Maya

توجه: به دلیل آنکه مالکین سایت مایل به ارائه متن تایپ شده نیستند، آن را به صورت کاملا به هم ریخته در این قسمت قرار داده اند. برای دسترسی به مطالب آموزشی، از سایت www.learninweb.com استفاده کنید. 
    در اين فصل با نكات پيشرفته نرم‌افزار Maya آشنا خواهيد شد.در طي مراحل اين فصل سعي شده كه از محول كردن تمرينهاي تكراري به شما خودداري شود تا شما سريعتر مطالب مهم را درك كنيد. تمام عملياتي كه ما خودمان انجام خواهيم داد، در فصلهاي قبل توسط شما انجام شده است.

در اين قسمت قصد ساختن يك كره چشم را داريم. براي اينكار يك كره از 
نوع NURBS ايجاد مي‌كنيم كه خصوصيت Number Of Spans  آنرا برابر
  و خاصيتRadius  آنرا برابر   قرار داده‌ايم. همچنين آنرا به محل مناسب در صحنه منتقل مي كنيم. براي مشاهده اين کره به صفحه بعد برويد.
 
     حالا مي‌خواهيم اين كره را بچرخانيم. ما با استفاده از خصوصيت Rotate اينكار را انجام مي‌دهيم.
در كادر Rotate X ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

عدد      را تايپ كنيد .

كليد Enter را فشار دهيد .
 
     براي راحتي بيشتر, محيط كار را به حالت Two Panes Stacked 
(نماي دوگانه) تبديل مي‌كنيم.
منوي Panels را باز کنيد.

منوي فرعي Layouts را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه  Two Panes Stacked را انتخاب كنيد.

حال بايد نماي زيرين را به HyperShade تبديل كنيم.
 منوي Panels را باز کنيد.

منوي فرعي Panel را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه HyperShade را انتخاب نماييد.

براي ديد بهتر، در صفحه بعد ما پنجره پايين را كمي بزرگتر كرده و نماي پنجره بالا را  كمي كوچكتر مي كنيم.

اكنون يك ماده جديد از نوع Lambert  ايجاد مي‌كنيم تا در كره چشم از آن استفاده نماييم.
منوي Create را باز کنيد.

منوي فرعي Materials  را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Lambert  را انتخاب نماييد.
 
    با دابل كليك كردن بر روي ماده جديد، پنجره مشخصات آن ظاهر خواهد شد.
روي ماده جديد كه مشخص شده است، دابل كليك كنيد.

براي ايجاد حالت اوليه چشم به كره، خصوصيت Ramp را به آن نسبت مي‌دهيم.
روي دكمه شطرنجي مقابل عبارت Color ، که با فلش قرمز مشخص شده
است، کليک کنيد.

روي دكمه Ramp ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد. 
 
زمان آن رسيده كه ماده جديد را به كره نسبت دهيم. اينكار را توسط پايين نگه‌داشتن كليد مياني ماوس روي ماده و كشيدن و رها كردن آن روي كره انجام خواهيم داد. سپس خصوصيت Hardware Texturing را از منوي Shading فعال مي‌كنيم تا نتيجه اعمال ماده روي كره را مشاهده كنيم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

در پنجره Attribute Editor خصوصيتType  را به U Ramp  و خصوصيت Interpolation را به Bump تنظيم مي‌كنيم. سپس با تغيير رنگها، حالت رنگ‌بندي چشم را ايجاد مي‌كنيم و براي مشاهده بهتر، كره را نيز كمي مي‌چرخانيم. اين عمليات را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

توجه كنيد كه با كليك بر روي كادر رنگ، يك رنگ اضافي به آن اضافه مي‌شود. براي ساخت قسمت قرنيه چشم، ابتدا بايد اولين رنگ قهوه‌اي را انتخاب كنيم و خصوصيت Noise را به آن نسبت دهيم.
روي دايره قهوه‌اي رنگ مشخص شده كليك كنيد.

روي دكمه شطرنجي مقابل خصوصيت Selected Color كليك نماييد.

روي دكمه Noise ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در ادامه، براي نعيين خصوصيات جديد ماده، مقادير زير را طبق جدول تنظيم مي‌كنيم:
 Threshocl=.
 Amplitude=.
 Frequeney Ratio=.
 ما اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

در مرحله بعد بايد لايه دوم كره چشم را ايجاد كنيم. چون در غير اينصورت هيچ نوري توسط اين كره منعكس نمي‌شود. شما مي‌توانيد براي ايجاد يك كپي از كره چشم، از كليد ميانبر  Ctrl+D استفاده كنيد.
روي كره چشم کليک کنيد تا انتخاب شود.

كليدهاي  Ctrl و D  را همزمان از صفحه کليد فشار دهيد.

براي لايه دوم چشم، يك ماده جديد از نوع Phong ايجاد مي‌كنيم تا بتوانيم حالت انعكاس نور را روي كره چشم ايجاد كنيم.
 منوي Create را باز کنيد.

منوي فرعي Materials را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Phong را انتخاب كنيد.

در پنجره Attribute Editor سه خصوصيت Color , Transparency و Ambient Color را به رنگ كاملاً سفيد تنظيم مي‌كنيم. اين كار موجب ميشود كه ماده‌اي كاملا بيرنگ و شفاف بدست آيد. همچنين، خصوصيت Cosine Power و Specular Color را به بيشترين مقدار و خاصيت Reflectivity را نيز به كمترين مقدار ست مي‌كنيم. اين باعث ميشود كه ماده حالت شيشه‌اي پيدا كند. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

از اين به بعد ديگر احتياج به پنجره Attribute Editor نداريم و بهتر است براي مشاهده كامل تصوير آنرا ببنديم.
روي دكمه Close مشخص شده كليك كنيد.

حالا بايد كره دوم را انتخاب كنيم. از آنجايي كه دو كره روي هم قرار گرفته اند، بهتر است براي انتخاب كره دوم از پنجره Outliner  استفاده كنيد. ما در صفحه بعد كره دوم را با استفاده از پنجرهOutliner  انتخاب كرده‌ايم.

در ادامه، شعاع كره دوم را كمي بزرگتر مي‌كنيم تا كره اول را پوشش دهد. سپس ماده جديد را به آن نسبت مي‌دهيم.
كليد سمت چپ ماوس را در كادر Scale X که با فلش قرمز مشخص شده است پايين نگه‌داريد و اشاره‌گر را تا كادر Scale Z که با فلش آبي مشخص شده است بكشيد و كليد ماوس را رها نماييد.

عدد   .    را تايپ کنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

در اين قسمت نوبت به افزودن ماده به كره دوم است. براي اينكار 
طبق مراحل قبل كافيست ماده مورد نظر را با استفاده از كليد مياني ماوس 
روي كره بكشيد و رها كنيد. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

حال با رندر كردن صفحه مي‌توان تأثير اين انعكاس نور را روي كره چشم مشاهده كرد, توجه داشته باشيد كه قبل از رندر كردن حتماً بايد نماي مورد نظر را مشخص كنيد.
روي نماي مشخص شده توسط کادر قرمز کليد راست ماوس را بفشاريد (راست كليك كنيد) تا اين نما انتخاب شود.

روي كليد Render the Current frame  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

همانطور كه مي‌بينيد، تصوير رندر شده بسيار طبيعي به نظر ميرسد. در ادامه ميخواهيم شما را با نحوه ساخت اشياء شيشه‌اي بيشتر آشنا كنيم.
روي كليد Close از پنجره Render View كليك كنيد.

در اين قسمت با نحوه ساخت اشياء شيشه‌اي آشنا خواهيد شد. يكي 
از خصوصيات اصلي و جالب شيشه, قابليت شكست نور است كه ما قصد ايجاد اين خصوصيت را براي شيء خود داريم تا حالت طبيعيتري پيدا کند. براي اين صحنه، يك ليوان توسط دوران يك سطح مقطع ايجاد كرده و همچنين چند شيء ديگر نيز در صحنه قرار داده‌ايم تا شكست نور در ليوان را راحتتر نشان دهيم. در ضمن براي صحنه، بطور دلخواه منابع نور را تنظيم كرده‌ايم.

براي تنظيم خصوصيات جنس شيشه از پنجره HyperShade استفاده مي‌كنيم.
منوي Panels را باز کنيد.

منوي فرعي Panel را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه HyperShade را انتخاب نماييد.

بهتر است يك ماده جديد براي ليوان ايجاد كنيم. اين نوع ماده را از نوع Phong انتخاب خواهيم كرد.
منوي Create را باز کنيد.

منوي فرعي Materials را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده، گزينه Phong را انتخاب نماييد.

ما خودمان مواد موجود در صحنه پايين را كمي جابجا كرده‌ايم. با دابل كليك كردن بر روي ماده جديد، پنجره Attribute Editor باز شده و سپس تنظيمات زير را براي آن انجام خواهيم داد. براي جلوگيري از اتلاف وقت، اينكار را در صفحه بعد طبق جدول زير انجام داده‌ايم.
 Color to Black;
 Transparency to White;
 Diffuse to ;
 Translucence to ;
 Cosine Power to ;

براي ايجاد جنس شيشه، از قسمت Ray Trace استفاده مي‌كنيم. اين                      تنظيمات باعث تداعي جنس شيشه به ليوان خواهد شد.
روي كليد مربوط به گروه Raytrace Options ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

به همين ترتيب، ما در صفحه بعد، تنظيمات زير را انجام داده‌ايم:
Refractions: On
Refractive Index: .
Refraction Limit: 
Reflection Limit:

بعد از اعمال تنظيمات نشان داده شده در پنجره Attribute Editor ماده جديد را به ليوان نسبت مي‌دهيم. در صفحه بعد،  ماده ايجاد شده را به ظرف نسبت مي دهيم. 
روي كليد Close مشخص شده كليك كنيد.

به اين ترتيب ماده جديد را به ليوان نسبت داده‌ايم. تا اين مرحله ساخت ليوان شيشه‌اي انجام شده است. با رندر كردن صحنه، حالت شيشه تقريباً تداعي خواهد شد.

همانطور كه قبلا هم آموختيد، براي رندر كردن يك فريم كافيست نماي مورد نظر را انتخاب كرده و سپس از منوي Render براي اين منظور استفاده نماييد.
روي كليد نماي Perspective ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي كليد Render the Current Frame  كليك نماييد.

با كمي دقت، متوجه ظرف شيشه‌اي مقابل بقيه استوانه‌ها خواهيد شد. اگر ميخواهيد ظرف طبيعيتر به نظر برسد، بايد كمي ماده آن را تارتر كنيد و يا آن را ضخيمتر نماييد. در ادامه كار مي‌خواهيم شما را با نحوه ايجاد جلوه مه آشنا كنيم. يكي از متداولترين خطاهايي كه در ايجاد مه براي نورهاي مخروطي وجود دارد اين است كه پس از نسبت دادن مه به منبع نور، در هنگام رندر مه مشاهده نمي‌شود. در ادامه نحوه حل اين مسئله را توضيح خواهيم داد.
روي كليد Close كليك كنيد .

در اينجا يك صحنه ساده با يك منبع نور ايجاد كرده‌ايم كه هيچ جلوه‌ ويژه‌اي هنوز به آن نسبت داده نشده. نكته قابل توجه اينجاست كه وقتي مه به منبع نور اضافه شود، يك شيء مخروطي نيز در صحنه ظاهر خواهد شد. از طرفي در ليست Multi Lister مشاهده خواهيد كرد كه يك گروه سايه‌زني جديد با عنوان Light Fog SE ايجاد گشته است.
 روي منبع نور مشخص شده كليك كنيد تا انتخاب شود.

منويWindow  را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينهAttribute Editor  را انتخاب نماييد.

براي افزودن مه به نور از قسمت  Light Effect  استفاده مي كنيم. 
 روي كليد گروه  Light Effect كليك كنيد.

روي كليد شطرنجي مقابل Light Fog كليك كنيد تا مه به نور اضافه شود.

روي كليد Minimize كليك كنيد.

روي كليدRender the Current Frame  كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد، مه فقط تا محدوده مخروط منبع نور ظاهر مي‌شود. در منبع نور فوق، پارامتر Decay با صفر تعداددهي شده كه موجب تيز شدن مه در قاعده مخروط مي‌شود.
 روي دكمه Close مشخص شده كليك كنيد.

براي فراگير كردن مه در محيط، بايد با استفاده از ابزار Scale Tool منبع نور و مخروط را بزرگ كنيم و اين كار را تا آنجا ادامه دهيم كه مه سطح زمين را كاملاً لمس كند. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

اكنون مه تمام صحنه را پوشش داده است. اما منبع نور ايجاد شده داراي سايه نيست. لذا بايد خاصيت Use Depthmap Shadows  از گروه Shadows را براي منبع نور فعال كنيم كه ما اين كار را انجام داده و نيز براي مشاهده سايه, يك كره به صحنه اضافه كرده‌ايم.
روي كليدRender the Current Frame  كليك كنيد.

روي كليدClose  مشخص شده كليك كنيد.

در ادامه اين فصل، ‌روش ايجاد مواد دورو را به شما آموزش خواهيم داد. براي اينكار همانطور كه مشاهده مي‌كنيد يك كره از نوع NURBS در صحنه ايجاد كرده‌ايم.
 روي كره كليد راست ماوس را پايين نگه داشته و اشاره‌گر را روي گزينه Isoparm برده و كليد ماوس را رها نماييد.

روي حلقه مشخص شده از کره كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد که حلقه انتخاب شده به رنگ زرد درآمده است. حالا بايد قطعه بالايي كره را حذف نماييم. براي اينكار ابتدا بايد دو قطعه كره را از هم جدا كنيم.
روي ليست مشخص شده در گوشه بالا سمت چپ صفحه کليک کنيد تا باز شود.

از ليست باز شده گزينه Modeling را انتخاب كنيد.

منوي Edit NURBS را باز کنيد.

از منوي باز شده، گزينه Detach Surface را انتخاب نماييد.

با اين عمل تكه كره بالايي از پاييني جدا شده است. با حذف قطعه بالايي، نيمكره پاييني بصورت يك ظرف تو خالي در خواهد آمد.
 روي قطعه كره بالايي كليك كنيد.

دكمه Delete  (يا Del ) را از صفحه کليد  فشار دهيد.

به اين ترتيب يك نيمكره توخالي در اختيار داريد. براي نسبت دادن يك ماده جديد به اين كره، از پنجره Hyper Shade استفاده خواهيم كرد. نحوه كار با اين پنجره را در مراحل قبل توضيح داده‌ايم. در قسمت Materials از اين پنجره، ماده‌اي از نوع Blinn انتخاب مي‌كنيم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

در اين مرحله رنگ كره را به قرمز تغيير داده و آنرا به كره نسبت مي‌دهيم.
منوي Window  را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Attribute Editor را انتخاب نماييد.

روي كادر نمونه رنگ Color ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي رنگ قرمز مشخص شده کليک کنيد تا انتخاب شود.

اكنون رنگ قرمز مورد نظر براي كره آماده است و كافيست كه اين رنگ را 
به كره نسبت دهيم.
 روي دكمه Accept  کليک کنيبد.

روي دكمه Close مشخص شده كليك كنيد.

روي كره كليك كنيد تا انتخاب شود.

اين بار براي نسبت دادن ماده به نيمكره، به جاي استفاده از كليد مياني ماوس، از منوي حاصل از راست كليك بر روي ماده استفاده خواهيم كرد.
روي ماده Blinn  كليد راست ماوس را پايين نگه داشته  و اشاره‌گر را روي گزينه Assign Material to Selection ببريد و كليد ماوس را رها نماييد.

بسيارخوب، حالا لازم است يك ماده ديگر از نوع Phong ايجاد نماييم. اين ماده براي نسبت دادن به يك سطح از كره مورد نياز است. ماده Phong كه يك ماده با درخشندگي سخت است, براي نمايش سطوحي مانند اجسام فلزي صاف يا هر جسم صيقلي ديگر كاربرد دارد. از آنجا كه بايد از مواد بصورت مجزا استفاده شود, لذا گزينه With Shading Group  را نيز غير فعال ميكنيم.
منوي Create را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه  Create Render Node را انتخاب نماييد .

روي برگهMaterials  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي گزينه With Shading Group کليک کنيد تا غير فعال شود.

روي دكمه Phong ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در اينجا بهتر است  از ابزار جديدي براي ساخت ماده مورد نظر استفاده كنيد. براي اينكار از برگه Utilities استفاده خواهيم كرد .
 روي برگه Utilities ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

يكي از ابزارهايي كه در اين مرحله مورد استفاده قرار ميدهيم, ابزار Condition است. اين ابزار براي متصل كردن يك رنگ ساخته شده با شرطهايي كه خودمان تنظيم ميكنيم به كار ميرود. 
روي دكمه Condition كليك كنيد.

ابزار Sampler Info براي تهيه اطلاعاتي درباره هر نقطه از سطح, ويا براي رسيدن به حالت رندر شده ماده, كاربرد دارد.   
روي دكمه‌ Sampler Info كليك كنيد.

روي دكمه Close كليك نماييد تا پنجره بسته شود.

در اين قسمت براي نسبت دادن صفتهاي مواد به يكديگر از پنجره Connection Editor استفاده خواهيم كرد. اين پنجره از طريق منوي Window در دسترس قرار ميگيرد.
منوي Window را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Connection Editor را انتخاب نماييد.

در اين پنجره مي‌توانيد با انتخاب صفات موجود در كادرهاي سمت چپ و راست، آنها را به هم متصل نماييد. اما قبلاً لازم است با كمك كليد مياني ماوس، دو ماده مورد نظر را به هم مرتبط سازيد.
دكمه مياني ماوس را روي Sampler Info (که با فلش قرمز مشخص شده است) فشرده و اشاره‌گر را روي Condition (که با فلش آبي مشخص شده است) بكشيد و كليد ماوس را رها نماييد. اگر در انجام اين مراحل مشكلي داريد، به صفحه بعد برويد.

از منوي باز شده گزينه Default را انتخاب نماييد.

حال نوبت به استفاده از خصوصيت Flipped Normal  است. فعال يا غير فعال بودن اين خاصيت, بستگي مستقيم به استفاده از بافتهاي مختلف بر روي يك سطح دارد. 
روي صفت Flipped Normal ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

از ستون سمت راست روي گزينه First Term كليك نماييد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد بعد از نسبت دادن دو صفت به يكديگر، نوع قلم (فونت) آنها تغيير كرده است. اين تغيير در تشخيص اينكه كداميك از صفات را بكار برده‌ايد كمك خواهد كرد. حال مي‌خواهيم تنظيمات مربوط به ماده Blinn را انجام دهيم. در اين صحنه ماده Phong را از روي Blinn كنار برده‌ايم.
مانند قبل با استفاده از دكمه مياني ماوس، ماده Blinn را روي Condition بكشيد. و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

از منوي باز شده گزينه Default را انتخاب نماييد.

در اين مرحله ميتوان ارتباط ميان Blinn با Condition را برقرار نمود. براي اين منظور, هر دو ماده را به Condition نسبت خواهيم داد. همچنين, Blinn را به Color If True   و ماده بعدي را به Color If False  تنظيم خواهيم كرد. 
روي گزينه Out Color كليك كنيد .

روي گزينه  Color If Trueكليك نماييد .

براي ايجاد ماده دوم بايد عمليات قبل را براي ماده Phong  نيز انجام داده و  صفت Out Color آنرا به Color If False نسبت دهيم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

تا اين مرحله ساخت دو ماده مستقل براي بافت سطح دروني و بيروني انجام شده, در ادامه، ماده Blinn SG را آشكار خواهيم كرد تا بعدا بتوانيم ارتباط آن را با Blinn حذف نماييم. 
 روي ماده Blinn ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي گزينه مشخص شده توسط فلش قرمز کليک کنيد تا انتخاب شود.

به اين ترتيب Blinn SG نيز آشكار شده است. براي قطع ارتباط ميان Blinn و Blinn SG ,بايد روي خط ارتباطي اين دو كليك كرده و آن را حذف نمود.  
 روي خط ارتباطي مشخص شده توسط فلش قرمز كليك کنيد.

دكمه Delete  (يا Del ) را از صفحه کليد  فشار دهيد.

روي كليدClearAll  كليك كنيد تا پنجرهConnection Editor  براي ادامه كار خالي شود.

در اين مرحله بايد بين شيء  Connection وBlinn SG  يك ارتباط تعريف كنيم. براي اين منظور به صفات Connection در قسمت Outputs و به صفاتBlinn SG  در قسمتInputs   نياز داريم. 
با استفاده از كليد مياني ماوس Connection را به قسمتOutputs  از پنجرهConnection Editor  بكشيد و سپس كليد ماوس را رها كنيد. 
براي ادامه ميتوانيد به صفحه بعد برويد.

مشاهده ميكنيد كه صفات Connection  در قسمتOutputs  ظاهر شده است. حالا بايد صفات مادهblinn  SG  را به قسمت Inputs وارد كنيم.  
با استفاده از كليد مياني ماوس ماده blinn  SG  را به قسمتInputs  از پنجرهConnection Editor  بكشيد و سپس كليد ماوس را رها كنيد. 
براي ادامه ميتوانيد به صفحه بعد برويد.

بسيار خوب, در اين مرحله صفتOutColor  از قسمتOutputs  را به صفت  Surface Shaderاز قسمتInputs   متصل مي‌كنيم. 
روي صفتOutColor  در قسمت  Outputs كليك كنيد.

روي صفت Surface Shader در قسمت Inputs  كليك كنيد.

با افزايش منبع نور به صحنه, حالت دو جهتي بودن سطح را مشاهده خواهيد كرد. به عنوان مثال مي‌توانيد به بيرون جسم يك ماده چوبي و به درون آن يك طرح برجسته اعمال نماييد. در صفحه بعد ما منبع نور مناسب را به صحنه افزوده‌ايم و شما مي‌توانيد براي مشاهده نتيجه كار صحنه را رندر كنيد.

روي نماي مشخص شده راست كليك كنيد. 
(در محدوده مشخص شده توسط کادر قرمز، کليد راست ماوس را فشار دهيد.)

روي كليدRender the Current Frame  كليك كنيد.

با كمي دقت در تصوير رندر شده متوجه خواهيد شد كه جسم از نظر دو رو بودن و نورپردازي و سايه‌ها بسيار طبيعي به نظر ميرسد. تنها لازم است ضخامت ظرف كمي بيشتر شود تا حالت بهتري به وجود آيد كه اين كار را بعنوان تمرين به شما واگذار ميكنيم.

در ادامه اين بخش مي‌خواهيم نحوه استفاده از ابزارهاي
Rigid Dynamics براي كار با سطوح سخت را بياموزيم. در اين تمرين متحرك‌سازي يك زنجير را به شما آموزش خواهيم داد. همانطور كه مشاهده مي‌كنيد، يك حلقه (Torus) از نوع چند ضلعي ايجاد كرده‌ايم. براي ايجاد زنجير به چهار كپي ديگر از اين حلقه نياز داريم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

در ادامه بايد حلقه‌ها را به سطوح سخت (Rigid Body) تبديل كنيم تا حلقه‌هاي زنجير قادر به عبور از يكديگر نباشند. براي اينكار ابتدا تمامي حلقه‌ها را انتخاب كرده سپس يك ميدان جاذبه به آن نسبت مي‌دهيم.
 كليد سمت چپ ماوس را در قسمت مشخص شده با فلش قرمز، پايين نگه داريد و تا محل مشخص شده با فلش آبي بكشيد و رها كنيد.

روي ليست باز شونده مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

از ليست باز شده گزينه Dynamic  را انتخاب نماييد.

منوي Fields را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Gravity را انتخاب نماييد.

در اين مرحله اگر روي دكمه Play كليك كنيد. مشاهده خواهيد كرد تمامي حلقه‌ها با هم تحت نيروي جاذبه قرار مي‌گيرند و بسمت پايين سقوط مي‌كنند. براي جلوگيري از اينكار بايد ابتدا اولين حلقه زنجير را مهار كنيم.
 روي حلقه مشخص شده كليك كنيد.

منوي  Soft/Rigid Bodies را باز كنيد.

روي  مربع مقابل گزينه  Create Nail Constraint كليك كنيد.

به اين ترتيب با فعال كردن گزينه Set Initial Position حلقه انتخاب شده در نقطه ,,  مهار خواهد شد.
روي گزينه Set Initial Position کليک کنيد تا  انتخاب شود.

روي دكمه Create كليك نماييد.

با استفاده از اشياء Dynamic مي‌توان نيروها، حركات و رويدادهاي طبيعي را كه پياده‌سازي آنها به شيوه تعريف فريمهاي كليدي مشكل است 
شبيه‌سازي نمود. حركت بخار يا دود، ريزش باران و برخورد يك بادكنك با سوزن و تركيدن آن، نمونه‌‌هايي از اين رويدادها مي‌باشند. با استفاده از خواص Dynamic براحتي مي‌توان حركتها را شبيه به دنيايي واقعي طراحي نمود.

در اين قسمت مي‌خواهيم با يكي از مجموعه‌هاي Dynamic شامل ذرات،
 Emitter ها و Field ها آشنا شويم. ذرات مجموعه‌اي از اجسام كوچك هستند كه بصورت نقطه‌اي، ضربدري، كروي يا ديگر اشكال نشان داده مي‌شوند. براي متحرك‌سازي ذرات، از عناصري نظير شدت جاذبه يا باد استفاده ميشود. با تركيب اين ويژگي‌ها مي‌توان پديده‌هاي موجود در طبيعت را براحتي شبيه‌سازي كرد.
 
براي دسترسي به منوهاي مربوط به بخشDynamic بايد ليست موجود در زير منويFile را بهDynamic تغيير دهيم. 
روي ليست باز شونده مشخص شده با فلش قرمز كليك كنيد.

از ليست باز شده گزينهDynamics  را انتخاب كنيد.

از Emitter براي ايجاد ذرات در هنگام پخش انيميشن استفاده مي‌شود. همچنين موقعيت، جهت، تعداد و سرعت اوليه ذرات توسط Emitter مشخص ميگردد. پس از ايجاد ذرات، صفات آنها نحوه عملكردشان را تعيين خواهند كرد. ما در نظر داريم يك دايره در مركز مختصات ايجاد كرده و سپس ذرات را از اين دايره پخش كنيم.
منوي Create را باز کنيد.

منوي فرعي NURBS Primitives را باز كنيد.

روي مربع مقابل گزينهCircle  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد. 
 
خصوصيت Radius واقع در پنجره NURBS Circle Options براي تعيين  شعاع دايره كاربرد دارد. براي اين مرحله، شعاع دايره را   در نظر مي گيريم.  
 روي كادر مقابل خاصيت Radius دابل كليك كنيد.

عدد       را تايپ كنيد.

كليدEnter  را فشار دهيد

از خصوصيت Number Of Sections براي تعيين نقاط كنترلي تشكيل دهنده دايره استفاده مينماييم. هر چه به اين خصوصيت مقدار بيشتري را نسبت دهيم، دايره رسم شده صافتر و هموارتر خواهد بود. توجه داشته باشيد كه ذرات از همين نقاط كنترلي منتشر مي‌شوند. تعداد اين نقاط را  در نظر ميگيريم.
در كادر مقابل خاصيت Number Of Sections  دابل كليك كنيد.

عدد      را تايپ نماييد.

كليدEnter  را فشار دهيد.

بسيار خوب، اكنون كافيست روي كليد Create كليك كنيد تا دايره ايجاد شود.

در اين مرحله بايد ذرات را به دايره رسم شده نسبت دهيم. در حالت پيش‌فرض، اين كار باعث ايجاد يك Emitter از نوع Omni مي‌شود. در چنين مدلي، ذرات حول نقاط كنترلي شيء به كليه جهات ساطع مي‌شوند.
منوي Particles را باز کنيد.

گزينه Emit from object را انتخاب كنيد.

روي دكمه Play كليك نماييد.
 
 مشاهده كرديد كه ذرات از نقاط كنترلي دايره بصورت نقطه‌اي منتشر 
شدند. شيء ساخته شده يك شيء ذره‌اي است، يعني حاوي مجموعه‌اي از ذرات با صفات يكسان مي‌باشد. ذرات منتشر شده را مي‌توان تحت تأثير نيروها قرار داد و در آنها رفتار مورد نظر را ايجاد نمود.

براي ايجاد نيروهايي كه به ذرات وارد ميشوند، از ميدانهاي حجمي يا
Field استفاده مي‌كنيم. ميدانها (Field) در واقع نيروهايي هستند كه براي متحرك‌سازي حركت ذرات از آنها استفاده مي‌كنيد.براي مثال، با استفاده از يك ميدان Volume Axis مي‌توان ذرات را در جهات مختلف يك حجم، مانند مكعب، كره، استوانه و غيره جابجا نمود.
  روي ذرات مشخص شده كليك كنيد.

منوي Fields را باز كنيد.

روي مربع مقابل گزينه Volume Axis ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

اكنون يك ميدان حجمي مخروطي ايجاد ميكنيم بطوريكه روي كليه ذراتي كه به آن وارد شده و يا از آن خارج ميگردند، تأثيرگذار باشد. در اين مدل، ذرات با توجه به محور مركزي مخروط تأثير مي‌پذيرند، با استفاده از صفات محوري مي‌توان اعمال زير را روي ذرات انجام داد:
 - ذرات بصورت موازي يا متقاطع با محور حركت كنند.
 - ذرات بصورت دايره‌اي نسبت به محور حركت كنند.
 - ذرات حول محور حركت حلزوني انجام دهند.
 - ذرات در راستاي جهتي كه حاصل از تركيب موارد قبل است حركت نمايند.

خصوصيت Volume Shape براي تعيين يك محيط بسته و تأثير روي ذرات به كار ميرود. در اين مرحله مي‌خواهيم اين محيط را با يك مخروط (Cone) بر روي ذرات اعمال كنيم، توجه داشته باشيد كه اين Shape را مي‌توان حركت داد،  چرخاند و تغيير اندازه داد.
داخل جعبه متن Magnitude ، که با فلش قرمز مشخص شده است،
 دابل كليك كنيد.

عدد       را تايپ کنيد.

روي ليست بازشونده Volume Shape كليك كنيد.

از ليست باز شده گزينه Cone را انتخاب نماييد.

در محل مشخص شده از نوار لغزان پنجره كليك كنيد.

شما مي‌توانيد سرعت حركت ذرات را از محور مركزي هر يك از اجسام استوانه، مخروط و غيره توسط خصوصيت Away From Axis تعيين كنيد. ما اين مقدار را برابر مقدار قرار مي‌دهيم. 
 در كادر Away From Axis  دابل كليك نماييد.

عدد        را تايپ کنيد.

خصوصيت Along Axis نيز براي تعيين سرعت ذرات در امتداد محور مركزي كاربرد دارد. براي اين خصوصيت مقدار - را در نظر مي‌گيريم.
در كادر  Along Axis دابل كليك كنيد

عدد    -  را وارد نماييد.
بين علامت منفي و عدد  فاصله وجود ندارد.

حال براي مشاهده نتيجه كار، روي دكمه Create كليك كنيد.

توجه كنيد كه تنظيمات انجام شده باعث ايجاد يك ميدان حجمي مخروطي ‌شده‌اند كه روي كليه ذراتي كه به آن وارد مي‌شوند و يا از آن خارج ميگردند تأثير خواهد گذاشت. ذرات با توجه به محور مركزي مخروط تأثير مي‌پذيرند، لذا بايد طوري اين مخروط را تنظيم كنيم كه تمام ذرات را تحت تأثير قرار دهد. براي اينكار ابتدا مختصات مخروط را روي محور Y به اندازه  واحد بالا مي‌بريم و در جهت محور Z  آنرا  درجه مي‌چرخانيم.
 داخل جعبه متن Translate Y كليك كنيد.

عدد      را تايپ کنيد.

در كادر Rotate Z كليك كنيد.

عدد  را تايپ کنيد.

دكمه Enter را از صفحه کليد فشار دهيد.

تا اين مرحله از كار، مخروط را در جاي مناسب تنظيم كرده‌ايم. حال براي تأثير گذاري روي ذرات بايد اندازه مخروط را بزرگ كنيم و سپس قاعده مخروط را طوري تنظيم كنيم كه با سطح دايره مماس شود. به اين ترتيب ذراتي كه توسط دايره به اطراف پراكنده مي‌گردند، توسط مخروط به درون كشيده مي‌شوند. ما اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

براي مشاهده بهتر، صحنه را كمي جابجا كرده‌ و تعداد فريمها را نيز به  تغيير داده‌ايم. با كليك بر روي دكمه Play مشاهده خواهيد كرد كه ذرات  بعد از منتشر شدن بدليل وجود عدد - در خصوصيت Along Axis ، به درون رأس مخروط حركت مي‌كنند. در ضمن از آنجا كه خصوصيت 
Away From Axis برابر  است، ذرات از محور مخروط دور نمي‌شوند. با پخش انيميشن تأثير مخروط را بر ذرات مشاهده خواهيد كرد.
 روي دكمه Goto Start ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي دكمه Play كليك كنيد.

در اين مرحله مي‌خواهيم يك شيء تأثيرگذار بر روي ذراتي كه از مبدأ مخروط بيرون مي‌آيند، ايجاد كنيم. ما از شيء Torus (حلقه) براي اينكار استفاده خواهيم كرد. محور اصلي در شيء Torus ، حلقه‌اي است كه در وسط شيء قرار دارد. اين شيء باعث مي‌گردد كه ذرات پس از خروج به سمت پايين بپيچند.
روي ذرات كليك نماييد.

منوي Fields را باز كنيد.

از منوي باز شده گزيـنه Volume Axis را انتخاب نماييد.

براي ايجاد يك شيء Torus از ليست بازشونده Volume Shape گزينه Torus را انتخاب مي‌كنيم. همچنين براي خصوصيت Magnitude عدد  را در نظر مي‌گيريم تا ميزان تاثيرگذاري اين شيء را كمتر كنيم.
روي ليست بازشونده Volume Shape كليك كنيد.

از ليست باز شده گزينه Torus را انتخاب نماييد.

در كادر Magnitude دابل كليك كنيد.

عدد      را تايپ کنيد.

در كادر Section Radius دابل كليك كنيد.

عدد . را وارد نماييد.

براي تعيين سرعت حركت ذرات از محور Torus ، مقدار Away From Axis را برابر –. قرار ميدهيم. 
  در محل مشخص شده از ميله لغزان كليك كنيد.

روي كادر مقابل خاصيت Away From Axis ، که با فلش قرمز مشخص شده است، دابل كليك كنيد.

عدد –. را تايپ نماييد.
بين علامت منفي و عدد . فاصله وجود ندارد.

همچنين لازم است كه ذرات را حول محور Torus  بچرخانيم. براي اين منظور از خصوصيت Around Axis استفاده مي‌كنيم. اين خصوصيت براي شيء Cylinder (استوانه) باعث حركت ذرات بصورت پيچشي يا گردابي مي‌شود. براي اين خاصيت نيز عدد  را در نظر مي‌گيريم.
روي كادر مقابل خاصيت Around Axis دابل كليك كنيد.

عدد  را تايپ نماييد.

روي دكمه  Createكليك كنيد.

