آموزش شبکه

این متن تدریس شده در آموزش شبکه است 
صاحبین این سایت چون مایل به قرار دادن متن بصورت کامل نیستند متن بصورت بهم ریخته است
در آموزش شبکه به خوبی میتوانید این درسها را مشاهده کنید.

اكنون از شما خواسته ميشود تا كامپيوتر خود را دوباره راه‌اندازي كنيد. روي دكمه Yes كليك كنيد تا كامپيوتر دوباره راه اندازي شود.

اكنون كامپيوتر راه‌اندازي شده است، مشاهده ميكنيد كه برنامه PWS  نصب شده و آيكون آن در پايين صفحه مشخص است. روي آن دابل كليك كنيد تا برنامه Personal Web Manager كه وظيفه انجام تنظيمات PWS را دارد اجرا گردد.

همانطور كه در اين برنامه مشاهده ميكنيد نام مجازي اين كامپيوتر بر روي صفحات وب eniacws ميباشد. كه در ادامه كاربرد آن را مشاهده ميكنيد. در صورتي كه بخواهيد اين نام را تغيير دهيد بايد نام كامپيوتر خود را عوض كنيد.

روي گزينه Folder كليك كنيد.

يك پيام خطا كه نشان دهنده عدم دسترسي نوشتن در سايت است نمايش داده شده است. روي دكمه OK كليك كنيد.

با كليك بر روي دكمه Start و انتخاب گزينه Run و تايپ دستور Command وارد پنجره
MS-DOS Prompt مي‌شويم. دراين پنجره با دستور FTP  Svrxp نيز مي‌توانيد وارد سايت FTP شويد.

در بالاي پنجره مي‌توانيد نام اين ارتباط را وارد نماييد.  روي دكمه Next كليك كنيد.

در ادامه در قسمت Telephone Number شماره تلفني كه به سرويس دهنده متصل است را وارد مي‌كنيم.
تلفن 
	 روي دكمه Next كليك كنيد.

روي دكمه Finish كليك كنيد.

بالاترين لايه‌اي كه در مدل OSI وجود دارد لايه  يا لايه Application است كه در واقع واسطه‌اي بين سيستم عامل و نرم‌افزارهايي است كه در كامپيوتر اجرا مي‌شوند. در اين لايه توابعي مانند دريافت يا ارسال فايل و E-Mail وجود دارد. سرويس FTP كه در بخشهاي بعدي به بررسي آن ميپردازيم، در اين لايه موجود است.

درقسمت Indentification سه قسمت وجود دارد. در قسمت Description توضيحاتي در مورد اين سرويس دهنده FTP مي‌توانيم تايپ كنيم. در قسمت IP Address مي‌توانيد تعيين كنيد فقط يك IP مخصوص به اين سايت تخصيص داده شود يا امكان تغير آدرس IP نيز وجود داشته باشد. در قسمت TCP Port مي‌توانيم شماره Port را تغيير دهيم. به صورت پيش فرض پورت TCP سرويس FTP برابر  مي‌باشد.

در قسمت Connection با استفاده از گزينهLimited To مي‌توانيم تعداد ارتباط‌هاي همزمان به سرويس دهنده را تعيين كنيم. بصورت پيش فرض  كاربر مي‌توانند به سرويس دهنده FTP متصل شوند. اگر گزينه  Unlimited را انتخاب كنيد ديگر تعداد حداكثر اتصال‌هاي همزمان به سرويس دهنده محدوديتي ندارد.

منوي فرعي Settings را باز كنيد.

روي گزينه Control Panel كليك كنيد.

روي ميله لغزان كليك كنيد.

در اين قسمت ميتوانيد ليست تمامي فايلهايي كه باز هستند و در حال استفاده ميباشند را مشاهده كنيد. براي آنكه دسترسي به يك فايل را قطع كنيد، بايد روي فايل راست كليك كنيد و گزينه Close Open File را انتخاب نماييد. اگر بخواهيد تمامي فايلهاي باز را ببنديد بايد در محلي كه نام فايلي وجود ندارد راست كليك كنيد و گزينه Disconnect All Open Files را انتخاب نماييد.

در جعبه متن Number of addresses مي‌توانيد تعداد آدرسهاي IP موجود در اين محدوده را مشاهده كنيد. روي دكمه OK كليك كنيد.

