رندرسازي‌ طرح‌ ميپردازيم‌.
روي‌ ابزار Render كلـيك‌ كنيد.

براي‌ مشاهده‌ آزمايشي و يا مواردي‌ كه‌ دقت‌ زيادي‌ در عملـكرد 
Ray-Tracing مورد نياز نيست، بهتر است‌ با استفاده‌ از گزينه‌هاي‌ موجود در لـيست‌ Render Type، تنظيمات‌ مربوط به‌ دقت‌ و كيفيت‌ را تغيير دهيد.
روي‌ كلـيد لـيست‌ بازشونده‌ Rendering Type كلـيك‌ نمائيد.

از ليست باز شده،‌ گزينه‌  Photo Raytrace را انتخاب کنيد.

روي‌ كلـيد More Options كلـيك‌ کنيد.

همانطور كه‌ مشاهده‌ ميكنيد، پنجره‌ Photo Raytrace Render Options ظاهر شده‌ است‌. بيائيد پارامترهاي‌ اين‌ پنجره‌ را نيز تنظيم‌ كنيم‌.
روي‌ جعبه‌ متن‌ Minimum Bias دابل‌ كلـيك‌ كنيد.

‌عدد  .  را تايپ نماييد.

كلـيد Tab  را فشار دهيد.

عدد  .  را تايپ‌ نماييد.

روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

بسيارخوب‌، زمان‌ آن‌ رسيده‌ كه‌ تاثير تنظيمات‌ پارامترهاي‌ شيشه‌ را در رندر كردن‌ مدل‌ سه‌ بعدي‌ خود ببينيد.
روي‌ گزينه‌ Day كلـيك‌ کنيد.

روي‌ كلـيد Render كلـيك‌ نماييد.

به‌ اين‌ ترتيب‌، تصوير نقشه‌ بيتي آسمان‌ كه‌ به‌ عنوان‌ پس‌ زمينه‌ انتخاب‌ شده‌ است‌، بصورت‌ بسيار كمرنگ‌ در شيشه‌ بازتاب‌ پيدا ميكند و با توجه‌ به‌ بازتاب‌ نور، طرح‌ ساختمان‌ روشنتر به‌ نظر ميرسد.

تا اينجا براي‌ تنظيم‌ موادي‌ مانند سنگ‌ گرانيت‌ و شيشه‌، جنس‌ نماي‌ موجود در طرح‌ را تغيير داديد. در بسياري‌ از موارد، براي‌ شبيه‌ سازي‌ بافت‌ مورد نظر، از تصاوير نقشه‌ بيتي (Bitmap) استفاده‌ شده‌ است‌. براي‌ بهبود شكل‌ ظاهري‌ طرح‌ در زمان‌ رندر شدن،‌ ميتوانيد سطح‌ بافت‌ مخصوص‌ به‌ خود را ايجاد كرده‌ و يا تصاوير موجود را به‌ صورتي ديگر مورد استفاده‌ قرار دهيد. براي‌ مثال‌، تصويري‌ از يك‌ ساختمان‌ كه‌ خودتان‌ قبلا اسكن‌ كرده‌ايد را مورد استفاده‌ قرار دهيد.
روي‌ ابزار Materials كلـيك‌ كنيد.

‌روي‌ كلـيد New كلـيك‌ كنيد.

براي‌ افزودن‌ يك‌ تصوير موجود ميتوانيد از كلـيد Find File واقع‌ در پنجره‌  New Standard Materials استفاده‌ كنيد. در حال‌ حاضر نيازي‌ به‌ اين‌ كار نداريم‌ پس‌ از انجام‌ آن‌ صرفنظر مي كنيم‌.
روي‌ كلـيد Cancel كلـيك‌ كنيد.

مجددا روي‌ كلـيد Cancel كلـيك‌ كنيد.

ممكن‌ است‌ پس‌ از اضافه‌ كردن‌ تصاوير نقشه‌ بيتي به‌ يك‌ نما، تصاوير مزبور بصورت‌ مطلـوب‌ درنماي‌ رندر شده‌ ظاهر نشود، بلـكه‌ بيشتر به‌ مجموعه‌اي‌ عمومي از لـكه‌هاي‌ رنگ‌ شبيه‌ باشد. براي‌ ايجاد هماهنگي بين‌ تصوير يا ماده‌اي‌ كه‌ به‌ آن‌ اختصاص‌ يافته‌ با شيئي كه‌ به‌ آن‌ متصل‌ شده‌ است‌، ميتوانيد از ابزار Mapping واقع‌ در نوار ابزار استفاده‌ كنيد. در صفحه‌ بعد، ما مجددا طرح‌ را به‌ نماي‌ SEIsometric ميبريم‌ تا كار را راحتتر كرده‌ باشيم.

براي‌ طبيعي جلـوه‌ دادن‌ طرح‌ رندر شده‌، هيچ‌ چيز بهتر از اضافه‌ كردن‌ منظره‌ و تصوير افراد موثر نميباشد AutoCAD. تعدادي‌ از اشياي‌ پيش‌ ساخته‌ براي‌ ايجاد مناظر طبيعي ارائه‌ كرده‌ است‌ كه‌ به‌بهبود شكل‌ ظاهري‌ آنچه‌ رندر خواهيد كرد، كمك‌ مي كند.
روي‌ ابزار Landscape New كلـيك‌ كنيد.

از لـيست‌ Library  گزينه‌  Quaking.Aspen را انتخاب نماييد.

براي‌ مشاهده‌ پيش‌ نمايشي از گزينه‌ انتخاب‌ شده‌ ميتوانيد از كلـيد Preview استفاده‌ نماييد. توجه‌ كنيد كه‌ گزينه‌ View Aligned، شيء رادر موقعيتي قرار ميدهد كه‌ در راستاي‌ زاويه‌ ديد شما باشد و گزينه‌ Crossing Faces دو نمونه‌ از شيء را ايجاد مي كند كه‌ يكديگر را قطع‌ كرده‌اند.
روي‌ كلـيد Preview كلـيك‌ نماييد.

روي‌ جعبه‌ متن‌ Height ،دابل کليک کنيد.

عدد  را تايپ‌ كنيد.

‌روي‌ كلـيد Position كلـيك‌ كنيد.

بسيارخوب‌، اكنون‌ بايد محل‌ ظاهر شدن‌ درخت‌ را در طرح‌ تعيين‌ كنيد.
در محل‌ مشخص‌ شده‌ كلـيك‌ نماييد.

‌روي‌ گزينه‌ View Aligned كلـيك‌ نماييد.

روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

مشاهده‌ ميكنيد كه‌ درخت‌ مزبور به‌ صورت‌ يك‌ مستطيل‌ در طرح‌ ظاهر شده‌ و متني نيز با آن‌ همراه‌ ميباشد كه‌ نوع‌ شيء مزبور را مشخص‌ مي كند. ما در صفحه‌ بعد دو نمونه‌ ديگر از درخت‌ را در همان‌ پياده‌ رو كپي خواهيم کرد‌ تا طرح‌ رندر شده‌ زيباتر به‌ نظر برسد.

حالا مي توانيد طرح‌ حاضر را رندر كنيد.
روي‌ ابزار Render كلـيك‌ كنيد.

‌‌روي‌ كلـيد Render كلـيك‌ كنيد.

شما ميتوانيد علاوه‌ بر تصوير درخت‌، از تصاوير افراد و وسايل‌ نقلـيه‌ نيز براي‌ افزودن‌ به‌ طرح‌ استفاده‌ كنيد، ضمن‌ آنكه‌ اندازه‌ آنها را براي‌ بدست‌ آمدن‌ نماي‌ بهتر و زيباتر، تنظيم‌ نمائيد.
روي‌ ابزار Render كلـيك‌ كنيد.

روي‌ لـيست‌ بازشونده Destination  كلـيك‌ نماييد.

شما ميتوانيد به‌ جاي‌ رندر كردن‌ مستقيم‌ طرحهاي‌ AutoCAD، اين‌ كار را در يك‌ فايل‌ انجام‌ داده‌ و يا عملـيات‌ رندر كردن‌ را در همان‌ پنجره‌ Render انجام‌ دهيد. گزينه‌هاي موجود در اين ليست براي تعيين محل رندر شدن کاربرد دارند.
روي‌ هر يك‌ از گزينه‌هاي‌ موجود در لـيست‌ بازشونده Destination كلـيك‌ كنيد تا توضيحي در مورد هريك‌ از آنها دريافت‌ كنيد. سپس‌ براي‌ ادامه‌ كلـيد Escرا فشار دهيد.

ممكن‌ است‌ مواردي‌ پيش‌ بيايد كه‌ براي‌ رندر كردن‌ عجلـه‌ داشته‌ باشيد و نميخواهيد منتظر شويد كه‌ نمونه‌هاي‌ آزمايشي تصوير رندر شده‌ ظاهر شوند. AutoCAD گزينه‌هاي‌ متعددي‌ را ارائه‌ كرده‌ است‌ كه‌ با كاهش‌ تفكيك‌ پذيري‌ و يا ناحيه‌اي‌ كه‌ بايد رندر شود، مي تواند به‌ ميزان‌ زيادي‌ در زمان‌ صرفه‌جويي كند.
روي‌ هر يك‌ از گزينه‌هاي‌ موجود در كادر Render Procedure كلـيك‌ كنيد تا توضيحي در مورد آنها دريافت‌ كنيد، سپس‌ براي‌ ادامه‌ به‌ صفحه‌ بعد برويد.