ملاحظه ميكنيد كه شيء مورد نظر در وسط صحنه ايجاد شده است. حال بايد آنرا در محل مناسب قرار داده و اندازه آن را نيز كمي بزرگتر كنيم تا ذرات تحت تأثير قرار گيرند.
 در كادر Translate Y كليك نماييد.

عدد  را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

يكي از امكانات مهم Maya در اين است كه شما مي‌توانيد به يكباره چند خصوصيت را در پنجره خصوصيات تغيير دهيد، اين كار سرعت شما را هنگام ساخت انيميشن زياد مي‌كند. فرض كنيد كه بايد مقادير Sclae X ،
 Scale Y و Scale Z را به يك ميزان تغيير دهيد. براي اين منظور مطابق زير عمل نماييد.
 در جعبه متن Scale X دكمه چپ ماوس را پايين نگه داريد و ماوس را روي جعبه متن  Scale Z ببريد تا هر سه كادر انتخاب شوند و آنگاه كليد ماوس را رها نماييد.

عدد  .را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

بدين ترتيب حلقه كمي بزرگتر شده است. با كليك بر روي دكمه 
Play مشاهده خواهيد كرد كه حجم حلقوي تأثيري بر مسير ذرات ندارد. علت اين امر آن است كه سرعت ذرات بر تأثير پذيري آنها از ميدان حلقوي 
اثر منفي گذاشته است.
 روي ذرات كليك نماييد.

در محل مشخص شده از نوار لغزان كليك نماييد.

با استفاده از خصوصيت Conserve سرعت حركت ذرات را كاهش ميدهيم. آنگاه تاثير اين تغييرات بيشتر خواهد شد.
روي كادرمقابل خاصيت Conserve دابل كليك كنيد.

عدد   .   را تايپ کنيد.

روي كليد مشخص شده كليك كنيد تا به فريم اول باز گرديد.

روي دكمه Play كليك كنيد.

همانطور كه ديديد، ذرات تحت تأثير شيء Torus قرار گرفتند. براي مشاهده ذرات در هنگام رندر ، بايد نوع آنرا تعيين كنيم. بعنوان مثال 
مي‌توان ذرات را بصورت كرات كوچك، ستاره يا تصاوير دو بعدي نشان داد.
منوي Window را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Attribute Editor را انتخاب نماييد.

روي برگه Particle Shape  كليك كنيد.

در محل مشخص شده از ميله لغزان پنجره كليك نماييد.

روي ليست بازشونده Particle Render Type  كليك نماييد.

از ليست باز شده گزينه Streak را انتخاب كنيد.

براي افزايش ملايمت و طبيعي جلوه دادن ذرات، بايد از صفات Dynamic استفاده كرد. براي اين كار با كليك بر دكمه Current Render Type يكسري صفات به پنجره اضافه مي‌كنيم.
 روي دكمه Current Render Type كليك كنيد.

از خصوصيت Line Width براي تعيين ضخامت ذرات ساخته شده استفاده مي‌شود. 
روي كادر مقابل خاصيت  Line Width دابل كليك نماييد.

عدد  را تايپ كنيد.

در كادر مقابل خاصيتTail Fade  دابل كليك نماييد.

عدد  را تايپ كنيد.

در كادر مقابل خاصيتTail Size  دابل كليك نماييد.

عدد  را تايپ كنيد.

اينك كار ساخت به پايان رسيده و ميتوان نحوه عملكرد ذرات را مشاهده كرد.
 روي دكمه Minimize پنجره ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي كليد مشخص شده كليك كنيد تا به فريم اول باز گرديد.

روي كليد Play كليك نماييد.

بسيار خوب، حال مي‌خواهيم ذرات را از هر دسته صفات Per Particle  و Per Object بهرمند كنيم. با استفاده از يك صفت  Per Object ميتوان با يك تنظيم ساده، كليه ذرات تشكيل دهنده شيء را تحت تأثير قرار داد و با استفاده از يك صفت Per Particle ، هر ذره تشكيل دهنده يك شيء را بصورت مستقل كنترل كرد.
 روي دكمه Restore از پنجره Attribute Editor ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در محل مشخص شده از نوار لغزان پنجره كليك نماييد..

از اين قسمت براي افزودن خواص ديناميكي استفاده مي‌كنيم. توجه داشته‌باشيد كه اگرچه بهترين انتخاب براي ايجاد جلوه‌هاي پيچيده 
استفاده از صفات Per Particle مي‌باشد، ولي آنها قابل تنظيم بصورت فريم كليدي نيستند.
 روي دكمه Color ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي گزينه Add Per Particle Attribute کليک کنيد تا فعال شود.

روي دكمه Add Attribute كليك كنيد.

دقت كنيد كه در پنجره Attribute Editor ، صفت rgbpp اضافه شد. از اين خصوصيت براي افزودن طيف رنگ به ذرات استفاده مي‌كنيم.
 در كادر rgbpp كليد راست ماوس را پايين نگه داريد و همزمان آن را روي گزينه Create Ramp برده و كليد ماوس را رها كنيد.

در حال حاضر طيف رنگي مورد نظر اعمال شده است. ولي از آنجا كه صحنه در حالت Wire Frame قرار دارد، طيف رنگي موجود قابل مشاهده نخواهد بود. لذا بايد قبلا با استفاده از كليد  اين حالت را به Smooth Shade All تغيير داد.
روي دكمه Minimize پنجره ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

كليد   را از صفحه کليد فشار دهيد

روي دكمه Play كليك نماييد.

بدين ترتيب مشاهده مي‌كنيد هر چه ذرات از منشاء خود فاصله مي‌گيرند، رنگ آنها تغيير مي‌كند. با ايجاد طيف رنگ، يك صفت Lifespan ايجاد شده و روي زمان يك ثانيه تنظيم مي‌شود. به عبارت ديگر، در طي زمان يك ثانيه رنگ هر ذره از قرمز به سبز و سپس به آبي تغيير مي‌كند و سپس ناپديد ميگردد.

همانطور كه در انيميشن مشاهده كرديد، ذرات هيچگاه به انتهاي مخروط نمي‌رسند. علت اين امر كوتاه بودن زمان Lifespan مي‌باشد، براي اينكه ذرات به انتهاي مسير برسند بايد مقدار اين خصوصيت را زياد كنيم.
در كادر Lifespan Random كليك نماييد..

عدد  را تايپ كنيد.

به اين ترتيب، مقدار طول عمر ذرات را زياد كرديم. حال بايد خصوصيت Lifespan Mode را نيز به Random Range تغيير دهيم. با اين كار، ذرات هر يك به اندازه متفاوت و بطور تصادفي حركت خواهند كرد.
 در محل مشخص شده از ميله لغزان پنجره كليك نماييد.

در كادر مقابل Lifespan Mode ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

گزينه Random Range را انتخاب كنيد.

حالا ميتوانيد مجدداً نتيجه كار خود را مشاهده كنيد.
روي كليد مشخص شده كليك كنيد تا به فريم اول باز گرديد.

روي دكمه Play كليك نماييد.

بسيار خوب، بعد از كار با ذرات و آموختن نحوه كار با آنها، به استفاده از سطوح سخت ميپردازيم. يك سطح سخت، در واقع ميتواند سطحي چند ضلعي از نوع Polygon باشد كه به يك شيء غير قابل ويرايش تبديل شده است. برخلاف ساير سطوح، هنگامي كه دو سطح سخت به هم مي‌رسند، از هم عبور نخواهند كرد بلكه با هم برخورد مي‌نمايند.

براي متحرك‌سازي سطوح سخت مانند برخورد آنها با ذرات و يا سطوح سخت ديگر، مي‌توان از ميدانها، كليدها و يا مهارها استفاده كرد. مهارهاي سطوح سخت، حركت آنها را محدود به شرايطي خاص مي‌كنند. اين مهارها مانند پيچ‌ها، ميخ‌ها، حصارها، لولاها و فنرها در دنياي واقعي عمل مي‌كنند. براي ايجاد يك مدل بايد يك شيء Cube طبق جدول زير ايجاد كرده و فريم پاياني را به  تنظيم نماييم. ما اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

Width
.	Height
	Depth

در ادامه، توسط تعدادي كپي از اين شيء چند طبقه بوجود مي‌آوريم. براي اينكار از ابزار Duplicate استفاده مي‌شود.
منوي Edit را باز کنيد.

روي مربع مقابل گزينه Duplicate ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

ما در نظر داريم چهار كپي از شيء مورد نظر بوجود آورده و فاصله هر كدام از يكديگر را برابر  واحد در نظر بگيريم.
 در كادر Translate Y دابل كليك نماييد.

عدد   را تايپ كنيد.

در كادر Number of copies دابل كليك نماييد.

عدد     را تايپ كنيد.

روي دكمه Duplicate كليك نماييد.

بسيارخوب, مشاهده مي كنيد كه كپي ها ايجاد شده اند. ولي پنجمين كپي ايجاد شده از صحنه خارج شده و ديده نمي شود. در صفحه بعد ما محل كپيهاي صحنه را تغيير مي‌دهيم.

حال جاي اجسام را در صحنه مشخص مي‌كنيم. براي اين منظور، با استفاده از خصوصيت Translate X هر يك از آنها را در راستاي محور X كمي جابجا ميكنيم. كافيست جاي آنها را در راستاي محور X به ترتيب از پايين به بالا با توجه به اعداد روبرو تغيير دهيد.                                ،- ، ، ، ،  
 ما خودمان  اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

براي تكميل اين صحنه، يك توپ را از بالا به سمت اين صفحات ضخيم رها خواهيم كرد. براي اينكار احتياج داريم براي هر يك از مكعب‌ها لولا تعريف كنيم تا بتوانيم آنها را در جاي خاص خود مهار نماييم. در حالت پيش‌فرض وقتي براي يك سطح، مهاري نظير لولا تعريف كنيد، بلافاصله آن سطح به يك سطح سخت تبديل مي‌گردد.

لولاي نوع Hinge باعث مي‌شود كه مكعبها حول مركز ثقل شان گردش كنند. توجه داشته باشيد كه از اين ابزار هنگامي استفاده مي‌كنيم كه شيء حول يكي از محورها گردش كند. 
منوي Soft/Rigid Bodies را باز كنيد.
 
    در اين فصل مي‌خواهيم شما را با يكي از بخشهاي قدرتمند Maya آشنا كنيم. توسط برنامه Cloth ميتوان در محيط Maya اشياء پارچه‌اي را مدل‌سازي كرده و آنها را متحرك کرد. به اين ترتيب براي هر كاراكتر ميتوان لباسي متناسب با آن طراحي نمود و با ايجاد جلوه‌هاي گوناگون، تأثيري همانند پارچه واقعي از آن مشاهده كرد. علاوه بر لباس، ميتوان از اين قسمت در طراحي بافته‌هاي ديگري نظير پرده, فرش, روميزي و غيره استفاده كرد. 
در محل مشخص شده توسط فلش قرمز كليك کنيد.

گزينه Cloth را انتخاب نمائيد.

جريان توليد لباس در Maya ، شبيه همان اعمالي است كه يك خياط انجام مي‌دهد. ابتدا بايد الگوي لباس روي سطحي دو بعدي طراحي شود. سپس الگوهاي دو بعدي به هم دوخته شوند و در آخر پس از شكل گرفتن ساختار, لباس با استفاده از ابزار Cloth Solver شبيه‌سازي مي‌شود. در صفحه بعد، مدل ساده‌اي از بدن انسان را آماده كرده‌ايم تا در مراحل بعدي يك لباس براي آن ايجاد كنيم.

توجه داشته باشيد كه در هنگام مدل‌سازي, لازم است كه اندازه لباس را براي كاراكتري كه مي‌خواهيد براي آن لباس طراحي كنيد، محاسبه كنيد. اينكار با استفاده از Solver Scale قابل انجام است. همچنين، در مواردي كه اندازه لباس طراحي شده با اندازه كاراكتر هماهنگي ندارد، با استفاده از 
Solver Scale ميتوان اين ناهماهنگي را برطرف كرد.
 
     از مدل اصلي كاراكتر بعنوان مانكن براي طراحي لباس استفاده مي‌كنيم. براي انجام اينكار, مدل بايد در حالت Dress Up باشد اين حالت در شكل 
نشان داده شده است. الگوي لباس شامل چند قطعه از زاويه‌هاي مختلف لباس مي‌باشد كه به يكديگر دوخته مي‌شوند. براي دوختن لباس ابتدا بايد طرحهاي اوليه هر قسمت از آن را ترسيم كرد. اين كار از طريق يك يا چند منحني NURBS انجام مي‌شود.
 
منحني‌هاي رسم شده بعنوان الگوي لباس، بايد از دو ويژگي برخوردار باشند. اول اينكه اين منحني‌ها بايد يك ناحيه بسته را مشخص كنند و دوم آنکه كليه نقاط اين منحني بايد بطور كامل در يك صفحه صاف فرضي جاي بگيرند. اين منحني را مي‌توان با استفاده از ابزارها Cv Curve Tool يا Ep Curve Tool رسم نمود.

اكنون مي‌خواهيم يك الگوي لباس براي مدل ايجاد كنيم. لذا بعد از بارگذاري مدل كاراكتر، مطابق شكل منحني‌هاي اوليه الگوي لباس را رسم خواهيم كرد. اما قبل از آن بهتر است نما را در حالت  تايي يا  Four View قرار دهيم تا در هنگام طراحي لباس از ديد بهتري بر خوردار باشيم. 
روي كليد Four View ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در هنگام رسم منحني از ابزار كمكي Snap to Curves استفاده كنيد. اين گزينه روي منحني‌ها حالت پرش ايجاد مي‌كند.
روي دكمه Snap to Curves ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

همانطور كه گفته شد براي رسم الگوي لباس مي‌توان از ابزارهاي
CV Curve Tool  و ياEP Curve Tool  استفاده نمود. دراينجا هم ما براي رسم الگو از ابزارEP Curve Tool استفاده مي‌كنيم. 
منويCreate  را باز كنيد.

گزينهEP Curve Tool  را انتخاب كنيد.

روي نماي مشخص شده توسط کادر قرمز راست كليك كنيد تا انتخاب شود.

كليد  را از صفحه كليد فشار دهيد.

حال با توجه به مدل كاراكتر, به ترتيب در نقاط لازم براي رسم شكل كليك مي‌كنيم. توجه كنيد كه بايد پس از رسم هر خط، كليد Y را فشار دهيد تا خط تثبيت شود. 
در محل مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد .

در محل مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد .

كليد Y را از صفحه کليد  بفشاريد.

ما به همين صورت در صفحه بعد، نيمه سمت راست لباس را كامل كرده‌ايم. نكته مهم در رسم ادامه شكل آن است كه براي رسم منحني، لازم است پس از كليك در نقاط بعد، كليد ماوس را فشرده نگاه داريد و آن را به اطراف بكشيد تا منحني مورد نظر ايجاد شود.
 
همانطور كه مشاهده مي‌كنيد، نيمي از لباس آماده شده است. ميتوان متقارن‌سازي منحني‌ها را طوري انجام داد كه بعد از توليد نيمه دوم، با تغيير قسمتي از نيمه اول, نيمه دوم نيز تأثير بپذيرد. براي اين منظور در پنجره Options Duplicate خصوصيت Instance را فعال كنيد.
منويEdit  را باز كنيد.

از منوي باز شده روي مربع مقابل گزينه Duplicate  كليك كنيد.

روي گزينه Instance ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي كليد Duplicate كليك نماييد.

در كادرScale X  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

عدد   -      را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

براي اينكه بتوانيد با منحنيهاي ايجاد شده كار كنيد، حتماً بايد از بسته بودن خطوط مطمئن باشيد. براي اين منظور نقاط اتصال دو منحني را بزرگ نمايي كرده و از قرار گرفتن نقاط روي هم مطمئن شويد. از ابزار كمكي 
Snap to Points نيز ميتوان براي راحتي كار استفاده نمود. ما اين كار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

بعد از اطمينان از اينكه منحنيها كاملاً بسته هستند، آنها را بصورت 
گروه در خواهيم آورد. گروه بندي منحني‌ها يك روش دستي براي سازماندهي به الگو مي‌باشد. براي مثال، در طراحي يك پيراهن ممكن است بخواهيد تمام منحني‌هاي قسمت جلوي پيراهن را گروه بندي كرده و سپس همين كار را با منحني‌هاي پشت پيراهن نيز انجام دهيد. براي گروه كردن چند منحني، ابتدا بايد آنها را انتخاب كرد. در صفحه بعد ما منحنيهاي لازم را انتخاب کرده‌ايم.‌

حالا بايدكليدهاي Ctrl + G را همزمان با هم فشار داد. سپس با استفاده از كليد  Insertو گزينه Center Pivot واقع در منوي Modify مركز ثقل آنها را در مركز قرار مي‌دهيم.
كليدهاي Ctrl  و G  را با هم فشار دهيد.

در ادامه  مركز ثقل منحني را در مركز آن قرار خواهيد داد.
كليد Insert را از صفحه کليد فشار دهيد.

منوي Modify را باز کنيد.

گزينه Center Pivot را انتخاب كنيد.

يک بار ديگر كليد Insert را از صفحه کليد فشار دهيد.

در اين مرحله لازم است يك كپي ديگر از اين منحني ايجاد كرده و آنرا در پشت بدن مانكن قرار دهيم. معمولاً بايد تا حد امكان منحني‌ها را به بدن نزديك كرد. در صورت لزوم، براي نزديكي بيشتر منحني را بچرخانيد. ما در صفحه بعد يك كپي از منحني را ايجاد كرده و هر دو منحني را در پشت و جلوي مانكن, در محل هاي مناسب قرار داده‌ايم.
روي كليد نماي  Single Perspective View كليك كنيد.

در اين مرحله بعد از ايجاد منحني‌هاي لباس مي‌توان از روي آنها پانل‌هايي ايجاد كرد. يك پانل شامل مجموعه‌اي از منحني‌هاي بسته NURBS مي‌باشد كه روي يك سطح جاي گرفته‌اند.
روي منحني مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

کليد جهت‌نماي بالا (کليد حاوي فلش بالا در صفحه کليد)را فشار دهيد.

منوي Cloth را باز کنيد.

گزينه Create Panel را انتخاب نماييد.

پس از ايجاد پانلها مي‌توان لباس را دوخت. به خاطر داشته باشيد كه يك لباس حاصل دوخت چند پانل به يكديگر است. ابتدا بايد Panel ايجاد شده را به پارچه تبديل كنيم. براي اينكار از ابزار Garment استفاده خواهيم كرد.
منوي Cloth را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Create Garment را انتخاب كنيد.

همانطور كه ميبينيد، سطح انتخاب شده به پارچه تبديل شده ولي تعداد نقاط تشكيل دهنده آن كم است. هر چه اين تعداد بيشتر باشد، پارچه مورد نظر از نرمي و لطافت بيشتري برخوردار است.
روي گزينه CpStitcher ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در كادر  Base Resolution ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

عدد  را تايپ کنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

به همين ترتيب بايد براي قسمت پشت لباس نيز مانند مراحل قبل عمل شود. براي جلوگيري از عمليات تكراري، ما در صفحه بعد اين كار را انجام داده‌ايم.

حال بايد پانلها را يكي‌يكي به همديگر دوخت. براي اين منظور كافيست يكي از منحنيهاي جلويي را انتخاب كنيم و در حاليكه هر دو كليد Ctrl و Shift را پايين نگه‌ داشته‌ايم، منحني متقابل آن را از پانل عقبي انتخاب كنيم. همچنين ميتوان براي راحتي و دقت بيشتر، از ابزار Outliner استفاده نمود و سپس با استفاده از ابزار Seam ميان آن دو دوخت ايجاد كرد. در ادامه، تمريني در اين مورد انجام مي‌دهيم.
منويWindow  را باز كنيد.

گزينه Outliner را انتخاب نماييد.

روي علامت مثبت + واقع در كنار گروهgroup  كليك كنيد.

روي منحنيCurve   كليك كنيد.

حالا بايد منحني مقابل منحني Curve  را انتخاب كنيم. 
در محل مشخص شده از ميله لغزان پنجره كليك كنيد.

روي علامت مثبت + واقع در كنار گروهgroup   كليك كنيد.

كليدCtrl  را از صفحه کليد فشرده و نگه داريد و همزمان روي منحنيCurve   ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در حال حاضر هر دو منحني انتخاب شده‌اند و نوبت آن است که اين دو  منحني را به هم بدوزيم. براي اين منظور از گزينهCreate Seam  واقع در منويCloth   استفاده مي كنيم. 
روي كليدClose  (کليد *) از پنجره كليك كنيد تا بسته شود.

منويCloth  را باز كنيد.

از منوي باز شده, گزينهCreate Seam  را انتخاب نماييد.

دقت كنيد كه لباس در قسمت منحنيهاي انتخاب شده دوخته شده است. در صفحه بعد ما منحنيهاي ديگر لباس را به همين ترتيب خواهيم دوخت.

ما براي ديد بهتر، رنگ لباس و زاويه نما را تغيير داده‌ايم. در اين مرحله پس از ايجاد لباس بايد آنرا به تن كاراكتر اندازه نمود. بدين منظور مدل كاراكتر بعنوان مانع تعريف مي‌شود و با استفاده از Cloth Solver لباس به او پوشانده خواهد شد. براي اينكه لباس به تن يك كاراكتر يا يك شيء بايستد، بايد آن را بعنوان يك شيء مانع براي لباس تعريف كنيم.
روي شيء بدن كليك كنيد.

منوي Cloth را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Create Collision Object را انتخاب نماييد.

پس از ايجاد لباس و پوشاندن آن به تن مدل, مي‌توان عمل شبيه‌سازي را انجام داد اينكار توسط ابزار Cloth Solver انجام مي‌شود. 
روي لباس كليك کنيد.

هنگام شروع شبيه‌سازي پارچه، ماده‌اي لاستيك مانند به لباس نسبت داده مي‌شود بطوري كه در چند فريم اول صحنه تحت تأثير ميدان جاذبه قرار نمي‌گيرد. به اين چند فريم زمان آرامش پارچه گفته مي‌شود.
روي كليد Play  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در اين قسمت مي‌خواهيم شما را با نحوه استفاده از بندها آشنا كنيم. ايجاد لباس براي مدل‌ها، چيزي بيش از ايجاد پانل‌ها و دوختن آن‌ها به يكديگر مي‌باشد. گاهي اوقات لازم مي‌شود كه پارچه را به جايي متصل كرد يا مانعي 
در قسمتي از پارچه ايجاد نمود. بعنوان مثال، ممكن است لازم شود پارچه‌اي 
از بند آويزان شود. علاوه بر اين، براي افزودن دكمه يا جيب به لباس مي‌توان از بندها استفاده كرد.

بندهاي لباس را ميتوان به نقاط يك پارچه يا منحني‌هاي يك پانل نسبت داد. 
با انجام اينكار، نقاط ديگر نسبت به اين بند وابستگي نشان مي‌دهند. يكي از روشهاي كنترل پارچه در طول انيميشن، استفاده از بندهاي جابجايي مي‌باشد. چنين بندي باعث مي‌شود پارچه نسبت به يك شيء در فاصله‌اي مشخص واكنش نشان دهد. بدين ترتيب با جابجايي شيء, آن نقاطي از پارچه كه به شيء برخورد مي‌كنند نيز جابجا خواهند شد. در صفحه بعد ما يك صفحه Square  از نوع NURBS ايجاد كرده‌ و يك مكعب نيز مقابل آن قرار داده‌ايم.

در اين مرحله بايد صفحه را تبديل به يك پارچه نماييم. براي اينكار آنرا تبديل به يك Garment مي‌كنيم. در اينجا ما از قبل صفحه را انتخاب كرده‌ايم. 
منوي Cloth را باز کنيد.

گزينه Create Garment را انتخاب نماييد.

در اين مرحله پارچه ايجاد شده است. براي اينكه پارچه نرم‌تر 
و واقعي‌تر بنظر برسد، بايد سطوح تشكيل دهنده آن را بيشتر كنيم. براي اينكار از خصوصيت Resolution استفاده مي‌كنيم.
روي عبارت CpStitcher ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در جعبه متن  Base Resolution ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

عدد  را تايپ نماييد.

كليد Enter را فشار دهيد.

اکنون نوبت به ايجاد بندها براي كنترل پارچه و حركت دادن آن شده است. براي اينكار از ابزار Locator  استفاده خواهيم كرد.
منوي Create را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه  Locator را انتخاب نماييد.

همانطور كه مي‌بينيد، يك دستگيره در مركز صحنه ايجاد شده است. براي اينكه بتوانيم پارچه را از دو نقطه نگاه داشته و حركت دهيم، بايد از دو بند براي نگه‌داري آن استفاده كنيم. براي اين منظور يك بند ديگر به صحنه  اضافه كرده و آنها را در محل‌هاي مورد نظر در دو گوشه بالايي پارچه قرار مي‌دهيم. اينكار را ما در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

اكنون زمان وصل كردن نقاط پارچه به بندهاست. براي اينكار ابتدا بايد يكي از نقاط تشكيل دهنده پارچه را انتخاب كرده و سپس آنرا به دستگيره مناسب وصل كنيم.
روي پارچه كليد راست ماوس را پايين نگه داريد و همزمان، اشاره‌گر ماوس را روي گزينه Vertex ببريد و كليد ماوس را رها كنيد.

در محل مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

بعد از انتخاب نقطه مناسب، نوبت به اتصال آن به دستگيره است. براي اينكار، در حاليكه نقطه در حالت انتخاب است دستگيره بالاي آن را انتخاب ميكنيم.
كليد Shift را فشرده و نگاه داريد و همزمان روي دستگيره مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

براي اتصال نقطه مورد نظر از ابزار Transform استفاده مي‌كنيم. اين ابزار نقطه انتخاب شده را تابعي از دستگيره مي‌كند. هر جايي كه دستگيره حركت كند نقطه انتخاب شده بدنبال آن حركت مي‌كند و بقيه نقاط پارچه را نيز بدنبال خود مي‌كشاند.
منوي Constraints را باز کنيد.

گزينه Transform را انتخاب نماييد.

توجه كنيد که يك مستطيل كوچك در گوشه پارچه ظاهر شده و نشاندهنده آن است كه اتصال برقرار شده است. براي نقطه دوم و دستگيره آن نيز بايد مشابه اعمال قبل را انجام دهيم. اينكار را ما در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

حال نوبت به حركت دادن پارچه رسيده است. براي اين منظور ما در صفحه بعد تعداد فريمها را برابر   قرار مي‌دهيم.

در اين مرحله، ما براي حركت دادن پارچه از دستگيره‌ها يا بندها استفاده مي‌كنيم. براي اينكار دو دستگيره را انتخاب كرده و آنها را در جهت مناسب حركت مي‌دهيم. آنگاه در محلهاي مناسب فريمهاي كليدي ايجاد مي‌كنيم.
 روي دستگيره اول ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

كليد Shift را از صفحه کليد فشرده و نگه داريد و همزمان روي دستگيره دوم که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

كليد S را از صفحه کليد بفشاريد.

ما در فريم  دستگيره‌ها را طوري حركت داده‌ايم كه پارچه از داخل مكعب عبور كند و سپس يك فريم كليدي در اين فريم با فشردن كليد S  ايجاد شده است. براي بررسي اين تنظيمات به صفحه بعد برويد.

با اجراي اين انيميشن مشاهده خواهيد كرد پارچه توسط دستگيره‌ها از درون مكعب عبور مي‌كند. براي رفع اين مشكل بايد مكعب را يك شيء مانع براي پارچه تعريف كنيد.
در سطح مشخص شده از مكعب كليك كنيد.
 
    در اين فصل مي‌خواهيم شما را با نحوه ايجاد و  ويرايش مو آشنا كنيم. براي اينكار برنامه‌اي بنام Fur در Maya وجود دارد كه از آن براي توليد موهاي برس مانند و يا موهاي واقعي بر روي سطوح پيچيده NURBS يا مدلهاي چند‌ضلعي استفاده مي‌شود. براي چنين مويي مي‌توان ويژگيهايي نظير ملايمت, رنگ, طول و غيره را تعريف نمود. با کمک برنامه Maya Artizan امكان رنگ‌آميزي موها مطابق سليقه شما و همچنين اتصال عناصر ديناميك نظير جاذبه, باد و نظير آنها نيز به موها وجود دارد.

براي دسترسي به منوي Fur بايد منوهاي مربوط به قسمتRendering  را فعال كنيد. 
روي ليست باز شونده مشخص شده كليك كنيد.

از ليست باز شده گزينه   Renderingرا انتخاب كنيد.

توجه كنيد كه هنوز منوي Fur در ميان منوها ظاهر نشده است. اين بدان علت است كه امكانات کار با مو در Maya بطور پيش فرض غير‌فعال بوده و بايد توسط كاربر به ساير امكانات Maya  اضافه شوند. 
منويWindow  را باز كنيد.

منوي فرعيSettings / Prefrences  را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينهPlug-in Manager... را انتخاب كنيد.

بسيارخوب, حالا ليستي از امكانات مختلف در Maya  ظاهر شده است. براي افزودن هر يك از اين امكانات كافي است كه جعبه چك مقابل آن را انتخاب نمائيد. همچنين انتخاب گزينهAuto Load  باعث مي شود كه هر بار Maya  اجرا مي شود، امكانات مربوطه بطور اتوماتيك فعال شود. 
روي جعبه چك مقابل گزينهFur.mll  كليك كنيد تا انتخاب شود.

روي كليدClose  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، كليك كنيد.

به اين ترتيب منوي Fur  به نوار  منوها اضافه شده و شما بعد از اين مي‌توانيد از امكانات آن استفاده كنيد.

براي استفاده از مو بايد ابتدا يك شيء براي ايجاد مو بر روي آن ايجاد شده باشد. به همين دليل در صفحه بعد ما يك شيء NURBS  از نوع Plan را به صحنه اضافه خواهيم كرد. 
 
     براي افزودن پوششي از مو به يك شيء بطوري كه ظاهر واقعي پيدا كند، بايد يكسري از خصوصيات را بصورت دقيق براي آن تعريف كرد. صفاتي كه براي موها قابل تعريف است عبارتند از رنگ, طول, عرض, شفافيت, چگالي و گزينه‌هاي مشابه. چنين موهايي را مي‌توان به هر سطح NURBS  يا چند ضلعي متصل نمود و سپس با ويرايش مقادير پارامترهاي موجود، موها را اصلاح كرد.
منوي Fur را باز کنيد.

منوي فرعي Attach Fur Description را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه New را انتخاب نماييد.
 
     همانطور كه مشاهده مي‌كنيد، Maya بصورت پيش‌فرض تعدادي مو را به روي صحنه اضافه كرده است. تمام اين موها از خصوصيات يكساني برخوردار هستند.
روي كليد Render the Current Frame ، ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

به تصوير رندر شده دقت كنيد. از اين صحنه ميتوان براي ساخت صحنه يك دشت پر از علفهاي بلند استفاده كرد.
 روي دكمه Close مشخص شده كليك كنيد تا پنجره Render View بسته شود.

براي ايجاد مو روي سطوح از ابزار آماده Maya  نيز مي‌توان استفاده كرد. در اينجا براي آنكه با اين ابزارها نيز آشنا شويد، عمل قبل را Undo كرده و از روش جديد استفاده مينماييم.
كليدهايCtrl  وZ  را بطور همزمان فشار دهيد.

كليدهايCtrl  وZ  را بطور همزمان فشار دهيد.

روي برگه Fur كليك كنيد.

مدل موي مشخص شده توسط فلش قرمز را انتخاب كنيد.

به اين ترتيب، تمام تغييرات و تنظيمات لازم، بصورت خودکار براي اين 
نوع جلوه اعمال شده است. حال يك بار ديگر اين صحنه را رندر نماييد.
روي كليد Render the Current Frame كليك كنيـد.

ملاحظه ميكنيد كه موهاي روي سطح كاملا براي پوشش دادن پوست يك حيوان مناسب به نظر ميرسد. اما چون اين نوع مو براي تمرين هاي بعدي ما مناسب نيست در صفحه بعد ما صحنه را مجددا به حالت اول باز گردانده‌ايم و با استفاده از گزينه Attach Fur Description  واقع در منويFur ,  براي آن مو ايجاد كرده ايم. 
روي دكمه Close مشخص شده كليك كنيد.
 
 هنگام اتصال يك مو به يك سطح، بطور خودكار Feedback  روي سطح ظاهر مي‌گردد. انتساب موها به يك سطح, باعث ايجاد  Feedback روي سطح مي شود. در واقع, Feedback باعث ظاهر شدن و قرار گرفتن موها روي سطح ميشود. در صورت اتصال چند مو, با چند Feedback مواجه خواهيم بود. براي Feedback مي‌توان صفاتي تعريف كرد. البته در روي سطح حاوي چند مو، در هر لحظه فقط يك Feedback  فعال است . در ادامه اين فصل با اين مفاهيم بيشتر آشنا خواهيد شد.

در هنگام كار با چند گروه مو بايد بتوانيد آنها را به نحو مناسبي مديريت كنيد. از انجا كه موها بعد از اضافه شدن به صحنه بسيار شبيه به هم هستند، شايد تشخيص آنها از يكديگر بسيار سخت و يا حتي غير ممكن باشد. براي رفع اين مشكل, در هنگامي كه چند گروه مو در صحنه وجود دارد, مي توانيد از پنجرهOutliner  ، Feedback مربوط به گروه موهاي مورد نظرتان را انتخاب كرده و بر روي آنها كار كنيد.

حتماً تا به حال متوجه شده‌ايد كه موها در هر دو حالت غير انتخاب و انتخاب به رنگ سفيد مي باشند. اين مسئله ممكن است موجب اشتباه شما در هنگام كار شود. پس بهتر است تنظيمات مربوط به Feedback را به گونه اي تغيير دهيم كه موها در هنگام انتخاب و عدم انتخاب به رنگ ديگري در‌آيند, اين كار در هنگام كار با چند گروه مو بسيار سودمند است. 
در محل مشخص شده كليك كنيد تا موها انتخاب شوند.

در كادر مقابل خاصيتColor Feedback Enabled  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

عبارت   Off      را تايپ كنيد.

كليدEnter  را فشار دهيد.

بسيار خوب, حالا مشاهده مي‌كنيد كه موهاي انتخاب شده به رنگ سبز در آمده‌اند. اگر در اين حالت موها را از حالت انتخاب خارج كنيد, موها به رنگ آبي تيره و اگر سطح در بر گيرنده آنها را انتخاب كنيد به رنگ بنفش در خواهند آمد.

براي تعيين تعداد موها روي سطح، بايد پارامترهاي U وV را تنظيم كنيد. اين كار روي تعداد موهاي نشان داده شده در حين رندر تأثيري نمي‌گذارد، 
بلكه فقط تعداد موهاي Feedback را روي سطح تعيين مي‌نمايد.
در كادر U Sample ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

عدد        را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.
 
در هنگام نقاشي موهاي يك سطح، تنها مقاديري كه در Feedback تغيير مي‌كند روي مقادير رنگ‌آميزي شده تأثير خواهد گذاشت. مقادير مربوط به موهايي كه ميان Feedback ها قرار مي‌گيرند بطور ملايم كاهش يا افزايش مي‌يابند.
 