در اين پنجره مي‌توانيد با استفاده از دكمه New يك محدوده ديگر تعريف كنيد يا محدوده وارد شده را با استفاده از دكمه Edit تصحيح نماييد. بوسيله دكمه Delete نيز مي‌توانيد يك محدوده را حذف كنيد. روي دكمه Next كليك كنيد.

در اين قسمت مي‌توانيم سرويس RADIUS را تنظيم كنيم. اين سرويس جهت چندين سرويس دهنده به راه دور بكار ميرود. اكنون گزينه No كه نشان دهنده عدم نياز به اين سرويس مي‌باشد، انتخاب شده است. روي دكمه Next كليك كنيد.

در صورتي كه جعبه چك موجود در اين صفحه را فعال كنيد راهنماي مديريت راه دور نمايش داده مي‌شود.  روي دكمه Finish كليك كنيد.

اكنون تنظيمات مربوط به اين سرويس دهنده انجام شده است. در ادامه در يك كامپيوتر ديگر كه داراي سيستم عامل ويندوز ME مي‌باشد مي‌خواهيم وارد سايت مربوط به اين سرويس دهنده بشويم.
ويندوز me كامپيوتر خودت
	در ابتدا بايد يك Dial-Up Networking ايجاد كنيم. روي دكمه Start كليك كنيد.

منوي فرعي Programs را باز كنيد.

مدل OSI داراي  لايه مي‌باشد كه اين  لايه را در تصوير فوق مشاهده مي‌كنيد. اين مدل  لايه‌اي اجزاي لازم كه به كامپيوترها اجازه مي‌دهند با يكديگر در شبكه ارتباط برقرار كنند را تعريف مي‌كند. اين مدل ارتباطات داخلي بين اين  لايه را تعيين مي‌كند.

بنابراين وقتي ارتباط شبكه‌اي انجام مي‌شود در واقع اطلاعات همانند يك بسته از لايه‌اي به لايه ديگر عبور مي‌كند. به همين ترتيب از كامپيوتر دريافت كننده اطلاعات، اطلاعات بصورت صحيح از هر بسته خارج مي‌شود (رمز گشايي مي‌شود). زيرا هر دو طرف از يك روش استاندارد براي كپسوله كردن اطلاعات استفاده مي‌كنند.

در ادامه اين بخش ميخواهيم به صورت مختصر به بررسي اين مدل بپردازيم.

وقتي از شبكه استفاده مي‌كنيم به علت پيچيدگي انتقال اطلاعات، جزئيات روش انتقال براي ما روشن نميباشد. براي مثال وقتي يك فايل را ميخواهيد چاپ كنيد، اين فايل بايد براي رسيدن به چاپگر از لايه‌هاي مختلف عبور كرده به كابل شبكه رسيده  و سپس به چاپگر يا Print Server برسد.

در اين مدل در زمان ارسال اطلاعات هر لايه اطلاعات را از لايه فوقاني دريافت ميكند و سپس اطلاعاتي را به آن اضافه كرده و به لايه زيرين خود ميفرستد. در زمان دريافت نيز عكس اين عمل انجام ميشود. به اين ترتيب ميتوان تصور كرد كه هر لايه با لايه معادل خود در طرف ديگر در ارتباط ميباشد. در ادامه به بررسي هر لايه ميپردازيم.

به ياد داريد كه در تنظيمات اين سرويس دهنده FTP تعيين كرديم كه كاربر دسترسي Write ندارد. براي بررسي اين موضوع مي‌خواهيم يك پوشه جديد ايجاد كنيم. روي منوي File كليك كنيد.

منوي فرعيNew را باز كنيد.

اگر گزينه Log Visits فعال باشد به ازاي هر كاربري كه وارد اين پوشه بشود فايل Log يك ركورد اضافه مي‌شود. با استفاده از دو گزينه موجود در قسمت Directory Listing Style مي‌توانيد نحوه نمايش پوشه‌ها در سايت FTP را تعيين كنيد. روي دكمه OK كليك كنيد.

براي آنكه فايلهاي داخل پوشه سايت FTP را مشاهده كنيد. روي گزينه Default FTP Site راست كليك كنيد.

روي گزينه Open كليك كنيد.

روي برگه Home Directory كليك كنيد تا به بررسي ويژگيهاي آن بپردازيم.