اگر ميخواهيد مثلاً براي‌ بررسي تركيب‌ اجزاي‌ طرح‌ يا كاهش‌ ميزان‌ تفكيك‌ پذيري‌، تصوير رندر شده‌ را با سرعت‌ بيشتري‌ بدست‌ آوريد، ميتوانيد گزينه‌هاي‌ موجود در لـيست‌ بازشونده‌ Sub Sampling را مورد استفاده‌ قرار دهيد.
روي‌ كلـيد لـيست‌ بازشونده‌ Sub Sampling كلـيك‌ كنيد.
بازديد شد

طرحهاي‌ AutoCAD ،،  ،  مقادير زيادي‌ از داده‌ها را شامل‌ ميشوند. براي‌ مثال‌، اطلاعات گرافيكي را ميتوانيد در ميان‌ اين‌ داده‌ها پيدا كنيد. اما هر چه‌ بيشتر باAutoCAD  درگير شويد، داده‌هايي را مي‌يابيد  و يا به‌ آنها نياز پيدا ميكنيد كه‌ با يكديگر از نظر ذاتي تفاوت‌ دارند. براي‌ دستيابي به‌ بهترين‌ نتيجه‌، بايد بتوانيد داده‌ها را با ساير افراد يا ساير برنامه‌ها تبادل‌ كنيد. در طي اين‌ فصل‌ چگونگي استخراج‌ داده‌هاي‌ ارائه‌ شده‌ توسط اتوكد را خواهيد آموخت‌. همچنين‌ روش‌ تبادل‌ داده‌ها با ساير برنامه‌‌ها را فرا خواهيد گرفت‌. 
 
يكي از رايجترين‌ داده‌هايي كه‌ دراتوكد وجود دارند، اطلاعات‌ مربوط به‌ ناحيه‌هاي‌ محدود شده‌ توسط مرزها ميباشند. ابتدا ميخواهيم‌ به‌ چگونگي استخراج‌ اطلاعات‌ دقيق‌ در مورد ناحيه‌هاي‌ موجود در طرحها بپردازيم‌.
روي‌ آيكون‌ برنامه‌ AutoCAD دابل‌ كلـيك‌ كنيد.

روي کليد OK کليک کنيد.

در اينجا ما خودمان‌ فايلي‌ را براي‌ شما باز كرده‌ و نماي‌ All را براي‌ آن‌ انتخاب‌ نموده‌ايم‌ تا ادامه‌ كار را براي‌ شما راحتتر كرده‌ باشيم‌. 
عبارت‌  blipmode  را تايپ‌ كنيد. 
 
‌كلـيد Enter را فشار دهيد.

روي گزينه  ON کليک کنيد.

شما با صدور فرمان‌ Blipmode، نوعي ويژگي علامت‌ گذاري‌ را فعال‌ كرديد. به‌ اين‌ ترتيب‌، چنانچه‌ در‌ نقطه‌اي‌ از طرح‌ كلـيك‌ كنيد، علامتهاي‌ ضرب‌ ( x ) كوچكي به‌ نام‌  Blip در آن‌ نقطه‌ قرار مي‌گيرد. توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ اين‌ علامات‌ در هنگام‌ چاپ‌ طرح‌ بر روي‌ كاغذ، چاپ‌ نخواهند شد. در ضمن‌ شما ميتوانيد آنها را با فرمان‌ Redraw در منوي‌ View پاك‌ نماييد.

ملاحظه‌ ميكنيد كه‌ ما بزرگنمايي طرح‌ را به‌ گونه‌اي‌ تغيير داده‌ايم‌ كه‌ ناحيه‌ مربوط به‌ اتاق‌ نشيمن‌ و ورودي‌ آن‌ بهتر ديده‌ شوند. اكنون‌ به‌ ادامه‌ كار ميپردازيم.
عبارت‌ Area راتايپ‌ کنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

دستور Area كه‌ در صفحه‌ قبل‌ صادر گرديد، از چند طريق‌ ديگر نيز قابل‌ دستيابي است‌. براي‌ مثال‌، ميتوانيد از منوي‌ Tools منوي‌ فرعي Inquiry را باز كرده‌ و سپس‌ گزينه‌  Area را انتخاب‌ كنيد. حالا بايد ناحيه‌ ورودي‌ و اتاق‌ نشيمن‌ را مشخص‌ نمائيم‌.
به‌ ترتيب‌ روي‌ نقاطي كه‌ با فلـش‌ قرمز مشخص‌ ميشوند، كلـيك‌ كنيد.

رويي نقطه ايي که با فلش قرمز مشخص شده کليک کنيد. به‌ ترتيب‌ روي‌ نقاطي كه‌ با فلـش‌ قرمز مشخص‌ ميشوند، كلـيك‌ كنيد.
 
به‌ ترتيب‌ روي‌ نقاطي كه‌ با فلـش‌ قرمز مشخص‌ ميشوند، كلـيك‌ كنيد.رويي نقطه ايي که با فلش قرمز مشخص شده کليک کنيد.

همانطور كه‌ مي‌بينيد، ما شش‌ نقطه‌ بعدي‌ را خودمان‌ انتخاب‌ كرده‌ايم‌. وقتي تمام‌ نقاط لازم‌ براي‌ تعيين‌ محدوده‌ مورد نظر را به‌ طور كامل‌ انتخاب‌ كرديد، بايد براي‌ تاييد انتخابها، كلـيد Enter را فشار دهيد.
كلـيد Enter را فشار دهيد.

به‌ پيغام‌ ظاهر شده‌ در خط فرمان‌ و داده هاي‌ نمايش‌ داده‌ شده‌ در آن‌ دقت‌ نمائيد كه شامل‌ اطلاعاتي در مورد ناحيه‌ انتخاب‌ شده‌ است‌. حالا بهتر است‌ حالـت‌ Blip را غيرفعال‌ كنيم‌. 
تايپ‌ كنيد  Blipmode      :

كلـيد Enter را فشار دهيد.

روي گزينه  OFF کليک کنيد.

همانطور كه‌ ميبينيد، با اينكه‌ ما حالـت‌ Blip را غير فعال‌ كرده‌ايم‌، اما هنوز علامات‌ Blip از صفحه‌ نمايش‌ پاك‌ نشده‌اند. براي‌ حذف‌ اين‌ علامتها، از فرمان‌  Redraw استفاده‌ ميشود. 
منوي‌ View را باز کنيد.

گزينه‌ Redraw را انتخاب نماييد.

بار ديگر به‌ فرمان‌ Area باز ميگرديم‌. اين‌ بار ميخواهيم‌ از گزينه‌ Object در اين دستور استفاده‌ كنيم‌. با كمك‌ گزينه‌ Object ميتوانيد داده‌ها و يا چند خطي ها را نيز براي‌ محاسبه‌ نواحي مورد نظر مورد استفاده‌ قرار دهيد. در بيشتر مواقع‌ اين‌ شي همراه‌ با ابزار كمكي ديگري‌ به‌ نام‌ Boundary مورد استفاده‌ قرار ميگيرد. 
روي‌ كلـيد لـيست‌ بازشونده‌ Layer كلـيك‌ کنيد.

روي‌ لايه‌ Floor كلـيك‌ كنيد تا به‌ عنوان‌ لايه‌ فعلـي انتخاب‌ شود.

براي‌ تعيين‌ محدوده‌ مورد نظر، بايد مرزهايي را كه‌ در مسير خط داخلـي ديوار قرار دارند دنبال‌ نمائيد. سپس‌ هر شيي كه‌ در مسير ديوار اختلال‌ ايجاد ميكند (مانند درب) را غيرفعال‌ كنيد. براي‌ اينكار بايد لايه‌ مربوط به‌ هر شيء را خاموش‌ كرد.
روي‌ كلـيد لـيست‌ بازشونده‌ Layer كلـيك‌ كنيد.

‌روي‌ آيكون‌ لامپ‌ روشن‌ مربوط به‌ لايه‌‌ Door کليک کنيد تا خاموش شود.

‌روي‌ آيكون‌ لامپ‌ روشن‌ مربوط به‌ لايه‌‌ Fixture کليک کنيد تا خاموش شود.

هر جا خارج‌ از لـيست‌ لايه‌ها كلـيك‌ كنيد تا بسته‌ شود.

حال‌ مي‌خواهيم‌ از ابزار كمكي Boundary براي‌ ادامه‌ كارمان‌ استفاده‌ كنيم‌. اين فرمان‌ از طريق‌ منوي‌ Draw و نيز تايپ‌ حروف‌ bo در خط فرمان‌ قابل‌ دسترسي است‌.
منوي‌ Draw را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه‌ Boundary را انتخاب نماييد.

همانطور كه‌ مشاهده‌ ميكنيد، پنجره‌ Boundary Creation باز شده‌ است‌. چنانچه‌ كمي مي‌بيشتر دقت‌ كنيد، در مي‌يابيد كه‌ اين‌ پنجره‌ همان‌ پنجره‌ Boundary Hatch است‌ كه‌ قبلا با آن‌ آشنا شده‌ايد. با اين‌ تفاوت‌ كه‌ در اينجا چند گزينه‌ در آن‌ غيرفعال‌ شده‌ است‌. 
روي‌ كلـيد Pick Points كلـيك‌ نمائيد.

ملاحظه‌ ميكنيد كه‌ پنجره‌ Boundary Creation موقتاً بسته‌ شده‌ است‌ تا شما بتوانيد روي‌ ناحيه‌ مورد نظر‌ كلـيك‌ نموده‌ و آنرا انتخاب‌ كنيد. پيغام‌ ظاهر شده‌ در خط فرمان‌ نيز همين‌ مطلـب‌ را مي مي‌رساند. 
در نقطه‌اي‌ از داخل‌ واحد آپارتماني كه‌ با كادر قرمز مشخص‌ شده‌ است‌ كلـيك‌ كنيد.

وقتي كه‌ با استفاده‌ از ابزار Boundary نقطه‌اي‌ را در داخل‌ ساختمان‌ انتخاب‌ كنيد، خطوط پيرامون‌ ناحيه‌ مزبور مشخص‌ خواهند شد. اكنون‌ بايد با فشردن‌ كلـيدEnter  انتخاب‌ خود را تاييد كنيد تا ابزار Boundary خطوط پيرامون‌ آن‌ را به‌ چند خطي تبديل‌ نمايد.
كلـيد Enter را فشار دهيد.