     جهت رشد مو، با توجه به معيارهايي نظير جهت خواب مو, زاويه چرخش مو نسبت به سطح بيروني و چرخش پذيري مو نسبت به محور V در سطح مدل مربوطه تعيين مي‌شود. اكثر صفات مو براي ايجاد جلوه‌هاي ويژه را مي‌توان متحرك نمود. بعنوان مثال، با متحرك‌سازي طول مو مي‌توان جلوه‌اي نظير ايجاد حالت رشد و نمو را ايجاد كرد و يا با تنظيم جهت خواب مو حالت حركت يك كاراكتر متحرك را بدست آورد.
در محل مشخص شده از ميله لغزان پانل سمت راست كليك كنيد.

روي گزينه Fur Description كليك كنيد تا خصوصيات مربوط به اين گروه مو را مشاهده كنيد.

در محل مشخص شده از ميله لغزان پانل سمت راست كليك كنيد.

مشاهده مي كنيد كه خصوصيات بسياري وجود دارند كه مي توانيد از آنها براي تنظيم حالت موها استفاده كنيد. اين خصوصيات از طريق پنجرهAttribute Editor نيز در دسترس هستند.

در ادامه مي‌‌خواهيم نحوه متحرك‌سازي مو را از طريق فريم‌هاي كليدي به شما آموزش دهيم. در اين مثال، طول مو طوري متحرك مي‌شود كه حالت رشد را القامي‌كند.
روي موها (در محل مشخص شده بافلش قرمز) كليد راست ماوس را پايين نگه داريد و از منوي باز شده گزينه nurbsPlane_Fur Feedback را انتخاب كنيد.

در كادر Length ، که با فلش قرمز مشخص شده است، دابل كليك کنيد.

عدد     را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

حتماً متوجه شديد كه با فشردن كليد Enter ، طول موهاي روي صحنه صفر شد. حال بايد در اين قسمت يك كليد براي آن تعريف كنيم.
در كادر Length ، که با فلش قرمز مشخص شده است، راست كليك کنيد. (کليد راست ماوس را بفشاريد).

از منوي باز شده, گزينه Set Key را انتخاب نماييد.

حالا بايد يك كليد ديگر در فريم آخر ايجاد كنيم. براي اين منظور ابتدا تعداد فريم ها را به   افزايش مي دهيم. 
در جعبه متن مشخص شده توسط فلش قرمز، دابل كليك كنيد.

عدد  را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

بسيار خوب, در اين مرحله بايد فريم نهايي انيميشن را ايجاد كنيم. ما مايل هستيم در فريم آخر طول موها به   برسد.
روي كليد مشخص شده كليك كنيد تا به فريم آخر برويد.

در كادر مقابل خاصيت Length  دابل كليك كنيد.

عدد      را تايپ كنيد.

كليد Enter  را فشار دهيد.

روي كادر مقابل خاصيت Length  راست كليك كنيد.

از منوي باز شده گزينه Set Key  را انتخاب كنيد.

براي آنكه از موها, بافتي به شكل چمن ايجاد كنيم، ازخصوصيت Scraggle استفاده مي‌كنيم. 
در محل مشخص شده از نوار لغزان پنجره Attribute Editor كليك كنيد.

در كادر مقابل خاصيت Scraggle  دابل كليك كنيد.

عدد   .     را تايپ كنيد.

كليد Enter  را فشار دهيد.

روي كليدClose  مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

بهتر است نتيجه تنظيمات انجام شده را بررسي كنيم. با كليك بر روي كليد Play خواهيد ديد كه علفها شروع به رشد مي‌نمايند. البته اگر فيلم را رندر كنيد، تصاوير بسيار زيباتري بدست خواهيد آورد.
روي كليد مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد تا به فريم اول بازگرديد.

روي كليد Play ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در مرحله متحرك‌سازي، براي طبيعي جلوه دادن صحنه بايد به موها حركت را نيز بيفزاييم. به عنوان مثال، هنگاميكه سر يك كاراكتر به شدت حركت مي‌كند، طبيعتاً موهاي آن نيز بايد تابع حركت بوده و واكنشي متناسب با اين حركت نشان دهند و بطور مشابه اگر در صحنه باد شديدي بوزد موها نبايد يكجا ثابت بمانند. براي ايجاد اين چنين جلوه‌هايي از جذب كننده‌ها استفاده مي‌كنيم.

با استفاده از جذب كننده‌ها كه زنجيره‌اي از اتصالات IK هستند و موهاي روي يك سطح را به سمت خود جذب مي‌كنند، مي‌توان به موها حركت داد. با جابجا كردن جذب كننده‌ها، موهاي اطراف آنها نيز تبعيت كرده و واكنش نشان مي‌دهند. يك جذب كننده تنها ميتواند از سه مفصل برخوردار شود و در صورتي كه آنها را طوري اصلاح كنيد كه بيش از سه مفصل داشته باشد، در هنگام رندر كردن با نتايج نادرستي مواجه خواهيد شد.

يكي از كارآمدترين شيوه‌هاي افزودن تعداد زيادي جذب كننده به يك سطح، ايجاد شبكه‌اي از جذب كننده‌ها بر روي يك سطح مي‌باشد. گاهي اوقات براي عملكرد بهتر برخي از جلوه‌ها نظير رقص خوشه‌هاي گندم در يك مزرعه بادگير، به تعداد زيادي جذب كننده نياز است.
در محلي كه با فلش قرمز مشخص شده است، كليك نماييد.

منوي Fur را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Create Attractor را انتخاب كنيد.

از گزينه A grid of attractors on the selected surface براي ايجاد يك شبكه از جذب كننده‌ها استفاده مي‌شود. همچنين، گزينه
 Simple chain with linked joint rotations  نيز براي ايجاد زنجيره‌اي از جذب كننده‌ها با مفاصل گردان به كار ميرود. گزينه Dynamic Chain  براي ايجاد زنجيره‌اي از جذب كننده‌هاي پويا کاربرد دارد كه با استفاده از ويژگيهاي Dynamic حركات پويا را به موها نسبت ميدهد.

در اين قسمت مي‌خواهيم يك شبكه از جذب كننده‌ها ايجاد كنيم. براي اينكار از گزينه A grid of attractors on the selected surface استفاده مي‌كنيم. از خصوصيت Grid Size مي‌توان براي تعيين تعداد جذب كننده‌ها استفاده كرد.
روي گزينه Simple chain with linked joint rotations  كليك کنيد.

روي دكمه Create كليك كنيد.

روي دكمه Close مشخص شده توسط فلش قرمز كليك نماييد.

در حال حاضر  عدد جذب كننده به صحنه اضافه شده است. البته تشخيص دقيق آنها به راحتي امكانپذير نيست، زيرا همگي در ميان علفها قرار گرفته‌اند. با اينحال ما تعدادي از آنها را توسط كادر قرمز مشخص كرده‌ايم. با حركت دادن هر كدام از اين جذب كننده‌‌ها، موهاي اطراف آنها نيز حركت خواهند كرد. براي مشاهده بهتر نحوه كار جذب كننده‌ها در صفحه بعد آنها را كمي چرخانده‌ايم.

پس از ايجاد مجموعه‌اي از جذب كننده‌ها، مي‌توان صفات مربوط به آنها را 
در صورت نياز تغيير داد. در اين روش هر تغيير انجام شده روي مجموعه 
جذب كننده‌ها، بر كليه موهاي موجود در سطح مدل تأثير خواهد گذاشت.
منوي Fur را باز کنيد.

منوي فرعي Edit Attractor Set را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه FurAttractors  را انتخاب نماييد.

از كادر Fur Attractors واقع در اين پنجره براي تغيير نام مجموعه جذب كننده استفاده مي‌كنيم. در اين پنجره مي‌توان نوع جذب كننده دلخواه خود را مشخص كرد. در حالت Local ، هر تار مو از نزديكترين جذب كننده تبعيت مي‌كند و در حالت Global ، هر تار مو به سمت راس نزديكترين جذب كننده همگرا مي‌شود.
روي ليست Attractor Model  کليک کنيد تا باز شود.

از ليست باز شده گزينه Global را انتخاب كنيد.

كليد جهت نماي بالا را فشار دهيد.
(کليد حاوي فلش بالا در صفحه کليد)

از گزينه Attractor Per Hair براي تعيين تعداد جذب كننده‌هايي كه روي يك موي خاص تأثير مي‌گذارد استفاده مي‌شود. عدد   به معني آنست كه هر تار مو از نزديكترين جذب كننده پيروي مي‌كند. عدد     يعني هر مو  از دو جذب كننده نزديك خود استفاده مي‌كند. و براي عدد   هر تار مو تحت تاثير    عدد از نزديكترين جذب كننده‌ها قرار خواهد گرفت.

براي تنظيم مقادير Radius , Power , Influence و Length بصورت عمومي، از خصوصيت Global Scale استفاده مي‌كنيم. آخرين خصوصيت Threshold Length است كه با كمك آن، موهاي كوتاهتر از مقدار مشخص شده در اين گزينه، تحت تأثير جذب كننده قرار نخواهد گرفت.
روي كليدClose  از پنجرهAttribute Editor  ، ، که با فلش قرمز مشخص شده است،كليك كنيد تا بسته شود.

در اين قسمت مي‌خواهيم حركت دادن مو يا علف را به روش فريم‌هاي كليدي  نشان دهيم. در صورت نياز به كنترل دقيق‌تر روي حركت موها, بايد براي آنها بصورت دستي فريم كليدي تعريف نمود. اين كار هم روي زنجيره‌اي از جذب كننده‌هاي ساده و هم روي زنجيره‌اي از جذب كننده‌هاي IK عملي خواهد بود.

در اين مثال با نحوه حركت مو از طريق اتصالات اصلي يك زنجير از 
جذب كننده‌ها آشنا خواهيد شد. براي اينكار، به يك سطح مربع شكل كه 
كمي داراي ناهمواري است احتياج داريم و همينطور به صحنه‌‌مان يك نور از نوع Spot نيز اضافه مي‌كنيم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

حالا بايد در حاليكه سطح در حالت انتخاب است از منويFur ,گزينه
 Attach Fur Description  را انتخاب ‌كنيم تا موها به سطح مورد نظر افزوده شوند. مطالب مربوط به Feedback ، در صفحات قبل توضيح داده شد. 
روي سطح ايجاد شده كليك كنيدتا انتخاب شود.

منوي Fur را باز كنيد.

منوي فرعي Attach Fur Description  را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينهNew  را انتخاب كنيد.

به اين ترتيب موها به سطح الصاق شده‌اند. در صفحه بعد ما خودمان تنظيمات مربوط به اندازه موها و نيز Feedback را مانند آنچه كه قبلا گفته شد, انجام خواهيم داد.

حالا نوبت به اضافه كردن يك جذب كننده به صحنه است. به ياد داريد كه  براي اين منظور از گزينه Create Attractor واقع در منوي Fur استفاده ميشود.
در محل مشخص شده روي سطح كليك كنيد.

منوي Fur را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Create Attractor را انتخاب نماييد.

ما قصد داريم فقط يك جذب كننده را به صحنه اضافه كنيم. پس از گزينه One Attractor at the origin  استفاده مي‌كنيم. اين گزينه در حال حاضر انتخاب شده است. 
روي گزينهOne Attractor at the origin  كليك كنيد.

روي كليد Create  كليك كنيد.

روي كليدClose  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

به اين ترتيب، يك جذب كننده در مركز سطح اضافه شد. براي اين جذب كننده صفت Radius را  قرار مي‌دهيم و Attractor Model را به Local تنظيم مي‌كنيم. 
منويFur  را باز كنيد.

منوي فرعيEdit Attractor Set  را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينهFur Attractor ...  را انتخاب كنيد.

مشاهده مي كنيد كه خاصيت Attractor Model  بطور پيش فرض روي Local تنظيم شده است پس فقط كافي است كه مقدارRadius  را تغيير دهيم.
روي كادر مقابل خاصيت Radius دابل كليك كنيد.

عدد      را تايپ كنيد.

كليدEnter  را فشار دهيد.

روي كليدClose  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

ما قصد داريم براي ايجاد يك انيميشن ساده, با استفاده از ابزار Rotate , در موهاي موجود در سطح يك حركت چرخشي ايجاد كنيم. براي اين منظور كافي است كه با استفاده از ابزار Rotate جذب كننده را دوران دهيم تا موها نيز دوران پيدا كنند. 
در محل مشخص شده از قسمت پايين جذب كننده كليك كنيد تا انتخاب شود.

روي كليد Rotate Tool  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

ما براي ايجاد انيميشن تعداد فريمها را برابر قرارداده و به اولين فريم رفته ايم. در ادامه توسط ابزار Rotate ، چرخش لازم را به جذب كننده داده و با فشردن كليد S يك كليد در آن فريم ايجاد خواهيم كرد. سپس با حركت به فريم بعدي و چرخش جذب كننده در جهتي ديگر، يك كليد ديگر براي آن ايجاد مي‌كنيم و با تكرار همين كار،  انيميشن ايجاد خواهد شد.

اين بار بهتر است براي نمايش راحتتر نتيجه كار، پيش نمايشي از حالت رندر شده آن را ايجاد نماييم. با اين كار، يك انيميشن رندر نشده با كيفيتي بهتر از نماهاي موجود پخش خواهد شد.
 روي موها كليك كنيد.

روي جعبه متن فريم که با فلش قرمز مشخص شده است، راست کليک کنيد. (کليد راست ماوس را بفشاريد).

از منوي باز شده, گزينه PlayBlast... را انتخاب نماييد.

پس از مشاهده انيميشن، روي كليد Close مشخص شده كليك کنيد تا پنجره Media Player بسته شود.

تا اينجا با نحوه عملكرد جذب كننده‌ها به حد كافي آشنا شده و همچنين نحوه ساخت فريمهاي كليدي براي حركت دادن جذب كننده‌ها را آموخته‌ايد. حال نوبت به آموزش روشهاي متحرك‌سازي موها با استفاده از قابليتهاي Dynamic است. يكي از اين روشها، حركت دادن جذب كننده‌ها با اتصال نيروهاي محيطي به ذرات جذب كننده است.

در ادامه لازم است نحوه واكنش موها به نيروهاي محيطي را شرح دهيم. با افزودن نيروهايي نظير باد يا گردباد به صحنه، اين موضوع را بررسي خواهيم كرد. در ادامه سطحي مربعي از نوع NURBS ايجاد خواهيم كرد و منابع نور را به آن مي‌افزاييم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

حالا نوبت به اضافه كردن مو به سطح است.                                                       
منوي  Fur را باز كنيد.

منوي فرعي  Attach Fur Description  را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه New را انتخاب نماييد.

بسيار خوب, موها به سطح اضافه شده اند. در صفحه بعد ما خصوصيات  اين موها را مطابق جدول زير تغيير مي‌دهيم. 
 Density = 
 Length = 
 Segment = 
 Seraggle = .

براي راحتي كار و ديد مناسبتر بهتر است موقتاً موها را در صحنه غير قابل مشاهده كنيم. براي اين منظور از خاصيت Visibility موها استفاده كنيم. توجه كنيد كه براي اين كار قبلاً بايد موها در حالت انتخاب باشند. در حال حاضر موها در اين صحنه در حالت انتخاب مي باشند. 
روي كادر مقابل خاصيت   Visibility  كليك كنيد.

عبارت    Off    را تايپ كنيد.

كليدEnter  را فشار دهيد.

در ادامه قصد داريم يك شبكه  X  از جذب كننده‌ها ايجاد كنيم و در نقاطي از اين شبكه، جذب كننده‌هاي Dynamic Chain را به صحنه مي‌افزائيم. جذب كننده‌هاي Dynamic Chain تحت تأثير نيروهاي Dynamic  قرار مي‌گيرند.
    روي سطح (داخل کادر قرمز) كليك كنيد تا انتخاب شود.

منوي Fur  را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Create Attractor را انتخاب كنيد.

توجه كنيد كه در هر كادر مقابل خاصيتGrid size (U And V)  عدد   نوشته شده است كه اين به معني ايجاد يك شبكه   X   از جذب كننده‌ها مي‌باشد. 
روي گزينه Dynamic Chain  كليك كنيد.

روي كليد  Create كليك كنيد.

قبل از پرداختن به جذب كننده‌ها، پنجره Create Attractor را ببنديد تا جاي بيشتري در اختيار داشته باشيد.
روي كليد Close كليك كنيد.

در اين مرحله قصد داريم خاصيت Air را به جذب كننده‌ها اضافه كنيم.  ولي قبل از اينكار ابتدا بايد ذرات مربوط به كليد جذب كننده را انتخاب نماييم. براي اينكار از ابزار Pick Mask استفاده ميشود. اين ابزار امكان مي‌دهد كه قسمتهاي خاصي از اشياء موجود در صحنه را انتخاب كنيم. براي اين منظور لازم است قبلاً تمام اشياي قابل انتخاب توسط ابزار Pick Mask  را از حالت انتخاب خارج نماييم.
 در محل مشخص شده توسط فلش قرمز، كليد چپ ماوس را فشرده و نگه‌ داريد و اشاره‌گر را روي گزينه All Objects Off برده و کليد ماوس را رها نماييد.

براي ايجاد قابليت ذرات جذب كننده, كافيست از منوي حاصل از راست كليك بر روي ابزارهايPick Mask  , گزينه Particles  انتخاب گردد. 
در محل مشخص شده توسط فلش قرمز، كليد چپ ماوس را فشرده و پايين نگه‌ داريد و اشاره‌گر را روي گزينه  Particles برده و کليد ماوس را رها نماييد.

با اين عمل شما قادر خواهيد بود به راحتي ذرات جذب كننده را بدون انتخاب بقيه اشياي موجود در صحنه، مورد انتخاب قرار دهيد.
 در محل مشخص شده توسط فلش قرمز، كليد چپ ماوس را فشرده و 
نگه داريد و همزمان اشاره‌گر را تا جايي كه با فلش آبي مشخص شده است بكشيد و كليد ماوس را رها نماييد.

روي ليست باز شونده مشخص شده با فلش قرمز كليك كنيد.

از ليست باز شده گزينه  Dynamicرا انتخاب نماييد .

منوي  Fields را باز كنيد .

گزينه  Air را انتخاب نماييد.

همانطور كه گفتيم، ما در نظر داريم جلوه Air را به جذب كننده‌ها نسبت دهيم. شما ميتوانيد مشابه همين كار را براي بقيه جلوه‌ها نيز انجام دهيد. براي اضافه شدن اطلاعات بيشتر به صحنه، روي كليدShow Manipulator Tool كليك كنيد.

در محل مشخص شده از نوار لغزان كليك كنيد. 
 
براي افزايش ميزان تاثير پذيري اجسام صحنه در راستاي محورY در اثر باد، مقدار خاصيت Direction Y   را تغيير مي دهيم. 
در كادر مقابل Direction Y كليك كنيد.

عدد  را وارد كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.
 
براي تأثير گذاري باد روي اشياء موجود در صحنه در همه جهات، بايد خصوصيات Direction X و Direction Y را نيز به مقدار  تنظيم كنيم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

حال براي افزودن حالت گردباد, از ابزار Turbulence استفاده مي‌كنيم. اما قبل از آن بايد مانند قبل با استفاده از ابزار  Pick Maskتمام جذب كننده‌ها را انتخاب كنيم. ما خودمان در صفحه بعد اين كار را انجام داده ايم.

بسيار خوب, حالا جذب كننده‌ها انتخاب شده‌اند و نوبت ايجاد گردباد است. 
منويField  را باز كنيد.

از منوي باز شده روي مربع مقابل گزينه Turbulence كليك كنيد.

حال بايد دو خاصيت Magnitude و Frequency را برابر با عدد  قرار دهيم.
روي كادر مقابل خاصيت Magnitude دابل كليك كنيد.

عدد  را تايپ نماييد.

در كادر مقابل خاصيت Frequency دابل كليك كنيد.

عدد  را تايپ نماييد.

روي كليدCreate  كليك كنيد.

براي تنظيم دقيق‌تر خصوصيات توسط ابزار Pick Mask ، فنرهاي كليد جذب كننده را انتخاب مي‌كنيم تا خصوصيات ارتجاعي مربوط به كليدهاي جذب كننده را تنظيم نماييم.
روي كليدSelect by Object type  كليد راست ماوس را فشرده و نگاه داريد و اشاره‌گر را روي گزينه  Particlesببريد و كليد ماوس را رها كنيد تا اين گزينه از حالت انتخاب خارج شود.

و حالا بايد فنرهاي جذب كننده را انتخاب كنيد. 
روي كليدSelect by Object type  كليد راست ماوس را فشرده و نگه داريد و اشاره‌گر را روي گزينه  Springs ببريد و كليد ماوس را رها نماييد.

بسيار خوب, حالا بايد كل جذب كننده‌ها را انتخاب كنيد. با كشيدن يك كادر در اطراف تمامي جذب كننده‌ها، فنرهاي تمام جذب كننده‌ها انتخاب مي‌شوند.
در محل مشخص شده توسط فلش قرمز كليد چپ ماوس را فشرده و نگه داريد و سپس اشاره‌گر را به محل مشخص شده با فلش آبي ببريد و كليد ماوس را رها كنيد.

در ادامه، خصوصيت Stiffness را تغيير مي‌دهيم. با تغيير اين خصوصيت, ميزان مقاومت و سختي جذب كننده ها در برابر عوامل تاثير گذار تغيير خواهد كرد. 
 منوي Window را باز کنيد.

منوي فرعي General Editor را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده، گزينه Attribute Spread Sheet  را انتخاب نماييد.

براي تغيير خصوصيت Stiffness ، بايد ابتدا روي زبانه Shape Keyable كليك كنيم تا تمامي خصوصيات آن قابل دسترسي باشد.
 روي زبانه Shape Keyable ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي کليد مربوط به گزينه Stiffness كليك نماييد.

عدد  را تايپ کنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

روي كليد Close ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در اين مرحله بايد برخي خصوصيات مجموعه جذب كننده ها را تغيير دهيم. پس بهتر است منوهايRendering  را فعال كنيم. 
روي ليست باز شونده مشخص شده كليك كنيد.

از ليست باز شده روي گزينهRendering  كليك كنيد.

حالا بايد اشيا موجود در صحنه را به حالت قبل يعني حالت قابل انتخاب در‌آوريم.
روي كليد مشخص شده كليد چپ ماوس را فشرده و نگاه داريد. و اشاره‌گر ماوس را روي گزينه  All Objects on برده و كليد ماوس را رها كنيد.

در محل مشخص شده بر روي سطح كليك كنيد.

منوي Fur را باز كنيد.

منوي فرعيEdit Attractor Set  را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينهFurAttractors ...  را انتخاب كنيد.

در اين پنجره بايد خصوصيات جذب كننده ها را مطابق جدول زير تنظيم كنيم. براي جلو گيري از انجام عمليات تكراري, در صفحه بعد ما اين تغييرات را انجام داده ايم. 
 Attractors Per Hair =  
 Radius = 
 Influence = 
 End Longth =

مشاهده مي‌كنيد كه ما تغييرات را انجام داده ايم. براي بستن پنجره،
روي كليدClose  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

كار ما تقريبا تمام شده است, اما براي مشاهده نتيجه عملياتي كه تا بحال انجام داده‌ايم, بايد موها را مجدداً در حالت نمايش يا قابل مشاهده قرار دهيم.
منويWindow  را باز كنيد.

گزينهOutliner  را انتخاب كنيد.

روي علامت مثبت + واقع در كنار گروهFurFeedback  كليك كنيد.

روي گزينهFurfeedback   nurbsPlane-كليك كنيد تا موهاي موجود بر روي سطح انتخاب شوند.

به ياد داريد كه در ابتداي اين تمرين خاصيت Visibility مربوط به نمايش موها را روي Off تنظيم كرده و به اين وسيله آنها را غير قابل مشاهده كرديم. حالا بايد آنها را مجددا به حالت قابل مشاهده بازگردانيم. 
روي كليدClose  از پنجره Outliner كليك كنيد.

روي كادر مقابل خاصيتVisibility  كليك كنيد.

عبارت  On  را تايپ كنيد.

كليد  Enterرا فشار دهيد.

مي‌بينيد كه موها مجدداً ظاهر شده اند. در صفحه بعد ما تعداد فريمها را به   عدد  افزايش مي دهيم.

حالا مي توانيد روي كليد Play كليك كنيد و نتيجه را مشاهده كنيد. توجه كنيد كه اين انيميشن در كامپيوترهاي معمولي ممكن است بسيار كند نمايش داده شود. 
روي كليد Play كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده كرديد مي‌توان جذب كننده‌ها را تحت تأثير نيروهاي محيطي قرار داد و از اين موضوع براي ساخت جلوه‌هاي طبيعي استفاده نمود. با تنظيمات بيشتر مي‌توان اين حركات را هر چه بيشتر به واقعيت نزديك كرد.

در ادامه، مي‌خواهيم نحوه ايجاد و ساخت موها را روي يك مدل شبيه به صورت يك كاراكتر آموزش‌دهيم. پس از طراحي يك مدل، براحتي مي‌توان به آن موها را اضافه كرده و صفات كلي مو را براي آن تنظيم نمود. 
پس از افزودن مو با استفاده از ابزار Maya Artizan مي‌توان محلهاي دلخواه را رنگ‌آميزي نمود. همانطور كه مشاهده مي‌كنيد، نمونه‌اي از صورت يك كاراكتر را بارگذاري كرده و در ادامه قصد داريم روي سر اين كاراكتر مو ايجاد نماييم.

قبل از كاشتن مو روي شيء, ابتدا بايد محل مورد نظر را انتخاب كنيم و سپس با استفاده از گزينه Attach Fur Description از منوي Fur ، شيء مو را به آن اضافه مي‌كنيم. 
روي سر كليك كنيد تا انتخاب شود.

منوي Fur را باز كنيد.

منوي فرعي Attach Fur Description را باز نماييد.

از منوي فرعي باز شده، گزينه New را انتخاب كنيد.

در صفحه بعد ما خودمان خصوصيتColor Feedback Enabled  را رويOff  تنظيم كرده و موها را انتخاب مي‌كنيم.

پس از افزودن موها به سطح انتخاب شده، مي‌توانيد طول آنها را به اندازه دلخواه خود تغيير دهيد. همچنين براي سرعت بيشتر كار، در صورت لزوم مي‌توان مقادير U Samples و V Samples را كاهش داد. از خصوصيت Inclination براي تعيين ميزان خواب موها (درجه رويش مو نسبت به سطح) استفاده مي‌كنيم.
در محل مشخص شده از ميله لغزان پانل سمت راست كليك كنيد.

روي عبارتFur Description   ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در محل مشخص شده از ميله لغزان پانل كليك كنيد.

روي كادر مقابل خاصيت Inclination كليك كنيد.

عدد     را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

به اين ترتيب نحوه خوابيدن موها روي سطح تغيير كرده است. با استفاده از خاصيت Offset Fur Direction By مي‌توان جهت خواب آنها را نيز تغيير داد.
در محل مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

منوي Fur را باز کنيد.

منوي فرعي Offset Fur Direction By را باز نماييد.

از منوي فرعي باز شده، گزينه  Degrees را انتخاب كنيد.

به اين ترتيب، موهاي قرار گرفته روي سر كاراكتر در زاويه دلخواه 
قرار گرفته است. براي دسترسي به پارامترهاي موها بايد دوباره 
 موها را انتخاب كنيد. در صفحه بعد ما خودمان موها را در حالت انتخاب قرار داده ايم.

براي تغيير ميزان فر خوردگي موها از خاصيت Scraggle استفاده مي كنيم.
روي كادر مقابل خاصيت Scraggle ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

عدد.  را تايپ كنيد.

كليدEnter  را فشار دهيد.

در بعضي مواقع بعد از انجام مراحل قبل لازم است قسمتهايي از شيء 
مورد نظر را بي مو كنيم. براي اينكار در حاليكه سطح مورد نظر در حال انتخاب است از ابزار Paint Fur Attributes استفاده مي‌كنيم.
 روي شيء مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد .

منوي Fur را باز کنيد.

روي مربع مقابل گزينه Paint Fur Attributes ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

ليست باز شونده Fur Attribute ، شامل تمام خصوصيتهاي مو ميباشد. براي تغيير پارامترهاي مربوط به هر خصوصيت، لازم است ابتدا آن را انتخاب نماييد.
ليست  Fur Attribute را باز كنيد .

از ليست باز شده گزينه  Baldnessرا انتخاب نماييد .

زمان آن است كه قسمتهايي از صورت كاراكتر را از مو خالي كنيم. براي بي مو كردن محل مورد نظر، بايد مقدار خصوصيت Value مربوط به آن محل را در پنجره Tool Settings به صفر برسانيم.
 در كادر Value ، که با فلش قرمز مشخص شده است، دابل كليك کنيد.

عدد  را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

اكنون با كشيدن قلمو بر روي موها مي‌توان آنها را حذف كرد. از آنجا كه اين كار بايد با دقت و حوصله انجام شود، ما يك فيلم آموزشي در اين صفحه تهيه كرده‌ايم.
 روي دكمه پخش فيلم كليك كنيد تا نحوه كار را مشاهده نماييد. براي ادامه ميتوانيد به صفحه بعد برويد.

بعد از انجام دادن اين مراحل، مي‌خواهيم با کمک ابزار
 Paint Fur Attributes Tool موها را در قسمتهاي مشخص شانه كرده و به اين ترتيب در هر قسمت، جهت خاصي به آن ببخشيم. اما قبلا لازم است خاصيت Direction را انتخاب نماييد.
 روي ليست بازشونده Fur Attribute ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

از ليست باز شده گزينه  Direction را انتخاب كنيد.

براي مشاهده نحوه شانه كردن موها، ميتوانيد به فيلم آموزشي موجود در اين صفحه مراجعه نماييد.
روي كليد پخش فيلم كليك كنيد و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

مشاهده كرديد كه چگونه موهاي كاركتر را شانه كرديم. در صفحه بعد ما به همين ترتيب اما با کمي دقت بيشتر موهاي كاراكتر را تغيير مي‌دهيم. 
روي كليد  Close ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در صفحه بعد ما براي بهتر شدن نتيجه کار، تغييراتي را در خصوصيات موها ايجاد كرده ايم . 
روي كليد  Close(کليد * مشخص شده) كليك كنيد .

در اين فصل، با شبيه‌سازي حركت يك توپ تنيس، شما را با مفاهيم فريمهاي كليدي آشنا خواهيم كرد. براي تعريف يك فريم كليدي، بايد در يك زمان مشخص از انيميشن، مقداري به يك شيء نسبت ‌دهيد. هنگاميكه در زمانهاي مختلف كليدهاي متعددي تعريف نماييد، مقادير تغيير صفات ميان اين كليدها بطور خودكار توسط Maya توليد مي‌شود. در نتيجه حركت اشياء در حين پخش انيميشن بدون پرش و به نرمي صورت مي‌گيرد.

براي شروع، يك زمين تنيس ساخته و توپ را روي لبه زمين قرار داده‌ايم. براي متحرك‌سازي توپ، بايد در زمانهاي مختلف فريمهاي كليدي گوناگون را براي حالات متفاوت توپ تعريف كنيد. در حال حاضر، انيميشن تنها  فريم دارد و با توجه به سرعت پخش  فريم در ثانيه, انيميشن ظرف مدت   ثانيه پخش خواهد شد.

با توجه به اينكه طول انيميشن بايد چند ثانيه‌اي بيشتر باشد، تعداد فريمها را به  عدد  افزايش ميدهيم (در اينصورت زمان پخش  ثانيه خواهد شد). 
در كادر مشخص شده دابل كليك كنيد.

عدد        را تايپ نماييد.

كليد Enter  را فشار دهيد.
 
    بسيار خوب, حالا مي‌خواهيم توپ را روي زمين به حركت درآوريم. 
براي اين منظور، ابتدا يك كليد براي تعريف زمان و محل اوليه ايجاد ميكنيم. براي تعريف يك كليد جديد، از كليد  S  استفاده ميشود. 
روي توپ تنيس كليك كنيد.

كليد S را از صفحه کليد فشار دهيد.

اكنون براي حركت دادن توپ، كافيست بعد از انتخاب فريم جديد، موقعيت آنرا روي محور مختصات تغيير دهيم و سپس با فشردن كليد S ، كليد بعدي را ايجاد كنيم. ما در نظر داريم فريم آخر، به عنوان محل كليد جديد در نظر گرفته شود.
روي فريم  در خط زمان كليك نماييد.

براي مشاهده ادامه عمليات، روي كليد پخش فيلم كليك كرده و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد

بسيار خوب, حالا كليد S را فشار دهيد تا در اين فريم هم يك كليد ايجاد شود.
كليد S را از صفحه کليد فشار دهيد. 
 
    به نرم‌افزار آموزش Maya خوش‌آمديد. Maya يكي از قدرتمندترين نرم‌افزارهاي توليد تصاوير متحرك مي‌باشد كه بطور گسترده‌اي در خلق فيلم‌هاي انيميشن و جلوه‌هاي ويژه بصري مورد استفاده قرار مي‌گيرد. از آن جمله مي‌توان به فيلم‌هاي معروفي مانند  Sherek, گلادياتور و ماتريكس اشاره نمود.
براي ادامه، روي کليد صفحه بعد کليک کنيد.
 
 براي استفاده از نرم‌افزار Maya ابتدا بايد آن را نصب كنيد. حتماً به اين نكته توجه داشته باشيد كه  Mayaاز ميان سيستم‌هاي عامل ويندوز موجود تنها بر روي نسخه‌هاي NT ,  ، XP  و بالاتر قابل نصب مي‌باشد. در ادامه نحوه نصب Maya را مورد بررسي قرار خواهيم داد.
 
در اينجا ما پنجره  My Computer را براي شما باز كرده‌ايم كه در حال نمايش فايلها و شاخه هاي داخل CD مربوط به Maya مي باشد. براي آغاز عمليات نصب بايد روي فايلUpdate  دابل كليك كنيد. 
روي فايل  Update دابل كليك (دوبار کليک سريع) كنيد. 
 
با آغاز عمليات نصب , برنامه نصب كننده شروع به استخراج فايلهاي مورد نياز مي كند. در اين مرحله شما بايد تا پايان يافتن عمل استخراج فايلها توسط برنامه نصب كننده و آغاز مرحله اصلي نصب Maya  منتظر بمانيد. 
 
پس از پايان يافتن عمليات استخراج فايلهاي مورد نظر توسط برنامه نصب كننده, مرحله اصلي نصب Maya آغاز مي شود. اولين پنجره اي كه در اين مرحله ظاهر مي شود پنجره خوش آمد گويي است. 
روي كليد Next كليك كنيد.
 
در پنجرهLicense Agreement  , برنامه نصب از شما مي خواهد متني كه در پنجره ظاهر شده است را به دقت خوانده و در صورتي كه با مفاد آن موافق هستيد, گزينهI Accept the Items in the License agreement  را انتخاب كنيد. توجه داشته باشيد كه اين متن در واقع نوعي توافق بين شما و شركت سازنده نرم افزار Maya ميباشد كه شما را ملزم به رعايت برخي اصول ميكند. 
روي گزينهI Accept the Items in the License agreement  كليك كنيد. 
 