در قسمت مشخص شده با كادر آبي سه گزينه وجود دارد. توسط اين سه گزينه محل قرارگيري پوشه‌اي كه فايلهاي سرويس دهنده web در آن قرار دارد تعيين مي‌شود. گزينه اول تعيين مي‌كند كه اين پوشه داخل اين كامپيوتر مي‌باشد. گزينه دوم تعيين مي‌كند كه اين پوشه در يك كامپيوتر ديگر قرار دارد و گزينه آخر نيز براي تعيين يك آدرس URL جهت تعيين محل پوشه فايلهاي سرويس دهنده وب بكار مي‌رود.
فصل

در اين فصل به بررسي اتصال از راه دور و روشهاي مختلف آن مي‌پردازيم. روشهاي برقراري ارتباط مبحثي است كه مرتب دستخوش نوآوري شده و در نتيجه مباحثي كه در اين فصل مشاهده مي‌كنيد مي‌توانند به سرعت كهنه شوند و مباحث جديد جاي آنها را بگيرد. اما سلسله اصولي در اينجا وجود دارد كه اشاره به آنها لازم است.

هنگامي كه كاربري فعاليتي انجام ندهد بعد ازمدت زماني كه در قسمت Connection timeout تعيين شده است ارتباط قطع مي‌شود. اين كار باعث مي‌شود تا در صورتي كه پروتكل FTP نتواند يك اتصال را قطع كند. سرويس دهنده خود اين كار را انجام دهد.

توسط جعبه چك Enable logging مي‌توانيم عمل ايجاد فايل Log را فعال يا غير فعال كنيم. اطلاعات در فايل log به سه روش ذخيره مي‌شود كه در قسمت بررسي سرويس HTTP آنها را بررسي كرده‌ايم.

روي برگه Security Accounts كليك كنيد تا به بررسي آن بپردازيم.

در صورتي كه مي‌خواهيد كاربران بتوانند بصورت Anonymous وارد سرويس دهنده FTP بشوند جعبه چك مشخص شده را بايد فعال كنيم.

براي اتصال به صورت Anonymous نام كاربر را در قسمت User Name و رمز عبور را در قسمت Password وارد مي‌كنيم. توجه كنيد كه اگر گزينه Allow IIS to control password فعال باشد رمز عبور را مي‌توانيم تعيين كنيم. در صورتي كه بخواهيد يك كاربر ويندوز بتواند وارد سايت FTP بشود با استفاده از دكمه browse نام كاربر را تعيين مي‌كنيم.

در صورتي كه گزينه Allow Only anonymous connections فعال باشد كاربران نمي‌توانند با استفاده از نام كاربر و رمز عبور وارد سايت بشوند و اتصال به سرويس دهنده فقط از طريق ارتباط anonymous امكان پذير است. اين گزينه باعث مي‌شود كه حتي كاربري كه دسترسي administrative دارد نيز نتواند وارد سايت بشود و فقط كاربراني كه جهت دسترسي به صورت anonymous تعريف شده‌اند مي‌توانند دسترسي داشته باشند.

با استفاده از گزينه مشخص شده سايت FTP به صورت خودكار رمز عبور anonymous را با رمزي كه در ويندوز تنظيم شده است برابر قرار مي‌دهد.

برنامه PWS يا Personal Web Server يك برنامه جهت ارائه سرويسهاي HTTP براي نگارشهاي مختلف ويندوز بغير از NT،  و XP ميباشد. اين نرم افزار باعث ميشود كه كامپيوتر شما به خوبي يك ويندوز NT يا  بتواند كار سرويس دهي HTTP را انجام دهد. در ادامه به بررسي روش نصب اين نرم افزار مي‌پردازيم.  Default Document

براي نصب برنامه PWS ابتدا وارد پوشه‌اي كه حاوي برنامه است، مي‌شويم. روي فايل Setup.exe دابل كليك كنيد تا اجرا شود.

روي دكمه Next كليك كنيد.

روي گزينه Custom كليك كنيد، تا گزينه‌هاي مختلف نصب اين نرم افزار را مشاهده كنيد.

در قسمت مشخص شده ميتوانيد اجزاي مختلفي كه نصب ميشوند را مشاهده نماييد. روي دكمه Next كليك كنيد.

فايلهايي كه ميخواهيد در سرويس دهنده وب ذخيره كنيد بايد در شاخه مشخص شده توسط كادر قرمز قرار بگيرند. براي تغيير اين آدرس ميتوانيد در جعبه متن  آدرس را تغيير دهيد يا با استفاده از دكمه Browse محل قرار گيري شاخه را انتخاب كنيد. روي دكمه Next كليك كنيد تا برنامه نصب ادامه يابد.