توجه‌ نماييد كه‌ خطوط پيرامون‌ ناحيه‌ انتخاب‌ شده‌، در لايه‌ فعال‌ و با رنگ‌ پيش‌ فرض اين‌ لايه‌، يعني سبز- آبي ترسيم‌ ميشوند. دلـيل‌ اين‌ امر انتخاب‌ لايه‌ Floor به‌ عنوان‌ لايه‌ فعلـي ميباشد.
منوي‌  Tools را باز کنيد.

منوي‌ فرعي Inquiry را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه‌ Area را انتخاب نماييد.

فرمان‌  O    را تايپ‌ كنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

با تايپ‌ فرمان‌  O، شما در واقع‌ اقدام‌ به‌ انتخاب‌ گزينه‌ Object از فرمان Area  نموديد. حال‌ بايد محدوده‌ تعيين‌ كننده‌ فضاي‌ مورد نياز را انتخاب‌ كنيد.
روي‌ ديوار مشخص‌ شده‌ كلـيك‌ كنيد.

باز هم‌ به‌ پيغام‌ ظاهر شده‌ در خط فرمان‌ و اطلاعاتي كه‌ از  محدوده‌ تعيين‌ شده‌ استخراج شده‌اند، توجه‌ كنيد. دقت‌ نماييد كه‌ اينبار به‌ جاي‌ تعيين‌ محدوده‌، از شيء چند خطي كه‌ اخيراً ساختيم‌ استفاده‌ كرديم‌. دستور Boundary با ترسيم‌ چند خطي، محدوده‌ ناحيه‌ مورد نظر را مشخص‌ ميكند. وقتي اين‌ ابزار همراه‌ با تواناييهاي‌ دستور Area مورد استفاده‌ قرار ميگيرد، با تعيين‌ مرزهاي‌ ناحيه‌ مورد نظر موجب‌ ميشود كه‌ مقدار محاسبه‌ لازم‌ براي‌ مشخص‌ كردن‌ ناحيه‌ مزبور، به‌ حداقل‌ برسد.

براي‌ افزودن‌ اطلاعات‌ عمومي مي‌در مورد فايل‌ طرح‌، بايد ابتدا پنجره
Drawing properties  را باز كنيد.
منوي‌ File را باز نماييد.

گزينه‌ Drawing Properties را انتخاب‌ كنيد.

در پنجره‌ Drawing Properties چهار برگه‌ وجود دارد كه‌ ميتوانيد اطلاعات‌ مورد نظر خود را در آنها وارد كنيد. در آينده‌ از اين‌ اطلاعات‌ براي‌ پيدا كردن‌ يك‌ فايل‌ طرح‌ خاص‌، با استفاده‌ از برنامه‌ Find در ويندوز استفاده‌ ميشود. 
روي‌ هر يك‌ از برگه‌هاي‌ پنجره‌Drawing Properties كلـيك‌ كنيد تا اطلاعات‌ موجود در آنها را مشاهده‌ كنيد. سپس‌ براي‌ ادامه‌ روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ نماييد.

فرمت‌ (.dxf) نوعي فرمت‌ فايلـهاي‌ متن‌ در DOS ميباشد كه‌ تمام‌ اطلاعات‌ لازم‌ براي‌ تجديد ساختار طرحها را شامل‌ ميگردد. از اين‌ فرمت‌ براي‌ تبادل‌ داده‌ها با ساير برنامه‌ها استفاده‌ ميشود. اگرچه‌ فايلـهاي‌. dxf بهترين‌ واسطه‌ براي‌ انتقال‌ داده‌ها به‌ شمار نميآيند، اما تقريبا به‌ استانداردي‌ در اين‌ زمينه‌ تبديل‌ شده‌اند. ابتدا به‌ نحوه‌ ذخيره‌ سازي‌ طرح‌ حاضر با فرمت dxf مي‌پردازيم‌.
منوي‌ File را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه‌ Save As را انتخاب‌ كنيد.

با استفاده‌ از لـيست‌ بازشونده‌ Save as type، ميتوانيد طرح‌ خود را با يكي از فرمتهاي‌ متعددي‌ كه‌ ارائه‌ شده‌ است‌) از جملـه‌ فرمت‌ (.dxf ذخيره‌ كنيد. 
روي‌ كلـيد لـيست‌ بازشونده‌ Save as type كلـيك‌ كنيد.

از ليست با زشده، روي‌ فرمت‌ AutoCAD R/LT DXF (.dxf) كلـيك‌ نمائيد.

پس‌ از آن‌ كه‌ فايل‌ dxf را از لـيست‌ Save as type انتخاب‌ كرديد، ميتوانيد با استفاده‌ از كلـيد Save طرح‌ خود را با فرمت‌ تعيين‌ شده‌ ذخيره‌ نموده‌ و يا با كمك‌ گزينه‌ Options واقع‌ در كلـيد Tools، تنظيمات‌ مربوط به فايل‌ dxf را تغيير دهيد.
روي‌ كلـيد Tools کليک نماييد.

از منوي باز شده گزينه‌ Options را انتخاب نماييد.

روي‌ برگه‌DXF Options  كلـيك‌ کنيد.

صفحه‌ DXF Options شامل‌ گزينه‌هايي ميباشد كه‌ براي‌ ذخيره‌سازي ‌ فايلـها با فرمت dxf  و با جزئيات‌ بيشتر، مورد استفاده‌ قرار ميگيرند. اجازه‌ دهيد كه‌ قبل‌ از ادامه‌ كار، با اين‌ گزينه‌ها و نحوه‌ كار با آنها بيشتر آشنا شويم‌.
روي‌ هريك‌ از گزينه‌هاي‌ صفحه‌ DXF Options كلـيك‌ كنيد تا اطلاعات‌ بيشتري‌ بدست‌ آوريد، سپس‌ براي‌ ادامه‌ به‌ صفحه‌ بعد برويد.

بسيارخوب‌، كار ما با پنجره‌ Save as Options به‌ پايان‌ رسيده‌ است‌. اين‌ پنجره‌ را بسته‌ و فايل‌ dxf خود را با استفاده‌ از كلـيد Save ذخيره‌ كنيد. 
روي‌ كلـيد‌ Cancel كلـيك‌ كنيد.

روي‌ كلـيد‌ Save كلـيك‌ كنيد.

برخي از دفاتر مهندسي، طرحهاي‌ ترسيم‌ شده‌ خود را با فرمت‌. dxf ذخيره‌ مي‌كنند. اين‌ كار را آن‌ دسته‌ از طراحان‌ انجام‌ ميدهند كه‌ ميخواهند چندين‌ برنامه‌ طراحي كامپيوتري‌) به‌ جز (AutoCAD را مورد استفاده‌ قرار دهند. دراين‌ حالات‌، ميتوان‌  AutoCAD را طوري‌ برنامه‌‌ريزي‌ نمود كه‌ ذخيره‌ سازي‌ فايلـها را به‌ جاي‌ فرمت .Dwg با فرمت‌. dxf انجام‌ دهد. 
منوي‌ Tools را باز كنيد.

گزينه‌ Options را انتخاب كنيد.

براي‌ تعيين‌ فرمت‌ پيش‌ فرض‌ ذخيره‌ سازي‌ فايلـهاي‌ اتوكد، بايد از لـيست Save As  فرمت‌ مورد نظر خود را انتخاب‌ نماييد. 
روي‌ كلـيد لـيست‌ باز شونده‌ Save as كلـيك‌ كنيد.

در جايي از ميله لغزان که مشخص شده کليک کنيد.

از ليست باز شده، گزينه‌ Auto CAD R /LT DXF(.dxf)  را انتخاب‌ نمائيد.

با كلـيك‌ كردن‌ بر روي‌ كلـيد OK، AutoCAD بطور پيش‌ فرض‌ فايلـها را با فرمت dxf  ذخيره‌ خواهد نمود.
روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.
بازديد شد.

سيستم‌ مختصات‌ كاربر (UCS) امكان‌ ميدهد كه‌ نوعي سيستم‌ مختصات‌ اختصاصي را در محيط دو بعدي‌ و سه‌ بعدي‌ ايجاد كنيد. در حقيقت‌، شما تا اينجا نوع‌ خاصي از UCS را مورد استفاده‌ قرار داده‌ايد كه‌  WCS (مخفف‌ عبارت‌ (World Coordinate System ناميده‌ ميشود. در AutoCAD هميشه‌ اين‌ امكان‌ وجود دارد كه‌ با چندين‌ UCS كار كنيد. وقتي كه‌ چندين‌  UCS داشته‌ باشيد، ميتوانيد همچنان‌ در محيط كار دو بعدي‌ UCS كار كنيد. اما آنچه‌ كه‌ ترسيم‌ مي مي‌كنيد، بخشي از يك‌ طرح‌ سه‌ بعدي‌ خواهد بود.
 
مي مي‌خواهيم‌ يك‌ صندلـي ترسيم‌ كنيم‌ كه‌ در آينده‌ آن‌ را به‌ طرح‌ آپارتمان‌ سه‌ بعدي‌ خود اضافه‌ نماييم‌. هنگام‌ ترسيم‌ اين‌ صندلـي، با موارد استفاده‌ UCS و نيز بعضي از قابلـيتهاي‌ ديگر AutoCAD آشنا خواهيد شد. كار بر روي‌ صندلـي را با ترسيم‌ محل‌ نشستن‌ و پشتي آن‌ آغاز ميكنيم‌. همانطور كه‌ مشاهده‌ ميكنيد، براي‌ شروع‌ كار فايل‌ جديدي‌ به‌ نام‌ Barcelon را براي‌ شما ايجاد كرده‌ايم‌.