روي كليد Next كليك كنيد.
 
در پنجرهCustomer Information  شما بايد مشخصات مربوط به خودتان را وارد كنيد. در صورت تمايل ميتوانيد مشخصات پيش فرض را قبول كنيد. 
روي كليد Next كليك كنيد.

در پنجره Maya Product Configuration دو نسخه مختلف از برنامه Maya در اختيار شما قرار دارد. اگر مايل به نصب نسخه كامل Maya مي‌باشيد، از گزينه Maya Unlimited استفاده كنيد.
روي كليد Next كليك كنيد.

در اين پنجره از شما سئوال مي‌شود كه آيا برنامه نصب، پوشه حاوي فايلهاي اجرايي Maya را به مسير سيستم اضافه كند يا خير. با جواب مثبت به اين سوال، Maya از هر شاخه ديگري قابل فراخواني يا اجرا خواهد بود.
 روي كليد Next كليك كنيد.

با كليك بر روي كليد Install ، عمليات نصب فايلهاي Maya شروع مي‌شود. در اين حالت بايد تا انتهاي عمل نصب منتظر بمانيد.
روي كليد Install كليك كنيد.

حالا برنامه نصب در حال انتقال فايلهاي مورد نياز و پيكر بندي آنها بر روي كامپيوتر شما مي باشد. در اين مرحله بايد منتظر بمانيد تا برنامه نصب كننده خاتمه پيدا كند.

بسيار خوب عمليات نصب Maya خاتمه پيدا كرده است و شما ميتوانيد با كليك بر روي كليد Finish, پنجره نصب را ببينيد.
 روي كليد Finish كليك كنيد.

حالا كامپيوتر مجدداً راه‌اندازي شده و شما مي‌توانيد آيكون مربوط به نرم‌افزار Maya را در صفحه Desktop ويندوز مشاهده كنيد.
Maya  يكي از قدرتمندترين ابزارهاي ساخت انيميشن است. با فراگيري توانائيهاي اين نرم‌افزار قدرتمند مي‌توان تصاوير متحرك سه بعدي حرفه‌اي ايجاد كرد.
براي اجراي برنامه، روي آيكون Maya دابل كليك نمائيد.

پس از اجراي Maya ، در ابتدا پنجره Learning Movies ظاهر مي‌شود. همانطور كه مشاهده مي‌كنيد، اين پنجره حاوي تعدادي فيلم آموزشي از طرز كار ابزارهاي ضروري بصورت خيلي مختصر است. با كليك روي هر يك از دكمه‌هاي موجود در اين پنجره مي‌توان فيلم مربوط به آن قسمت را مشاهده نمود براي حذف اين پنجره، بايد در ابتداي اجراي نرم‌افزار گزينه 
Don't Show This at Startup را فعال كنيد.
روي گزينه Don't Show This at Startup کليک کنيد تا انتخاب شود.
 
روي دكـمه Close (کليد * مشخص شده) كليك نماييد.

اكنون وارد محيط اصلي Maya شده‌ايد. در ادامه، شما را با قسمتهاي مختلف اين محيط آشنا مينماييم. ميله آبي رنگ واقع در بالاي صفحه، نوار عنوان (Title Bar) نام دارد. اين نوار شامل نام برنامه و نام فايل جاري است. در سمت راست اين نوار مطابق معمول، سه دكمه براي بستن برنامه و Minimize و كوچك يا بزرگ نمودن اندازه پنجره  موجود است.
 
در زير نوار عنوان، منوهاي اصلي قرار دارند. منوهاي قرارگرفته در اين قسمت، به دو گروه تقسيم مي‌شوند. گروه اول شامل محدوده منوهاي
 File تا Window است كه همواره ثابت هستند. گروه دوم كه بعد از گروه اول قرار دارد، به وضعيت عمليات جاري در محيط Maya بستگي دارد.

نوار وضعيت كه در زير منوها قرار دارد، نشاندهنده وضعيت فعلي عمليات جاري در محيط Maya است. اولين كادر واقع در سمت چپ  نوار وضعيت، براي انتخاب و يا تغيير عمليات اصلي در محيط Maya استفاده مي‌شود, سه دكمه بعدي به ترتيب وظيفه ايجاد يك صحنه جديد, باز كردن صحنه موجود و ذخيره‌سازي صحنه جاري را انجام مي‌دهند با گروه بصري دكمه‌ها در ادامه آشنا خواهيم شد.

قسمت پائين نوار وضعيت، شامل برگه‌هايي با كل زير مجموعه‌هاي آنها مي‌باشد. در واقع، هر برگه تعدادي از ابزارها و Object هاي پر استفاده را در بر دارد.
 
ميله ابزاري كه در سمت چپ صفحه قرار دارد، شامل ابزارهاي پراستفاده و همچنين آخرين ابزار استفاده شده و ابزار مورد نياز براي تغيير در نما و صفحه‌بندي فريمها ميباشد.
بر روي هر يك از ابزارهاي موجود در ميله ابزار مشخص شده كليك كنيد تا توضيحات بيشتري بدست آوريد. سپس براي ادامه به صفحه بعد برويد.

توجه داشته باشيد كه چند ابزار ديگر نيز در پائين نوار ابزار وجود دارند كه در حال حاضر به دليل كوچكي صفحه قابل مشاهده نيستند. اين ابزارها همگي مربوط به نمايش نماهاي مختلف ميباشند و از طريق منوها نيز قابل دسترسي هستند. معمولا كساني كه با Maya بطور حرفه‌اي كار ميكنند، از درجه تفكيك (Resolution) نمايشگر معادل × و بالاتر استفاده ميكنند و نمايشگرهاي  اينچ به بالا را به كار ميبرند.
 
قسمت مركزي و عمده محيط كار، فضاي كاري (Work Space) ميباشد كه توسط كادر قرمز مشخص شده است. وظيفه اصلي اين فضا، نشان دادن صحنه‌ها در نماهاي مختلف است. همچنين، اشياء ساخته شده و حركتها را مي‌توان در اين محل مشاهده كرد.
 
توسط پانل ويراشگرلايه‌ها كه در سمت راست صفحه مشخص شده است، مي‌توان براي گروهي از اشياء يك لايه تعريف كرد. بدين ترتيب مي‌توانيد در نماهاي مختلف يك گروه از اشياء را پنهان نموده و يا از آنها بعنوان يك الگو استفاده كنيد و آنها را در مراحل دلخواه رندر نماييد. در حقيقت اين قسمت، مركز كنترل ايجاد لايه‌ها, افزودن اشياء به لايه‌ها و نيز آشكار يا پنهان نمودن لايه‌ها ميباشد.
 
يكي از ويژگي‌هاي منحصر بفرد و قدرتمند در Maya ، كادر كانالها (Channel Box) مي‌باشد, اين كادر دستيابي شما به بلوكهاي اصلي در Maya (يعني خصوصيات و گره‌هاي اشياء) را امكان‌پذير مي‌سازد.

لغزنده زمان (Time ) و دامنه (Range) كه در پائين صفحه مشخص شده‌اند، وظيفه كنترل فريم‌ها در متحرك‌سازي را بر عهده دارند, نوار لغزنده زمان شامل دكمه‌هاي اجرايي و نيز نشانگر زمان جاري است. نوار لغزنده دامنه شامل زمان شروع و خاتمه متحرك‌سازي, زمان شروع و پايان اجراي متحرك‌سازي و نيز دكمه مربوط به خصوصيات متحرك‌سازي است.

در اين قسمت مي‌خواهيم با انجام يك پروژه عملي با كاربرد هر يك از اين ابزارها بيشتر آشنا شويم, اولين مهارتي كه احتياج داريد، دانستن نحوه جابجايي دوربين در زواياي مختلف صحنه مي‌باشد. قبل از حركت دوربين ابتدا مكعبي ايجاد مي‌كنيم تا زاويه ديد دوربين را حول آن شيء تنظيم كنيم.
 منوي Create را باز نماييد.
 
منوي فرعي Polygons Primitive را باز نماييد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Cube را انتخاب كنيد.

مكعب يكي از اشكالي است كه تحت عنوان اشكال اوليه شناخته مي‌شود همانطور كه مشاهده مي‌كنيد مكعب در مبدأ صفحه يعني نقطه X= و Y= و Z= قرار داده شده است, در حال حاضر بنظر مي‌رسد مربع ساخته شده كمي دور است. براي جلو آوردن آن بايد در حاليكه كليد Alt  را فشرده‌ايم كليدهاي مياني و سمت راست ماوس را پايين نگه‌داريم و با حركت ماوس به سمت راست شكل را به جلو منتقل كنيم. در صورتي كه ماوس شما دارايScroll  باشد, همين عمل را مي توانيد با چرخاندن  Scrollماوس نيز انجام دهيد.

براي مشاهده مكعب از نماي بالاتر بايد صحنه را به سمت پايين جابجا كنيم. براي اينكار بايد در حاليكه دكمه Alt را فشرده نگه‌ داشته‌ايم دكمه مياني ماوس را نيز پايين نگه ‌داشته و با حركت ماوس بسمت پايين شكل را بسمت پايين جابجا كنيم. در صفحه بعد اينكار را انجام داده‌ايم.

براي تنظيم ديدگاه مكعب از سطح شبكه, بايد دكمه Alt را همراه با دكمه راست ماوس پايين نگه‌داريم و با حركت ماوس، زاويه ديد را تنظيم كنيد. در صفحه بعد اينكار را انجام داده‌ايم.

در اين قسمت مي‌خواهيم مكعب ساخته شده را به يك درب تبديل كنيم. 
براي اينكار بايد ضخامت و عرض و طول آن را تغيير دهيم براي اين منظور از ابزار Scale استفاده خواهيم كرد.
 روي ابزار Scale Tool ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

توجه نماييد كه روي مكعب چند دستگيره ظاهر شده است. با كليك بر روي هر يك از اين دستگيره‌ها، رنگ آنها به زرد تغيير مي‌يابد اين نشانه آنست كه آن دستگيره در حال انتخاب است حركت دادن اين دستگيره باعث تغيير در اندازه شيء در همان محور انتخاب شده مي‌شود.

براي بالا بردن دقت كار بهتر است از پانل Channel Box استفاده كنيد.
 روي جعبه متن Scale Z كليك نماييد.

عدد     .    را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

براي تغيير اندازه در راستاي محورهاي Y وX  ، بايد مقادير Scale آنها را نيز تغيير دهيم.
 روي كادر جلوي Scale X كليك نماييد.

عدد     .    را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

در نماي ديد حاضر كه نماي Perspective نام دارد، جهت سه محور مختصات، مطابق آيكون واقع در گوشه پايين سمت چپ نماي ديد ميباشد. ملاحظه ميكنيد كه دستگيره Scale كه به رنگ آبي است، در راستاي محور Z ، دستگيره قرمز در راستاي محور X  و دستگيره سبز در راستاي محور Y قرار گرفته است. به اين ترتيب، براي اضافه كردن به مقدار طول درب، بايد
 آنرا در راستاي محورY افزايش دهيم.
 در جعبه متن مقابل Y Scale كليك كنيد.

عدد   .    را وارد كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

براي تغيير اندازه در همه جهات، بايد روي دستگيره مركزي كه به رنگ 
زرد نشان داده شده، كليد چپ ماوس را پايين نگه‌داشته و با حرکت دادن ماوس، آنرا بزرگ يا كوچك كرد. در صفحه بعد اينكار را انجام داده‌ايم
 و اندازه درب را تقريباً به سه برابر افزايش داده‌ايم.

در اين قسمت مي‌خواهيم محل درب را روي شبكه تنظيم كنيم. براي اينكار از ابزار  Moveاستفاده خواهيم كرد. اين ابزار امكان جابجايي را روي سه محور X,Y,Z را به وجود مي‌آورند.
 روي ابزار Move Tool ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

همانطور كه مي‌بينيد ظاهر دستگيره‌ها تغيير كرده است. با فشردن كليد چپ ماوس روي محورY و پايين نگه‌داشتن آن، مي‌توان شيء را به سمت بالا و يا پايين حركت داد. همچنين، فلشهاي قرمز و آبي نيز براي حركت دادن شيء در جهت محورهاي X وZ استفاده ميشوند. در ادامه نحوه استفاده از اين ابزار را توسط يك فيلم آموزشي نشان مي‌دهيم.
 روي كليد پخش فيلم كليك نماييد.

براي استفاده از زواياي ديد ديگر و تنظيم محل دقيق مكعب، بايد از 
دريچه‌هاي ديد ديگر نيز استفاده كرد. ناحيه كاري صحنه را مي‌توان به،  
و يا  نما تقسيم كرد. غالباً نماي پرسپكتيو و نماهاي اصلي (بالا, روبرو, پهلو) نماهاي پيش‌فرض هستند.
منوي Panels را باز نماييد.

منوي فرعي Layouts را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Four Panes را انتخاب نماييد.

با كليك بر روي هر يك از نماها، آن نما فعال مي‌شود. سپس با فشردن كليد Space ، دريچه ديد انتخاب شده به حداكثر بزرگنمايي خود رسيده و در كل محدوده كاري نمايش داده ميشود.
 روي نماي Front (روبرو) راست كليك كنيد.
(راست کليک = کليک کردن توسط کليد راست ماوس)

دكمه Space را از صفحه کليد فشار دهيد.

در اين نماي بزرگ شده امكان تنظيم دقيقتر اشياء بيشتر ميباشد. ما اين كار را درصفحه بعد انجام داده‌ و قسمت كنار شيء را دقيقاً مماس با محور افقي نماي Front تنظيم نموده‌ايم. هميشه سعي كنيد بعد از عمل جابجايي روي گزينه Select Tool كليك كنيد, اينكار از جابجايي ناخواسته شيء جلوگيري ميكند.

در اين قسمت در نظر داريم يك دستگيره براي درب بسازيم. براي اينكار بايد يك کره از نوع NURB ايجاد كنيم. دو نوع سطح ديگر نيز وجود دارد كه هر يك از اين سطوح داراي مزايا و كاربردهاي خاص خود مي‌باشند. در فصلهاي آينده با تمام اين سطوح به تفصيل آشنا خواهيد شد.
منوي Create را باز كنيد.

منوي فرعي NURBS Primitives را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Sphere را انتخاب كنيد.

به كره ايجاد شده يك نام پيش‌فرض داده شده كه در قسمت عنوان Channel Box درج گرديده است. با توجه به اينكه در كار با بسياري از ابزارها و امكانات Maya با عنوان اشياء سروكار داريم, توجه كنيد تا نامهايي با مفهوم بيشتر براي اشياء انتخاب كنيد.
 در قسمت مشخص شده توسط فلش قرمز كليك نماييد.

عبارت     Knob     را تايپ كنيد.

كليدEnter  را فشار دهيد.

بسيارخوب، لازم است كره را در جهت محور Z  تغيير اندازه دهيم تا از آن براي ساخت دستگيره استفاده نماييم. براي اينكار از ابزار Scale استفاده مي‌كنيم.
 روي ابزار Scale Tool ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي جعبه متن Scale Z  كليك نماييد.

عدد    .     را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

در اين فصل با نحوه رندر كردن و سايه‌زني سطوح آشنا شده و سپس با استفاده از نور, سايه و دوربين جلوه‌اي چند برابر به انيميشن خواهيم بخشيد.
 به فرآيند ايجاد تصاوير ثابت يا متحرك نهايي از روي صحنه‌هاي موجود, اصطلاحاً رندر كردن گفته مي‌شود. براي شروع، احتياج به ساخت اشيايي در صحنه داريم. 
 
در حال حاضر، صحنه در حالت نور پردازي و سايه‌زني پيش‌فرض نشان داده شده است. براي نسبت دادن ظاهري درخشان به كره، ماده Blinn را به آن اختصاص خواهيم داد. بعد از اعمال اين ماده، مي‌توان رنگ كره را نيز تغيير 
داد. ما قبلاً براي انتخاب ماده، حالت Modeling را به حالت Rendering تغيير داده‌ايم.
روي كره مشخص شده كليك كنيد.

منوي Lighting/Shading  را باز کنيد.

منوي فرعيAssign New Material   را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Blinn  را انتخاب نماييد.

پنجره Attribute Editor خصوصيات ماده جديد را نمايش داده است. با كليك روي كادر رنگ مقابل عبارت Color ، مي‌توان رنگ كره را تغيير داد و با كليك بروي دكمه Accept آن را تأييد كرد. همچنين، از خصوصيت Deffuse براي تنظيم ميزان روشني رنگ استفاده مي‌شود.
در كادر Diffuse دابل كليك كنيد.

عدد     .     را تايپ كنيد.

خصوصيت Eccentricity در قسمت Specular Shading كه در قسمت پائينتر پانل قرار دارد، براي تغيير ميزان منظم بودن شعاعهاي نور كه موجب تغيير اندازه نقطه نوراني و روشنايي شي‌ء ميگردد، به كار ميرود.
در محل مشخص شده  از نوار لغزان پانل كليك نماييد.

در كادر Eccentricity دابل كليك كنيد.

عدد     .     را تايپ نماييد.

خصوصيت Specular Roll Off براي تنظيم ميزان صيقلي بودن جسم به كار ميرود. هرچه جسم صافتر باشد، نقطه نوراني كوچكتر خواهد شد. توجه داشته باشيد تغيير اين خصوصيت روي سطح مدل در صحنه تغييري ايجاد نمي‌كند. براي اين منظور اين خصوصيت را با خصوصيت Material Sample تنظيم نماييد. براي باقي اشياء اين تنظيمات را انجام داده‌ايم.
در كادر Specular Roll Off دابل كليك كنيد.

عدد    .    را تايپ نماييد.

كليـد Enter  را فشار دهيد.

روي كليدClose  (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

براي افزودن ماده مورد نظر به تخته موجود در كف صحنه، كافيست مراحل قبل را با كمي تفاوت براي اين شيء انجام دهيم. براي ايجاد رنگهاي كدر از گزينه Lambert استفاده مي‌كنيم.
روي تخته مشخص شده كف صحنه كليك كنيد تا انتخاب شود.

منويLighting/shading  را باز کنيد.

منوي فرعي  Assign New Materialرا باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده، گزينه Lambert را انتخاب كنيد.
 
    ما در نظر داريم يك طرح پارچه را به سطح مورد نظر اختصاص دهيم. اينكار را با استفاده از پنجره Create Render Node انجام مي‌دهيم. در اين پنجره امكان افزودن انواع مواد به صحنه وجود دارد. براي استفاده از طرح پارچه،  از ماده Cloth استفاده مي‌كنيم.
روي دكمه شطرنجي مقابل فيلد Color ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي دكمه Cloth كليك كنيد.

روي كليدClose  کليد * مشخص شده) از پنجره Create Render Node كليك نماييد.

روي كليدClose  کليد * مشخص شده) از پنجره Attribute Editor كليك کنيد.

در حال حاضر ماده مورد نظر به سطح انتخاب شده افزوده شده است. اما همانطور كه در شكل مي بينيد, اين ماده قابل مشاهده نيست. براي مشاهده ماده اضافه شده به اشياء موجود در طرح از گزينه Hardware Texturing  واقع در منوي Shading  استفاده مي كنيم. 
منوي Shading را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Hardware Texturing  را انتخاب نماييد.

مشاهده مي‌كنيد ماده مورد نظر به سطح انتخاب شده اضافه شده است. در ادامه، براي مشاهده دقيقتر صحنه، يك دوربين به پروژه اضافه خواهيم كرد.
منوي Create را باز كنيد.

منوي فرعي Cameras را باز نماييد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Camera را انتخاب كنيد.

در حال حاضر، يك دوربين به وسط صحنه اضافه شده است. در صفحه بعد ما دوربين را با استفاده از ابزارMove Tool  به محل مناسب منتقل خواهيم نمود.

بسيار خوب, ما دوربين را به محل مناسب منتقل كرده‌ايم. حالا بهتر است صحنه را از ديد دوربين مشاهده كنيم. براي اين منظور از منويView  واقع در بالاي صحنه استفاده خواهيم نمود. 
منويView  را باز کنيد.

منوي فرعيCamera Settings  را باز كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد, در اولين گزينه منوي فرعي باز شده, گزينه Perspective به عنوان نماي فعال انتخاب شده است. در واقع نمايPerspective  ، نماي صحنه از ديد دوربين پيش فرضMaya  مي باشد. به همين دليل اين نما به عنوان نماي فعلي در منويCamera Settings ظاهر شده است. براي تغيير اين نما به نماي دوربين جديد كافي است گزينه Perspective  موجود در اين منوي فرعي را از حالت انتخاب خارج كنيم. 
از منوي فرعي باز شده گزينه Perspective  را انتخاب كنيد.

براي تنظيم خصوصيات دوربين، مجدداً از پنجره Attribute Editor  استفاده مي‌كنيم. 
منوي Window را باز نماييد.

از منوي باز شده گزينه Attribute Editor را انتخاب كنيد.
 
   تا كنون مقادير سايه‌زني سطوح را در صحنه بررسي كرديد. در اين حالت Maya با استفاده از كارت گرافيكي، حالت اشياء صحنه را به سرعت ولي همراه با خطوطي نشان مي‌دهد. براي مشاهده سايه‌زني به شكلي دقيق‌تر بايد روش رندر كردن را بصورت نرم‌افزاري توليد كنيد. ناحيه‌اي كه لازم است رندر شود، بايد دقيقاً مشخص گردد. براي مشاهده حاشيه ناحيه مورد نظر از پنجره Camere Attribute Editor استفاده مي‌نمائيم.
در محل مشخص شده از نوار لغزان كليك كنيد.

براي نشان دادن ابعاد صحنه (Resolution) ،  بايد از گزينه
 Display Resolution  استفاده كنيم. اين كار باعث فعال شدن محدوده مستطيل شكل ناحيه‌اي كه رندر خواهد شد ميگردد.
روي گزينه Display Options كليك نماييد.

گزينه Display Resolution را انتخاب كنيد.
 
از گزينه Over Scan واقع در بخش Film Back ، براي نمايش محدوده‌هاي غير قابل رندر استفاده ميكنيم. با افزايش مقدار Over Scan ، از مناطقي كه رندر نخواهند گرديد، بخشهاي بيشتري نمايش داده مي‌شود. وقتي محدوده رندر مشخص باشد، مي‌توانيد صحنه را به جلو يا عقب ببريد و
 يا بچرخانيد بدون آنكه از اين محدوده خارج شويد.
در كادر Over Scan ، که با فلش قرمز مشخص شده است،دابل كليك كنيد.

عدد    .     را تايپ نماييد.

كليد Enter را فشار دهيد.
 
روي كليدClose  کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

براي رندر كردن تصاوير بر اساس تنظيمات پيش فرض، كافيست از گزينه
Render Current Frame واقع در منوي Render استفاده كنيد.
منوي Render را باز نماييد.

از منوي باز شده گزينه Render Current Frame را انتخاب كنيد.

در حالت پيش‌فرض، تصوير با ابعاد × رندر مي‌شود. براي تنظيم ابعاد بزرگتر، ميتوان قسمت Resolution را فرضاً به × تعريف كرد.
منوي Option را باز نماييد.

از منوي باز شده گزينه Render Globals را انتخاب كنيد.

روي کليد گروه Resolution كليك كنيد.

در اين قسمت مي‌توانيد اندازه صفحه رندر را توسط خصوصيت Presets تغيير دهيد. همچنين، اين امكان وجود دارد كه  ابعاد را در كادرهاي 
Width و Height به دلخواه خود تغيير دهيد. همچنين، با فعال ساختن گزينه Maintain Width/Height Ratio ، نسبت طول و عرض رندر ثابت خواهد ماند.
روي دكمه Minimize پنجره، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

همانطور كه در نماي رندر شده مشاهده مي‌كنيد، لبه‌هاي اجسام رندر شده ناصاف ميباشد. با استفاده از خصوصيت Production Quality ، اين لبه‌هاي ناصاف در حين رندر ملايمتر ميگردند.
روي دكمه Restore مربوط به پنجره Render Globals ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي برگه  Maya Softwareكليك كنيد.

براي اينكه محاسبات مربوط به عمليات رندر دقيقتر انجام شوند، بايد گزينه Production Quality را از منوي Quality انتخاب كنيم. البته توجه داشته باشيد كه هرچه كيفيت كار بيشتر شود، عمليات رندر زمان بيشتري را به خود اختصاص خواهند داد.
روي ليست بازشونده Quality كليك نماييد.

گزينه Production Quality را انتخاب كنيد.

روي دكمه Close پنجره (کليد * مشخص شده) كليك نماييد.

براي اينكه نتيجه تنظيمات اعمال شده را مشاهده كنيد، بايد مجدداً صحنه را رندر نماييد. براي اين منظور، كافيست در همين پنجره روي كليد 
Render كليك كنيد.   
روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

توجه كنيد كه لبه‌هاي جسم نرمتر و هموارتر شده است. براي شبيه‌سازي ظاهر سطوح مدل در دنياي واقعي، از تكنيك‌هاي سايه‌زني استفاده مي‌كنيم. سايه‌زني شامل اعمالي نظير رنگ‌آميزي, انعكاس نور, درخشندگي و صفات ديگر مي‌شود. در اين درس از تكنيكهاي متنوعي براي ايجاد طرح پرتقال روي يك شيء استفاده مي‌كنيم. ما در صفحه بعد شيء مورد نظر را باز كرده و يك ماده از نوع Blinn به آن اختصاص داده‌ايم.

در ادامه مي‌خواهيم يك ماده ايجاد كرده و سپس آن را به سطح پرتقال نسبت دهيم. براي ايجاد ماده مورد نظر از پنجره Attribute Editor استفاده خواهيم كرد. در ابتدا رنگ پرتقال را به Blinn تغيير ميدهيم. 
در محل مشخص شده از پرتقال كليد راست ماوس را فشرده و نگه داريد و اشاره‌گر ماوس را روي منوي فرعي Materials ببريد تا باز شود و آن را روي گزينه Material Attributes برده و کليد ماوس را رها نماييد.
اگر انجام اين کار براي شما مشکل است، براي ادامه ميتوانيد به صفحه بعد برويد. ولي به هر حال شما بايد بتوانيد با منوهاي اينچنيني در Maya به راحتي کار کنيد.

در صورتيكه كادر نمونه رنگ Color را با رنگ كره مقايسه كنيد، متوجه تغييراتي خواهيد شد. رنگ انتسابي شما تنها يك جنبه از ظاهر سطح را تشكيل مي‌دهد. نحوه نمايش رنگ به عوامل ديگري نظير, نحوه بازتابش نور توسط سطح مدل, نيز بستگي دارد. توسط كنترلهاي موجود در اين قسمت مي‌توان نحوه تابش نور را تنظيم كرد.
منوي Render را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Render Current Frame را انتخاب نماييد.

روي دكمه Close  (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

براي طبيعي جلوه دادن پوست پرتقال، بايد برجستگيهايي در سطح آن ايجاد كرد. توجه كنيد كه طرحهاي دو بعدي بصورت سطحي روي يك شيء قرار مي‌گيرند و از بافت‌هاي سه بعدي براي سطوح داراي انحنا استفاده مي‌شود.
پنجره Attribute Editor را توسط دكمه Close (کليد * مشخص شده) ببنديد.

منوي Panels را باز نماييد.

منوي فرعي Saved Layouts را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Hyper Shade/Persp را انتخاب نماييد.

پنجره Create Bar شبيه پنجره Create Render Node مي‌باشد كه قبلاً با آن آشنا شديد. توجه داشته باشيد كه در حالت پيش‌فرض، قسمت
 Create Texture در بالاي پنجره جاي گرفته است.
روي کليد گروه D Texture ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

حالا بايد با استفاده از كليد مياني ماوس، بافت Brownian را روي ماده Orange بكشيد. به اين ترتيب که روي بافت Brownian که با فلش قرمز مشخص شده است، کليد مياني ماوس را فشرده و نگه داريد و اشاره‌گر را روي ماده Orange که با فلش آبي مشخص شده است بکشيد و کليد ماوس را رها نماييد.
 در صورتي كه در اجراي اين مراحل مشكلي داريد، به صفحه بعد برويد.

ملاحظه ميكنيد كه ليستي از صفات ماده مورد نظر ظاهر شده است. به 
هر يك از اين صفات مي‌توان طرح را نسبت داد. اگر در مراحل قبل بافتي به اين طرح نسبت داده شده بود ماده مورد نظر در ليست با قلم مورب نمايش داده مي‌شد.
از منوي باز شده گزينه Bump Map را انتخاب كنيد.

براي مشاهده اتصال موجود در ميان كره‌ها، مي‌توان از دكمه 
Input and Output Connections استفاده كرد.
در محل مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

حال براي مشاهده برجستگي‌هاي روي پرتقال، بايد آنرا رندر كرد. با اين عمل جزئيات مربوط به اين طرح نيز قابل مشاهده خواهد بود.
در نماي Perspective که با کادر قرمز مشخص شده است، راست كليك نماييد.

منوي Render  را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Render Current Frame... را انتخاب نماييد.

توجه كنيد كه ميزان فرورفتگيها و برجستگيهاي موجود روي سطح پرتقال زياد بنظر مي‌رسد. به همين منظور با استفاده از خصوصيت Bump Depth ميزان تأثيرپذيري را كمتر مي‌نماييم.
 روي دكمه Minimize پنجره ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي گزينه Bump d ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در پنجره نشان داده شده مي‌توان خصوصيات مربوط به ماده Bump را تغيير داد.
در كادر Bump Depth كليك كنيد.

عدد      .    را تايپ نماييد.

كليد Enter را فشار دهيد.
 
     حال با رندر كردن دوباره صحنه مي‌توان تأثير اين تغيير را روي شيء مشاهده نمود.
روي دكمه Restore پنجره ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي دكمه مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

دقت كنيد كه چقدر سطح پرتقال طبيعيتر شده است.  بعد از افزودن ماده به سطوح اشياء موجود در صحنه، براي جلوه بيشتر كار بايد از نور و دوربين استفاده كرد. كارگردانهاي فيلمهاي حرفه‌اي، با استفاده از تكنيكهاي قدرتمند فيلمبرداري و نورپردازي عمق و حس يك صحنه را افزايش مي‌دهند. براي شما بعنوان يك هنرمند ساخت صحنه‌هاي سه بعدي،  استفاده از تكنيكهاي نورپردازي و استفاده از دوربين به مراتب از حساسيت بالاتري برخوردار است. در ادامه صحنه‌ جديدي را بارگذاري مي‌كنيم.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد اين فايل حاوي صحنه‌‌اي است كه براي نورپردازي و استقرار دوربين آماده كرده‌ايم. رنگ ديوارها و كف را نيز خاكستري انتخاب كرده‌ايم. هنگاميكه شما صحنه‌‌اي را بارگذاري مي‌كنيد، Maya  با استفاده از الگوي نور پردازي پيش‌فرض صحنه را نورپردازي مي‌كند. در اين قسمت يك نور از نوع Directional Light  به صحنه اضافه خواهيم كرد. در چنين منبع نوري، پرتوهاي نور بصورت موازي و در جهتي خاص به اشياء برخورد مي‌كنند.
منوي Create را باز كنيد.

منوي فرعي Lights را باز نماييد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Directional Light را انتخاب نماييد.

هنگام ايجاد منبع نور، ظاهراً صحنه تأثيري نمي‌گيرد و از همان نور پيش‌فرض استفاده مي‌نمايد. براي تأثيرپذيري صحنه از منبع نور بايد گزينه
 Use All Lights را فعال كنيد. اين كار موجب ميشود كه نور پيش فرض صحنه غير فعال گشته و منابع نوري تعريف شده فعال شوند.
منوي Lighting را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Use All Lights را انتخاب نماييد.

براي تعيين جهت منبع نور در صحنه،  از محورهاي چرخشي X  ، Y و Z استفاده مي‌كنيم و به ترتيب مقادير –,,- را به آنها اختصاص مي‌دهيم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

همانطور كه ميبينيد، صحنه روشنتر شده است. براي تنظيم رنگ و خاصيتهاي ديگر اين منبع نور، از پنجره Attribute Editor استفاده ميكنيم. در اين پنجره، خاصيت Intensity براي تعيين ميزان شدت نور كاربرد دارد. 
 در جعبه متن Intensity كليك كنيد.

عدد      .     را تايپ نماييد.

كليد Enter را فشار دهيد.

بسيار خوب، حال با ايجاد يك منبع نور مخروطي به صحنه، جلوه بيشتري
 به كار خود مي‌دهيم. نورهاي مخروطي همانند نور يك چراغ مطالعه هستند كه از يك نقطه منتشر مي‌شوند و بتدريج با زياد شدن فاصله، مساحت بيشتري را روشن مي‌كنند.
منوي Create را باز كنيد.

منوي فرعي Lights را باز نماييد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Spotlight را انتخاب كنيد.

به اين ترتيب، منبع نور مخروطي به صحنه اضافه شده است. اين منبع نوري بطور خودكار در مركز صحنه ايجاد مي‌شود و جهت آن به سمت ديوار پشتي است. براي راحتي كار با اين منبع نوري، بايد دستگيره‌هاي آن را روشن كنيم. با استفاده از اين دستگيره‌ها منبع نور را مي‌توان بطور دقيق در صحنه تنظيم كرد.
منوي Modify را باز نماييد.

منوي فرعي Transformation Tools را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه  Show Manipulator Tool را انتخاب نماييد.

اكنون دستگيره منبع نور آشكار شده و ميتوان با استفاده از منبع نور و دستگيره آن، اين منبع نور را تنظيم كرد. منبع نور را طوري تنظيم ميكنيم كه بطور زاويه‌دار از بالا  اشياء موجود در صحنه را روشن كند. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

در اين حالت اگر صحنه را رندر كنيد، خواهيد ديد كه يك ناحيه مدور روي اشياء و كف اتاق ديده مي‌شود. اين به دليل آنست كه در حالت پيش‌فرض Maya  ، نور در امتداد مسير خود از هر سطحي عبور مي‌كند.
منوي Render را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Render Current Frame...  را انتخاب نماييد.

پس از بررسي نتيجه كار، روي دكمه Close پنجره (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

در اين تصوير هيچ سايه‌اي تشكيل نشده است. در Maya مي‌توان مانع عبور بي‌قاعده نور از موانع موجود در سر راه آن شد. براي اين منظور بايد از پنجره Attribute Editor و خاصيت Use Depth Map Shadows استفاده نماييم. كليه منابع نور داراي صفات Intensity و Color مي‌باشند كه براي تنظيم ميزان شدت نور و رنگ از آنها استفاده مي‌شود.
منوي Window را باز نماييد.

از منوي باز شده گزينه Attribute Editor...  را انتخاب كنيد.

در پنجره Attribute Editor از صفت Cone Angle براي تنظيم دايره نور استفاده مي‌كنيم. خصوصيت Drop Off ، براي تعيين نحوه كاهش شدت نور از مركز به طرف كناره‌ها تعيين مي‌شود.
 در كادر خصوصيت Cone Angle دابل كليك نماييد.

عدد           را تايپ كنيد.

در كادر Drop Off دابل كليك نماييد.

عدد        را تايپ كنيد.