آدرس TCP/IP از دو بخش آدرس شبكه و آدرس كاربر تشكيل شده است, و كامپيوتر مي‌تواند آدرس شبكه و آدرس كاربر را بصورت دودويي با هم جمع (ADD) يا از هم جدا كند.

در مثال بالا بخش .. آدرس شبكه (Subnet) و  آدرس كاربر مي‌باشد. هر كاربر در شبكه محلي خود بايد داراي آدرس منحصربفرد باشد. آدرس شبكه (Subnet) مشخص مي‌كند كه آيا بسته اطلاعاتي مربوط به شبكه محلي است يا بايد به Gateway موجود جهت ارسال به شبكه‌هاي ديگر فرستاده شود.

در ادامه بررسي مي‌كنيم كه چگونه بعضي از شبكه‌ها  بعضي و حتي بعضي بخش بيتي در آدرسشان وجود دارد.

در آدرس‌دهي پروتكل TCP/IP در ابتدا تصور بر اين بود كه با آدرس‌دهي بيتي مي‌توان يك آدرس واحد براي تمام كامپيوترهاي جهان ايجاد كرد و نيازي به گسترش آن نيست. اين فكر در آن زمان شبيه اين تصور بود كه مي‌توان با RAM Mb هر كاري را انجام داد! با استفاده از كلاسها كه در ادامه آنها را بررسي ميكنيم، آدرسها تقسيم ميشوند.

الف
	آدرس‌ها در كلاسهاي A، B و C طبقه‌‌بندي شده‌اند.
CLASS A : اين طبقه بندي شامل شبكه‌هاي 
انگشت شماري بود كه تعداد كاربران بسيار زيادي را شامل مي‌شوند. آدرس كلاس A بصورت X... نشان داده ميشود. عددي كه بوسيله X نشان داده شده است ميتواند بين  تا  باشد. اعدادي كه توسط  نشان داده شده‌اند ميتوانند بين  تا  باشند.
 ب
 	CLASS B : اين طبقه‌بندي شامل شبكه‌هاي بيشتري مي‌شود ولي تعداد كاربران كمتري در اين شبكه وجود دارد. آدرس كلاس B بصورت X.X.. نشان داده ميشود.
CLASS C : اين طبقه‌بندي شامل تعداد بسيار زيادي شبكه است كه داراي تعداد كمي كاربر ميباشد. آدرس كلاس C بصورت X.X.X. ميباشد.

در اصل  كلاس براي اين آدرس‌دهي وجود دارد. پروتكل TCP/IP كه توسط مايكروسافت ارائه مي‌شود تنها نوع A، B و C را پشتيباني مي‌كند. در ادامه به جزئيات بيشتر اين كلاس‌ها مي‌پردازيم..

محدوده اولين بايت در كلاس A بين   تا  ميباشد. پس  شبكه در كلاس A وجود دارد و هر كدام از اين شبكه‌ها مي‌توانند بيش از  ميليون كاربر (يا host) داشته باشند.

در كلاس B هشت بيت اول آدرس از عدد  شروع و به  ختم مي‌گردد. بنابراين بيش از  هزار شبكه در اين كلاس وجود دارد و در هر شبكه نيز بيش از  هزار كاربر
(يا host)ميتواند قرار داشته باشد.

بيت اول آدرس IP در كلاس C شبكه را مشخص مي‌كند. هشت بيت اول داراي محدوده‌اي بين  تا  است. به اين ترتيب بيش از  ميليون شبكه به اين شكل مي‌توان آدرس‌دهي كرد اما در هر شبكه تنها  كاربر (يا Host) مي‌تواند وجود داشته باشد.

در هر آدرس شبكه (Subnet) آدرس هر كاربر بايد منحصربفرد باشد. هنگامي كه Gateway مي‌خواهد اطلاعات را پخش كند اگر دو كامپيوتر مختلف داراي يك آدرس باشند مشكل بوجود مي‌آيد.

ابتدا بايد به كمك قسمت  آدرس شبكه شبكه‌اي كه اطلاعات بايد به آن ارسال شود يعني شبكه مقصد تعيين گردد. سپس از روي بخش آدرس كاربر, كاربري كه بايد اطلاعات به آن برسد (مقصد) شناسايي ميشود. بنابراين بخش آدرس شبكه به اندازه بخش آدرس كاربر اهميت دارد.