براي‌ ترسيم‌ نشيمنگاه‌ صندلـي، ابتدا يك‌ مستطيل‌ را با استفاده‌ از ابزار Rectangle  ترسيم‌ مي مي‌كنيم‌.
روي‌ ابزار Rectangle در نوار ابزار Draw كلـيك‌ كنيد. 
 
به ترتيب در محل‌هاي مشخص‌ شده‌ توسط فلـش‌ قرمز كلـيك‌ كنيد.

به ترتيب در محل‌هاي مشخص‌ شده‌ توسط فلـش‌ قرمز كلـيك‌ كنيد.در محل‌ مشخص‌ شده‌ توسط فلـش‌ قرمز كلـيك‌ كنيد.

در اين‌ صفحه‌، مستطيل‌ ديگري‌ را براي‌ ترسيم‌ پشتي صندلـي ترسيم‌ كرده‌ايم‌ كه‌ طول‌ ضلـع‌ آن‌ در راستاي‌ محور  X معادل‌  اينچ‌ و در راستاي‌ محور Y معادل‌  اينچ‌ ميباشد.ما ميخواهيم‌ نماي‌ مشاهده‌ طرح‌ را تغيير دهيم‌.
منوي‌ View را باز کنيد.

منوي‌ فرعي  D Views را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده‌ گزينه SW Isometric  را انتخاب نماييد.

همانطور كه‌ ميبينيد، نماي‌ سه‌ بعدي‌ مستطيلـها از سمت‌ پائين‌ و چپ‌ قابل‌ مشاهده‌ گرديده‌ است‌. قبلا آموختيد كه‌ براي‌ تغيير ضخامت‌ يك‌ طرح‌ بايد از گزينه‌Thickness  واقع‌ در پنجره‌ Properties استفاده‌ كنيد. براي‌ راحتي شما، اين‌ كار را در صفحه بعد انجام‌ مي مي‌دهيم‌.

ملاحظه‌ ميكنيد كه‌ ما با استفاده‌ از مشخصه‌ Thickness ضخامتي معادل‌ يك‌ اينچ‌ را براي‌ طرح‌ تعيين‌ كرده‌ و بزرگنمايي طرح‌ را براي‌ مشاهده‌ بهتر آن‌ كمي مي‌كوچكتر نموده‌ايم‌. در مرحلـه‌ بعد، نوعي سيستم‌ مختصات‌ كاربر را تعريف‌ خواهيم‌ نمود كه‌ در راستاي‌ يك‌ سمت‌ صندلـي قرار خواهد گرفت‌.
روي‌ نوار ابزار استاندارد راست‌ كلـيك‌ كنيد.

روي‌ گزينه‌ UCS كلـيك‌ كنيد.

روي نوار ابزار راست کليک کنيد.

روي‌ گزينه‌ UCSII كلـيك‌ كنيد.

براي‌ تعريف‌ تعدادي‌ از سيستمهاي‌ مختصات‌ كاربر به‌ عنوان‌ نمونه‌هاي‌ پيش‌ ساخته‌، بايد صفحه‌ مربوط به‌ برگه‌ Orthographic UCS را در پنجره‌ UCS باز كنيد. براي‌ باز كردن‌ پنجره‌ UCS نيز بايد از ابزار Display UCS Dialog در نوار ابزارUCS  ابزارUCSII  استفاده‌ كنيد. 
روي‌ ابزار Display UCS Dialog در نوار ابزار UCS UCSII كلـيك‌ كنيد.

در پنجره‌UCS  روي‌ برگه‌ Orthographic UCS كلـيك‌ نمائيد.

ما در نظر داريم‌ سيستم‌ مختصات‌ Front UCS را به‌ عنوان‌ سيستم‌ مختصات‌ فعلـي تعيين‌ كنيم‌. براي‌ اينكار بايد از لـيست‌ موجود در اين‌ صفحه‌ گزينه‌ Front را انتخاب‌ كنيد.
روي‌ گزينه‌ Front دابل‌ كلـيك‌ كنيد.

روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

براي‌ اينكه‌ به‌ مدل‌ سازي‌ صندلـي خود ادامه‌ دهيد، بايد در UCS متناسب‌ با وجهي كه‌ ميخواهيد بر روي‌ آن‌ كار كنيد، قرار بگيريد. تا اين‌ قسمت‌، UCS در محل‌ اولـيه‌ خود يعني همان‌ محلـي كه‌ UCS ظاهر ميشود قرار داشت‌. اما ميتوانيد محل‌ UCS را تغيير دهيد. بنابراين‌ مبدا مختصات‌ مزبور مي مي‌تواند در هر نقطه‌اي‌ از طرح‌ قرار بگيرد.
روي‌ ابزار Origin UCS در نوار ابزار UCS كلـيك‌ كنيد.

در محل مشخص شده با فلش قرمز کليک کنيد.

مشاهده‌ مينمائيد كه‌ آيكون‌ UCS تغيير مكان‌ داده‌ است‌ تا مبدا مختصات‌ جديد را نشان‌ دهد. به‌ اين‌ ترتيب‌ شما براي‌ سيستم‌ مختصات‌ كاربر خود كه‌ در پنجره‌ UCS انتخاب‌ كرده‌ بوديد (Front UCS)، مبدا مختصات‌ جديدي‌ ايجاد كرديد. در صفحه‌ بعد ما بزرگنمايي طرح‌ را به‌ گونه‌ مناسبي تغيير ميدهيم‌ تا درك‌ سيستم‌ مختصات‌ براي‌ شما آسانتر باشد.

براي‌ ذخيره‌ يك‌ UCS بايد مجددا به‌ پنجره‌ UCS باز گرديد. اين‌ بار ميخواهيم‌ اين‌ پنجره‌ را از طريق‌ منوي‌ Tools باز كنيم‌.
منوي‌ Tools را باز كنيد.

گزينه‌ Named UCS را انتخاب نماييد.

ابتدا بايد نام‌ مناسبي را به‌ UCS جديد نسبت‌ دهيم‌ تا براي‌ استفاده‌هاي‌ بعدي‌ راحتتر به‌ آن‌ دست‌ پيدا كنيم‌. براي‌ اين‌ كار ميتوانيد روي‌ گزينه‌ Unnamed راست‌ كلـيك‌ نموده‌ و از منوي باز شده گزينه‌ Rename را انتخاب نماييد. اما چون‌ در اينجا اين‌ گزينه‌ در حالـت‌ انتخاب‌ شده‌ قرار دارد، با كلـيك‌ مجدد بر روي‌ آن‌، آماده‌ تغيير نام‌ خواهد شد.
روي‌ گزينه‌ Unnamed كلـيك‌ كنيد.

عبارت   DSW   را تايپ‌  کنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

حال‌ بايد موقعيت‌ اجزاي‌ صندلـي را تعيين‌ و پايه‌هاي‌ آن‌ را ترسيم‌ كنيد، از آنجا كه‌ جهت‌ USC را تعيين‌ كرده‌ايد، به‌ راحتي مي مي‌توانيد جهت‌ اجزاي‌ صندلـي را بصورت‌ صحيح‌ تعيين‌ كنيد. براي‌ كار روي‌ اجسام‌ سه‌ بعدي‌ از همان‌ ابزارهاي‌ مورد استفاده‌ در اشياء دو بعدي‌ استفاده‌ ميشود. در صفحه‌ بعد ما شيء پشتي صندلـي را به‌ حالـت‌ انتخاب‌ شده‌ در مي مي‌آوريم‌.

ميخواهيم‌ پشتي صندلـي را كمي مي‌بچرخانيم‌ تا حالـت‌ تكيه‌ گاه‌ را پيدا كند. براي‌ اينكار بايد از گزينه‌ Rotate در منوي‌ راست‌ كلـيك‌ اين‌ شيء استفاده‌ كنيد. اما ابتدا بايد يكي از دستگيره‌هاي‌ اطراف‌ شيء را به‌ عنوان‌ محور چرخش‌ تعيين‌ كنيد.
روي‌ دستگيره‌ مشخص‌ شده‌ كلـيك‌ كنيد.

روي دستگيره مشخص شده راست کليک کنيد.

از منوي باز شده گزينه  Rotate را انتخاب نمائيد.

شما ميتوانيد با حركت‌ دادن‌ اشاره‌گر ماوس‌، زاويه‌ چرخش‌ دلـخواه‌ خود را بصورت‌ بصري‌ تعيين‌ نموده‌ و پس‌ از آنكه‌ ميزان‌ چرخش‌ پشتي صندلـي مطابق‌ نظر شما بود، با كلـيك‌ بر روي‌ ناحيه‌ ترسيم‌ به‌ فرمان‌ Rotate پايان‌ دهيد. اما در اينجا ما ميخواهيم‌ اين‌ زاويه‌ را به‌ صورت‌ دقيق‌ و با استفاده‌ از خط فرمان‌ تعيين‌ كنيم‌.
تايپ‌ كنيد:

كلـيد Enter را فشار دهيد.

به‌ اين‌ ترتيب‌، پشتي صندلـي را با زاويه‌  درجه‌ قرار داديد. ما ميخواهيم‌ با استفاده‌ از گزينه‌ Move در منوي‌ راست‌ كلـيك‌ اين‌ شيء، آنرا به‌ محل‌ مناسبي انتقال‌ دهيم‌. با كلـيك‌ بر روي‌  گزينه‌ Move، تصويري‌ از شيء انتخاب‌ شده‌ همراه‌ با اشاره‌گر ماوس‌ حركت‌ كرده‌ و خطي از محل‌ اولـيه‌ اشاره‌گر ماوس‌، به‌ دنبال‌ آن‌ رسم‌ ميگردد. با كلـيك‌ در محل‌ مورد نظر، عملـيات‌ انتقال‌ پايان‌ مي مي‌يابد. در حال‌ حاضر كافيست‌ شما دستور Move را اجرا كنيد. بقيه‌ كار انتقال‌ را ما خود براي‌ شما انجام‌ مي‌دهيم‌.
روي‌ دستگيره‌ مشخص‌ شده‌ كلـيك‌ كنيد.