در ادامه، از دو خصوصيت ديگر براي بخشيدن جلوه بيشتر به نور استفاده ميكنيم. خصوصيت Penumbra Angle براي محو كردن كناره‌هاي 
بيروني ناحيه نورپردازي كاربرد دارد.
 در كادر Penumbra Angle دابل كليك نماييد.

عدد           را تايپ كنيد.

کليد Enter را از صفحه کليد بفشاريد.

همچنين، در قسمت Ligth Effects از دكمه شطرنجي مقابل Fog Light براي اختصاص دادن جلوه‌هاي ويژه به نور استفاده مي‌شود. در واقع اين دكمه باعث مي‌شود كه در ناحيه نورپردازي شده ذرات گرد و غبار معلق در هوا نمايش داده شوند.
روي ليست بازشونده Light Effects كليك نماييد.

روي دكمه شطرنجي مقابل Light Fog كليك كنيد.

روي کليد Close ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

حال براي مشاهده نتيجه كار, صحنه بايد رندر شود تا دقيقاً نحوه عملكرد نور در صحنه را ببينيم.
منوي Render  را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Render Current Frame...  را انتخاب كنيد.

مشاهده مي كنيد كه نور موجود در تصوير رندر شده، جلوه زيبايي به صحنه بخشيده است. اما دو مورد غير طبيعي نيز در اين نور وجود دارد. مورد اول آنست كه نور در انتهاي مخروط تعريف شده براي آن, بطور غير طبيعي قطع شده است و مورد دوم آنست كه با وجود نور, هيچ سايه اي در صحنه ايجاد نشده است. در ادامه به رفع اين دو مورد خواهيم پرداخت.
روي كليدClose  (کليد * مشخص شده) كليك كنيد. 
 
براي آنكه نور در انتهاي مخروط بطور غير طبيعي قطع نشود, بايد مخروط را كمي افزايش دهيم تا انتها يا قاعده آن كاملاً روي زمين صحنه قرار بگيرد. براي اين منظور مي توانيد از ابزارScale Tool  استفاده كنيد. در صفحه بعد ما خودمان اين كار را انجام خواهيم داد. 
 
بسيار خوب, مشاهده مي‌كنيد كه ما ارتفاع مخروط نور را افزايش داده ايم. حالا بهتر است صحنه را رندر كنيد و نتيجه كار را  ببينيد. 
شما براي رندر صحنه هاي طراحي شده, مي توانيد علاوه بر منوي Render , از كليدRender the Current frame  نيز استفاده كنيد. 
روي كليد Render the Current frame ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

همانطور كه مي بينيد, حالا انتهاي نور كاملا حالت طبيعي پيدا كرده است. در ادامه ما قصد داريم مشكل عدم وجود سايه را هم بر طرف كنيم. براي اين منظور از پنجره Attribute Editor...  مربوط به نور استفاده خواهيم كرد. 
روي كليدClose  (کليد * مشخص شده) كليك نماييد.

در حالي كه نور در حالت انتخاب قرار دارد, منوي Window را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Attribute Editor...  را انتخاب نماييد.

روي كليد كنار قسمتShadows  كليك كنيد.

قسمت Shadows در پنجره خصوصيات مربوط به نور داراي گزينه هايي براي تنظيم خصوصيات به سايه نور مي باشد. به عنوان مثال، شما مي‌توانيد با استفاده از گزينهShadow Color  رنگ سايه هاي ايجاد شده بر اثر تابش اين نور را انتخاب كنيد. 
در محل مشخص شده از نوار لغزان کليک کنيد.

براي آنكه اجسام موجود بر سر راه اين نور داراي سايه باشند, در اولين قدم بايد گزينهUse Depth Map Shadows  را در پنجره خصوصيات مربوط به نور فعال كنيد. 
روي گزينه  Use Depth Map Shadowsكليك كنيد تا انتخاب شود.

با انتخاب گزينه Use Depth Map Shadows , ساير قسمتهاي مربوط به تنظيم سايه هم فعال مي شوند كه با توجه به نياز خود آنها را تغيير دهيد. به عنوان مثال  با استفاده از گزينهDamp Filter Size  مي توانيد ميزان صاف و محو بودن لبه هاي سايه را تغيير دهيد. در اينجا ما تمام گزينه هاي پيش فرض را قبول مي كنيم. 
روي كليدClose  (کليد * مشخص شده) كليك كنيد. 
اگر در اين مرحله صحنه را رندر كنيد مشاهده خواهيد كرد كه هنوز سايه‌اي در صحنه ايجاد نشده است. اين بدان علت است كه هنوز خصوصياتي بايد تنظيم شوند. اشياء موجود در صحنه داراي خصوصيتي بنامCasts Shadows مي‌باشند كه اين خاصيت بايد براي اشيايي كه سايه را ايجاد مي كنند يعني جسمي كه مانع عبور نور مي‌شود و جسمي كه سايه بر روي آن تشكيل مي‌شود, فعال باشد. اين خاصيت بطور پيش فرض براي تمام اشياء فعال است.

در آخرين قدم, بايد خاصيت Casts Shadows را براي مخروط سر چراغ مطالعه كه در بر گيرنده مخروط نور است, غير فعال كنيم. براي اين منظور باز هم از پنجره Attribute Editor...  استفاده مي كنيم.
روي مخروط سر چراغ مطالعه كليك كنيد تا انتخاب شود.

منوي  Windowرا باز نماييد.

از منوي باز شده گزينه Attribute Editor...   را انتخاب كنيد.

روي كليد كنار قسمتRender Stats  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.  تا اين قسمت باز شود.

روي گزينه  Casts Shadowsكليك كنيد تا غير فعال شود.

روي كليدClose  (کليد * مشخص شده) كليك نماييد.

بسيار خوب, حالا روي كليدRender the Current frame  كليك كنيد و نتيجه كار را مشاهده كنيد. 
روي كليدRender the Current frame  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

مي بينيد با انجام تنظيمات گفته شده, سايه به صحنه اضافه شده است و شما مي توانيد سايه ناشي از تابش نور به ميز را روي زمين صحنه مشاهده كنيد. 
روي كليدClose  (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

شما در صورت تمايل مي توانيد رنگ نورهاي موجود در صحنه را نيز تغيير دهيد. براي اين منظور كافي است كه نور مورد نظر را انتخاب نموده و با استفاده از سه خاصيتColor R  ,Color G  وColor B  در پنجرهChannel Box  به ترتيب ميزان تركيب رنگهاي قرمز, سبز و آبي تشكيل دهنده نور را تعيين كنيد. در ادامه ما رنگ نور موجود در صحنه را تغيير خواهيم داد. 
روي مخروط مربوط به نور كليك نماييد تا انتخاب شود.

روي نام نورSpot Light Shape   در پنجره Channel Box كليك كنيد.

شما مي توانيد با استفاده از سه خاصيتColor R  ,Color G  وColor B رنگ مورد نظر خود را تغيير دهيد. در اينجا ما مي خواهيم رنگ نور را كمي به زرد متمايل كنيم. 
روي كادر مقابل خاصيت Color R كليك نماييد.

عدد        را تايپ كنيد.

روي كادر مقابل خاصيت Color G  كليك نماييد.

عدد        را تايپ كنيد.

كليدEnter  را فشار دهيد.

و حالا مي توانيد نتيجه كار را مشاهده كنيد. 
روي كليدRender the Current frame  كليك نماييد.

مي بينيد كه رنگ نور كمي به رنگ زرد متمايل شده است. اين تغيير رنگ صحنه را بسيار طبيعي تر و جذابتر كرده است. 
روي كليدClose  (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

بسيار خوب حال نوبت به افزودن دوربين به صحنه است. اضافه كردن دوربين و كار با آن بسيار ساده ميباشد. هنگام كار با دوربين، دانستن 
موقعيت دقيق نمايش صحنه در هنگام رندر بسيار مفيد است.
منوي Create را باز نماييد.

منوي فرعي Cameras را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Camera را انتخاب نماييد.

ملاحظه ميكنيد كه يك دوربين به صحنه اضافه شده است. حالا كافيست دوربين را در موقعيت مناسب قرار دهيم و سپس به نماي ديد آن برويم تا بتوانيم در صحنه حركت نماييم. براي تنظيم محل دوربين بهتر است مانند آنچه در مورد نور مشاهده كرديد, از كنترل مقابل دوربين هم استفاده كنيد. به ياد داريد كه اين كنترل با استفاده از گزينه Show Manipulator Tool واقع در منوي فرعيTransformation Tools   از منوي اصلي   Modifyدر صحنه ظاهر مي شود. همچنين اگر به تازگي از اين ابزار استفاده كرده باشيد, كليدي براي استفاده مجدد آن در پايين ابزارهاي اصلي موجود، در سمت راست صحنه ظاهر مي شود. 
 روي كليد Show Manipulator Tool ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

حالا مي توانيد كنترل مقابل دوربين را هم مشاهده كنيد. در صفحه بعد ما خودمان دوربين را به محل مناسب منتقل خواهيم كرد.

بهتر است نماي صحنه را به نماي دوربين تغيير دهيم. 
منوي Panels  را باز کنيد.

منوي فرعيPerspective  را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده, گزينه  Camera  را انتخاب كنيد.

شما مي توانيد خصوصيات مربوط به دوربين را هم مانند ساير اشياء با استفاده از پنجره Attribute Editor...  , تنظيم كنيد. توجه كنيد كه قبل از باز كردن پنجره Attribute Editor...  , دوربين مورد نظر شما بايد در حالت انتخاب قرار داشته باشد. در حال حاضر دوربين موجود در صحنه مثال ما در حالت انتخاب قرار دارد. پس كافي است كه پنجره Attribute Editor...   را بازكنيم. 
منوي Window را باز كنيد.

از منوي باز شده, گزينه Attribute Editor...  را انتخاب نماييد.

در محل مشخص شده از ميله لغزان كليك كنيد.

روي كليد كنار قسمتDisplay Options  كليك نماييد.

براي آنكه محدوده ديد دوربين در صحنه ظاهر شود, روي گزينه
 Display Resolution  كليك كنيد.

با استفاده از گزينهOver Scan  مي توانيد مقدار اندازه‌اي از صحنه كه در ديد دوربين نيست ولي مشاهده مي‌شود را زياد و يا كم كنيد. براي درك بهتر اين موضوع, بهتر است مقدار خاصيتOver Scan  را تغيير دهيم. 
روي كادر مقابل خاصيت Over Scan دابل كليك نماييد.

عدد     .    را تايپ كنيد.

كليدEnter  را فشار دهيد.

روي كليدClose  کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

حال نوبت به حركت دادن دوربين رسيده است. براي حركت دوربين كافيست ابتدا يك فريم كليدي در فريم   ايجاد شده و با حركت ميله لغزنده زمان به فريم بعدي، موقعيت دوربين را تغيير دهيم. سپس با فشردن كليد  S يك فريم كليدي ديگر ايجاد كنيم. با تكرار اين عمليات, ميتوان به دوربين در جهات مختلف حركت بخشيد. در حال حاضر شما ميتوانيد با استفاده از كليد Play ، نتيجه تنظيماتي كه ما انجام داده‌ايم را ببينيد.
 روي دكمه Play ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

براي مشاهده تصوير نهايي و نحوه عملكرد نور نسبت به اشياء موجود در صحنه، كافيست صحنه موجود را Render كنيم.
روي كليد Render the Current Frame كليك كنيد.

در طي اين فصل متوجه شديد كه با اعمال سايه‌زني بر روي سطوح ميتوان جلوه‌اي زيباتر و طبيعيتر به اشياء ساخته شده داد. دستورات و ابزارهاي مورد استفاده در اين فصل، با بالا رفتن تجربه و مهارت شما جلوه‌اي زيباتر پيدا خواهند نمود. در فصل آينده شما را با نحوه استفاده از ابزارهاي
 Dynamic براي پياده سازي حركات و رويدادهاي طبيعي آشنا خواهيم كرد.
شما به انتهاي اين فصل رسيده‌ايد، روي كليد خروج كليك كنيد.

اين عمل كره را به شكل دستگيره درب تبديل مي‌كند. در ادامه مي‌خواهيم استوانه‌اي بسازيم و آن را بعنوان پايه دستگيره درب قرار دهيم.
 روي آيكون Polygon Cylinder ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در محل مشخص شده توسط فلش قرمز کليک کنيد.

عبارت   Base    را تايپ كنيد.

دكمه Enter را فشار دهيد.
 
ما براي ديد بهتر، كمي نما‌ها را بزرگتر كرده‌ايم. در Channel Box مي‌توان توسط خصوصيت Translate شيء استوانه را در صحنه جابجا كرد و توسط خصوصيت Rotate آنرا حول سه محور اصلي چرخاند و توسط خصوصيت Visibility آنرا مخفي يا آشكار ساخت. در اينجا مي‌خواهيم استوانه را حول محور X ، معادل  درجه بچرخانيم.
 روي جعبه متن Rotate X كليك كنيد.

عدد  را تايپ نماييد.

كليد Enter را فشار دهيد.

براي استفاده از استوانه بايد آنرا به اندازه مورد نظر كوچك كنيم و در موقعيت مناسب قرار دهيم. ما خودمان اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

براي مشاهده ليست كليه اشياء موجود در صحنه، ابزاري بنام
 Outliner وجود دارد. هنگاميكه اشياء موجود در صحنه زياد و پيچيده شوند، انتخاب هر يك از آنها كار مشكلي است. ابزار Outliner اينكار را براي شما آسان مي‌كند. كافيست روي هر يك از نامهاي موجود در ليست كليك كنيد تا شيء مورد نظر انتخاب شود.
منوي Window   را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Outliner را انتخاب كنيد.

يكي ديگر از موارد استفاده اين ابزار، وارد كردن خصوصيات يك شيء به شيء ديگر است. بدين معني كه هر تغييري كه روي شيء والد انجام شود، آن تغيير روي شيء فرزند نيز تأثير خواهد گذاشت, اما تغييرات روي فرزند تأثيري روي والد نخواهد داشت در اين قسمت مي‌خواهيم شيء Base را فرزند شيء Knob نماييم.
 دكمه مياني ماوس را روي آيتم Base فشار دهيد و آنرا روي آيتم Knob بكشيد و رها كنيد.
درصورتي كه در اين كار موفق نشديد، به صفحه بعد برويد.

با کليک بر روي کليد Close (کليد * مشخص شده) پنجره Outliner را ببنديد.

در اين قسمت شكل Base را به شكل مورد نظر تغيير خواهيم داد, ولي چون مي‌خواهيم روي يكسري از نقاط سازنده شكل (Vertex)تأثير بگذاريم، براي اين منظور ابتدا بايد Vertex هاي شيء را ظاهر كرده و سپس روي آنها تغييرات لازم را اعمال نماييم. (توجه كنيد كه كلمه Vertices ، جمع كلمه Vertex ميباشد.)
 كليد راست ماوس را روي شيء Base فشار داده و در حاليكه آنرا پايين نگه ‌داشته‌ايد، اشاره‌گر را روي منوي Vertex ببريد و كليد ماوس را رها كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد، در نقاطي كه خطوط افقي و عمودي سازنده استوانه همديگر را قطع كرده‌اند بصورت يك Vertex روشن شده‌اند.
در محل مشخص شده با فلش قرمز، كليد چپ ماوس را پايين نگه‌ داريد و آن
 را تا محل مشخص شده توسط فلش آبي بكشيد و كليد ماوس را رها كنيد.

اكنون Vertex هاي سمت چپ استوانه انتخاب شده است. براي تغيير اندازه 
يك طرف استوانه، بايد از ابزار Scale استفاده كنيم. توجه كنيد كه براي تغيير اندازه در تمامي جهات، لازم است از دستگيره مبدأ سه محور X,Y,Z استفاده كنيم.

براي خروج از حالت نمايش Vertex هاي تشكيل دهنده، بايد كل شيء را انتخاب كنيم و سپس با راست كليك بر روي شيء Base و انتخاب گزينه Select ، اين كار را انجام دهيم. ما اين كار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم. 
شما ميتوانيد براي مشاهده نحوه كار به فيلم آموزشي اين صفحه مراجعه نماييد.
روي كليد پخش فيلم كليك كرده و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

در اين قسمت لازم است كه  اندازه دستگيره تغيير كند و در محل مناسب قرار داده شود. توجه كنيد كه با انتخاب شيء Knob شيء Base نيز انتخاب مي‌شود, زيرا شيء Base فرزند شيء Knob است. ما تغييرات گفته شده را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.
 روي شيء Knob ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در ادامه مي‌خواهيم يك كپي (نمونه) از شيء دستگيره ساخته شده ايجاد كنيم. نمونه دوم مي‌تواند يك Copy از شيء اول باشد كه در اينصورت يك شيء كاملاً مستقل از شيء اول خواهد بود, و يا يك Instance از شيء اول باشد كه در اينصورت نسخه دوم مستقل نيست و هر تغييري كه روي نسخه اصلي انجام شود بر نسخه دوم تأثير خواهد گذاشت.
منوي Edit را باز کنيد.
 
روي مـربع مقابل گزينهDuplicate   ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

گزينه Instance را انتخاب نماييد.

روي دكمه Duplicate كليك كنيد

در اين مرحله، يك كپي از شيء اول ساخته شده ولي با اين تفاوت كه تغييرات روي شيء اول، باعث تغيير روي شيء دوم نيز خواهد شد. اين 
خاصيت توسط فعال كردن خصوصيت Instance حاصل مي‌شود.
 روي كادر Rotate X كليك نماييد.

عدد    -     را تايپ كنيد.
(بين علامت منفي و  ، فاصله وجود ندارد)

كليد Enter را فشار دهيد.

حالا بهتر است دستگيره هاي ايجاد شده را به محل مناسب در روي درب منتقل كنيم بطوري كه انتهاي دستگيره ها با روي درب مماس شود. براي جابجايي اشياء از خصوصيت Translate استفاده ميشود. با تغيير هركدام از اين خصوصيات، مي‌توان اشياء را روي محورهاي X,Y,Z جابجا نمود.
 روي كادر Translate Z كليك نماييد.

عدد    -.    را تايپ کنيد.
(بين علامت منفي و . ، فاصله وجود ندارد)

كليدEnter  را فشار دهيد.

مشاهده مي كنيد كه دستگيره انتخاب شده به محل مناسب منتقل شده است. در صفحه بعد ما دستگيره ديگر را نيز به همين روش در محل مناسب قرار خواهيم داد.

حالا هر دو دستگيره بطور مماس روي در نصب شده اند. ولي بهتر است محل آنها روي در را نيز تغيير دهيم. در صفحه بعد ما با استفاده از خاصيت Translate دستگيره ها را به محلي در وسط طول در منتقل مي كنيم. همچنين بزرگنمايي نماها را بگونه اي تغييرمي دهيم كه بتوانيد عمل انجام شده را واضحتر ملاحظه كنيد.

يكي از روشهاي جابجا كردن عناصر بصورت يك واحد يكسان, والد كردن يكي از آنها براي بقيه ميباشد. براي مثال، دراينجا ميتوانيم درب را براي بقيه عناصر، والد نماييم. روش دوم گروه كردن اين مجموعه است, در اين قسمت مي‌خواهيم درب را با دستگيره‌ها گروه كنيم.
 در حاليكه دكمه Shift را پايين نگه‌داشته‌ايد، روي دستگيره دوم كليك كنيد.

کليد shift را همچنان پائين نگاه داشته و روي شيء درب نيز كليك كنيد.

بسيارخوب، ما هر سه شيء موجود در صحنه را انتخاب كرده‌ و حال مي‌خواهيم اين سه شيء را در يك گروه قرار دهيم. اين عمل كار روي اشياء 
را براي شما راحت‌تر مي‌كند. مثلاً شما مي‌توانيد با انتخاب هر كدام از اجزاء گروه، تمام آنها را انتخاب كنيد.
منوي Edit را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Group را انتخاب نماييد.

همانطور كه قبلاً هم گفته شد،  براي اينكه در هنگام كار قسمتهاي مختلف را با هم اشتباه نكنيم, بهتر است از اسامي بامعنا استفاده كنيم. اين اسامي بايد بر اساس كاري كه انجام مي‌دهند انتخاب شوند.
 روي عبارت Group ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

عبارت     Door Group    را تايپ كنيد.

دكمه Enter را فشار دهيد.

دقت كنيد كهMaya  بطور خودكار فاصله بين كلمات DoorوGroup را حذف و كاراكتر زير خط را جايگزين كرده است. اين بدان معناست كه شما در انتخاب اسم براي اشيا طرح خود مجاز به استفاده از كاراكتر فضاي خالي   (Space) نمي‌باشيد.

در اين مرحله اجازه دهيد كه چهار نماي موجود در صفحه را با يك نماي بزرگتر جايگزين كنيم. براي اين كار كافي است كه روي نمايي كه مايل هستيد آن را به نماي اصلي خود تبديل كنيد راست كليك كرده و سپس كليد Space را از صفحه كليد فشار دهيد. 
روي نماي مشخص شده توسط كادر قرمز راست كليك كنيد.

كليد Space را از صفحه كليد فشار دهيد.

مشاهده مي كنيد كه نماي انتخاب شده به عنوان نماي اصلي, بزرگ شده است. توجه داشته باشيد كه براي انجام دقيقتر عمليات، نماي چهارتايي بهترين انتخاب است. پس بهتر است  با كليك  بر روي كليد Four View به نماي چهارتايي باز‌گرديد.

براي نماي ديد بهتر، در اين قسمت مي‌خواهيم درب را طوري باز كنيم كه حالت گردش روي يك لولا را تداعي كند. ساده‌ترين راه براي انجام اين كار جابجا كردن مركز شكل درب به ناحيه لولا است.
 روي ابزار Rotate Tool ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

كليد Insert را از صفحه کليد بفشاريد.

در حال حاضر، مركز شكل درب و دستگيره‌ها در قسمت مياني پائين درب قرار دارد. مركز شكل را بايد به محل مورد نظر روي محور X جابجا كنيم, اين 
كار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

براي مخفي كردن مركز شكل، بايد از كليد Insert  استفاده شود. با فشرده شدن اين كليد در بار اول مركز شكل نمايان مي‌شود و با فشردن دوباره آن پنهان خواهد شد.
يک بار ديگر  كليد Insert را ار صفحه کليد فشار دهيد.

براي مشاهده بهتر شيء ساخته شده، بايد از كليد   در صفحه كليد استفاده كنيم. اين كار باعث مي‌شود كه شيء ساخته شده از حالت خطي 
نشان داده شده به حالت توپر تبديل گردد.
 كليد  را از صفحه کليد فشار دهيد.

براي مشاهده نحوه حركت درب حول لولا، روي كليد پخش فيلم كليك كنيد.

شما مي‌توانيد پروژه را با دو پسوند .mb و .ma ذخيره كنيد. پسوند mb صحنه را به صورت Maya Binary ذخيره مي‌كند, اين نوع ذخيره‌سازي از فشردگي بيشتري نسبت به فايل ma برخوردار است, فايل ma اطلاعات را بصورت ASCII در Maya ذخيره مي‌كند. اين نوع فايل حاوي فراميني است كه مي‌توان آنها را مستقل از محيط Maya  ويرايش نمود.
منوي File را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Save Scene را انتخاب نماييد.
+ 
     در اين فصل، با نحوه ساخت اسكلت و مفاصل براي يك شخصيت آشنا خواهيد شد. پس از مدل‌سازي سطوح تشكيل دهنده يك انسان, حيوان يا هر
 شخصيت متحرك ديگر، مي‌توانيد اسكلت دلخواه را روي آن مدل طراحي نموده و آن را به مدل متصل كنيد. يك اسكلت ساختاري ايجاد مي‌كند كه با استفاده از آن مي‌توان كاراكتر را متحرك ساخت.  
 
 در اين قسمت، اسكلتي ساده براي مدل يك انسان طراحي خواهيم كرد. كاراكتري كه نشان داده شده است، طوري تنظيم شده كه در حين كار سهواً حركت نكند. اين كاراكتر اصطلاحاً در وضعيت داوينچي قرار دارد. اين حالت براي نسبت دادن اسكلت به بدن مناسبتر است. يك اسكلت شامل مجموعه‌اي از استخوان‌ها و مفاصل مي‌باشد, هنگاميكه در حين ايجاد اسكلت در موقعيتهاي مناسب مفاصلي ايجاد مي‌كنيد، اعضاي بدن مدل حول اين مفاصل گردش مي‌كند.

تكنيك مرسوم براي ايجاد اسكلت، توليد زنجيره‌اي از مفاصل مستقل ميباشد. براي ايجاد اين مفاصل از بخش Kinematics استفاده مي‌كنيم.
منوي Window را باز کنيد.

منوي فرعي  Settings/Preferences را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Preferences را انتخاب كنيد.

روي گزينه Kinematics از پنجره باز شده كليك نماييد.

با استفاده از خصوصيت Joint Size ، ميتوان اندازه مفاصل را در حين ايجاد اسكلت تعيين نمود.
 در كادر Joint Size دابل كليك کنيد.

عدد . را تايپ كنيد.

روي دكمه Save كليك نماييد.

براي راحتي بيشتر، لازم است كه نماي جانبي را فعال نماييم. ما خودمان در صفحه بعد, اين نما را فعال ميسازيم. 
 
بسيار خوب، حالا نوبت به ساخت اسكلت مورد نظر رسيده است. اينكار را توسط ابزار Joint Tool  انجام مي‌دهيم. توسط اين ابزار، زنجيره‌اي از مفاصل را براي ساخت اسكلت بكار مي‌بريم. به اين صورت كه در نماي كناري، به ترتيب مفاصل را از قسمت ران تا انگشتان پا جايگذاري مينماييم.
منوي Skeleton را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Joint Tool  را انتخاب كنيد.

براي مشاهده نحوه استفاده از ابزار Joint Tool  روي كليد پخش فيلم كليك كنيد. 
 
در پايان، كليد Enter را فشار دهيد تا عمل اسكلت گذاري در اين مرحله پايان يابد.

در اين مرحله كار ساخت مفاصل پا كامل شده است. توسط پنجره Hypergraph مي‌توانيم هر يك از مفاصل را انتخاب كرده و نام آنها را تغيير دهيم و همچنين سلسله مراتب آنها را نسبت به ديگر اشياء تعريف نماييم.
منوي Window را باز کنيد.

از منوي باز شده، گزينه Hypergraph را انتخاب نماييد.
 
ملاحظه ميكنيد كه اسامي پيش‌فرضي براي مفاصل در نظر گرفته شده و همچنين داراي حالت توارثي تسلسلي مي‌باشند. به عبارت بهتر، Joint والد Joint مي‌باشد و الي آخر. به اين ترتيب، Joint رشته اصلي اين سلسله است. يعني با جابجايي آن، كل زنجيره جابجا خواهد شد. علت اينكه مفصل ران در ابتدا و مفصل انگشتان پا در انتها ايجاد گشته، اين است كه انگشتان پا از مفصل ران تبعيت مي‌كنند. يعني هر جا مفصل ران برود، انگشتان پا نيز به همان سو خواهند رفت. ولي توجه داشته باشيد كه عكس اين موضوع هميشه صادق نيست.

براي اينكه راحت‌تر بتوانيم با مفاصل كار كنيم، نام هر يك از آنها را تغيير مي‌دهيم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

دقت كنيد كه نام هر مفصل را به نام مناسبتري تغيير داده‌ايم. در نماي روبرو بايد مفصل Left-hip را انتخاب كرده و آنرا در قسمت وسط ران قرار دهيم. با استفاده از ابزار Rotate كمي آنرا مي‌چرخانيم تا دقيقاً در مركز پا قرار بگيرد اما قبلا بهتر است نماي مورد استفاده را تغيير دهيم.
 روي دكمه Close (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

منوي Panels را باز كنيد.

منوي فرعي Orthographic  را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Front را انتخاب كنيد.

اكنون بهتر است مراحل تنظيم و چرخش اسكلت پا را توسط فيلم آموزشي ارائه داده شده در اين صفحه بررسي نماييد.
روي دكمه پخش فيلم كليك كنيد و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

همانطور كه گفته شد، هنگام جابجايي يك مفصل همه فرزندان آن مفصل 
(يعني مفاصلي كه به آن وابسته‌اند) نيز همراه آن حركت خواهند كرد.
 با فشردن كليد Insert در هنگاميكه مفصل انتخاب شده است، مي‌توانيد بدون تأثير گذاري روي فرزندان آن مفصل ، آنها را جابجا كنيد.

براي ايجاد استخوان‌ها و مفاصل پاي ديگر كافيست مفصل Left-hip را انتخاب كرده و با استفاده از ابزار Mirror Joint واقع در منوي Skeleton ، يك كپي از آن ايجاد كرده و مفاصل جديد را براي پاي راست نامگذاري نماييم. 
منوي Skeleton را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Mirror Joint را انتخاب كنيد.

بسيار خوب, حالا يك كپي از مفاصل موجود ايجاد شده است. در صفحه بعد ما اين مفاصل را به محل مناسب در پاي راست منتقل كرده و نام اين مفاصل را از طريق پنجره Hypergraph  به نامهاي مناسب پاي راست تغيير مي دهيم.

پس از انجام مراحل قبل، بايد مهره‌هاي گردن و پشت اسكلت را طراحي كنيد. براي اينكار با استفاده از ابزار Joint Tool ، مجموعه‌اي از مفاصل را ايجاد ميكنيم. بدين منظور اولين مفصل را در نزديكي مفصل ران ايجاد كرده و كار را تا بالاي سر ادامه ميدهيم.
منوي Panels را باز كنيد.

منوي فرعي Orthographic را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينهSide  را انتخاب نماييد.

روي ابزار Joint Tool در نوار ابزار كليك كنيد.

روي كليد پخش فيلم كليك كنيد تا نحوه ساخت اين قسمت را مشاهده كنيد. و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

اکنون براي خاتمه دادن به اين مرحله از اسكلت گذاري، كليدEnter  را فشار دهيد.

نام اين مفصل را از پايين به بالا طبق شكل نشان داده شده تغيير مي‌دهيم براي حركت آرواره‌ها يك مفصل ديگر انشعاب مي‌دهيم. اين انشعاب را از روي Upper-neck تا روي لب‌ها ايجاد مي‌كنيم و نام آنرا Jaw مي‌ناميم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

در اينجا مفصل منشعب شده از مفصل Upper-neck را مشاهده مي كنيد. براي درك بهتر نحوه اتصال اين مفصل بهتر است از پنجره Hypergraph استفاده كنيد. 
منوي  Windowرا باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Hypergraph را انتخاب كنيد.

مشاهده مي كنيد كه مفصل Crown و مفصل جديد Jaw هر دو به مفصل Upper-neck متصل شده اند.
روي كليد  minimizeکه با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

حال نوبت به ساخت مفاصل دست است. ايجاد مفاصل دست شبيه مفاصل پا مي‌باشد. مفصل دست را از سمت سينه بطرف انگشتان دست ايجاد مي‌كنيم و با استفاده از نماي ديد بالا، مفاصل را دقيقاً در جاي خود قرار مي‌دهيم. در صفحه بعد اينكار را انجام داده‌ايم.

اكنون مفاصل دست‌ها ايجاد شده‌اند. كار تغيير نام را براي دست چپ نيز انجام داده‌ايم.

در هنگام اتصال يك كاراكتر به يك اسكلت, آن اسكلت براي روكش كاراكتر ساختاري ايجاد كرده و از روي هم افتادن پوست در هنگام حركت كاراكتر ممانعت مي‌كند. براي حفظ قسمتهاي مختلف بدن كاراكتر در مقابل تغيير شكل ناخواسته, بهتر است براي آن نواحي استخوان‌هايي تعريف شوند. براي مثال، براي حركت بهتر كاراكتر اين مثال مي‌توان براي آن, استخوانهاي دنده نيز تعريف نمود.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد، تا كنون پنج زنجيره از مفاصل ايجاد شده است. اكنون بايد نوعي ارتباط ميان آنها برقرار كرد، بطوري كه با حركت دادن يك نقطه خاص كليه مفاصل از آن تبعيت كنند.
 روي دكمه Restore Up ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

حال مي‌توان مفاصل را به يكديگر متصل كرد. براي اينكار كافيست با كمك كليد مياني ماوس، كليدهاي والد را به روي يكديگر بكشيم.
 كليد مياني ماوس را روي دكمه Left-arm-root كه با فلش قرمز مشخص شده است، پايين نگه‌داريد و آنرا روي مفصل Upper Back كه با کادر قرمز مشخص شده است، بكشيد و رها كنيد.
اگر در انجام اين کار مشکلي داريد، ميتوانيد به صفحه بعد برويد.

به همين ترتيب لازم است مفصل Right-arm-root را به  Upper-Back و مفاصل Left-hip و Right-hip به Back-root متصل کنيم. ما براي صرفه‌جويي در وقت اين كار را انجام داده‌ايم.

در ادامه متحرك‌سازي كاراكتر, براي آن دستگيره IK ايجاد مي‌كنيم. از دستگيره‌هاي IK براي كنترل دقيقتر و راحتتر اجزاي يك كاراكتر استفاده ميشود. اما ابتدا با اعمال دستور Set Perferred Angle بر روي مفصل Back-root ، باعث مي‌شويم زواياي موجود براي اين مفصل بر روي كل مفاصل موجود در اسكلت اعمال شود. بعد از كامل شدن اسكلت، اين مرحله بسيار موثر و مفيد خواهد بود.
روي  مفصل Back-root کليک کنيد تا انتخاب شود.

روي دكمه Minimize ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

منوي Skeleton  را باز کنيد.

از منوي باز شده، گزينه Set Perferred Angle را انتخاب كنيد.

با اين عمل، كليه زواياي خمش مفاصل دست‌ها و پاها در طي متحرك‌سازي به شيوه IK ، از حالت استاندارد و اوليه تبعيت خواهند كرد. حال در اين مرحله بايد يك دستگيره IK براي پاها ايجاد كنيم.
روي كليد نمايPerspective  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

منوي Skeleton را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه  IK Handle Tool را انتخاب كنيد.

روي مفصل مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

بدين ترتيب، براي اين مفاصل يك دستگيره IK ايجاد خواهد شد كه با استفاده از آن ميتوان تمام جزئيات اين دو مفصل را كنترل كرد. دستگيره اصلي اين مجموعه، در مفصل Left Ankle خواهد بود. در ادامه مي‌خواهيم پاي كاراكتر را حركت دهيم و يك حركت انيميشن ايجاد كنيم. در همين حالت كه پاي كاراكتر روي زمين ثابت است، در فريم اول يك كليد تعريف مي‌كنيم.
 كليد   S   را از صفحه کليد فشار دهيد.

حال مي‌خواهيم پاي كاراكتر را كمي حركت دهيم و يك كليد ديگر در فريم  ايجاد كنيم. براي اينكار فريم  را انتخاب کرده، پاي كاراكتر را كمي به جلو و بالا حركت مي‌دهيم و كليد S را فشار مي‌دهيم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

براي برگرداندن پاي كاراكتر به موقعيت اول، در فريم  مجدداً پا را روي زمين قرار مي‌دهيم و كليد S را فشار مي‌دهيم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

توجه داشته باشيد كه اگر دستگيره‌ها را بيش از محدوده مفاصل بكشيد، استخوانها از اندازه پيش‌فرض خود فراتر نخواهند رفت. با كشيدن دستگيره‌ها به برخي موقعيتهاي خاص ممكن است مفاصل پا ناگهان پرش كنند و كنترل آنها به سختي صورت گيرد. براي رفع اين مشكل دستگيره‌هاي ديگري نيز وجود دارند كه با استفاده از آنها مي‌توان از پرشهاي اضافي جلوگيري نمود.
منوي Modify را باز کنيد.