آدرس ... مخصوص فرستادن اطلاعات به خود شبكه است. بنابراين آدرس يك شبكه نميتواند، برابر  باشد. آدرسهايي كه ارقام دودويي آنها تماماً  و يا تماماً صفر هستند  غير معتبراند. زيرا اگر تماماً  باشد به معني اين است كه قصد داريد اطلاعات به تمامي كاربران ارسال شود. (Broadcast) و تماماً صفر به اين معني است كه ميخواهيد اطلاعات به همين شبكه ارسال گردد.

آدرس كاربرها در يك شبكه بايد منحصربفرد باشد. هر شبكه در صورتي كه به اينترنت متصل باشد، بايد داراي يك آدرس منحصربفرد باشد. حال اگر شبكه شما مجزا از ساير شبكه‌ها است مي‌توانيد براي شكبه خود هر آدرسي تعيين كنيد.

همانطور كه تا اينجا بررسي كرديم آدرس داراي يك بخش آدرس شبكه و يك بخش آدرس كاربر در شبكه مشخص شده است. بخش آدرس شبكه از حساسيت خاصي برخوردار است. مسيريابي IP راهي است كه در آن پروتكل TCP/IP شبكه‌هاي مختلف را به يكديگر متصل مي‌كند.

مسيرياب, يك بخش سخت‌افزاري و يك بخش نرم‌افزاري دارد. بخش سخت‌افزاري ممكن است يك جعبه جداگانه داشته باشد. يا اينكه جزئي از كامپيوتر سرور باشد. بخش نرم‌افزاري بصورت پروتكل مسيرياب و چند ابزار اداره كننده مي‌باشد.

مسيرياب IP جدولي را مي‌سازد كه تعيين كننده اين است كه چگونه مسيرهاي مختلفي را در شبكه‌هاي مختلف مي‌توان پيدا كرد.

ساختن اين جداول مي‌تواند توسط مسئول سرور شبكه بصورت دستي انجام شده و وارد كامپيوتر گردد. (كه به اين حالت Static گويند) اما امروزه معمولاً ساختن اين جداول بصورت خودكار توسط مسيرياب انجام مي‌شود. بطوري كه خودش مسير را پيدا مي‌كند. در اين حالت مسيرياب Dynamic است.

در اوايل استفاده از كلاس‌هاي مختلف  در آدرس‌دهي TCP/IP مناسب بنظر مي‌رسيد, اما با افزايش تعداد كاربران و در نتيجه افزايش تعداد آدر‌س‌هاي IP اين طبقه‌بندي بصورت مسئله‌اي گيج كننده در آمد.

همانطور كه بيان شد به كلاس C تعداد  آدرس اختصاص داده شد كه در اغلب شبكه‌ها مقدار زيادي از اين تعداد بلا استفاده مانده است. زيرا شبكه مورد نظر به تعداد كمتري احتياج داشت. پس با اين طبقه‌بندي مقادير بسيار زيادي از آدرس‌ها هدر مي‌رود. CIDR راه حلي است كه جهت اصلاح اين مشكل آدرسها را بصورت  تنظيم ميكند.

با طبقه‌بندي آدرس‌ها در قالب كلاس‌هاي مختلف، ارتباط بين كارتهاي شبكه برقرار ميشود. اما بكمك CIDR تكه‌هاي آدرس‌ها در قالب يك ISP 
در نظر گرفته مي‌شوند و ISP آدرس به شما مرتبط ميكند.

اين كار باعث فشرده شدن مسير  )كوتاه‌تر شدن مسير) مي‌شود. معني اين كار اين است كه بجاي اينكه مسيرياب دنبال يك گره آدرس خاص بگردد از بالا به دنبال يك ISP خاص مي‌گردد كه آدرس گيرنده متعلق به آن است. سپس جزئيات مسيريابي توسط گره مخصوص به  آن ISP انجام مي‌گردد.

علت تعريف CIDR اين است كه آدرس‌هاي IP در طبقه‌بندي با كلاسها تمام مي‌شوند ولي اين نوع مسيريابي به اندازه كافي بزرگ است و پر نمي‌شود.

از اينجا

در ادامه مي‌خواهيم به روش تنظيم آدرس‌هاي TCP/IP مثلا" در ويندوز  بپردازيم. اكنون در محيط ويندوز  هستيم روي دكمه Start كليك كنيد.

منوي فرعي Setting را باز كنيد.

لايه  يا لايه انتقال (Transport ) مسئول تأييد انتقال اطلاعات بدون بروز خطا مي‌باشد. اطلاعات جهت ارسال در شبكه بايد به بسته‌هاي كوچكي شكسته شود و در شبكه انتقال يابد. لايه  مسئول كنار هم گذاشتن دوباره اين تكه‌هاي كوچك ميباشد.