روي دستگيره مشخص شده راست کليک کنيد.

از منوي باز شده‌ گزينه  Move كلـيك‌ كنيد.

همانطور كه‌ مي مي‌بينيد، پشتي صندلـي در محل‌ مناسب‌ خود قرار گرفته‌ است‌. در صفحه‌ بعد ما مجددا از فرمان‌ Rotate استفاده‌ نموده‌ و كل‌ طرح‌ را به‌ اندازه‌  درجه‌ به‌ عقب‌ مي مي‌چرخانيم‌. در ضمن بزرگنمايي شکل را تغيير مي مي‌دهيم تا تغييرات بهتر ديده شوند.

اكنون‌ براي‌ آنكه‌ كار ترسيم‌ بخش‌ نشيمنگاه‌ و پشتي صندلـي را به‌ پايان‌ برسانيد، بايد شيء DFace را به‌ سطوح‌ بالايي و پائيني آنها اضافه‌ كنيد. از آنجا كار با اين‌ ابزار را قبلا آموخته‌ايد، ما خودمان‌ در صفحه‌ بعد اينكار را براي‌ شما انجام‌ ميدهيم‌. براي‌ آن‌ كه‌ تجسم‌ بصري‌ از عملـكرد دستور DFace داشته‌ باشيد، بايد حالـت‌  Hidden Shade را فعال‌ كنيد.
منوي‌ View را باز کنيد.

منوي‌ فرعي Shade را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شدهروي گزينه‌ Hidden Hide كلـيك‌ كنيد.

اكنون‌ كه‌ كار اضافه‌ كردن‌DFace را به‌ پايان‌ رسانديد، بايد حالـت Hidden Shade  را غير فعال‌ كنيد.
منوي‌ View را باز کنيد.

منوي‌ فرعي Shade را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه‌  D WireFrame  را انتخاب نماييد.روي گزينه Regen کليک کنيد.

شما قبلاً با دريچه‌هاي‌ ديد شناور (Floating Viewport) در نماي‌
Paper Space آشنا شديد. اكنون‌ براي‌ آنكه‌ بتوانيم‌ مدل‌ سازي‌ سه‌ بعدي‌ خود را از جهات‌ مختلـف‌ مشاهده‌ كنيم‌، دريچه‌هاي‌ ديد را به‌ صورت‌ كاشي‌كاري‌ خواهيم‌ چيد. اين‌ كار براي‌ ايجاد و ويرايش‌ طرحهاي‌ سه‌ بعدي‌ مفيد واقع‌ ميشود. زيرا به‌ اين‌ ترتيب‌ بدون‌ اينكه‌ ناچار باشيد نماي‌ فعلـي را تغيير دهيد، مي‌توانيد به‌ بخشهاي‌ متفاوت‌ از يك‌ طرح‌ مراجعه‌ كنيد. 
منوي‌ View را باز کنيد. 
بازديد شد.

گاهي اوقات‌ مواردي‌ پيش‌ مي‌آيد كه‌ نمي‌توانيد تمام‌ نيازهاي‌ طرح‌ براي‌ رسيدن‌ به‌ نتيجه‌ نهايي را پيش‌ بيني كنيد .در اين‌ گونه‌ موارد بايد ابتدا يك‌ طرح‌ اولـيه‌ از طرح‌ نهايي را تهيه‌ كرده‌ و به‌ تدريج‌ بر اساس‌ نيازهاي‌ خود، آن‌ طرح‌ را كامل‌ كنيد. در اين‌ فصل‌ بر اساس‌ آنچه‌ كه‌ تاكنون‌ آموخته‌ايد، چگونگي اعمال‌ تنظيمات‌ اولـيه‌ طرح‌ را فرا ميگيريد .همچنين‌ تكنيكهايي را خواهيد آموخت‌ كه‌ به‌ شما در به‌ حداقل‌ رساندن‌ زمان‌ تكميل‌ طرح‌ كمك‌ ميكند .چنانچه‌ CD مقدماتي AutoCAD همين‌ شركت‌ را قبلا تهيه‌ نكرده‌ايد، توصيه‌ ميشود براي‌ درك‌ مفاهيم‌ اين‌ تكنيكها ابتدا CD مزبور را بررسي كنيد.

روي کليد OK کليک کنيد.

در اينجا ما خودمان‌ فايلي‌ را براي‌ شما باز نموده و‌ مي¬خواهيم‌ يك‌ كمد را به‌ يك‌ طرح‌ از واحدهاي‌ آپارتماني اضافه‌ كنيم‌ .براي‌ اينكار بايد يكي از اشياء موجود را به‌ عنوان‌ طرح‌ پايه‌ كپي نمود .به‌ همين‌ خاطر، ابتدا لايه‌ Wall را به‌ عنوان‌ لايه‌ خارجي تعيين‌ ميكنيم‌.
روي‌ ابزار مشخص شده در نوار ابزار كلـيك‌ كنيد .

روي‌ خط ديوار (جايي که با فلش قرمز مشخص شده است) كلـيك‌ نمائيد.

همانطور كه‌ مشاهده‌ ميكنيد، لايه‌ Wall به‌ عنوان‌ لايه‌ فعلـي تعيين‌ شده‌ است‌.
روي‌ ديوار سمت‌ راست‌ كلـيك‌ كنيد تا انتخاب‌ شود.
 
روي‌ علامت‌ چهار گوش‌ ظاهر شده‌ در وسط آن‌ كلـيك‌ كنيد.

براي‌ آن‌ كه‌ درحالـت‌ كپي قرار بگيريد، بايد فرمان‌ C را در خط فرمان‌ صادر كنيد و سپس‌ مختصات‌ شيء جديد را تعيين‌ نماييد.
حرف    C      را تايپ کنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

همانطور كه‌ مي¬بينيد، AutoCAD  در خط فرمان‌ در انتظار وارد كردن‌ مختصات‌ جديد ميباشد .در اين‌ حالـت‌ چنانچه‌ اشاره‌گر ماوس‌ را در  ناحيه‌ ترسيم‌ حركت‌ دهيد، ملاحظه‌ خواهيد كرد كه‌ نمونه‌اي‌ از شي كپي شده‌ همراه‌ با آن‌ حركت‌ ميكند. در اين‌ حالـت‌، چنانچه‌ در جايي از صفحه‌ ترسيم‌ كلـيك‌ كنيد، يك‌ كپي از شي در آن‌ محل‌ قرار ميگيرد. در حال‌ حاضر ما نياز به‌ تعيين‌ دقيق‌ محل‌ جديد داريم‌. براي‌ اين‌ منظور از خط فرمان‌ استفاده‌ ميكنيم‌.
کاراکتر @ را تايپ کنيد.

عدد  را تايپ کنيد.

كلـيد Tab را فشار دهيد.

عدد  را وارد کنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

كلـيد Esc را فشار دهيد.

اكنون‌ بايد فاصلـه‌ مرجع‌ را براي‌ تعيين‌ محل‌ شي كپي شده‌ تعيين‌ كنيم‌. براي‌ اين كار بايد از ابزار Offset واقع‌ در نوار ابزار Modify استفاده‌ كرده‌ و يا فرمان‌ O را در خط فرمان‌ صادر كنيد. با استفاده‌ از اين‌ دستور ميتوانيد Offset فاصلـه‌ را با استفاده‌ از شكلـهاي‌ هندسي موجود تعيين‌ كنيد. در صفحه‌ بعد ما خودمان‌ بزرگنمايي طرح‌ را به‌ اندازه‌ مناسب‌ در مي‌آوريم‌ تا ادامه‌ كار براي‌ شما ساده‌تر باشد.
 
براي‌ تعيين‌ Offset فاصلـه‌، ابتدا بايد نقطه‌ شروع‌ فاصلـه‌ را تعيين‌ نمود. در اين‌ مورد گزينه‌ Nearest Osnap ميتواند كمك‌ خوبي براي‌ شما باشد.
روي‌ ابزار Offset واقع‌ در نوار ابزار Modify كلـيك‌ كنيد.

‌اشاره‌گر ماوس‌ را به‌ ناحيه‌ مشخص‌ شده‌ با فلش قرمز ببريد و پس‌ از آن‌ كه‌ علامت‌ Nearset Osnap ظاهر شد، كلـيك‌ كنيد.

براي‌ تعيين‌ نقطه‌ دوم‌ مي‌توانيد از گزينه End Point ( مربع زرد رنگ ) استفاده کنيد.
‌اشاره‌گر ماوس‌ را به‌ جايي که با فلش قرمز ببريد و پس‌ از آن‌ كه‌ علامت End Point  ظاهر شد، كلـيك‌ كنيد.

حال‌ آماده‌ايد تا خط ديگري‌ را با فاصلـه‌ تعيين‌ شده‌ از خطي كه‌ كپي نموديد، ايجاد كنيد. براي‌ اين كار بايد ابتدا خط مورد نظر‌ را انتخاب‌ نمائيد.
روي‌ خط مشخص‌ شده‌ توسط فلـش‌ قرمز كلـيك‌ كنيد.

‌در نقطه‌اي‌ واقع‌ در سمت‌ چپ‌ خط كلـيك‌ نمائيد.

براي‌ خارج‌ شدن‌ از دستور Offset، كلـيد Enter را فشار دهيد.

به اين ترتيب، خط دوم‌ با فاصلـه‌ تعيين‌ شده‌ توسط دستور Offset از خط اول‌ قرار گرفته‌ است‌. تا اينجا با انتخاب‌ شكلـهاي‌ هندسي موجود، Offset فاصلـه‌ را تعيين‌ كرديد. در مواردي‌ كه‌ بايد فاصلـه‌ خاصي را كپي كنيد اما ميزان‌ فاصلـه‌ را نمي¬دانيد، مي¬توانيد يكي از اشياء موجود را به‌ عنوان‌ مرجع‌ فاصلـه‌ مورد استفاده‌ قرار دهيد.
روي‌ خط مشخص شده کليک کنيد.