منوي فرعي  Transformation Tools را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده، گزينه Show Manipulator Tool كليك نماييد.

اين دستگيره را مي‌توانيد كمي به اطراف جابجا كنيد و پرشهاي ناگهاني مفاصل را كنترل نماييد. براي دستها نيز با استفاده از ابزار IK Handle Tool دستگيره‌اي بين مفاصل Left -Shoulder و سپس Left-Wrist بايد ايجاد كرد. در صحنه بعد اين كار را براي دست چپ كاراكتر انجام داده و شبيه حركت پا، براي آن يك حركت به سمت بالا و پايين تعريف كرده‌ايم.

اکنون كه كار ساخت اسكلت به پايان رسيده، نوبت به روكش گذاري روي اسكلت است. پس از ايجاد يك اسكلت آن را به مدل كاراكتر متصل مي‌كنيم تا با حركت اسكلت، كاراكتر نيز حركت كند. به اين عمل اتصال, روكش گذاري گفته مي‌شود. هنگام چرخش مفاصل در اين نواحي، عضلات منقبض و منبسط مي‌شوند. از اين ويژگي براي متحرك‌سازي نواحي آرنج, كتف, گردن و غيره استفاده مي‌شود.
 براي مشاهده بدن كاراكتر، كليد   را از صفحه کليد فشار دهيد.

تغييرات ذكر شده در حجم عضلات، بخاطر جابجا شدن نقاط CV در راستاي چرخش مفاصل مي‌باشد. به اين نقاط, نقاط پوستي نيز گفته مي‌شود. در حالت پيش‌فرض فاصله اين نقاط از مفاصل، تعيين كننده ميزان تأثير پذيري آنها از چرخش مفصل مي‌باشد. براي اينكار بايد پوست و مفصل را با هم انتخاب كرد و با استفاده از ابزار Smooth Bind اين پوست را به مفاصل نسبت داد.
 روي كليدRestore  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي كليد  Bodyكليك كنيد.

كليد Shift را از صفحه کليد فشرده و همزمان روي كليد Back-root ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

توجه داشته باشيد روي هر نقطه از پوست سه مفصل مي‌تواند تاثير گذار باشد. در حالت پيش‌فرض، نزديكترين مفصل به يك نقطه خاص بيشترين تأثير را روي آن مي‌گذارد. اولويت دوم به مفصلي داده مي‌شود كه والد يا فرزند مفصل اول باشد و اولويت سوم براي والد يا فرزند مفصل دوم مي‌باشد.
 روي دكمه Minimize ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

منوي Skin  را باز کنيد.

منوي فرعي  Bind Skin را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Smooth Bind را انتخاب نماييد.

حال در اين وضعيت مي‌توان دستگيره‌هاي IK دست‌ها و پاها را در موقعيت‌هاي گوناگون قرار داد و مشاهده خواهيد كرد كه چگونه پوست كاراكتر همراه با اسكلت حركت خواهد كرد.
روي كليد مشخص شده كليك كنيد تا به فريم اول باز گرديد.

روي كليد Play ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

همانطور كه ديديد، در برخي قسمتها عضلات به شكل غير طبيعي فشرده مي‌شوند يا تا مي‌خورند. به عنوان مثال، هنگاميكه بازو به سمت بالا حركت مي‌كند، ناحيه كتف به شكل غير طبيعي خم مي‌شود و همچنين بصورت نادرستي روي سينه چپ تأثير مي‌گذارد.
 روي مدل كليك كنيد تا انتخاب شود.

منوي Skin را باز کنيد.

منوي فرعي Edit Smooth Skin  را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده، روي مربع مقابل گزينه Paint Skin Weight Tool ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در ليست موجود در قسمت Influence يك مفصل را انتخاب مي‌كنيم. شدت رنگ پوست كاراكتر در هر ناحيه نشان دهنده اين است كه مفصل مورد نظر در آن ناحيه به چه اندازه روي تغيير حالات پوست تأثير گذار است. هرچه اين رنگ روشنتر باشد، به معني فشار بيشتر بر روي آن قسمت از بدن خواهد بود.
 روي مفصل Left-arm-root ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

همانطور كه گفتيم، رنگ سفيد حاكي از آن است كه پوست ناحيه مربوطه بيشترين تأثير را از مفصل گرفته است هر چه رنگ آن به تيرگي بگرايد ميزان تأثير پذيري نيز كم خواهد شد. علت تغيير حالت سينه چپ و كتف اين است كه ميزان تأثير گذاري برخي از مفاصل در آن ناحيه نامتعادل است. در اين مواقع بايد با انتخاب هر يك از مفاصل موجود در ليست، ميزان فشار وارده را شناسايي كرده و در صورت لزوم، از گزينه‌هاي موجود در قسمت 
Paint Weights براي تنظيم فشار استفاده نمود. 
 در  محل مشخص شده از نوار لغزان پنجره كليك كنيد.

در كادر Value دابل كليك كنيد.

عدد    .    را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

به اين ترتيب از اين به بعد در هر بار كشيدن ماوس روي ناحيه مورد نظر از پوست، % به وزن يا شدت تأثيرپذيري پوست اضافه مي‌شود. اينكار را آنقدر تكرار مي‌كنيم تا ناملايمات موجود در آن ناحيه از بين برود. توجه داشته باشيد هر چه ميزان تأثير گذاري يك مفصل افزايش يابد از ميزان تأثير گذاري مفاصل همرديف آن كاسته خواهد شد.

براي ويرايش و تنظيم ميزان تأثير پذيري نقاط پوستي، ابزار ديگري نيز وجود دارد. در عمليات Smooth ، از طريق محاسبه ميانگين نقاط تأثير يافته در ناحيه مورد نظر ميزان تأثير پذيري متعادل مي‌شود. اين روش در مواقعي مفيد است كه هنگام افزايش ميزان تأثير پذيري نقاط يك ناحيه, برخي از نقاط بطور ناخواسته تغيير كرده‌اند, اين نقاط به رنگ خاكستري نقطه دار نشان داده مي‌شوند.

با كمك ابزار Scale ، مي‌توان در حالتي كه عددي كوچكتر از  براي Value آن تعيين كرده باشيم. وزن نقاط يك ناحيه خاص را كم كرد. پس از اصلاح ناحيه خراب در سينه, بازو را در موقعيتي ديگر قرار دهيد تا مطمئن شويد كه اين ناحيه واقعاً اصلاح شده است. اگر در موقعيتي ديگر اين اختلاف به شكلي ديگر پديد آمد، به روش‌هاي گفته شده مجدداً آنها را اصلاح كنيد. 
روي كليدClose  (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

به اين ترتيب با روشهاي حركت دادن اسكلت و پوست آشنا شديد. در مثالي ديگر مي‌خواهيم شما را با تغييرات چهره در كاراكتر آشنا كنيم. در انيميشن حرفه‌اي بايد به جزئيات توجه كرد. عموماً افراد با توجه به تغيير حالات چهره متوجه احساسات دروني كاراكترها مي‌شوند. در Maya دو ابزار Cluster و Blend Shape براي تغيير در ناحيه صورت وجود دارد. در صحنه بعد صورت كاراكتري را كه در فصل‌هاي قبل ساخته بوديم، باز كرده‌ايم.

ما در نظر داريم با استفاده از يك Cluster ، حالت عادي دهان يك چهره را بصورت يك چهره متبسم تغيير دهيم, براي شروع، از كاراكتر صورت يك كپي از نوع World ايجاد خواهيم كرد. توجه داشته باشيد كه در پنجره 
Duplicate Options خاصيت Group Under را بايد به World تنظيم كنيم. 
منوي Edit را باز کنيد.

روي مربع مقابل گزينه Duplicate ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي گزينه World ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي دكمه Duplicate كليك نماييد.

بسيار خوب, ما يك كپي از چهره ايجاد كرده ايم. در صفحه بعد چهره را به محل مناسب منتقل كرده و نام آن را بهSmilling Face  تغيير مي دهيم.

براي ايجاد حالت لبخند، يك Cluster ايجاد مي‌كنيم. Cluster ويژگي مطلوبي براي ايجاد كشش, انتقال يا فشرده‌سازي بخشي از سطح چهره مي‌باشد.
 كليد سمت راست ماوس را روي چهره Smiling Face پايين نگه‌ داريد و همزمان اشاره‌گر ماوس را روي گزينه  Vertex Control از منوي باز شده ببريد و كليد ماوس را رها نماييد.
براي ادامه ميتوانيد به صفحه بعد برويد.

لازم است كه نقاط ناحيه دهان را از چهره Smiling Face انتخاب كنيم. هيچ الزامي در اين كه ناحيه انتخاب نقاط دقيق باشند وجود ندارد. فقط بايد نقاطي كه حالت لبخند را تداعي مي‌كنند انتخاب نمود. اين كار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

حال نوبت به ايجاد يك Cluster است. بدين ترتيب، نقاط انتخاب شده درون يك Cluster جاي مي‌گيرند. در واقع Cluster مجموعه‌اي از نقاط است كه مي‌تواند واحدي را تحت تأثير خود قرار دهد. دستگيره Cluster با آيكون C نمايش داده مي‌شود.
روي ليست مشخص شده کليک کنيد تا باز شود.

از ليست باز شده، گزينه Animation  را انتخاب كنيد.

منوي Deform را باز کنيد.

گزينه Create Cluster  را انتخاب نماييد.

به اين ترتيب، نقاط انتخاب شده درون يك Cluster جاي مي‌گيرند. دستگيره Cluster با آيكون C نمايش داده مي‌شود. با حركت اين كلاستر، ناحيه مربوط به آن حركت خواهد كرد.
 در كادر Translate Y كليك كنيد.

عدد . را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

توجه كنيد كه چهره حالت لبخند پيدا كرده است. در ادامه، ما با استفاده از ابزارهاي ديگر تغييرات بيشتري را بر روي حالت لبخند لبهاي چهره اعمال
 مي كنيم.

با استفاده از ابزار Paint Cluster Weights Tool مي‌توان ميزان تأثيرگذاري اين كلاستر را روي ناحيه دهان تعيين كرد.
روي كاراكتر Smiling Face كليك كنيد.

منوي Deform را باز کنيد.

از منوي باز شده، روي مربع مقابل گزينه Paint Cluster Weights Tool كليك نماييد.

همانطور كه قبلاً گفته شد، نواحي سفيد نشان دهنده نقاط تشكيل دهنده Cluster هستند. شدت سفيدي نقاط نيز ميزان قدرت آنها را تعيين مي‌كنند به عبارت بهتر اين رنگ نشان مي‌دهد كه با جابجايي دستگيره، نقاط انتخاب چقدر بايد تأثير بگيرند. در حالت پيش‌فرض، هر نقطه داراي وزن مي‌باشد.
 در كادر Value دابل كليك كنيد.

عدد   .   را تايپ كنيد.

كليد Enter را از صفحه کليد ‌فشار دهيد.

اگر در مرحله‌اي از كار نياز به تغيير يكباره منطقه انتخاب شده داشته باشيم، بهترين روش استفاده از دكمه Flood است. در اين قسمت, مقدار تاثير‌پذيري منطقه انتخاب شده را برابر . قرار ميدهيم.  
روي نوار لغزان (در قسمت مشخص شده توسط فلش قرمز) كليك كنيد.

روي دكمه Flood كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه نقاط انتخابي كمي به سمت پايين حركت كرده‌اند و رنگ آنها به خاكستري تغيير كرده است.

براي تعيين ميزان تأثير گذاري دهان روي قسمتهاي ديگر، لازم است تنظيماتي انجام شود. براي مشاهده نحوه كار، به فيلم آموزشي اين صفحه توجه نماييد. 
 روي دكمه پخش فيلم كليك كنيد و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

به اين ترتيب تغييرات مورد نظر صورت گرفته است و شما مي توانيد پنجرهTool Settings را ببنديد. 
روي كليدClose  (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

براي متحرك‌سازي چهره، ويژگي Blend Shape نيز بسيار مطلوب و ايده‌آل مي‌باشد. در ادامه با استفاده از Blend Shape وضعيت Base Face را از حالت اوليه به حالت Smiling Face تغيير خواهيد داد.
روي كليدSelect tool  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

كليد Shift را پايين نگاه‌ داريد و همزمان روي صورت اصلي كليك كنيد تا اين چهره هم انتخاب شود.

منوي Deform را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Create Blend Shape را انتخاب كنيد.

حال بايد براي مشاهده ابزار Blend Shape آنرا باز كنيم.
منوي Window را باز کنيد.

منوي فرعي Animation Editors را باز کنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Blend Shape را انتخاب كنيد.

در محل مشخص شده با فلش قرمز، كليك كنيد.

در اينجا به پايان مراحل لازم رسيده‌ايم. با كشيدن دستگيره تنظيم از  به   حالت چهره خندان مي‌شود.
در محل مشخص شده كليك كنيد.

در اين فصل با روش ايجاد اجسام با استفاده از مدلسازي NURBS آشنا خواهيم شد. استفاده از اين روش براي ايجاد سطوح عضلاني و ملايم نظير بدن حيوانات, بدن انسان و ميوه‌ها بسيار مفيد مي‌باشد. اين سطوح براي ساخت سطوح صنعتي نظير بدنه اتومبيل, ساعت و اجسام مشابه نيز نسبت به ساير روشها ارجحيت دارد. سپس در ادامه اين فصل تكنيكهاي ساده براي مدل‌سازي NURBS را خواهيد آموخت. 
 
 مي‌خواهيم ابتدا يك سطح مقطع از يك جا تخم‌مرغي را ايجاد كنيم. سپس با چرخاندن اين سطح مقطع حول يكي از محورها، به آن حجم مي‌دهيم. براي رسم سطح مقطع، از ابزار Create Cv Curve استفاده خواهيد كرد. اين ابزار متداولترين وسيله براي ترسيم منحني‌ها است. با انتخاب اين ابزار و كليك در نماي روبرو، مي‌توانيد  نقطه براي رسم اين سطح مقطع طبق شكل ايجاد نماييد.
منوي Create را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Cv Curve Tool را انتخاب نماييد.

توجه كنيد براي ايجاد نقاط و زواياي تيز، بايد سه بار  كليك كنيد و فراموش نكنيد كه براي پايان رسم منحني حتماً كليد Enter را بفشاريد. ما براي نمونه در اين صفحه يك فيلم آموزشي تهيه كرده‌ايم.
روي دكمه پخش فيلم كليك نماييد تا نحوه ايجاد جسم را مشاهده كنيد .

به اين ترتيب، سطح مقطع جسم ساخته شد‌. براي تغيير دادن نقاط و
اصلاح آنها مي‌توانيد با راست كليك كردن بر روي خط و انتخاب گزينه 
Control Vertex ، نقاط را روشن كنيد و با انتخاب دستگيره مورد نظر و با استفاده از ابزار Move آنها را جابجا نماييد. حال كه سطح مقطع ساخته شده، مي‌توانيد آنرا دوران دهيد و حاصل اين دوران، يك حجم كه همان جاتخم‌مرغي است خواهد بود.
 روي كليد مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

منوي Surfaces را باز نماييد.

از منوي باز شده گزينه Revolve را انتخاب كنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه حجم مورد نظر ايجاد گشته و گردش سطح مقطع بصورت پيش‌فرض حول محور Y انجام شده است. از اين روش حجم دادن براحتي مي‌توان براي ساخت اجسام متقارن استفاده كرد و حتي بعد از دوران 
و حجم دهي، آنرا تغيير داد و اجسام نامتقارن را نيز بوجود آورد.
كليد  را از صفحه کليد فشار دهيد.

مرحله بعد را با يك پروژه جديد شروع خواهيم كرد. در ادامه، با نحوه طراحي چهره و سر يك شخصيت كارتوني نيز آشنا خواهيد شد. براي ساخت اين شيء از يك كره استفاده مي‌كنيم. براي رسم اين كره، تعداد خطوط عمودي (Number Of Sections) را  و افقي (Number Of Spans) را نيز  در نظر مي‌گيريم و يك كره با شعاع   رسم مي‌كنيم. براي راحتي شما، اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.
 
  توجه داشته باشيد كه هر چه مدارها بيشتر باشند, شكل ساخته شده نرمتر و از سطح صافتري برخوردار خواهد بود. البته اين امر باعث كاهش سرعت رندر و پردازش خواهد شد.
 در قسمت مشخص شده از نوار لغزان پانل كليك كنيد.

در كادر Rotate Z  كليك نماييد.

عدد  را تايپ کنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.
 
    ما با چرخش كره حول محور Z ، آنرا در وضعيتي قرار داديم تا با استفاده از CV ها به راحتي بتوانيم آن را ويرايش كنيم. براي ايجاد حالت بيضي سر، با استفاده از ابزار Scale آن را در جهت محور X تغيير فرم مي‌دهيم و براي جلوگيري از تداخل خطوط شبكه با جسم آن را روي شبكه قرار داده و زاويه ديد را طوري تنظيم خواهيم كرد كه صحنه رو به شما باشد. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

ما قصد داريم برخي از خصوصيات شيء ايجاد شده مانند رنگ و جنس آن را تغيير دهيم. براي اين منظور از پنجرهAttribute Editor كه به همين منظور تعبيه شده است استفاده كنيم. 
منويWindow را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه . . . Attribute Editor را انتخاب نماييد.

همانطور كه ميبينيد، پنجره اضافه شده به محيط كاري Maya بطور مجزا  اضافه نشده است. اين موضوع در بيشتر مواقع باعث ميشود كه محدوده كاري كمتري در اختيار شما باشد. براي اينكه اين قبيل پنجره‌ها را بصورت مستقل باز شوند، بايد تنظيماتي را انجام دهيم.  در اينجا ما خودمان حالت صفحه را به Modeling  تغيير داده ايم.
منوي Window را باز كنيد.

منوي فرعي Settings / Preferences را باز نماييد.

از منوي فرعي باز شده گزينه  Preferences را انتخاب كنيد.

در زير مجموعه  Interface دو گزينه مربوط به اينكه شما مايل به باز شدن پنجره‌ها در محيط اصلي Maya هستيد يا خير وجود دارد. براي اينكه 
پنجره‌هاي Attribute Editor و Tool Settings در پنجره‌هايي جدا از پنجره اصلي Maya باز شوند، بايد دو گزينه In Separate Window را براي Open Attribute Editor و Open Tool Settings  انتخاب كنيم.
روي گزينه  In Separate Window  كه با فلش قرمز مشخص شده است، كليك كنيد.

روي گزينه  مشخص شده با فلش قرمز كليك كنيد.

روي دكمه Save كليك نماييد.

حالا بايد براي مشاهده نتيجه اين تنظيمات, مجددا از منويWindow گزينه
. . . Attribute Editor را انتخاب كنيد.
منويWindow را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه . . . Attribute Editor را انتخاب كنيد.

پنجره Attribute Editor  باز شده است. در كادر مشخص شده مي‌توانيد خصوصيات مربوط به ماده ((Material را تغيير دهيد. براي استفاده از رنگ روشنتر, دكمه تنظيم كننده Color را به سمت راست حركت مي‌دهيم تارنگ مورد نظر روشن‌تر شود.
 در محل مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد,

در محل مشخص شده از نوار لغزان كليك كنيد.

مقدار Eccentricity  براي تعيين درجه منظم بودن شعاعهاي نور به كار ميرود. هرچه اين مقدار بيشتر شود، نور تابيده شده بي‌قاعده‌تر خواهد شد.
 در اينجا ، اين مقدار را تغيير مي‌دهيم.
در جعبه متن Eccentricity كليك كنيد.

روي دكمه Select كليك نماييد.

روي کليد Close از پنجره Attribute Editor ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

براي اينكه شيء در حالت سايه زني قرار بگيرد و از حالت سيمي خارج شود بايد سطح آنرا با استفاده از كليدهاي  و  به يك سطح قابل ديدن تبديل كنيم.
 كليد  را از صفحه کليد فشار دهيد.

در اين مرحله همه چيز براي تغييرات روي كره مربوط چهره آماده است. 
روي كره كليك كنيد.

منوي NURBS Edit  را باز نماييد.

در اين منو توسط ابزار Sculpt Surfaces چهار عمل حكاكي روي سطح قابل انجام ميباشد.
روي مربع مقابل گزينه Sculpt Surfaces Tool  كليك كنيد.

در اين پنجره با كمك ابزار Push مي‌توان سطح را به داخل فشار داد. با استفاده از ابزار Pull سطح را بيرون مي‌كشيم. براي ملايم كردن پستي و بلندي‌هاي موجود در سطح، از ابزار Smooth استفاده ميشود و براي از بين بردن سه عمل قبل از ابزار Erase استفاده مي‌كنيم.
ما براي نمايش بهتر شيء ، كره را كمي بسمت چپ حركت داده‌ايم. حال با استفاده از خصوصيت Radius ، شعاع تغييرات و با استفاده از خصوصيت Opacity نيز ميزان شفافيت را تغيير مي‌دهيم.
 در كادر Radius(L) دابل كليك نماييد.

عدد     .    را تايپ كنيد.

در كادر Opacity دابل كليك نماييد.

عدد    .    را تايپ كنيد.

در اينجا مي‌خواهيم بيني كاراكتر را ايجاد كنيم. با استفاده از ابزار Pull ميتوانيم نقاط مورد نظر را براي ساخت بيني بيرون بكشيم.
روي گزينه  Pull كليك كنيد.

توجه داشته باشيد هر چه تعداد خطوط عمودي و افقي بيشتر باشد، بيني كاراكتر را با جزئيات بيشتر و دقيقتري مي‌توان رسم نمود. در اينجا يك بيني ساده را طراحي مي‌كنيم.
 روي دكمه پخش فيلم كليك كنيد تا نحوه ساخت بيني را مشاهده كنيد. براي ادامه ميتوانيد به صفحه بعد برويد.

براي ايجاد حالت گودي چشمها، از گزينه Push استفاده مي‌كنيم. همچنين مقدارگزينه Radius(U) را به.  تغيير مي دهيم. 
روي گزينه Push  كليك نماييد.

روي كادر مقابل گزينه Radius(U)  دابل كليك كنيد.

عدد    .    را تايپ كنيد.

چون هر دو چشم شخصيت شبيه به همديگر است، از ابزاري استفاده خواهيم كرد كه در يك زمان هر دو چشم را به وجود آورد, يعني هر تغييري كه روي يكي از چشمها مي‌دهيم، اين تغييرات روي چشم ديگر نيز اعمال خواهد شد.
در محل مشخص شده از ميله لغزان كليك نماييد..

روي كليد كنار قسمت  Stroke ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي گزينهReflection  كليك نماييد.

در محل مشخض شده از نوار لغزان كليك كنيد.

باقيمانده مراحل ساخت حدقه چشم را ميتوانيد در فيلم آموزشي اين صفحه مشاهده نماييد. 
روي كليد پخش فيلم كليك كرده و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

در اين مرحله ساخت گودي چشمها نيز به پايان رسيد. براي ايجاد ابروها از همان تنظيمات استفاده شده براي چشمها استفاده مي‌كنيم. بعد از ساخت ابروها, از ابزار Smooth براي ملايم كردن نواحي ساخته شده استفاده كنيد. ما اين كار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

حال نوبت به ساخت لبها و دهان كاراكتر رسيده است. براي ساخت اين قسمت، تعداد خطوط افقي در محل دهان بنظر كم است براي رسم دهاني 
دقيقتر، بايد تعداد اين خطوط را بيشتر نماييم. براي اينكار بين دو خط افقي زير بيني چند خط ديگر اضافه مي‌كنيم. 
 روي كليد ابزارSelect  Tool  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

براي رسم خطوط افقي بيشتر، ابتدا با راست كليك كردن بر روي شيء ، گزينه Isoparm را انتخاب مي‌كنيم و با استفاده از ابزار Select ، سه خط افقي زير بيني را در حالي كه كليد Shift را پايين نگه‌داشته‌ايم انتخاب مي‌كنيم. ما در اين صفحه يک فيلم آموزشي براي چگونگي انجام اين کار  آماده کرده‌ايم.
روي كليد پخش فيلم كليك كنيد.

حال نوبت به افزودن خطوط افقي بين خطهاي انتخاب شده است در
 اين قسمت بين هر دو خط افقي،  خط ديگر اضافه خواهيم كرد تا براي رسم لبها دقت بيشتري داشته باشيم.
منوي  Edit NURBS را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Insert Isoparms را انتخاب كنيد.

براي اينكه بتوانيم خطوط را بين خطهاي انتخاب شده اضافه كنيم, بايد از گزينه Between Selection استفاده نماييم. تعداد اين خطوط را نيز 
برابر  قرار خواهيم داد.
  گزينه Selections Between را انتخاب كنيد.

در كادر # Isoparms to Insert  دابل كليك نماييد.

عدد        را تايپ كنيد.

روي دكمه Insert كليك كنيد.

تعداد خطوط فعلي براي رسم دهان و لبها كافيست. با استفاده از ابزار Push در يك محل مناسب دهان و لبهاي كاراكتر را ايجاد مي‌كنيم. براي اينكار از نقطه مركزي خط لب شروع كرده و به سمت گوشه‌هاي لب خطوطي رسم كرده و سپس با عمليات Pull ، لبهاي بالا و پايين را رسم خواهيم كرد.
روي ابزار  Sculpt Surfaces / Polygons Tool ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد تا  انتخاب شود.

در اينجا ما شيء سر را جلوتر آورده‌ايم تا تغييرات را بهتر مشاهده كنيد.
براي مشاهده نحوه ساخت لبها و دهان روي دكمه پخش فيلم كليك كنيد و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

كار ما بر روي اين كاراكتر تقريباً كامل شده است. در اين قسمت با كمي تغييرات حالت لبها و دهان كاراكتر را زيباتر ساخته‌ايم. هر چه ميزان تجربه شما در اين زمينه بيشتر باشد. شكل ساخته شده، به آنچه كه در ذهن داريد شبيه‌تر خواهد شد.
 روي دكمه New Scene كليك نماييد.

روي كليدDon’t Save  كليك كنيد.

روي كليدClose  از پنجرهTool Settings  (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

بسيار خوب، تا حالا با نحوه ساخت و حجم‌دار كردن اجسام به دو روش آشنا شديد. در ادامه با يك روش ديگر نيز آشنا خواهيد شد. در اين روش، به سطح مقطع‌هاي مختلف، حجمهاي متفاوتي خواهيم داد. منظور از حجم‌دار كردن، امتداد دادن سطح مقطع يك منحني در مسيري خاص مي‌باشد. اين موضوع را با ساخت يك نمكدان بيشتر توضيح خواهيم داد.
منوي Create را باز کنيد.

منوي فرعي NURBS Primitives را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده روي مربع مقابل گزينه Circle ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

توجه داشته باشيد هر بار كه تغييراتي را در پنجره‌هاي Maya ايجاد مي‌كنيد اين تغييرات بطور ثابت نگه‌داري مي‌شوند و در عمليات بعدي، روي ساخت شيء تأثير گذار خواهند بود. به همين دليل، هميشه قبل از استفاده از پنجره‌ها، آنها را Reset كنيد تا مقادير آنها به حالت پيش‌فرض تغيير كند.
منوي Edit را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Reset Settings را انتخاب كنيد.

براي ساخت نمكدان به دو سطح مقطع احتياج داريم. اين سطح مقطعها را 
از تغيير شكل دايره‌ها بدست مي‌آوريم. براي اينكار، ابتدا دو دايره با شعاع 
 و  و با تعداد Segment هاي  بوجود مي‌آوريم.
 در كادر Radius دابل كليك نماييد.

عدد    را تايپ كنيد.

در كادر  Number Of Sections دابل كليك كنيد.

عدد   را تايپ نماييد.

همانطور كه ميدانيد، براي اعمال تنظيمات موجود در يك پنجره بدون بستن آن، بايد از كليد Apply  استفاده نماييد.
 روي دكمه Apply كليك كنيد.

دايره مورد نظر در مركز صفحه مختصات رسم گرديد. ما به يك دايره ديگر
با شعاع  نيز احتياج داريم. توجه داشته باشيد چون براي ساخت اين دو دايره نياز به پنجره NURBS Circle Options ميباشد، لذا مي توانيد براي ساخت دايره اول روي دكمه Apply و براي ساخت دايره دوم روي دكمه Create كليك نمائيد. ما خودمان در صفحه بعد دايره ديگر را رسم نموده ايم.

براي ايجاد پايه نمكدان، بايد دايره بزرگتر را به شكل يك گل درآوريم براي اينكار بايد نقاط سازنده دو دايره را آشكار كرده و با تغيير فرم اين نقاط، شيء را به شكل مورد نظر درآوريم. براي راحتي بيشتر و دقت در كار، از ابزار
 Snap to Point استفاده مي‌كنيم.
 روي دكمه Snap to Point ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي دكمه پخش فيلم كليك كنيد تا نحوه ساخت را مشاهده نماييد و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

تا اين مرحله, سطح مقطعها ساخته شده‌اند. حال براي ايجاد پايه نمكدان بايد از سطح مقطعي كه ايجاد كرده‌ايم چند كپي ايجاد كنيم تا از آنها به عنوان سطح مقطعهاي مياني جسم استفاده نماييم. از آنجا كه در نظر داريم شيء ساخته شده از پايين به بالا كوچكتر شود، شعاع سطح مقطع را در حين كپي كوچك مي‌كنيم.
در محل  مشخص شده توسط فلش قرمز، كليد راست ماوس را پايين نگه داشته و اشاره‌گر را روي گزينه Select برده و کليد ماوس را را رها كنيد.

منوي Edit را باز كنيد.

روي مربع مقابل گزينه Duplicate ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد. 
 
  براي مشاهده بهتر به نماي Perspective  بازگشته‌ايم. همانطور كه در كادر مشاهده مي‌كنيد، در جلوي خصوصيت Translate و در كادر مربوط به محور Y ، عدد  را براي ايجاد  واحد فاصله در بين كپي‌هاي ايجاد شده وارد كرده‌ايم. آنگاه توسط خصوصيت Scale ، هر كپي را نسبت به قبلي آن به اندازه  درصد اندازه اصلي در راستاي محورهاي  X وY كوچك كرده‌ايم. همچنين، با وارد كردن عدد   در كادر Number Of Copy ، تعداد كپي‌ها  در نظر گرفته مي‌شود.
 روي دكمه Duplicate كليك كنيد.

به اين ترتيب تعداد  كپي از شيء انتخاب شده ايجاد شده است. براي مشاهده بهتر نتيجه كار بهتر است به نماي Perspective  برويد. 
روي كليدView   Single Perspective ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

حال نوبت به تغيير اندازه دايره دوم است. براي اين منظور بايد از پنجره Channel Box / Layer Editor  استفاده كنيم. 
روي كليدShow or hide the Channel Box / Layer Editor  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

ما قصد داريم دايره را در راستاي محورY به موقيتB  منتقل كنيم. براي اين منظور از گزينهTranslate Y  از پنجره Channel Box / Layer Editor استفاده مي كنيم. 
روي دايره مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد تا انتخاب شود.

روي كادرمقابل خاصيت Translate Y كليك كنيد.

عدد        را تايپ کنيد.

كليدEnter  را فشار دهيد.

بسيار خوب, حالا بايد از دايره نيز  كپي با خصوصيات زير ايجاد كنيم. 
Tranlate ,.,
Scale .,,.
Number of Copies 
منويEdit  را باز كنيد.

از منوي باز شده، گزينهDuplicate  را انتخاب نماييد.

مشاهده مي‌كنيد كه كپي هاي مورد نياز ايجاد شده اند. البته ما براي نمايش بهتر اين كپيها،  قدري نما را تغيير داده ايم.

اكنون مجموعاً  منحني ايجاد شده است. در اين مرحله سطح مقطعها حجم‌دار خواهند شد. ابتدا بايد سطح مقطعها را انتخاب كنيم ترتيب انتخاب اهميت حياتي دارد. زيرا برحسب ترتيب انتخاب ما ، سطوح داراي حجم‌ مي‌شوند. عمل انتخاب را بايد از پايين‌ترين منحني شروع كرده و به بالاترين آنها ختم كنيد. براي انجام اين عمل، بايد در حاليكه كليد Shift را فشرده نگه داشته‌ايد روي شيء پايين كليك كنيد و به همين صورت به ترتيب از پايين به بالا بقيه را انتخاب نماييد. براي جلوگيري از تكراري شدن تمرينات، ما اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

حال با استفاده از گزينه Loft مي‌توانيم سطح مقطعها را حجم‌دار كنيم. با فشردن كليدهاي   و   مي‌توانيد سطح ايجاد شده را در حالت سايه زني قرار دهيد.
منوي Surfaces را باز کنيد.

از منوي باز شده، گزينه Loft را انتخاب كنيد.

براي ايجاد سر نمكدان از يك كره استفاده مي‌كنيم. با تغيير شعاع اين كره مي‌توان آنرا به اندازه مناسب درآورد و در جاي مناسب طوري قرار داد كه 
محل متصل شدن آن به نمكدان معلوم نباشد, شما مي‌توانيد براي راحتي كار نيز كره را به عنوان جسم فرزند نمكدان تعريف كنيد.
 روي دكمه پخش فيلم كليك كنيد و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

براي مشاهده تصوير نهايي، كافيست شيء را در حالت سايه‌زني قرار دهيم. اما قبل از آن بهتر است به نماي Perspectiveباز گرديم. 
روي كليد View   Single Perspective ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

كليد   را از صفحه كليد فشار دهيد.

در طي اين فصل، با برخي از روشهاي مدلسازي و ويرايش اجسام Nurbs آشنا شديد. در فصل آينده مطالب مهمي در مورد متحرک سازي اجسام خواهيد آموخت.
شما به پايان اين بخش رسيده‌ايد. روي كليد خروج كليك كنيد.

مشاهده مي كنيد كه لبهاي چهره اصلي هم به حالت لبخند تغيير كرده است. توجه كنيد كه اين روش براي ايجاد تغييرات ملايم و ظريف در لبها بسيار مناسب مي باشد.
روي كليدClose  (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

در طي اين فصل با نحوه ساخت يك اسكلت و مفاصل براي مدلهاي كاراكتري و نيز شيوه حركت دادن اندامهاي شخصيتها آشنا شديد. در انيميشنهاي حرفه‌اي، معمولاً ابتدا از يك شخصيت واقعي فيلمبرداري ميكنند و سپس بر اساس نحوه حركت بازيگر، جزئيات حركتسازي شخصيتهاي خيالي را بازسازي مينمايند. در فصل آينده، شيوه‌هاي بكارگيري پارچه و طرح در انيميشن را خواهيد آموخت.
شما به انتهاي اين فصل رسيده‌ايد، روي كليد خروج كليك كنيد.

در محل مشخص شده عبارت DoorLesson را تايپ کنيد.

روي دكمه Save  كليك نماييد.