براي كنترل رسيدن اطلاعات به مقصد اين لايه يك رسيد براي اعلام دريافت اطلاعات مي‌فرستد كه اين كار بطور خلاصه(Acknowledgement)  ACK ناميده مي‌شود.

علاوه بر چنين مسئوليت سنگيني, لايه چهار مسئول كنترل جريان داده‌ها و كنترل خطاها نيز ميباشد.

لايه شبكه (يا لايه ) مسئول آدرس دادن به بسته‌هاي ارسالي ميباشد. توسط اين لايه آدرس فيزيكي موجود در كارتهاي شبكه و روش حركت بسته‌ها (در يك حالت بهينه) در شبكه تعيين ميشود.

هنگاميكه مدل  لايه‌اي OSI را بررسي مي‌كرديم ديديم كه هر لايه با لايه نظير خود در كامپيوتر مقصد بصورت مجازي ارتباط برقرار مي‌كند. پروتكل كامپيوترهاي فرستنده مسئول گرفتن اطلاعات از برنامه اصلي، بسته بندي اطلاعات, مشخص كردن آدرس صحيح براي آن و فرستادن آن به كارت شبكه جهت ارسال هستند.

پروتكل در كامپيوتر دريافت كننده اطلاعات نيز مسئول تهيه رسيد و تصديق دريافت صحيح اطلاعت است. ضمن اينكه مسئول باز كردن اطلاعات بسته‌بندي شده براي استفاده در برنامه‌هاي دريافت كننده نيز ميباشد.

بنابراين پروتكل‌ها بايد از يك سلسله دستورالعمل‌هاي دقيقاً تعريف شده تبعيت كنند تا كار اضافي يا ناقص انجام نگيرد.

براي ارسال و دريافت صحيح اطلاعات در شبكه‌هاي PC-LAN  (نه در شبكه‌هايي كه به Main Frame متصل هستند) پروتكلي كه در كامپيوتر فرستنده براي ارسال بكار مي‌رود بايد با پروتكل كامپيوتر دريافت كننده يكسان باشد.

مثلاً اگر در جلسه‌اي همه شركت كنندگان به زبان آلماني صحبت كنند مشكلي وجود ندارد اما اگر شخصي بخواهد در اين جمع  به زبان انگليسي صحبت كند و بقيه نفهمند, جلسه معني ندارد. در شبكه‌هاي كامپيوتري هم بهمين شكل است مثلاً اگر يكي از كامپيوترها از پروتكل (Netware IPX/SPX) استفاده كند و ديگر كامپيوترها از پروتكل
(Net BEUI) استفاده كنند. در اين صورت امكان برقراري ارتباط وجود نخواهد داشت.

روي گزينه Dial-up Networking كليك كنيد.

B
	دو انتهاي كابل شبكه يك Terminator با مقاومت  اهم متصل شده است. نام رسمي Ethernet نازك” Base” است. ( كه استاندارد IEEE مي‌باشد). اين نام نشان‌ مي‌دهد كه قابليت انتقال اطلاعات اين كابل حداكثر Mb/Sec  ( مگابايت در هر ثانيه) است و طول كابل مي‌تواند حداكثر  متر باشد. البته در عمل در هر  متر يك تقويت كننده سيگنال لازم است.

نوع ضخيم‌تر Ethernet يا  Base  مشابه نوع نازك آن است ولي مغزي ضخيم‌تري دارد و از يك فرستنده و گيرنده در محل اتصال با كارت شبكه استفاده مي‌كند و حداكثر فاصله  متر را پشتيباني مي‌كند. كابل فرستنده به فيش‌هاي DIX يا AUI روي كارت شبكه متصل مي‌شود. روش اتصال فرستنده و گيرنده به كابل شبكه متفاوت است به اين ترتيب كه مغزي كابل به فيش كارت شبكه ثابت مي‌شود.

كابل شبكه UTP متداول‌ترين سيستم است. زيرا سرعت بيشتري را پشتيباني مي‌كند, ارزان‌تر و انعطاف‌پذيرتر نيز ميباشد. علاوه بر قابليت كابل‌كشي بين دو كامپيوتر مي‌توان كابل‌كشي را بين كامپيوترها و يك سيستم توزيع كننده مثل Hub يا Switch نيز انجام داد. Hub ها, سوئيچ‌ها و ساير دستگاههاي شبكه را در فصلهاي بعدي بررسي ميكنيم.