روي‌ خط مشخص شده کليک کنيد.

كلـيد Shift را نگاه‌ داريد و همزمان، روي‌ علامت‌ چهار گوش‌ آبي رنگ‌ واقع در وسط خط اول كلـيك‌ كنيد.

كلـيد Shift را نگاه‌ داريد و روي‌ علامت‌ چهار گوش‌ آبي رنگ‌ در وسط خط دوم كلـيك‌ كنيد

اكنون‌ بايد كلـيد Shift را رها كرده‌ و براي‌ ادامه‌ كار روي‌ يكي از نقطه‌ هاي‌ مياني خطوط كلـيك‌ نماييد.
در محل‌ مشخص‌ شده‌ توسط فلـش‌ قرمز كلـيك‌ كنيد.

حرف‌ C را تايپ کنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

براي‌ انتخاب‌ يكي از گزينه‌هاي‌ مربوط به‌ نقطه‌ مبدا، بايد فرمان‌ B را در خط فرمان‌ صادر كنيد.
تايپ‌ كنيد B       :

كلـيد Enter را فشار دهيد.

لازم است گوشه‌ بالا و راست‌ حمام‌ را به‌ عنوان‌ نقطه‌ مبدا، و گوشه‌ پايين‌ و راست‌ آن‌ را به‌ عنوان‌ نقطه‌ مرجع‌ دوم‌ مورد استفاده‌ قرار دهيد. براي اين منظور، باز هم‌ از گزينه‌هاي‌Nearest Osnap  و Prependicular Osnap در تعيين‌ دقيق‌ فاصلـه‌ استفاده‌ مي‌کنيم.
به ترتيب، در محلهاي مشخص شده با فلش قرمز کليک کنيد.

روي‌ نقطه اي که با فلـش‌ قرمز  مشخص شده كلـيك‌ كنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

براي‌ خارج‌ كردن‌ خطوط از حالـت‌ انتخاب‌ شده‌، دوبار كلـيد Esc را فشار دهيد.

يک بار ديگر کليد Esc را فشار دهيد.

اكنون‌ اسكلـت‌ اصلـي كمد را ايجاد كرده‌ايد. مرحلـه‌ بعدي‌، برش‌ دادن‌ گوشه‌ها با استفاده‌ از دستورات‌ Break و Fillet مي‌باشد. دستور Break فاصلـه‌اي‌ بين‌ خطوط، كمانها و يا دايره‌ها ايجاد مي‌كند.
روي‌ ابزار Break در نوار ابزار Modify كلـيك‌ كنيد.

روي‌ ديوار، در محلي که با فلش مشخص شده كلـيك‌ کنيد.

در ابتداي ديوار جايي که مربع زرد رنگ  ظاهر ميشود کليک کنيد.

اکنون اشاره گر ماوس را به صورت عمودي و در راستاي ديوار به سمت پائين بکشيد. 
مطمئن شويد که گزينه End Point در تنظيمات Drafting در منوي Tools تيک نخورده باشد تا به راحتي بتوانيد نقاط را انتخاب کنيد.

در محل مشخص شده با فلش کليک کنيد.
برنامه نويس: در مورد موارد بالا با من صحبت شود.

همانطور كه‌ ميبينيد، در ديواره‌ عمودي‌ يك‌ شكاف‌ ايجاد شده‌ است‌. ما براي‌ راحتي شما در ديواره‌ افقي كمد نيز يك‌ شكاف‌ ايجاد كرده‌ايم‌. حالا ميخواهيم‌ گوشه‌ ديواره‌هاي‌ افقي و عمودي‌ را به‌ يكديگر متصل‌ نماييم‌. براي‌ اين‌ كار ميتوانيد از ابزار Fillet واقع‌ در نوار ابزار Modify استفاده‌ كنيد. صادر كردن‌ فرمان‌ F در خط فرمان‌ نيز همين‌ كار را انجام‌  ميدهد.
روي‌ ابزار Fillet در نوار ابزار Modify كلـيك‌ كنيد.

روي‌ ديوار در جايي که با فلش مشخص شده کليک کنيد.

در جايي که با فلش مشخص شده کليک کنيد.

به همين ترتيب، چنانچه مراحل قبل را يک بار ديگر انجام دهيد طرح به اين شکل در مي‌آيد.

مشاهده‌ ميكنيد كه‌ ديواره‌هاي‌ افقي و عمودي‌ كه‌ بر روي آنها كلـيك‌ کرديد، با استفاده‌ از فرمان‌ Fillet به‌ هم‌ متصل‌ شده‌اند. توجه‌ نمائيد كه‌ چنانچه‌ دستور Fillet نتوانست‌ خطوط را برش‌ دهد، بايد عدد  را براي‌ متغير سيستمي‌‌Trim Mode تعيين‌ كنيد. براي‌ اين‌ كار، به‌ ترتيب‌ عبارت‌  Trimmode و عدد  را تايپ‌ نموده‌ و پس‌ از تايپ‌ هر كدام‌، كلـيد Enter را فشار دهيد. در حال‌ حاضر ما نيازي‌ به‌ انجام‌ اين‌ كار نداريم‌. در صفحه‌ بعد بقيه‌ دستورات‌ Fillet را خودمان‌ اجرا كرده‌ و گوشه‌ ساير ديواره‌ها را به‌ هم‌ متصل‌ مي‌كنيم‌.

اين‌ تمرين‌ به‌ شما نشان‌ داد كه‌ به‌ جاي‌ آنكه‌ خطها را به‌ صورت‌ دقيق‌ در محل‌ چهارچوب‌ قطع‌ كنيد، بهتر است‌ ابتدا آنها را برش‌ داده‌ و سپس‌ مجددا آنها را تا محل‌ مورد نظر رسم‌ كنيد. اين‌ روش‌ به‌ ميزان‌ قابل‌ توجهي تعداد مراحل‌ كار را كاهش‌ ميدهد. در صفحه‌ بعد ما طرح‌ كلـي را براي‌ شما كامل‌ نموده‌ايم‌.

اكنون‌ وقت‌ آن‌ رسيده‌ است‌ كه‌ چگونگي طراحي با استفاده‌ از اشياء موجود در طرح‌ را بياموزيد. براي‌ ادامه‌ كار، طرح‌ يكي از واحدهاي‌ آپارتماني را به‌ عنوان‌ پايه¬اي‌ براي‌ طراحي يك‌ واحد تك‌ خوابه‌ مورد استفاده‌ قرار مي‌دهيم‌. براي‌ شروع‌، بايد يك‌ فايل‌ جديد ايجاد نموده‌ و تنظيمات‌ اولـيه‌ آن‌ را تعيين‌ كنيد.
منوي‌ File را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه‌ Save As را انتخاب‌ كنيد.

ما ميخواهيم‌ فايل‌ موجود را به‌ عنوان‌ پايه‌اي‌ براي‌ طراحي يک واحد آپارتماني تك‌ خوابه‌ مورد استفاده‌ قرار دهيم‌. پس‌ بهتر است‌ آنرا با نام‌ جديدي‌ ذخيره‌ كنيد.
تايپ‌ كنيدUnit       :

روي‌ كلـيد Save كلـيك‌ كنيد.

اكنون‌ مي‌خواهيم‌ لايه‌ Note را براي‌ ادامه‌ كارمان‌ فعال‌ نموده‌ و طرح‌ را در نماي‌ كلـي قرار دهيم‌.
روي‌ كلـيد لـيست‌ بازشونده‌ Layer كلـيك‌ کنيد.

از ليست باز شده ‌روي‌ آيكون‌ لامپ‌ در گزينه‌ Note كلـيك‌ كنيد.

هر جا خارج‌ از لـيست‌ باز شده‌ كلـيك‌ كنيد تا بسته شود.

در ادامه بايد طرح‌ را در نماي‌ مناسبتري‌ نمايش‌ دهيم‌.
حرف‌ Z را تايپ‌ كنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

حرف‌ A  را تايپ‌ كنيد.

كلـيد Enter را بفشاريد.

براي‌ آنكه‌ بتوانيم‌ نمونه‌ ديگري‌ از طرح‌ را در كنار طرح‌ پايه‌ قرار دهيم‌، ابتدا بايد خطوط و رشته‌هاي‌ مربوط به‌ تعيين‌ ابعاد را در فاصلـه‌ مناسب‌ از طرح‌ قرار دهيم‌. در صفحه‌ بعد ما اين‌ كار را براي‌ شما انجام‌ داده‌ايم.

براي‌ كپي كردن‌ طرح‌ پايه‌، ابتدا بايد آن‌ بخش‌ از طرح‌ را كه‌ مي‌خواهيم‌ كپي شود انتخاب‌ كرده‌ و سپس‌ با استفاده‌ از دستورات‌ Copy و Paste، يك‌ نمونه‌ از آن‌ ايجاد نموده‌ و در كنار آن‌ قرار دهيم‌. براي‌ راحتي كار‌ و نيز براي‌ جلـوگيري‌ از تكرار، ما خودمان‌ بخش‌هاي مورد نياز را انتخاب‌ نموده‌ايم‌ و ادامه‌ كار را به‌ شما واگذار مي‌كنيم‌.
روي‌ ابزار‌ Copy در نوار ابزار استاندارد كلـيك‌ كنيد.

روي‌ ابزار‌ Paste در نوار ابزار استاندارد كلـيك‌ كنيد.