در اين فصل، سعي بر آن شد كه در طي يك پروژه بسيار ساده، شما را با محيط Maya و قابليتهاي اصلي آن در ساخت اشياء آشنا نماييم. در طي اين مراحل شما با اصطلاحات و ويژگيهايي آشنا شديد كه در فصلهاي آينده بطور مفصل مورد بررسي قرار خواهند گرفت. بنابراين نگران مبهم بودن مسائل فعلي نباشيد و دروس اين نرم افزار را به ترتيب دنبال كنيد.
شما اكنون در انتهاي اين فصل قرار داريد. روي دكمه خروج كليك كنيد.

اگر اکنون روي دكمه Play  كليك كنيد، مشاهده خواهيد كرد كه توپ در طي مسير خود، از داخل تور ميان زمين مي‌گذرد. بنابراين بايد با ايجاد چند كليد ديگر، توپ را از بالاي تور عبور دهيم. براي اينكار كافيست هنگاميكه توپ به وسط زمين مي‌رسد, توپ را بسمت بالا حركت دهيم و يك كليد اضافه كنيم.
درجعبه متن Animation ، که با فلش قرمز مشخص شده است،  دابل كليك نماييد.

عدد   را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

دركادرTraslate Y  كليك نماييد.

عدد      را تايپ کنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

حال كه موقعيت توپ را به محل مورد نظر برده‌ايم بايد يك فريم كليدي براي آن تعريف كنيم. همانطور كه قبلاً توضيح داديم، اينكار را با استفاده از كليد S انجام مي‌دهيم.
 روي توپ كليك كنيد.

كليدS   را از صفحه كليد فشار دهيد.
 
    براي طبيعي‌تر جلوه دادن انيميشن، بهتر است يكبار توپ را در زمين مقابل به زمين بزنيم و ضمن جهش توپ به بالا، دوباره آن  را روي زمين برگردانيم. براي انجام اين عمل، در فريم  توپ را روي زمين قرار داده و يك كليد اضافه خواهيم كرد. براي جلوگيري از تكراري شدن مطالب، اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.
 
    شما مي‌توانيد در اين مرحله سرعت لحظه برخورد توپ با زمين را افزايش دهيد و حركت افقي آن را نيز تنظيم كنيد. براي تنظيم حركت توپ، از پنجره Graph Editor استفاده نماييد.
منوي Window را باز كنيد.

منوي فرعي Animation Editors را باز نماييد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Graph Editor را انتخاب كنيد.
 
     در اين پنجره تعدادي نمودار به ازاي هر يك از صفات 
كليد گذاري شده, نشان داده شده است. هر منحني نشان دهنده تغييرات 
يك صفت در طي انيميشن مي‌باشد. محور عمودي نمودار ، نمايانگر مقادير صفات و محور افقي ، نشان دهنده زمان است كه بر حسب فريم سنجيده ميشود. نقاط سياه رنگ كوچك واقع در روي هر منحني نمودار، نشان دهنده لحظاتي هستند كه كليد در آنجا تعريف شده است. اين كليدها را بعد از انتخاب مي‌توان توسط كليد مياني ماوس جابجا كرد و تنظيم نمود.
روي دكمه پخش فيلم كليك كنيد تا نحوه آرايش اين منحني را مشاهده كنيد. براي ادامه ميتوانيد به صفحه بعد برويد.

همانطور كه در فيلم ديديد، در بعضي از منحنيها كليدهايي بوجود آمده‌اند كه به هيچ دردي نميخورند. براي مثال، كليدهايي كه روي محور Z به وجود آمده‌اند بايد پاك شوند، زيرا باعث ميشوند سرعت كار با فايل پروژه و عمليات Render كاهش پيدا كند. در حال حاضر، عمليات لازم براي شبيه‌سازي حركت توپ به پايان رسيده است. بهتر است به انيميشن ساخته شده نگاهي بياندازيم.
پنجره Graph Editor را توسط دكمه Close (کليد * مشخص شده) ببنديد.

روي كليد مشخص شده كليك كنيد تا به فريم اول انيميشن برويد.

روي كليد Play كليك نماييد.

در اغلب موارد براي متحرك سازي اجسام از روشهاي كليدگذاري كه در
بالا تشريح كرديم استفاده ميشود. با اين روش، صفتي خاص در زماني مشخص در يك كليد تعريف مي‌شود و اين كار در زمانهاي مختلف و به ازاي مقادير مختلف صفات, آنقدر تكرار ميگردد تا انيميشن مطابق دلخواه ساخته شود. اما با استفاده از كليدهاي هدايت شونده (Driven key) ، مقدار يك صفت با محتواي جاري صفتي ديگر تعيين مي‌شود بطوري كه يك اتصال وابسته، ميان يك جفت ايجاد مي‌گردد. در اين صورت هر تغيير در صفت هدايت كننده (Driver)، روي صفت هدايت شونده (Driven) تأثير خواهد گذاشت. براي مثال، از اين كليدها مي‌توانيد براي حالت باز شدن درب اتوماتيك هنگامي كه شخصي به آن نزديك مي‌شود استفاده كنيد.

براي درك بهتر مطلب, به يك مثال عملي ميپردازيم. در صفحه بعد، يك جسم چند ضلعي با عنوان Door و يك كره چند ضلعي با عنوان Ball ساخته‌ايم. براي مشاهده آنها به صفحه بعد برويد.

در اينجا ما با استفاده از كليد  ، خاصيت Smooth Shade All را فعال كرده‌ايم. در طي مراحل بعد، حركت درب (جسم Door) را به حركت توپ متصل خواهيد كرد. ما در نظر داريم حركت عمودي درب را در راستاي محور Y به حركت افقي توپ در راستاي محور Z متصل كنيم. به اين ترتيب، هرگاه توپ به درب نزديك شود، درب به سمت بالا حركت خواهد كرد.
منوي Animate را باز کنيد.

منوي فرعي Set Driven Key را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده، روي مربع  مقابل گزينه  Set ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در ليست Driven روي Translate Y كليك كنيد.

اكنون صفت Translate Y براي حالت Driven (هدايت شونده) انتخاب كرده‌ايم و نوبت به متصل كردن آن به صفت Translate Z توپ (هدايت كننده) است.
روي توپ كليك كنيد.

روي دكمه Load Driver ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

گزينه Translate Z را انتخاب نماييد.

روي دكمه Key كليك كنيد.

به اين ترتيب، يك كليد هدايت شونده ايجاد گشته كه صفت
 Translate Z از توپ را به صفت Translate Y از درب متصل مي‌كند. در چنين تنظيماتي هيچ تغيير و تحولي در Time Slider به وجود نخواهد آمد. براي ايجاد كليدهاي ديگر، توپ را به سمت درب حركت مي‌دهيم و درب را بالاي توپ قرار مي‌دهيم. سپس بايد براي ايجاد دومين كليد روي كليد Key كليك نماييم. ما در صفحه بعد اينكار را انجام داده‌ايم.

براي ايجاد سومين كليد، توپ را به سمت راست درب منتقل مي‌كنيم و درب را دوباره روي محور X قرار مي‌دهيم. سپس با كليك بروي دكمه Key ، كليد سوم را ايجاد مي‌كنيم. براي مشاهده نتيجه كار، به صفحه بعد برويد.

اكنون  كليد هدايت شونده ايجاد شده كه صفات را به يكديگر مرتبط نموده است. اگر از هر جهت توپ را به درب نزديك كنيد، درب كمي بالا مي‌رود. شما مي‌توانيد با استفاده از پنجره Graph Editor منحني تغييرات را مشاهده كرده و توسط اين منحني سرعت, ميزان حركت و نحوه حركت
 توپ و درب را اصلاح نماييد.
روي درب موجود در نماي Perspective كليك كنيد.

منوي Window را باز کنيد.

منوي فرعي Animation Editors را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Graph Editor را انتخاب نماييد.

همانطور كه قبلا هم گفتيم، محور عمودي مقادير صفات هدايت شونده و محور افقي، مقادير صفات هدايت كننده را نشان مي‌دهند. در اين منحني شما مي‌توانيد ارتباط ميان صفات را مشاهده كنيد و آنها را تغيير دهيد.
روي دكمه Close از پنجرهGraph Editor  (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

روي دكمه Close  از پنجرهSet Driven Key  (کليد * مشخص شده) كليك نماييد.

براي مشاهده نتيجه كار روي كليد Play كليك كنيد.

در ادامه اين فصل، شما را  با يك روش ديگر  متحرك‌سازي با استفاده از مسيرها آشنا ميكنيم. در اين شيوه يك شيء با استفاده از مسير مشخص شده توسط يك منحني متحرك مي‌شود. اين ويژگي براي حركت دادن قطار, قايق, ماشين يا دوربين در امتداد مسيري خاص بسيار مناسب مي‌باشد. ما خودمان يك مسير و يك شيء جعبه را ايجاد كرده‌ايم تا بتوانيم اين شيء را روي مسير مورد نظر حركت دهيم.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد، براي حركت دادن مكعب روي مسير 
 فريم را در نظر گرفته‌ايم و هر دو شيء مكعب و مسير در حال انتخاب هستند. با استفاده از ابزار Attach to Motion Path ، شيء را به مسير متصل خواهيم كرد و در اين حالت شيء طبق مركز ثقلش بر روي مسير حركت خواهد كرد. به اين ترتيب، در هر لحظه مختصات مركز ثقل شيء با مسير يكي خواهد شد.
منوي Animate را باز كنيد.

منوي فرعي Motion Paths  را باز نماييد.

روي مربع مقابل گزينه Attach to Motion Path كليك كنيد.

در پنجره مقابل براي تعريف فريم شروع و پايان، بايد خصوصيت Start/End را فعال كنيم.
 گزينه Start/End را انتخاب نماييد.

در كادر End Time دابل كليك كنيد

مقدار        را تايپ کنيد.

با اين كار، فريم شروع و پايان حركت روي مسير را براي شيء مكعب تعريف كرديد. با كليك روي دكمه Attach ، مكعب به مسير متصل خواهد شد. براي معكوس كردن حركت مكعب، ميتوانيد از گزينه Inverse Front استفاده نماييد. توجه داشته باشيد كه مكعب و مسير هر دو بايد در حالت انتخاب باشند.
 روي دكمه Attach ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

براي مشاهده نتيجه كار روي كليد Play كليك كنيد.

در اينجا مي خواهيم كمي كار را طبيعي تر كنيم. به اين شكل كه شيء مكعب در هنگام چرخش در ناحيه هاي منحني به اطراف متمايل شود. براي اين منظور از پنجره Attribute Editor استفاده خواهيم نمود. 
منويWindow  را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه . . . Attribute Editor را انتخاب كنيد.

روي برگه Motion Path  كليك نماييد.

در پنجره Attribute Editor ميتوان با كمك منوي فرعي Window واقع در بخش Motion Path ، صفات مربوط به مسير را مشاهده كرد. در حالت پيش‌فرض، شيء متصل به مسير طوري قرار مي‌گيرد كه جهت مثبت محور X  به طرف درون مسير باشد. براي اينكه مكعب در طي پيچ‌هاي مسير  بچرخد، گزينه Bank را فعال كنيد. 
روي گزينه Bank كليك كنيد..

توجه داشته باشيد براي تنظيم كردن حركت مكعب روي سطح مورد نظر بايد مركز ثقل را تغيير دهيد. با انتخاب مكعب و فشردن كليد Insert مركز ثقل آن مشخص مي‌شود. با استفاده از ابزار Move Tool مي‌توانيد مركز ثقل را به بالا يا پايين حركت دهيد و سپس با فشردن دوباره كليد 
Insert مركز ثقل را مخفي كنيد.
روي دكمه Close  (کليد * مشخص شده) كليك نماييد.

روي دكمه Play كليك كنيد.

در حركت مكعب روي مسير مشاهده كرديد در تمامي طول مسير، حركت مكعب بصورت يكنواخت و ثابت بود شما مي‌توانيد سرعت مكعب را در هر
 نقطه از مسير مشخص كنيد. مطمئناً اين ابزار براي ساخت انيميشنهاي واقعي به شما كمك زيادي خواهد كرد.
در كادر Current Time دابل كليك نماييد.

عدد         را تايپ کنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

مكعب در فريم  قرار گرفته يعني تقريبا نيمي از مسير را طي كرده است. با استفاده از پنجره Attribute Editor مي‌خواهيم يك كليد در فريم  تعريف كنيم و كل مقدار حركت موجود تا فريم  را براي فريم  تا  تنظيم نماييم. اينكار باعث حركت سريعتر مكعب خواهد شد.

با توجه به آنکه مکعب در حالت انتخاب قرار دارد، منوي Window را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Attribute Editor را انتخاب كنيد.

با كليد مياني ماوس، روي فريم  در نوار زمان كليك كنيد.
 اگر در انجام اين کار مشكل داريد، روي كليد صفحه بعد كليك كنيد.

با كليك راست درون كادر و انتخاب گزينه SetKey ، يك كليد حركتي در محل فريم انتخاب شده ايجاد خواهد شد.
در كادر UValue راست كليك نماييد.

در اين فصل مي‌خواهيم با ابزارهاي رنگ‌آميزي اشياء در Maya آشنا شويم. در Maya  به راحتي مي‌توان سطوح را بصورت طبيعي يا سورئال رنگ‌آميزي كرد. طراحي زمينه براي يك صحنه, ايجاد بافتي براي يك شيء 
سه بعدي يا جلوه‌هايي نظير درختي كه در باد حركت مي‌كند، به راحتي در Maya امكانپذير است.

با استفاده از ابزار Paint Effect Tool مي‌توان روي يك سطح دو بعدي رنگ, طرح يا بافت‌ها را ترسيم كرد. در اين قسمت نحوه رنگ‌آميزي يك 
سطح دو بعدي را با قلموهاي مختلف خواهيد آموخت.
منوي Panels را باز كنيد.

منوي فرعي Panel را باز نماييد.

از منوي فرعي باز شده گزينه Paint Effects را انتخاب كنيد.

ابزار Paint Effect Tool در دو محيط صحنه اصلي و صفحه ترسيم قابل استفاده مي‌باشد. اگر مايل به استفاده از اين ابزار در محيط صحنه اصلي هستيد، كافي است از منوي Paint گزينهPaint Scene  را انتخاب كنيد. در اين صورت قادر خواهيد بود بطور مستقيم در صحنه اصلي و در نماي Perspective  از ابزار ترسيم Paint Effect Tool استفاده كنيد.

كاربران  Mayaترجيح مي‌دهند از ابزار Paint Effect Tool در محيط ترسيم دو بعدي يا Canvas  استفاده كنند. براي فعال كردن اين محيط كافي است كه از منوي Paint گزينهPaint Canvas  را انتخاب كنيد. ما در حال حاضر محيطPaint Canvas  را فعال كرده ايم.

از اين قسمت, براي نمايش يك سطح دو بعدي استفاده ميگردد. اگر در اين حالت اقدام به عمليات ترسيم كنيد, مشاهده خواهيد كرد كه ترسيم بصورت  سياه و سفيد صورت خواهد گرفت. ترسيم در محيط تك رنگ به سرعت عمليات كمك ميكند. اما اگر مايل هستيد كه از تمام رنگهاي طبيعي ترسيم استفاده كنيد، بايد از كليد Display RGB Channels استفاده كنيد. 
 روي كليد  Display RGB Channels كليك كنيد.

اين صحنه اكنون براي رنگ‌آميزي آماده است و شما مي توانيد عمليات طراحي خود را آغاز كنيد . اما قبل از آن بهتر است يك قلموي مناسب براي طرح خود انتخاب كنيد . براي اين منظور از گزينه  Get Brushاستفاده مي كنيم .
روي كليد  Get Brushكه با فلش قرمز مشخص شده است كليك كنيد .

در كادر مشخص شده، ليستي از تمام قلموهاي مختلف وجود دارد. توجه داشته باشيد كه مي‌توان يك قلمو يا همه قلموها را به صحنه اضافه كنيد. براي اين منظور كافيست با استفاده از دكمه مياني ماوس، قلمو يا پوشه حاوي آنها را بر روي كادر ابزار بكشيد و رها كنيد. برخي از قلموها, تنها يك خط ساده رسم مي‌كنند و برخي ديگر در طي عمل رسم جلوه‌هايي نيز ايجاد مينمايند.
 روي گزينه Pens ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي آيكون پيش‌نمايش مربوط به قلمـوي BallpointRed.mel ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد. 
 
     قلموهايي كه داراي عبارت Ballpoint هستند، همانند قلم خودكار عمل مي‌كنند و آنهايي كه داراي عبارت Ink ميباشند، كاربردي مثل خودنويس يا روان‌نويس دارند. در شاخه‌هاي ديگر ليست واقع در اين پنجره، ميتوان 
توسط قلموها به رسم جلوه‌هايي مانند گل و گياه، آتش، مو، حيوانات و غيره پرداخت. براي مثال در شاخه Flowers قلمويي با عنوان DahliaPink.mel موجود است كه گلهاي طبيعي رسم ميكند.
رو ي كليد  Minimize  مشخص شده كليك كنيد.

بسيار خوب, حالا قلم انتخاب شده فعال است و مي‌توان شروع به عمليات ترسيم نمود. در صفحه بعد ما كلمه Maya  را با تعدادي خطوط  نا منظم در صفحه ترسيم خواهيم كرد.

در هنگام حركت ماوس در حين رسم بر روي صحنه، توجه داشته باشيد هنگامي كه قلمو را به آرامي مي‌كشيد، غلظت قلم نسبت به حالتي كه قلمو 
را سريع مي‌كشيد بيشتر است. براي پاك كردن كل صفحه ترسيم ميتوانيد از كليد Canvas  Clear استفاده كنيد. 
 روي دكمه مشخص شده توسط فلش قرمز كليك نماييد.
 
     هنگام استفاده از يك قلموي پيش‌فرض, ويژگيهاي آن در يك ناحيه خاص از حافظه كپي مي‌شود تا در هنگام ترسيم خط بعد با مراجعه به آن ناحيه, تنظيمات مربوطه روي خط اعمال شوند. با تغيير اين ويژگيها تنها خطوط بعد تأثير مي‌پذيرند و روي خطوط قبلي هيچ تغييري مشاهده نخواهد شد.
  منوي Brush را باز كنيد.

گزينه Reset Template Brush را انتخاب نماييد.

روي دكمه مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

در اين پنجره گزينه‌هاي گوناگوني براي تغيير خصوصيات مختلف يك قلمو موجود است. براي مثال، با كمك خصوصيت Global Scale مي‌توان اندازه قلمو را تغيير داد.
 روي دكمه Close  (دکمه *) از پنجره Paint Effects Brush Setings كليك كنيد.

براي تغيير رنگ و تنظيم شفافيت، از مربعهاي رنگي مقابل حروف  C وT استفاده مي‌كنيم.
 روي كادر رنگ C كليك كنيد.

روي نمونه رنگ قرمز مشخص شده کليک کنيد تا  انتخاب شود.

روي دكمه Aceept كليك كنيد.

حال يك خط بر روي صحنه رسم كنيد تا نتيجه تنظيمات اعمال شده را ببينيد.
در محل مشخص شده با فلش قرمز، كليد چپ ماوس را بفشاريد و آن را تا جايي كه با فلش آبي مشخص شده است بكشيد و كليد ماوس را رها نماييد.

در Maya اين امكان وجود دارد كه نحوه رسم را از يك شكل ساده به حالتي ديگر تغيير دهيم. مثلاً براي رسم شاخ و برگ كافيست نوع قلمو را عوض كنيم. قلموي Fem.mel باعث رسم شاخ و برگ گياهان در صحنه مي‌شود. براي اين قلمو مي‌توان تمامي صفات را تغيير داد.
 روي دكمه Restore Up از پنجره Visor كليك كنيد. 
اين کليد با فلش قرمز مشخص شده است.

روي پوشه Plants كليك نماييد.

روي قلموي Fem.mel کليک کنيد تا انتخاب شود.

روي دكمه Minimize كليك نماييد.

اكنون با حركت دادن ماوس بر روي صحنه مي‌توان شاخ و برگ مورد نظر  را به صحنه خود اضافه كنيم. در حالت پيش‌فرض، در هنگام رنگ‌آميزي تنها برگها و جوانه‌ها نشان داده مي‌شوند. اما در صورت تمايل مي‌توانيد در طي ترسيم, شاخه، گل و عناصر ديگري را نيز نمايش دهيد.
 روي دكمه پخش فيلم كليك كنيد تا نحوه رسم را مشاهده نماييد.
براي ادامه ميتوانيد به صفحه بعد برويد.

توسط خصوصيت Flowers مي‌توان براي برگها گل نيز ايجاد نمود. در ادامه، اين خصوصيت را فعال ميكنيم.
 منوي Brush را باز كنيد.

گزينه Edit Template Brush را انتخاب نماييد.

روي كليد مربوط به گروه Tubes  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي كليد مربوط به زيرگروه Growth ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در اين قسمت مي‌توانيد اجزاء بيشتري را به شاخ و برگها اضافه كنيد. با انتخاب هر يك از گزينه‌ها مي‌توان آن گزينه را به اجزاء رسم شده افزود. 
گزينه Flowers را انتخاب كنيد.

براي اينكه گلها در جهات گوناگون ايجاد گردند، در زيرگروه Forces از گروه Behavior ، براي خصوصيت Path Follow عدد . را انتخاب مي‌كنيم.
در قسمت مشخص شده از نوار لغزان پنجره كليك نماييد.

روي كليد كنار گروه Behavior ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي كليد مربوط به زير گروه Forces كليك نماييد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد مقدار پارامتر Path Follow را برابر . قرار داده‌ايم. هر چه اين عدد بيشتر باشد، ميزان پيروي رسم اشكال از مسير بيشتر خواهد شد. براي آنكه شاخ و برگهاي رسم شده داراي گل باشند، بايد گزينه Flowers را انتخاب كنيم.
روي كليد Close (کليد *) از پنجره كليك كنيد تا بسته شود.

در ادامه، مانند آنچه كه در فيلم قبل ديديد, ما خودمان گياهان جديدي را به صفحه ترسيم خواهيم افزود. توجه كنيد كه به علت انتخاب گزينه Flowers, گياهان جديد داراي گل مي باشند.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد به شاخ و برگهاي رسم شده گل نيز اضافه 
شده است. بعد از رسم اشكال مي‌توان آنها را لكه‌دار, محو يا پاك نمود. با استفاده از منوي Brush ، گزينه‌هاي Smear , Blur و Erase قابل انتخاب هستند. از گزينه Smear براي لكه‌دار كردن طرح و از Blur براي تار كردن و از Erase براي پاك كردن كل طرح استفاده مي‌شود. در فيلم آموزشي اين صفحه از اين ابزارها استفاده شده است.
 روي دكمه پخش فيلم كليك كنيد.

شما در فيلم آموزشي, تاثير هر يك از ابزارهاي Smear , Blur و Erase را مشاهده كرديد. توجه كنيد كه هر يك از اين ابزارها در هنگام استفاده از الگوي قلم انتخاب شده پيروي مي كنند. 
روي كليد Canvas  Clear كليك كنيد.

حال كه تا حدودي با نحوه كار در محيط دو بعدي آشنا شديد، نوبت به طراحي جلوه‌هاي سه بعدي با استفاده از ابزار Paint Effects Tool است. با استفاده از اين ابزار مي‌توان اشياء موجود در صحنه را مستقيماً رنگ‌آميزي كرد. بعنوان مثال، با استفاده از قلموهاي Plant اين امكان وجود دارد كه صحنه يك باغ را در طي مسير پياده‌روي يك شخصيت رنگ‌آميزي كنيد. حتي ميتوان مجموعه گياهان رنگ‌آميزي شده را متحرك نمود. مثال بارز اين موضوع، حركت بوته‌ها و علف‌هاي بلند در باد است. ما در صفحه بعد يك كره از جنس NURBS با شعاع  ايجاد كرده‌ايم.

از سطوح NURBS به اين دليل استفاده مي‌شود كه سطوح چند ضلعي قابل رنگ‌آميزي نمي‌باشند. براي مشاهده تأثير رنگ‌آميزي يك صحنه, وجود حداقل يك منبع نور در صحنه ضروري است. به همين دليل ما در صفحه بعد از يك منبع نور Directional استفاده كرده‌ايم.

قبل از رنگ‌آميزي يك شيء، لازم است كه آنرا اصطلاحاً رنگ پذير كرد. براي اين منظور از ابزار Make Paintable استفاده مي‌كنيم. سپس مي‌توان براي فعال كردن خصوصيت Paint Effects ، از كليد ميانبر  استفاده نمود.
 روي كره كليك كنيد.

منوي Paint Effects  را باز نماييد.

گزينه Make Paintable  را انتخاب كنيد.

كليد    را فشار دهيد.

براي فعال كردن حالت رنگ‌آميزي در صحنه، از ابزار
 Paint Scene استفاده مي‌كنيم. بدين ترتيب به جاي نقاشي سطحي مي‌توان بصورت سه بعدي رنگ‌آميزي كرد. در صفحه بعد قلم inkRedShadiw.mel را از شاخه Pens انتخاب كرده‌ و در نوار ابزار رنگ آنرا به زرد تغيير داده‌ايم.
منوي Paint را باز كنيد.

گزينه Paint Scenes را انتخاب نماييد.

با فشردن كليد B و حركت ماوس به سمت راست، ميتوان مستقيماً اندازه قلم را بزرگتر نمود. توجه داشته باشيد كه برخلاف حالت دو بعدي، در اين حالت تا چند حركت قابل لغو است. در صفحه بعد با استفاده از حركت ماوس 
بر روي كره، عبارتMaya   را روي آن نوشته‌ايم.

نحوه نمايش طرح را مي‌توان پس از رسم خط نيز با تغيير صفات آن تغيير داد. علاوه بر اين، چنين تغييراتي روي ديگر خطوط نيز قابل كپي هستند.
منوي Window  را باز كنيد.

گزينه OutLiner را انتخاب نماييد.

از پنجره باز شده روي گزينه StrokelnkRedShadow كليك كنيد.

روي دكمه Close (دکمه *) از پنجره كليك نماييد.

در حال حاضر ميتوان توسط پنجره Attribute Editor تمام خصوصيات اين عبارت را تغيير داد.
منوي Window را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Editor Attribute را انتخاب نماييد.

روي كليد مربوط به قسمت Shading ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

خصوصيت Color براي تغيير رنگ نوشته به كار ميرود. همچنين ميتوانيد يك طرح شطرنجي را روي رنگ درج كنيد. اين طرح بعنوان طرح پيش‌فرض فعال است.
 روي كليد مربوط به زيرگروه Texturing كليك نماييد.

روي گزينه Map Color ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد تا انتخاب شود.

روي دكمه Close (دکمه * مشخص شده) كليك نماييد.

براي اعمال تنظيمات انجام شده، بايد روي كليد Refresh كليك نماييد.
روي كليد مشخص شده با فلش قرمز كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد، طرح شطرنجي با تنظيمات پيش‌فرض روي عبارت ظاهر شده است. قلموي مورد استفاده شما بر روي كره يك سايه ايجاد مي‌كند.كه در حال حاضر ديده نمي شود. اگر چه چنين سايه اي براي سطوح دو‌بعدي خوب به نظر مي رسد, ولي براي سطوح سه بعدي بايد كمي آنها را واقعيتر نشان داد. براي مشاهده واضح تر سايه‌ها, ما در صفحه بعد عبارت Maya را كمي از سطح فاصله داده ايم.

حال, براي ايجاد سايه‌هاي واقعي، بايد ازخاصيت Fake Shadow  استفاده كنيم.
منوي Window را باز كنيد.

گزينه Attribute Editor را انتخاب نماييد.

روي ليست باز شونده Fake Shadow  كليك كنيد.

از ليست باز شده گزينهD Offset  را انتخاب نماييد.

روي گزينه Cast Shadow كليك كنيد تا انتخاب شود.

روي دكمه Close (دکمه * مشخص شده) كليك نماييد.

براي ايجاد سايه‌هاي واقعي، كافيست خاصيت Depth Map Shadows را براي نور موجود در صحنه فعال كنيد.
منوي Window را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه OutLiner را انتخاب نماييد.

روي گزينه DirectionalLight كليك كنيد.

روي دكمه Close (دکمه * مشخص شده) كليك نماييد.

همانطور كه ميبينيد، تمامي مشخصات نور در كادر مشخصات نمايش داده شده است. براي فعال كردن خصوصيت Use Depth Map Shadow كافيست مقدار اين خصوصيت را برابر ON قرار دهيم.
در قسمت مشخص شده از نوار لغزان پانل سمت راست كليك كنيد.

در جعبه متن Use Depth Map Shadow كليك نماييد.

عبارت     ON    را تايپ کنيد.

كليد  Enter را فشار دهيد.

بهتر است براي مشاهده بهتر تنظيمات انجام شده، اين فريم را رندر كنيد. توجه داشته باشيد كه قبل از اينكه اقدام به رندر يك صحنه كنيد حتماً بايد نماي مورد نظر را انتخاب كنيد. 
روي صحنه كليك كنيد تا صحنه انتخاب شود.

روي كليد Render the Current Frame  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

دقت كنيد كه سايه متن بصورت واقعي‌تري بر روي كره افتاده است. 
روي كليد Close (کليد * مشخص شده) كليك نماييد.‌

ممكن است بخواهيد با قلمويي ديگر ظاهر خطوط را تغيير دهيد. براي اينكار كافيست در حاليكه خط را انتخاب كرده‌ايد نوع قلمو را عوض كنيد. ما خودمان كلمهMaya   را انتخاب كرده ايم.

مشاهده مي كنيد كه كلمه Maya انتخاب شده است. در ادامه قلم بكار رفته در اين كلمه را تغيير مي دهيم. 
روي كليدGet Brush  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي پوشه grasses كليك نماييد.

روي قلم grass Ornament.mel کليک کنيد تا  انتخاب شود.

روي كليد Close  (کليد * مشخص شده)كليك نماييد.

منوي Paint Effects را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Apply Settings to Selected Strokes  را انتخاب نماييد.

توجه كنيد كه نوع قلم تغيير يافت. هر قلم ديگري را نيز مي‌توانيد به همين ترتيب انتخاب كنيد. 
 منوي Window را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Attribute Editor را انتخاب نماييد.

براي متحرك سازي خطوط از دو خصوصيت Min Clip و Max Clip استفاده ميكنيم. اين دو خصوصيت ابتدا و انتهاي خط را مشخص مي‌كنند. براي دسترسي به پارامتر Max Clip طبق دستور زير عمل كنيد:
- روي برگه  Storke Shape Gooplnk Red كليك كنيد.

-روي كليد مربوط به گروه End Bounds ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

مقادير ممكن براي اين دو گزينه، بين صفر تا يك مي‌باشد. در اين قسمت مي‌خواهيم يك كليد براي ساخت انيميشن تعريف كنيم.
 در كادر Max Clip دابل كليك نماييد.

عدد        را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

براي اينكه كليد ابتدايي انيميشن در اين قسمت صفر شود، بايد در جعبه متن Max Clip كليد راست ماوس را فشرده و گزينه Setkey  را انتخاب نماييد.
روي جعبه متن Max Clip كليد راست ماوس را بفشاريد.

از منوي باز شده گزينه Set Key را انتخاب نماييد.

لازم به ذكر است در زمانيكه مقادير Max Clip و Min Clip صفر باشد روي خط هيچ طرحي ديده نمي‌شود.حالا لازم است كه فريم كليدي ديگري در انتهاي انيميشن ايجاد نماييم.
 روي دكمه Minimize پنجره ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي دكمه End Move ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در حال حاضر در آخرين فريم قرار داريم. در اينجا بايد حداكثر ميزان پارامتر Max Clip را وارد كنيد تا شكل بطور كامل نمايش داده شود.
روي دكمه  Restore Up ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

عدد   را تايپ کنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

با ساخت كليد دوم, كار ساخت انيميشن كامل خواهد شد.
 در كادر Max Clip راست كليك كنيد. (کليد راست ماوس را بفشاريد).

از منوي باز شده گزينه Setkey را انتخاب نماييد.

روي دكمه Close (کليد * مشخص شده)كليك كنيد.

براي بازگشت به نماي Perspective اصلي، مجدداً كليد  را ميفشاريم. سپس ميتوانيد  پيش نمايش انيميشن را در اين نما مشاهده كنيد.
كليد  را از صفحه کليد فشار دهيد.

روي دكمه Play ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

تا اين مرحله، با كاربردهاي ابزار Paint Effect آشنا شديد. از ابزارهاي قدرتمند ديگري كه براي طراحي بافت‌ها مي‌توان استفاده كرد، ابزار
D Paint Tool  مي‌باشد. با استفاده از اين ابزار مي‌توان روي اشياء موجود در صحنه مستقيماً طراحي كرد. ما در صفحه بعد براي كار با اين ابزار يك
كره از نوع NURBS ايجاد كرده‌ و در نظر داريم روي سطح آن ابزار
D Paint Tool را مورد استفاده قرار دهيم.

به اين كره، ماده‌اي از جنس Blinn نسبت داده‌ايم. توجه داشته باشيد تنها سطوحي را مي‌توان رنگ‌آميزي كرد كه از قبل ماده‌اي به آن نسبت داده شده باشد. براي استفاده از ابزار D Paint Tool بايد ابتدا شيء را انتخاب كنيد. چون توسط اين ابزار، تنها روي اشياء انتخاب شده مي‌توان نقاشي كرد. توجه داشته باشيد كه مدل سيمي شيء انتخاب شده Highlight نمي‌شود لذا بايد با استفاده از Outliner از انتخاب شيء مطمئن شويد.
منوي Texturing را باز کنيد.

روي مربع مقابل ابزار D Paint Tool كليك كنيد.

دقت كنيد كه در كادر قرمز مشخص شده واقع در پايين صفحه 
يك پيام خطا نشان داده شده است. محتواي اين پيام ميگويد كه ابزار
D Paint Tool نياز دارد كه به بافت اعمال شده روي مدل فايل نسبت داده شده باشد و از آنجا كه چنين فايلي هنوز موجود نيست، اين پيام نشان داده مي‌شود. همچنين اشاره‌‌گر ماوس روي شيء بصورت يك آيكون X تبديل گشته كه به مفهوم آن است كه هنوز قادر به رنگ‌آميزي نمي‌باشد. براي اطمينان از تنظيمات پيش‌فرض، پجره Tool Settings را توسط كليد
 Reset Tool دوباره بارگذاري مي‌كنيم. 
 روي دكمه Reset Tool ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در محل مشخص شده از نوار لغزان پنجره كليك كنيد.

بسيار خوب, حال بايد بافت مورد نظر را به شيء نسبت دهيم تا قادر به رنگ‌آميزي باشيم. براي اين منظور, با استفاده از كليد Assign Textures , بافت را به شيء نسبت ميدهيم. در اينجا بايد دقت كنيد كه در ليست Attribute to Paint گزينه Color كه تنظيم پيش فرض مي باشد انتخاب شده باشد.
 روي كليد Assign Textures كليك نماييد.
 
براي افزايش اندازه بافت, جزئيات و دقت بيشتر در تصوير رندر شده،
پارامتر  Size X را به  افزايش مي‌دهيم. 
 در كادر Size X دابل كليك كنيد.