كابل‌هاي UTP در زير مجموعه  با سرعت Mb/Sec  و در زير مجموعه  با سرعت
  Mb/Sec مي‌توانند كار كنند و متداول‌ترين سيستم كابل شبكه هستند. كابلهاي جفت پيچيده شده با غلاف داخلي بر اساس تعداد پيچش در طول يك متر مشخص مي‌شوند و همچنين اين كابلها داراي مقاومت ناچيزي هستند تا افت سيگنال به حداقل برسد. اين ويژگي جزء خواص الكتريكي كابلهاي موازي است. البته پيچش كابل بدور خود تداخل را نيز كاهش مي‌دهد.

بهترين راه براي جلوگيري از تداخل الكتريكي كه موجب آسيب به سيگنال‌هاي اطلاعاتي مي‌شود اين است كه از يك رابط غير الكتريكي استفاده شود. در كابلهاي نوري اطلاعات بوسيله نور ماژوله شده ارسال مي‌گردد كه حفاظت بسيار خوبي دارد زيرا سيگنال الكتريكي وجود ندارد و كسي نمي‌تواند اطلاعات را بوسيله يك دستگاه الكترونيكي بدزدد و همچنين ميدانهاي الكتريكي نيز بر روي آن تاثير نميگذارند.

روي  گزينه Local Area Connection كليك كنيد.

گزينه Properties كليك كنيد.

روي جعبه متن و روي TCP/IP كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد آدرس كاربر و آدرس شبكه و Gateway پيش‌فرض بصورت دستي مي‌توانند وارد شوند.

تا اينجا

در  بعضي از سيستم‌ها لازم است آدرسها بصورت دستي وارد شوند تا آدرس آنها ثابت و بدون تغيير (Static) باقي بماند. براي مثال فرض كنيد كه سرورهاي متعددي وجود دارند و در هركدام از آنها يك Web سايت اختصاصي وجود دارد (نه يك IIS) در اين حالت لازم است كه آدرس IP آنها ثابت باشد.

روي دكمه Next كليك كنيد.

اكنون بايد رمز عبور كاربر را وارد كنيم. توجه كنيد كه براي امنيت بيشتر بهتر است كه طول رمز عبور بيشتر از  حرف و حاوي متن و عدد باشد. براي اطلاعات بيشتر در اين مورد مي‌توانيد به نرم افزار آموزش Hack و روشهاي مقابله آن اين شركت مراجعه كنيد.  عدد  را بعنوان رمز عبور وارد نماييد.

كليد Tab صفحه كليد را فشار دهيد يا روي جعبه متن Confirm Password كليك كنيد تا رمز عبور وارد شده را تاييد كنيم.

عدد  را وارد كنيد.

اگر گزينه اول داخل كادر قرمز فعال شود، اولين باري كه كاربر وارد سيستم شد بايد رمز عبور خود را تغيير دهد. در صورتي كه گزينه دوم فعال شود، كاربر نمي‌تواند رمز عبور خود را تغيير دهد. با فعال كردن گزينه سوم نيز تعيين مي‌كنيم كه رمز عبور اين كاربر هيچگاه باطل نمي‌شود. توسط گزينه آخر دسترسي كاربر را قطع مي‌كنيم. روي دكمه Next كليك كنيد.

روي دكمه Finish كليك كنيد.

اكنون بايد يك سري خصوصيات مربوط به اين كاربر را تعيين كنيد. براي اين كار روي نام كاربر كليك كنيد.

روي دكمه Properties كليك كنيد.

حال در برگه General قرار داريم. در اين قسمت مي‌توانيد اطلاعات بيشتري در مورد اين كاربر وارد نماييد. در برگه‌هاي مختلف اين صفحه مي‌توانيد خصوصيات مختلف مربوط به اين كاربر و رمز عبور او را تعيين كنيد كه در ادامه به بررسي بعضي از اين ويژگيها مي‌پردازيم. روي برگه Account كليك كنيد.

در قسمت Account options مي‌توانيم تنظيمات مربوط به رمز عبور را تعيين كنيم. براي آنكه ساعات دسترسي اين كاربر به سرويس دهنده را تعيين كنيد روي دكمه Logon Hours كليك كنيد.