همانطور كه‌ مي¬بينيد، ما طرح‌ كپي شده‌ را در جاي‌ مناسب‌ آن‌ قرار داده‌ و اكنون‌ ميخواهيم‌ قسمتهاي‌ اضافي طرح‌ جديد را حذف‌ كنيم‌. بنابر‌اين، ابتدا آنها را انتخاب‌ ميكنيم‌.
به ترتيب، در محل‌هاي مشخص‌ شده‌ با فلـش‌ قرمز كلـيك‌ كنيد‌.

در محل مشخص شده با فلش قرمز کليک کنيد.

كلـيد Delete از صفحه‌ كلـيد را فشار دهيد.

در اين‌ آپارتمان‌ يك‌ خوابه‌ كه‌ ميخواهيم‌ طرح‌ آن‌ را كامل‌ كنيم‌، اتاق‌ نشيمن‌ در سمت‌ راست‌ قرار دارد. بنابراين‌ عبارت‌ Living Room در سمت‌ چپ‌، اضافي است‌ و بايد آنرا انتخاب‌ نموده‌ و حذف‌ كنيم‌.
در محل‌ مشخص‌ شده‌ توسط فلـش‌ قرمز كلـيك‌ کنيد.

‌كلـيد Delete را فشار دهيد.

هنوز طرح‌ ما كامل‌ نشده‌ است‌. ويژگي Temporary tracking Point، يكي از امكانات‌ منحصر بفرد AutoCAD براي‌ تراز كردن‌ يك‌ خط نسبت‌ به‌ انتهاي‌ يك‌ خط ديگر ميباشد. درادامه‌ مي‌خواهيم‌ روش‌ استفاده‌ از اين‌ ويژگي را همراه‌ با ابزار Polar Tracking  به‌ شما نشان‌ دهيم‌.
روي‌ خط مشخص‌ شده‌ توسط  فلـش‌ قرمز كلـيك‌ كنيد.

روي‌ دستگيره‌ سمت‌ راست‌ خط انتخاب شده‌ كلـيك‌ کنيد.

اگر ماوس‌ را حركت‌ دهيد، متوجه‌ مي¬شويد كه‌ دو خط از دو انتهاي‌ شي انتخاب‌ شده‌ به‌ اشاره‌گر ماوس‌ متصل‌ ميباشند. در اين‌ حالـت‌، AutoCAD آماده‌ ترازبندي‌ ديواري‌ است‌ كه‌ شما انتخاب‌ نموده‌ايد.
كلـيد Shift را نگه داريد‌ و همزمان‌ در هر جايي از ناحيه‌ ترسيم‌ راست‌ كلـيك‌ كنيد.

از منوي‌ ظاهر شده‌، گزينه‌ Temporary tracking Point را انتخاب نماييد.

براي‌ انتخاب‌ گزينه‌ End Point بايد منوي‌ ميانبر Osnap را مجددا باز نماييد.
كلـيد Shift را فشار داده‌ و همزمان‌ در هر جايي از ناحيه‌ ترسيم‌ راست‌ كلـيك‌ كنيد.

از منوي‌ ظاهر شده‌، گزينه‌ End Point را انتخاب‌ نماييد.

ويژگي Temporary tracking Point  اين‌ امكان‌ را برايتان‌ فراهم‌ مي‌كند كه‌ با محل‌ تقاطع‌ خطوط قائمه‌ كار كنيد. اين‌ ويژگي امكان‌ متمركز شدن‌ بر روي‌ نقاط پرش‌ خاص را نيز براي شما‌ فراهم‌ ميكند.
در محل‌ مشخص‌ شده‌ توسط فلـش‌ قرمز كلـيك‌ كنيد.

در محل‌ تلاقي بردارهاي‌ Polar Tracking و Osnop Tracking، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

كلـيد Esc را از صفحه کليد فشار دهيد.

حال‌ مي‌خواهيم‌ طرح‌ آشپزخانه‌ را به‌ گوشه‌ مقابل‌ درب‌ واحد آپارتماني منتقل‌ نماييم‌. براي‌ انتقال‌ طرح‌ كمد به‌ اندازه‌  سانتي متر (  فوت‌ و  اينچ‌ ) به‌ طرف‌ پايين‌، از ابزار Move واقع‌ در نوار ابزار Modify استفاده‌ مي‌شود. ما در صفحه‌ بعد اين‌ دو كار را نيز براي‌ شما انجام‌ داده‌ايم‌.

در طرحهايي كه‌ داراي‌  اشياء زيادي‌ هستند و ويژگي Running Osnap هنگام‌ كار ايجاد مزاحمت‌ ميكند، ويژگي Temporary tracking Point اين‌ امكان‌ را فراهم‌ ميكند كه‌ بدون‌ فعال‌ كردن‌ خاصيت‌ Running Osnap، به‌ بردارهاي Osnap Tracking دسترسي پيدا كنيد. كار و تمرين‌ با اين‌ ويژگي و ساير ابزارهايي كه‌ از بردارهاي‌ عمودي‌ و افقي Tracking استفاده‌ ميكنند، باعث‌ تسلـط بر آنها خواهد گرديد. پس‌ از تسلـط بر اين‌ ابزارهاست‌ كه‌ پي خواهيد برد كه‌ آنها از ابزارهاي‌ كمكي غير قابل اجتناب‌ در طراحي به‌ شمار مي‌آيند.
روي‌ كلـيد لـيست‌ بازشونده‌ Layer كلـيك‌ كنيد تا باز شود.

از ليست باز شده، روي‌ آيكون‌ لامپ‌ در لايه‌  Notes كلـيك‌ كنيد تا خاموش‌ شود.

هر جا خارج‌ از لـيست‌ باز شده‌ كلـيك‌ كنيد تا بسته‌ شود.

هنگام‌ استفاده‌ از ويژگي Fence Selection براي‌ انتخاب‌ اشياء، بايد با استفاده‌ از خطوط كشسان‌، نقطه‌ تقاطعي بر روي‌ آنها ايجاد كنيد. نقطه‌ تقاطع‌ خطوط كشسان‌ بر روي‌ شي مزبور، معادل‌ انتخاب‌ آن‌ نقطه‌ خواهد بود. هنگام‌ كار با دستوراتي كه‌ بسته‌ به‌ محل‌ انتخاب‌ اشياء به‌ صورت‌ متفاوتي عمل‌ ميكنند، اين‌ روش‌ از اهميت‌ زيادي‌ برخوردار خواهد بود. در ادامه‌ ميخواهيم‌ از اين‌ ويژگي براي‌ انتخاب‌ اشيايي كه‌ بسيار به‌ هم‌ نزديك‌ هستند استفاده‌ كنيم‌. در صفحه‌ بعد ما باز هم‌ خودمان‌ طرح‌ را كاملـتر مي‌كنيم‌ تا براي‌ كار با ويژگي Fence Selection آماده‌ باشد.

در ادامه ميخواهيم‌ با استفاده‌ از ويژگي Fence Selection، به‌ جاي‌ ترسيم‌ طرحهاي‌ جديد بخشهايي از طرح‌ قبلـي را براي‌ ايجاد يك‌ كمد جديد مورد استفاده‌ قرار دهيم‌. به‌ اين‌ ترتيب‌ براي‌ ايجاد كمد جديد، زمان‌ كمتري‌ صرف‌ خواهيد نمود. در صفحه‌ بعد، ما نماي‌ طرح‌ را به‌ گونه‌اي‌ تنظيم‌ خواهيم‌ کرد تا بتوانيم‌ كارمان‌ را با ويژگي  Fence Selection شروع‌ كنيم‌.

با استفاده‌ از فرمان‌ Extend در AutoCAD ميتوان‌ طول‌ يك‌ شيء را افزايش‌ داد تا با يك‌ لـبه ‌از پيش‌ تعريف‌ شده‌ برخورد نمايد. در اصطلاح‌ AutoCAD، به‌ لـبه‌ برخورد  Boundary Edge گفته‌ ميشود. در حقيقت‌ ميتوان‌ اين‌ فرمان‌ را كامل‌ كننده‌ فرمان Trim  دانست‌. فرمان‌ Extend، با تايپ‌ حروف‌ Ex در خط فرمان‌ و فشردن‌ كلـيد Enter قابل‌ اجراست‌. راه‌ ديگر، استفاده‌ از نوار ابزار Modify ميباشد.
در نوار ابزار Modify روي‌ ابزار Extend كلـيك‌ كنيد.

پيغام‌ Select boundry edge(s) كه‌ درخط فرمان‌ ظاهر شده‌ است‌، اين‌ مطلـب‌ را نشان‌ ميدهد كه‌ AutoCAD در انتظار انتخاب‌ شيء از طرف‌ كاربر مي‌باشد. براي‌ كار با دستور  Extend نيز مانند دستور Trim، ابتدا بايد مجموعه‌اي‌ از اشياء را انتخاب‌ كنيد تا محدوده‌ گسترش‌ مشخص‌ شود. سپس‌ ميتوانيد اشيائي كه‌ بايد بزرگتر شوند را انتخاب‌ كنيد.
روي‌ ديواري‌ كه‌ با فلش قرمز نشان‌ داده‌ ميشود، كلـيك‌ كنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

اكنون‌، در حالـي كه‌ فرمان‌ Select Object to Extend ظاهر شده‌ است‌، بايد هردو خطي كه‌ در زير درب‌ كمد قرار دارند را انتخاب‌ كنيد. براي‌ انجام‌ اين‌ كار، از ويژگي  Fence Selection استفاده‌ ميكنيم‌.
تايپ‌ كنيدF      :

كلـيد Enter را فشار دهيد.

ما در اينجا، به‌ جاي‌ انتخاب‌ مستقيم‌ خطوط، آنها را توسط گزينه‌ Fence مورد انتخاب‌ قرار مي¬دهيم‌. در جواب‌ پيغامهاي‌ بعدي‌ AutoCAD، بايد به‌ ترتيب‌ در نقاطي که‌ در سمت‌ چپ‌ و راست‌ دوخط مورد نظر قرار دارد، كلـيك‌ كنيد.
به‌ ترتيب‌ روي‌ دو نقطه‌اي‌ كه‌ با فلـش‌ قرمز مشخص‌ ميشوند، كلـيك‌ كنيد.