عدد        را تايپ نماييد.

براي آنكه پارامتر Size Y به اندازه پارامتر  Size X تغيير كند، لازم است قبل از كليك روي كليد Assign Textures ، كليد Enter  را فشار دهيد.

روي دكمه Assign/Edit Textures ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

دو نوع قلمو براي استفاده در طراحي و نقاشي وجود دارد: قلموي 
پيش‌فرض Artisan نام دارد كه در مراحل بعدي از آن استفاده خواهيم كرد و
 قلموي ديگر بستگي به انتخابي كه از Paint Brushes مي‌كنيد دارد.
 روي كليد مربوط به گروه Stylus Pressure كليك نماييد.

در محل مشخص شده از نوار لغزان كليك كنيد.

هنگام كار با قلموهاي Artisan ، در حالت پيش‌فرض ميزان فشار اعمال شده روي قلم, روي شفافيت (گزينه Opacity) تأثير گذار خواهد بود. هر چه ميزان فشار بيشتر باشد شفافيت قلم نيز افزايش خواهد يافت.
 روي نوار لغزان كليك نماييد.

از خصوصيت Color براي تعيين رنگ قلمو استفاده مي‌گردد. همچنين ميتوان عمل رنگ‌آميزي را حول يك محور نامرئي منعكس كرد. بطوري كه با رسم يك شكل رنگي، انعكاس آن در طرف ديگر مدل ترسيم شود.
در محل مشخص شده از نوار لغزان پنجره كليك كنيد.

روي کليد گروه Stroke كليك كنيد.

گزينه Reflection   را فعال نماييد.

به اين ترتيب، با كشيدن قلمو روي شيء، قرينه آن نيز كشيده خواهد شد. براي رنگ‌آميزي كل شيء ، ميتوان از گزينه رنگ Flood Color استفاده كرد.
در محل مشخص شده از نوار لغزان پنجره كليك كنيد.

روي كادر رنگ Color در قسمت Flood كليك نماييد.

روي رنگ قرمز مشخص شده کليک کنيد تا انتخاب شود.

روي دكمه Flood Paint ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد. .

با استفاده از اين تكنيك تمام شيء به يكباره رنگ‌آميزي مي‌شود. همين روش را ميتوان براي پاك كردن رنگ‌هاي اعمال شده انجام داد.
 روي دكمه Close (کليد * مشخص شده) از پنجره Color Chooser كليك كنيد تا بسته شود.

روي كليد Erase Flood كليك نماييد.

شما همچنين مي‌توانيد يك بافت برجسته يا فرورفته روي سطح مورد نظر ايجاد كنيد. در مباحث قبل، رنگ‌‌آميزي تنها روي صفت Color تأثير مي‌گذاشت. براي ايجاد برجستگي، بايد صفتي جديد با عنوان Bump Map ايجاد كرد و طرحي براي ايجاد برجستگي تعريف نمود.
 روي دكمه Reset Tool كليك كنيد.

براي ادامه كار، بايد خاصيت Attribute to Paint را براي Bump Map تنظيم كنيم و پارامترهاي Size X و Size Y از خاصيت Assign Textures را به  تنظيم نماييم. توجه داشته باشيد كه بافتهاي برجسته با رنگهاي طيف خاكستري نمايش داده مي‌شوند. برجستگي‌ها در صحنه ديده نمي‌شوند و براي مشاهده آنها بايد صحنه را رندر كرد, اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

ملاحظه مي‌كنيد كه كلمه Big را بروي كره ايجاد كرده‌ايم. براي رندر كردن برجستگي‌ها در حين رنگ‌آميزي، بايد بعد از هر ترسيم فايل بافت برجستگي را ذخيره كنيد. براي خودكار كردن اين عمليات، بايد گزينه
 Update On Storke را فعال نماييد.
 روي كليد Close (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

روي كليد Render the Current Frame  كليك كنيد.

توجه داشته باشيد كه هرچه تضاد رنگهاي تيره و روشن ميان رنگ زمينه و رنگ قلمو بيشتر باشد، عمق برجستگي‌ها افزايش مي‌يابد.
 روي دكمه Close (کليد * مشخص شده) كليك كنيد.

در اين فصل آموختيد كه در Maya به راحتي ميتوان از ابزارهاي رنگ آميزي براي ايجاد جلوه‌هاي بي نظير استفاده نمود. در فصل آينده با نحوه ايجاد پوسته‌اي براي يك اسكلت و رفع اشكالهاي حركتي آن آشنا خواهيد شد.
 شما به انتهاي اين فصل رسيده‌ايد، روي كليد خروج كليك كنيد.

از منوي باز شده گزينه Set Key را انتخاب كنيد.

استفاده از كليد مياني ماوس ، باعث حركت روي فريم بدون بهنگام‌سازي موقعيت مكعب روي مسير مي‌شود. شما يك كليد در فريم  تعريف كرديد و مقدار ارزش  را براي آن قرار داديد. عدد صفر براي ابتدا و 
عدد  براي انتهاي مسير مي‌باشد. با استفاده از كليد مياني ماوس مي‌توانيد كليد ساخته شده روي مسير را جابجا كنيد.
روي دكمه Close (کليد * مشخص شده) کليک کنيد.

روي دكمه Go to Start ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي دكمه Play كليك كنيد.

دو مبحث قبل را بصورت يك انيميشن تركيبي مي‌توان ساخت. براي مثال، ما در اين صفحه يك جسم بلند به عنوان گارد ريل روي مسير ريل راه‌آهن فرضي نصب كرده‌ايم. هنگاميكه مكعب به اين شيء مي‌رسد، گارد بسمت بالا حركت مي‌كند و در هنگام عبور مكعب ، مجددا بجاي خود باز مي‌گردد.
براي مشاهده انيميشن فرضي، روي دكمه Play  كليك كنيد.

در اين فصل، حركت دادن اجسام و جان بخشيدن به اشياء ساخته شده در 
يك صحنه به شما آموزش داده شد. توجه داشته باشيد كه ايجاد حركت در اشياء به خلاقيت شما بستگي دارد. هرچه درك شما از حركت شيء كاملتر و دقيقتر باشد، نحوه حركت دادن شيء نيز طبيعيتر خواهد بود. در صحنه‌هاي پيچيده، گاهي فقط ساخت چند ثانيه از يك انيميشن توسط يك انيماتور حرفه‌اي، هفته‌ها به طول مي‌انجامد. در فصل آينده، شما را با نحوه رندر كردن صحنه‌هاي خلق شده و استفاده از سايه‌ها آشنا خواهيم نمود. 
شما به انتهاي اين فصل رسيده‌ايد، روي كليد خروج كليك كنيد.

بسيار خوب, در اينجا ما با صرف زمان بيشتر, موها را شكل مناسب شانه زده و طول آنها را برابر  قرار داده ايم. حالا بهتر است صحنه را رندر كنيد و نتيجه كار را مشاهده كنيد. 
روي كليدRender the Current Frame  كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده كرديد براحتي مي‌توان يك كاراكتر را با افزودن موها زيبا‌تر كرد و همچنين با كمك گرفتن از قدرتهاي نرم‌افزار Maya موها را به راحتي آرايش نمود. 
شما به انتهاي اين فصل رسيده‌ايد، روي كليد خروج كليك كنيد.

كليد حاوي فلش بالا را از صفحه کليد فشار دهيد تا كل مكعب انتخاب شود.

منوي Cloth را باز کنيد.

گزينه Create Collision Objects را انتخاب نماييد.

بسيارخوب, حالا مكعب به عنوان يك شيء مانع تعريف شده است. در صفحه بعد براي نمايش بهتر عمليات, ما يك ماده از نوع  Blinرا به پارچه نسبت خواهيم داد.

اكنون اگر اين انيميشن را اجرا كنيد، مشاهده خواهيد كرد كه پارچه بصورت كاملا طبيعي از روي مكعب رد ميشود. اين مثال نمونه كوچكي از كاربردهاي Maya در خلق فيلمهاي حرفه‌اي و پيچيده محسوب ميشود.
روي دكمه Play ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد .

در اين فصل، با نحوه استفاده از پارچه براي زيباتر ساختن محيطها و طبيعيتر جلوه دادن اشياء آشنا شديد. در فصل بعد، روشهاي ايجاد و آرايش مو و انتساب آنها به يك شخصيت فرضي را خواهيد آموخت.
شما به انتهاي اين فصل رسيده‌ايد، روي كليد خروج كليك كنيد.

روي مربع مقابل گزينه Create Hinge Constraint كليك نماييد.

در كادر Y دابل كليك كنيد.

عدد  را تايپ نماييد.

روي كليد  Create كليك كنيد.

در اين فصل با روش مدلسازي چند ضلعي آشنا خواهيد شد. اين كار را با انجام يك پروژه عملي انجام مي‌دهيم, در اين پروژه يك چكش را با جزئيات 
آن ايجاد خواهيم كرد. بهتر است براي ساخت چكش ابتدا به ايجاد دسته آن بپردازيم. راحتترين راه براي ايجاد دسته چكش, ايجاد يك مكعب مستطيل است در ادامه يك مكعب مستطيل با ابعاد مورد نظر مي‌سازيم.
روي ليست بازشونده مشخص شده كليك كنيد.

از ليست باز شده، گزينه Modeling را انتخاب نماييد.

منوي Create را باز كنيد.

منوي فرعي Polygon Primitive را باز نماييد.

از منوي فرعي باز شده، روي مربع مقابل گزينه Cube ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد. 
 
 پنجره ظاهر شده, حاوي مشخصات مستطيلي است كه مي‌خواهيم ايجاد كنيم. با تغيير مقادير عرض, طول و ارتفاع, مستطيل مورد نظر با ابعاد مورد نياز رسم خواهد شد.
 روي جعبه متن Width دابل كليك كنيد.

عدد    .    را تايپ کنيد.

كليد Tab را از صفحه کليد فشار دهيد.

عدد     .    را تايپ کنيد.

حال براي ايجاد ضخامت براي شيء مورد نظر, از خصوصيت Depth استفاده مي‌كنيم. 
 كليد Tab را از صفحه کليد فشار دهيد.
 
مقدار . را تايپ کنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

روي دكمه Create كليك نماييد.

به اين ترتيب, يك مكعب مستطيل با عرض, طول و ارتفاع مورد نظر ساخته شد. براي ساخت قسمت بالايي چكش، احتياج به تغيير سطوح سازنده شكل بطور مجزا داريم. براي اينكار با راست كليك بر روي شيء و انتخاب وجه(Face)  مي‌توان هر سطح را بطور جداگانه انتخاب كرد. البته براي نمايش بهتر، بايد حالت شيء را به حالت Shading تبديل نمود. همانطور كه قبلاً گفتيم، كليد   براي تبديل حالتهاي سيمي به توپر به كار ميرود. در ضمن، كليد A براي نمايش كامل شيء در ويوپورت مورد استفاده قرار ميگيرد.
كليد  را از صفحه كليد فشار دهيد.

كليد A را از صفحه کليد فشار دهيد.
 
     براي نمايش بهتر شيء بايد آنرا به جلو حركت دهيم و همچنين براي جلوگيري از تداخل شبكه با شيء, آن را روي شبكه قرار مي‌دهيم بطوريكه محور پاييني مماس بر محورهاي سازنده شبكه باشد. ما اينكار را در صفحه 
بعد انجام داده‌ايم.

بسيارخوب, مشاهده مي كنيد كه ما شيء را به بالاي شبكه منتقل كرده‌ايم. در اين مرحله ما براي ايجاد قسمت بالايي چكش نياز داريم كه از سطح بالايي شيء بطور مجزا استفاده كنيم. براي اين منظور از منوي راست كليك شيء استفاده خواهيم نمود. 
روي شيء كليد راست ماوس را فشار داده و نگاه داريد و اشاره‌گر را روي گزينهFace   از منوي باز شده ببريد و كليد ماوس را رها نمائيد.  
 
     همانطور كه مي‌بينيد، روي هر يك از سطوح يك مربع وجود دارد. 
با كليك بروي هر يك از اين مربعها مي‌توان سطح مورد نظر را انتخاب كرد. براي ساخت قسمت بالايي چكش،  بر روي مربع كوچك روي سطح بالايي آن كليك كنيد تا انتخاب شود.
روي قسمت مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.
 
اكنون سطح مورد نظر انتخاب شده است. براي ساخت قسمت بالايي چكش، بايد يك سطح جديد در اين محل ايجاد كنيم تا بدون تأثير بروي دسته چكش آنرا تغيير دهيم.
منوي Edit Polygons را باز کنيد.

از منوي باز شده  گزينه Extrude Face را انتخاب كنيد.
 
توجه كنيد كه در قسمت نشان داده شده يك سطح جديد ايجاد شده است. براي استفاده از اين سطح مي‌توان آنرا توسط دستگيره‌هاي جهت‌دار به اطراف حركت داده و حتي توسط ابزار Scale Tool تغيير اندازه داد. در اين قسمت با استفاده از خصوصيت Translate Y سطح جديد را به سمت بالا در جهت محور Y حركت مي‌دهيم. همچنين مي‌توان براي اين منظور مستقيماً از دستگيره جهت‌دار آبي استفاده كرد.
در كادر Translate Y كليك كنيد.

عدد    .    را تايپ کنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.
 
 با استفاده از اين سطح ايجاد شده، مي‌توانيم ميخ‌كش‌هاي چكش را ايجاد كنيم. همانطور كه مشاهده مي‌كنيد روي سطوح جديد نيز مربعهاي كوچكي ايجاد شده‌اند كه از هر يك از سطوح ميتوان بطور جداگانه استفاده كرد. براي ايجاد ميخ‌كش‌ها بايد سطح نشان داده شده را به دو قسمت تقسيم 
كنيم تا شكاف ميان آنها را ايجاد نماييم.
منوي Edit Polygons را باز کنيد.

از منوي باز شده گزينه Split Polygon Tool را انتخاب نماييد.

روي ضلع مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد

مشاهده مي‌كنيد كه يك نقطه روي ضلع مورد نظر به وجود آمد. اين نقطه را مي‌توان با كليد مياني ماوس به وسط ضلع منتقل كرد. در حين انجام اينكار عبارتPercentage:%   در قسمت Helpline  نشان مي‌دهد كه دقيقاً در وسط ضلع مورد نظر هستيم. با انجام اينكار براي ضلع پاييني سطح مورد نظر را به دو قسمت تقسيم مي‌كنيم. از آنجا كه ممكن است ماوس شما داراي سه كليد نباشد و يا درايورهاي مربوط به آن نصب نشده باشد، در تمام موارد مشابه در اين دوره آموزشي، كليد صفحه بعد را فعال كرده‌ايم تا شما بتوانيد در صورت بروز مشكل، از تمرين فعلي صرفنظر كنيد.
 كليد مياني ماوس را پايين نگه داريد, ماوس را حركت دهيد تا عبارت Percentage=% ديده شود وسپس كليد ماوس را رها نماييد. 
 براي ادامه مي‌توانيد به صفحه بعد برويد.

روي ضلع پاييني در محل مشخص شده كليك كنيد.

در اينجاهم براي پيدا كردن وسط خط مي توانيد از روش گفته شده در صفحه قبل استفاده كنيد . در اين صفحه ما خودمان اينكار را انجام داده ايم .
كليد Enter را فشار دهيد .

سطح مورد نظر به دو قسمت تقسيم شد. در ادامه مي‌خواهيم اين دو سطح را بيرون بكشيم تا ميخ‌كش‌ها ايجاد شوند. از آنجا كه هر دو سطح را با هم بيرون مي‌كشيم و مي‌خواهيم شكاف بين ميخ‌كش‌ها را ايجاد كنيم, بايد قبل از هر كاري نقاط خط جديد را نيز تقسيم كنيم تا بتوانيم هر كدام از سطوح را جداگانه تغيير دهيم. اينكار باعث ميگردد كه در هر نقطه تفكيك شده، دو راس روي هم رفته ايجاد شود كه به اين ترتيب مجموعاً براي هر سطح چهار نقطه ايجاد خواهد شد.
روي شيء مشخص شده كليد راست ماوس را فشار داده و بدون رها كردن 
كليد ماوس، آن را روي گزينه  Vertex ببريد و كليد ماوس را رها نماييد.

حال ميخواهيم نقاط تشكيل دهنده خط را انتخاب نماييم.
در قسمت مشخص شده با فلش قرمز كليد چپ ماوس را پايين 
نگه داريد و تا قسمت مشخص شده با فلش آبي بكشيد و رها كنيد.

نقاط تشكيل دهنده خط مورد نظر انتخاب شده است. حال بايد اين نقطه را به چهار نقطه تبديل كنيم تا هر سطح تقسيم شده بطور جداگانه تغيير پذير باشد.
منوي Edit Polygons را باز كنيد.

از منوي باز شده، گزينه Split Vertex را انتخاب نماييد.

در اين قسمت بايد اين دو سطح را انتخاب كنيم و آنها را بيرون بكشيم.
 روي شيء مشخص شده، كليد سمت راست ماوس را پايين نگه داشته و اشاره‌گر را روي گزينه Face  از منوي باز شده ببريد و كليد ماوس را رها نماييد.

در اين مرحله، براي بيرون كشيدن سطح‌ها بايد ابتدا هر دوي آنها را انتخاب كنيم و سپس يك سطح جديد ايجاد كرده و سطح جديد را بيرون بكشيم.
روي مربع مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

كليد Shift را فشرده و نگاه داريد و  همزمان روي مربع ديگر ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

منوي Edit Polygons را باز كنيد.

روي مربع مقابل گزينه Extrude Face كليك نماييد.

در ادامه براي اينكه ميخ‌كش‌ها را خم كنيم، بايد تعداد تقسيمات 
آنها را از  بيشتر نماييم. هرچه تعداد تقسيمات بيشتر باشد، شكل بصورت نرمتري خم خواهد شد. براي اينكار تعداد تقسيمات را براي ميخ‌كش‌ها،
  عدد در نظر مي‌گيريم.
در محل مشخص شده روي نوار لغزان كليك نماييد.

در كادر Divisions دابل كليك كنيد.

عدد        را تايپ کنيد.

روي كليد Extrude Face كليك كنيد.

براي بيرون كشيدن سطح جديد، بايد روي دستگيره آبي رنگ كليك كرده و آن را بطرف محور X مثبت حركت داد تا سطح مورد نظر ايجاد شود. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

حال زمان آن است كه شكاف بين ميخ‌كش را بوجود آوريم. با كليك بر روي مربع قرمز رنگ و حركت آن بطرف داخل, شكاف مورد نظر بوجود خواهد 
آمد. براي پهن كردن سر ميخ‌كش‌ها نيز از مربع سبز رنگ استفاده مي‌كنيم.
روي كليد پخش فيلم كليك كرده و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

زمان آن است كه ميخ‌كش چكش را خم كنيم تا شكل ساخته شده طبيعي‌تر بنظر برسد.
 روي كليد پخش فيلم كليك كرده و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

مشاهده مي كنيد كه چكش به شكل واقعي آن بسيار نزديك شده است. در صفحه بعد ما براي مشاهده بهتر، شيء را خواهيم چرخاند.

حالا نوبت به ساخت قسمت پشتي چكش رسيده است. براي كشيدن اين قسمت به بيرون، ابتدا بايد دستگيره‌هاي مربوط به سطوح را ايجاد كنيد و سپس با استفاده از ابزار Move Tool آنرا به بيرون بكشيد.
 كليد راست ماوس را روي شيء فشرده نگه داريد و اشاره‌گر را روي گزينه Face  از منوي باز شده برده و کليد ماوس را رها نماييد.

در اين قسمت نوبت به ساخت قسمت پشتي چكش رسيده است. براي اينكار يك سطح جديد روي قسمت پشتي چكش بوجود مي‌آوريم و با بيرون كشيدن اين سطح و تغيير فرم آن، آنرا تبديل به شكل مورد نظر مي‌كنيم.
روي مربع مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

منوي Edit Polygons را باز نماييد.

روي مربع مقابل گزينه Extrude Face ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در اين مرحله ديگر احتياج به تقسيمات  تايي نداريم. بدين ترتيب براي جلوگيري از پايين آمدن سرعت و سنگين شدن كار، تقسيمات را به   تغيير مي‌دهيم.
 در كادر Division دابل كليك نماييد.

عدد        را تايپ کنيد.

روي دكمه Extrude Face ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

ملاحظه ميكنيد كه سطح جديد ساخته شده است. با استفاده از ابزار Move مي‌توان اين سطح را بيرون كشيد و با كمك ابزار Scale اندازه آن را تغيير داد. اينكار را براي قسمت انتهايي نيز انجام مي‌دهيم تا شكل مورد نظر ساخته شود. توجه داشته باشيد در هر قسمت براي كشيدن سطح به بيرون بايد يك سطح جديد ايجاد كنيد. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

در اين قسمت نوبت به ساخت فرورفتگي بالاي چكش است. براي ايجاد اين فرورفتگي ابتدا سطح مورد نظر را انتخاب كرده و يك سطح جديد در آن قسمت مي‌سازيم. سپس با استفاده از ابزار Scale اندازه آن را كوچك مي‌كنيم. آنگاه براي ايجاد يك سطح مستقل يك سطح جديد مي‌سازيم و با استفاده از ابزار Move آنرا به داخل شيء مي‌كشيم. اينكار باعث ايجاد يك حفره در بالاي چكش مي‌شود.
 براي مشاهده نحوه كار روي كليد پخش فيلم كليك كنيد و يا براي ادامه به صفحه بعد برويد.

توجه كنيد كه چكش ساخته شده حالت طبيعي مورد نظر را بخود گرفته ولي با كمي تغيير مي‌توان دسته چكش را طبيعي‌تر ساخت. 
روي نمايFour View  ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

تعداد نقاط سازنده دسته چكش براي تغيير كم بنظر مي‌رسد. بنابراين بهتر است در اين مرحله تعداد اين نقاط را افزايش دهيم.
 در قسمت مشخص شده با فلش قرمز، كليد چپ ماوس را پايين نگه داريد و اشاره‌گر را تا جايي که با فلش آبي مشخص شده است بكشيد و کليد ماوس را رها كنيد.

منوي Edit Polygons را باز كنيد.

روي مربع مقابل گزينه Sub divide ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

در پنجره نشان داده شده توسط خصوصيت Subdivision Levels مي‌توان تعداد تقسيمات روي دسته چكش را اضافه نمود. براي افزودن دو تقسيم ديگر بايد اين خصوصيت را به  تغيير داد.
 در قسمت مشخص شده توسط فلش قرمز كليك كنيد.

روي دكمه Subdivide ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

براي مشاهده نحوه تغييرات روي كليد پخش فيلم كليك كنيد و يا براي ادامه به صفحه برويد.

در اين مرحله كار ساخت چكش به پايان رسيده است. با اعمال خاصيت
 Smooth به شيء ساخته شده، مي‌توان به آن حالت فانتزي و نرمتري بخشيد. خاصيت Smooth از طريق منويPolygons  در دسترس مي باشد. 
منويPolygons  را باز كنيد.

روي مربع مقابل گزينه Smooth ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

گزينهSubdivision Level  هر سطح شكل را به تعدادي سطح كوچكتر تقسيم مي كند, اين كار موجب ايجاد ظرافت بيشتر در حالت نرمي شيء مي‌گردد. 
در محل مشخص شده از نوار لغزان Subdivision Level كليك كنيد.

گزينهContinuity  مشخص كننده درجه نرمي سطوح است. براي آنكه شيء مورد نظر ما بطور طبيعي حالت نرمي پيدا كند, بايد عدد مربوط بهContinuity خاصيت را بسيار كوچكتر از يك انتخاب كنيم. 
روي كادر مقابل خاصيتContinuity  دابل كليك كنيد.

عدد   .     را تايپ نماييد.

روي كليد Smooth كليك كنيد.

بسيار خوب, با كمي دقت مشاهده مي‌كنيد كه شيء داراي حالت نرمي بيشتري شده است. براي مشاهده بهتر نتيجه كار، در صفحه بعد ما شيء را از حالت انتخاب خارج كرده و نما را به نماي بزرگPerspective  تغيير داده ايم.

در اين فصل، در طي مثالهاي عملي، سعي كرديم شما را با نحوه ساخت اشياء فانتزي (تخيلي) آشنا كنيم. در فصل آينده، روشهاي مدلسازي اشياء Nurbs را خواهيد آموخت.
شما به انتهاي اين فصل رسيده‌ايد، روي كليد خروج كليك كنيد.

بسيار خوب, شما لولاي مورد نظر را براي اولين سطح تعيين كرديد. در صفحه بعد ما خودمان به همين ترتيب براي ساير سطوح هم لولا در نظر مي‌گيريم.

حال نوبت به ساخت توپ براي برخورد با اجسام است. براي اينكار بايد كره‌اي با شعاع .  ايجاد كرده و موقعيت آنرا در بالاي صفحات قرار دهيم، طوري كه در صورت سقوط با صفحه بالايي برخورد كند. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

اگر حالا روي دكمه Play كليك كنيد، هيچ اتفاقي رخ نخواهد داد. علت اين امر آن است كه توپ تحت هيچ نيرويي قرار ندارد. براي اينكه حالت سقوط را براي توپ ايجاد كنيم، بايد آنرا تحت تاثير جاذبه زمين قرار دهيم تا باعث پايين افتادن آن شود.
منوي Fields را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Gravity را انتخاب نماييد.

روي دكمه Play كليك كنيد.

با انجام مراحل قبل تا حدودي با مباحث Dynamic نرم‌افزار Maya آشنا شديد. اما اين تمام توانايي Maya نيست. در Maya مي‌توان به سادگي به صحنه‌ها دود آتش، رعد و برق و جلوه‌هاي ويژه ديگري را افزود. براي آشنايي بيشتر با اين قسمت يك پروژه جديد را ايجاد ميكنيم.

منوي Create را باز کنيد.

منوي فرعي Polygon Primitives را باز كنيد.

از منوي فرعي باز شده، روي مربع مقابل گزينه Plane ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

روي كادرWidth  دابل كليك كنيد.

عدد  را تايپ نماييد.

روي كادر  Height  دابل كليك كنيد.

عدد  را تايپ نماييد.

روي كليد Create كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد، يك سطح شبكه بوجود آمده است. در اين تمرين مي‌خواهيم اين سطح را براي جلوه بيشتر ناهموار كنيم. براي اين منظور همانند آنچه كه در قبل گفته‌ايم،  از ابزار Sculpt Surfaces Tool استفاده مي‌كنيم. توجه داشته باشيد كه براي دسترسي به منوي اين گزينه بايد منوهاي قسمتModeling  را فعال كنيد. 
روي ليست مشخص شده كليك كنيد تا باز شود.

از ليست باز شده گزينه Modeling را انتخاب كنيد.

كليد   را از صفحه کليد فشار دهيد.

منوي Edit NURBS را باز كنيد.

روي مربع مقابل گزينه  Sculpt Surfaces Tool ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

شما در دروس قبل با اين ابزار آشنا شده‌ايد. يه ياد داريد که گفتيم براي ايجاد برآمدگيها از گزينه Push و براي ايجاد فرورفتگيها از گزينه Pull استفاده مي‌كنيم. چون فاصله شبكه‌ها زياد است، لازم است پارامتر
 Radius(U) را به  تغيير دهيد. ما در صفحه بعد با استفاده از اين ابزار ناهمواريهايي را در سطح ايجاد كرده ايم.

براي ايجاد جلوه آتش بازي، از ابزاري بنام Fire Works استفاده مي‌كنيم. اين ابزار راكتهايي به سمت بالا پرتاب كرده و بعد آنها را منفجر مينمايد. توسط خصوصيت Number of Rockets از اين ابزار، تعداد راكتهاي شليك شده قابل تعيين خواهد بود. اين ابزار بصورت خودكار و اتفاقي، رنگها و موقعيتهاي مختلف را ايجاد مي‌كند.
 روي برگه Dynamic كليك كنيد.

روي ابزار Fire Works ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

توجه كنيد كه در صورت استفاده از برگه‌ها، مقادير پيش‌فرض را قبول كرده‌ايم. در حال حاضر يك عدد از اين Object ساخته شده است. ما موقعيت آنرا تغيير مي‌دهيم و در صفحه بعد  سه عدد از اين Object ها را به صفحه اضافه كرده و در محل مناسب قرار داده‌ايم.

بسيار خوب, حالا ما مي خواهيم براي ايجاد يك جلوه ويژه ديگر، دو كره به صفحه اضافه مي‌كنيم و خاصيت Air را براي سبك كردن به آنها نسبت ‌دهيم. در صفحه بعد، ما اين دو كره را در صحنه قرار داده‌ايم.

هنگاميكه خصوصيت Air را به بالنها نسبت مي‌دهيم، اين کار باعث سبك شدن آنها شده و باعث بالا رفتن آنها بر خلاف جاذبه مي‌شود.
روي ليست باز شونده مشخص شده كليك كنيد.

از ليست باز شده گزينه Dynamics را انتخاب نماييد.

منوي Fields را باز كنيد.

از منوي باز شده گزينه Air را انتخاب نماييد.

بسيار خوب، در اين حالت اگر انيميشن را پخش كنيد، بالن سمت چپ به آرامي از روي زمين بلند خواهد شد. براي بالن ديگر نيز بايد همين كار را انجام دهيم. براي طبيعي‌تر بودن، بهتر است بالنها با هم حركت نكنند. براي اين منظور خصوصيات Magnitude را براي خاصيت Air  بالن اول برابر  قرار مي‌دهيم. اينكار را در صفحه بعد انجام داده‌ايم.

اگر بخواهيم يك حالت قوس الكتريكي بين دو بالن ايجاد كنيم، بايد هر دو بالن را انتخاب نماييم و از ابزار Lightning براي ايجاد اين جلوه‌ ويژه استفاده كنيم.
روي بالن سمت چپ کليک کنيد تا انتخاب شود.

در حاليكه كليد Shift را پايين نگه‌داشته‌ايد بالن سمت راست را نيز انتخاب كنيد

منوي Effects را باز کنيد.

روي مربع مقابل گزينه Create Lightning ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

از جعبه متن Lightning Name ، براي نامگذاري آذرخش مورد نظر استفاده مي‌كنيم. خصوصيت Curve Segments تعداد قطعه‌هاي تشكيل دهنده آذرخش را تعيين مي‌كند. هر چه اين عدد بزرگتر باشد، اين قوس الكتريكي از زيبايي بيشتري برخوردار است، با استفاده از خصوصيت Tickness ميتوان ضخامت آنرا مشخص نمود. در حال حاضر ما مقادير پيش‌فرض را قبول مي‌كنيم.
 روي دكمه Create كليك كنيد.

مشاهده مي كنيد كه يك آذرخش بين دو بالن ايجاد شده است. در صفحه بعد ما تعداد فريمها را به تغيير مي دهيم. همچنين اندازه صحنه را كمي تغيير مي دهيم تا شما بهتر بتوانيد نتيجه كار را مشاهده كنيد.

روي كليد Play كليك نماييد تا نتيجه كار را مشاهده كنيد.

بسيار خوب, حالا قصد داريم يك جلوه آتش نيز به صحنه اضافه كنيم. براي اين منظور ابتدا لازم است كه يك شيء مكعب مانند را به صحنه اضافه كرده  و سپس جلوه آتش را به آن نسبت دهيم. در صفحه بعد ما اين مكعب را به صحنه اضافه خواهيم كرد.

براي ايجاد آتش در وسط محيط، يك مكعب ايجاد كرده‌ و آنرا طوري 
در ميان محوطه قرار داده‌ايم كه شبيه به يك بركه آب بنظر برسد.
منوي Effects را باز کنيد.

روي مربع مقابل گزينه Fire  Create كليك كنيد.

در پنجره Fire Effect Options، از خصوصيت Fire density براي تعيين ميزان درخشندگي شعله‌ها استفاده مي‌كنيم. با استفاده از خصوصيت
 Fire Speed ميتوان سرعت حركت شعله‌ها را تنظيم كنيد. مانند قبل، مقادير پيش‌فرض را قبول مي‌كنيم.
 روي دكمه Create كليك كنيد.

براي تعيين زمان شروع آتش،  بايد مقدار خصوصيت Start Frame را تغيير دهيم. در اين صحنه مي‌خواهيم زمان آتش گرفتن بركه از فريم  شروع شود. 
در كادر Start Frame ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

عدد      را تايپ كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

با پخش انيميشن مشاهده خواهيد كرد كه بالنها با تأثير گرفتن از 
خصوصيت Air بلند خواهند شد و يك قوس الكتريكي (آذرخش) بين آنها نيز وجود دارد. در فريم  بركه شروع به آتش گرفتن خواهد كرد. 
روي كليدPlay  كليك كنيد.

در اين مرحله بهتر است يكي از فريمها را  Render كنيد و نتيجه را مشاهده كنيد. 
 روي كليد  Render the Current Frame ، که با فلش قرمز مشخص شده است، کليک کنيد.

ملاحظه ميكنيد كه فريم رندر شده چقدر زيبا به نظر ميرسد. اگر بخواهيد كل اين انيميشن را رندر كنيد، با كمك يك كامپيوتر پرقدرت 
(مانند  PIV .GH با MB حافظه RAM) حداقل  ساعت زمان نياز خواهيد داشت.

در اين فصل، با نحوه استفاده از قابليتهاي Dynamic براي ساخت جلوه‌هاي طبيعي مانند آتش، صاعقه، برخورد اجسام و غيره آشنا شديد و نيز نحوه كنترل ذرات را آموختيد. در فصل بعد، روشهاي استفاده از ابزارهاي رنگ‌آميزي در Maya و همچنين ساخت اشيائي مانند مو و مانند آن را بر روي سطوح فرا خواهيد گرفت.
شما به انتهاي اين فصل رسيده‌ايد، روي كليد خروج كليك كنيد.

توجه كنيد براي اينكه حركت رفت و برگشت زنجير را بهتر بتوانيد ببينيد بايد تعداد فريمها را زياد كنيد. ما در صفحه بعد تعداد فريمها را به  فريم  افزايش خواهيم داد .

همانطور كه مشاهده مي كنيد ما تعداد فريمها را به  فريم افزايش داده ايم .
براي مشاهده نتيجه كار روي كليد  Playكليك كنيد .

در اين فصل با نحوه ساخت اشياء و كار با مواد بصورت حرفه‌اي آشنا شديد. توجه داشته باشيد كه نرم‌افزار Maya  راهي براي پياده‌سازي فكر و خلاقيت شما براي ساخت انيميشنهاي حرفه‌اي است. تجربه و مهارت در استفاده از ابزارهاي موجود در زمان و محل مناسب، كار به مراتب راحتتر كرده و كيفيت آن را بالاتر خواهد برد. ما نيز در اين دوره آموزشي سعي بر آن داشتيم با انجام پروژه‌هاي عملي و مناسب، شما را با قسمتهاي مختلف اين نرم‌افزار قدرتمند آشنا كنيم. از اين پس، تنها تمرين و استفاده مكرر ميتواند شما را به يك انيماتور حرفه‌اي و قدرتمند تبديل نمايد.
شما به انتهاي اين فصل رسيده‌ايد، روي كليد خروج كليك نماييد.