در محل مشخص شده با فلـش‌ قرمز كلـيك‌ كنيد.

بسيارخوب‌، خطوط مورد نظر انتخاب‌ شده‌اند. حال‌ براي‌ اينكه‌ اين‌ دوخط تا ديوار تعيين‌ شده‌ امتداد يابند، كلـيد Enter را فشار دهيد.

روي‌ كلـيد Trim در نوار ابزار Modiy كلـيك‌ كنيد.

شما با عملـكرد دستور Trim قبلاً آشنا شده¬ايد. در اينجا ميخواهيم‌ با استفاده‌ از اين‌ دستور ديوارها را از خطوط زائد پاك‌ كنيم‌.
روي‌ خطي كه‌ اکنون رسم شد و با فلش قرمز نشان داده شده کليک کنيد.

روي‌ خط نشان داده شده توسط فلش کليک کنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

يک بار ديگر كلـيد Enter را فشار دهيد.

بار ديگر مي‌خواهيم‌ از دستور Fence استفاده‌ كنيم‌. براي‌ اينكار بايد فرمان‌ F را در خط فرمان‌ صادر كنيد. به‌ دلـيل‌ تكراري‌ بودن‌ دستورات‌ و براي‌ راحتي شما، در صفحه‌ بعد ما اين‌ كار را خودمان‌ انجام‌ ميدهيم‌. ضمن‌ آن‌ كه‌ با استفاده‌ از دستورات‌Trim  و Fillet زائده‌هاي‌ ساير ديوارها را نيز حذف‌ ميكنيم‌.

همانطور كه‌ قبلا نيز اشاره‌ شد، ابزار Extend درست‌ مانند ابزار Trim عمل‌ مي¬كند. براي‌ استفاده‌ از اين‌ دستور ابتدا بايد اشياء تعيين‌ كننده‌ محدوده‌ و سپس‌ اشيايي كه‌ ميخواهيد تغيير يابند را انتخاب‌ كنيد. از آنجا كه‌ در طرح‌ فعلـي انتخاب‌ خطوط منفرد بسيار مشكل‌ است‌، لـذا بهتر است‌ كه‌ از گزينه‌ Fence Selection استفاده‌ نماييد. در صفحه‌ بعد، ما كمد جديد را كاملـتر كرده‌ و سپس‌ به‌ بررسي نحوه‌ استفاده‌ از فايلـهاي‌ خارجي (Xref) ميپردازيم‌.

در اينجا كار ما با اين‌ واحد آپارتماني و طرح‌ كمد به‌ پايان‌ رسيد. حال‌ مي-خواهيم‌ به‌ نحوه‌ استفاده‌ از فايلـهاي‌ Xref يا فايلـهاي‌ مرجع‌ خارجي بپردازيم‌. فايلـهاي‌Xref  اين‌ امكان‌ را فراهم‌ ميكنند كه‌ بتوانيد يك‌ فايل‌ منفرد را براي‌ كار بر روي‌ چندين‌ طرح‌ مورد استفاده‌ قرار دهيد. با اين‌ روش‌ در زمان‌ و كار لازم‌، صرفه‌جويي خواهد شد.

ما فايل‌ جديدي را براي‌ شما باز كرده‌ايم‌. اكنون‌ مي¬خواهيم‌ ببينيم‌ كه‌ چگونه‌ ميتوان‌ از فايلـهاي‌ Xref براي‌ ايجاد چندين‌ طبقه‌ كه‌ هركدام‌ با ديگري‌ كمي‌تفاوت‌ دارند، استفاده‌ نمود. در اينجا مشاهده‌ خواهيد كرد كه‌ با به‌ اشتراك‌ گذاشتن‌ داده‌هاي‌ مشترك‌ از فايلـهاي‌ متعدد، علاوه‌ بر كاهش‌ مقدار كاري‌ كه‌ بايد انجام‌ شود، انسجام‌ طرحها نيز حفظ ميشود.

اجازه‌ دهيد ابتدا با استفاده‌ از طرح‌ موجود، فايلـهاي‌ مرجعي را براي‌ ارجاع‌ متقابل‌ ايجاد كنيم‌. براي‌ اين‌ منظور ابتدا هشت‌ واحدي‌ را كه‌ در گوشه‌هاي‌ طرح‌ قرار دارند در فايل‌ ديگري‌ قرار ميدهيم‌. براي‌ انتقال‌ اين‌ بلـوكها، از دستور Write Block استفاده‌ ميكنيم‌.
حرف‌ W را تايپ‌ كنيد.

كلـيد Enter را فشار دهيد.

در پنجره‌ Write block روي‌ گزينه‌ Delete from drawing كلـيك‌ كنيد.

روي‌ كلـيد Select Object كلـيك‌ نماييد.

پنجره‌ Write block موقتاً بسته‌ شده‌ است‌ و شما مي‌توانيد بلـوك‌ هاي‌ مورد نظرتان‌ را انتخاب‌ كنيد. در صفحه‌ بعد ما خودمان‌ هشت‌ بلـوك‌ گوشه‌ طرح‌ را انتخاب‌ ميكنيم‌.

همانطور كه‌ مي‌بينيد، بلـوكها انتخاب‌ شده‌اند. حال‌ بايد كلـيد Enter را فشار دهيد تا روند انتخاب‌ اشياء پايان‌ يافته‌ و دوباره به‌ پنجره‌ Write Block بازگرديد.
كلـيد Enter را فشار دهيد.

دركادر Destination ميتوانيد نام‌، مسير و واحدهاي‌ پيش‌ فرض‌ فايلـي كه‌ ميخواهيد بلـوكها را به‌ آن‌ انتقال‌ دهيد را تعيين‌ كنيد. ما مسير و واحد
پيش‌ فرض‌ را پذيرفته‌ و فقط نام‌ آن‌ را تغيير ميدهيم‌.
در كادر File Name and path كلـيك‌ کنيد.

عبارت‌ D:\floor.dwg را تايپ‌ کنيد.

‌روي‌ كلـيد OK كلـيك‌ كنيد.

اكنون‌ ميخواهيم‌ واحد آپارتماني  Unit (كه‌ در مراحل‌ قبل ترسيم‌ شد را به‌ گوشه‌هاي‌ اين‌ طرح‌ اضافه‌ كنيم‌. توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ اين‌ كار را مي‌توانيد با استفاده‌ از دستورات‌ Copy و Paste به‌ راحتي انجام‌ دهيد. ما در صفحه‌ بعد اين‌ كار را براي‌ شما انجام‌ ميدهيم‌.

بسيار خوب‌، حالا فايل‌ Unit به‌ جاي‌ واحدهاي‌ آپارتماني حذف‌ شده‌ قرار گرفته‌ است‌. بار ديگر اين‌ واحدها را نيز توسط دستور Wblock به‌ فايل‌ ديگري‌ بنام‌Floor.dwg  انتقال‌ ميدهيم‌. در صفحه‌ بعد اين‌ كار نيز انجام‌ شده‌ و بقيه‌ طرح‌ را با استفاده‌ از فرمان‌ Save as واقع‌ درمنوي‌ File، در فايلـي به‌ نام‌ Common.dwg ذخيره‌ كرده‌ايم‌.

به‌ اين‌ ترتيب‌، سه‌ فايل‌ با نامهاي‌ Floor و Floor و Common را ايجاد كرديم‌. هركدام‌ از فايلـهاي‌ مزبور، اطلاعات‌ منحصر به‌ فردي‌ را در رابطه‌ با نقشه‌ ساختمان‌ ارائه‌ ميدهند. درتمرين‌ بعد، ما اين‌ فايلـها را با استفاده‌ از دستور Xref براي‌ ايجاد نقشه‌هاي‌ متناوب‌ در طبقات‌ مختلـف‌ ساختمان‌ مورد استفاده‌ قرار خواهيم‌ داد.

در اين‌ صفحه‌ ما سه‌ فايل‌ ايجاد شده‌ قبل‌ را بسته‌ و فايل‌ جديدي‌ به‌ نام‌ Xref را باز كرده‌ايم‌. حال‌ ميخواهيم‌ نوار ابزار Reference را به‌ محيط كار AutoCAD اضافه‌ نماييم‌.
روي‌ نوار ابزار استاندارد راست‌ كلـيك‌ كنيد.

از منوي‌ ظاهر شده‌  گزينه‌  Reference را انتخاب کنيد.

‌روي‌ نوار عنوان‌ اين‌ ابزار که با کادر قرمز مشخص شده است، دابل‌ كلـيك‌ كنيد.

از نوار ابزار Reference براي‌ كار با فايلـهاي‌ مرجع‌ خارجي (Xref) استفاده‌ ميشود. در اين‌ مرحلـه‌ مي‌خواهيم‌ فايلـهاي‌ مركبي را براي‌ ايجاد نقشه‌ طبقات‌ مختلـف‌ ساختمان‌ مورد استفاده‌ قرار دهيم‌. براي‌ اين‌ كار فقط فايلـهاي‌ Xref مورد نياز براي‌ تشكيل‌ هر طبقه‌ را به‌ كار خواهيم‌ برد.
روي‌ ابزار External Reference Attach كلـيك‌ کنيد.

‌روي‌  فايل a-plan که با فلش قرمز مشخص شده است، دابل کنيد.

همانطور كه‌ مشاهده‌ ميكنيد، پنجره‌ External Reference باز شده‌ است‌.  براي‌ آنكه‌ درج‌ تمام‌ فايلـهاي‌ مزبور بصورت‌ مشابه‌ صورت‌ گيرد بايد گزينه‌ Specify On-Screen را از حالـت‌ انتخاب‌ خار