در اين قسمت مي‌توانيم ساعاتي كه كاربر مي‌تواند به اين سرويس دهنده متصل شود را تعيين كنيم. با توجه به قسمت مشخص شده توسط كادر قرمز قسمت‌هاي آبي نشان دهنده ساعات دسترسي و قسمت سفيد نشان دهنده ساعت عدم دسترسي كاربر مي‌باشد. براي مثال فرض كنيد مي‌خواهيم كاربر در ساعات  تا  شب روز يكشنبه به اين سرويس دهنده دسترسي نداشته باشد. براي اين كار روي سلول مشخص شده كليك كنيد.

روي گزينه Logon Denied كليك كنيد.

مشاهده ميكنيد كه سلول به رنگ سفيد تبديل شده است. اين رنگ نشان دهنده اين است كه كاربر در اين ساعات به اين سرويس دهنده دسترسي ندارد. به همين ترتيب مي‌توانيد ساعات مورد نظر خود را تنظيم كنيد. البته با استفاده از فشار دادن دكمه چپ موس و كليد Shift صفحه كليد مي‌توانيد چندين خانه را انتخاب كنيد. روي دكمه OK كليك كنيد.

در قسمت Account expires تاريخي كه كد اين كاربر باطل مي‌شود را مي‌توانيد تعيين كنيد. اكنون گزينه Never انتخاب شده است. در صورتي كه گزينه End of انتخاب شود مي‌توانيد تاريخ  باطل شدن اين كد كاربري را تعيين كنيد. روي برگه
Dial-in كليك كنيد.

در اين قسمت مي‌توانيد نحوه دسترسي كاربر با استفاده از مودم يا شبكه به اين سرويس دهنده را تعيين كنيد. روي گزينه Allow access كليك كنيد تا اين كاربر به اين سرويس دهنده دسترسي داشته باشد.

تا اينجا تنظيمات لازم جهت اين كاربر را انجام داده‌ايم. روي دكمه OK كليك كنيد.

روي دكمه Close كليك كنيد.

در ادامه بايد به بررسي تنظيمات سرويس دهنده بپردازيم. روي دكمه Start كليك كنيد.

اكنون در محيط Windows  قرار داريم و ميخواهيم به مديريت شاخه‌هاي به اشتراك گذاشته شده بپردازيم. براي اين كار بايد برنامه Computer Management را اجرا كنيم. جهت اجراي اين برنامه روي دكمه Start كليك كنيد.

منوي فرعي Settings را باز كنيد.

روي گزينه Control Panel  كليك كنيد.

روي گزينه Administrative Tools كليك كنيد.

روي آيكون برنامه Computer Management دابل كليك كنيد تا اجرا شود.
برنامه Maximize شده باشد.!
	در اين برنامه ميتوانيد به بررسي تنظيمات اجزاء مختلف كامپيوتر بپردازيد. براي مثال در قسمت Services and Applications ميتوانيد سرويسهاي FTP و HTTP را تنظيم كنيد. براي بررسي كاربراني كه به اين كامپيوتر متصل هستند از قسمت Shared Folders استفاده ميكنيم. بر روي علامت + مشخص شده كليك كنيد تا ليست اين گزينه باز شود.

در اين قسمت سه گزينه وجود دارد توسط قسمت Shares ميتوانيد شاخه‌هايي كه در اين كامپيوتر به اشتراك گذاشته شده‌اند را مشاهده كنيد. در قسمت Sessions نيز ميتوانيد به بررسي ارتباطات ايجاد شده با اين كامپيوتر بپردازيد. در بخش Open Files نيز فايلهايي كه توسط كاربران ديگر باز شده است و در حال استفاده ميباشند نمايش داده ميشوند.

روي گزينه Shares كليك كنيد.

مشاهده ميكنيد كه مشخصات شاخه‌هاي به اشتراك گذاشته شده نمايش داده شده‌اند. مشاهده ميكنيد كه در قسمت مشخص شده با كادر آبي عدد يك نوشته شده است. اين عدد نشان دهنده تعداد افرادي است كه هم اكنون به اين شاخه متصل هستند.

روي گزينه Sessions كليك كنيد.

مشاهده ميكنيد كه اكنون يك كاربر در حال استفاده از فايلهاي به اشتراك گذاشته شده ميباشد. در اين قسمت مدت زماني كه كاربر متصل بوده، نام كامپيوتر كاربر و اطلاعات ديگري نمايش داده شده است. براي آنكه دسترسي اين كاربر را قطع كنيد روي رديف اين كاربر راست كليك كنيد.

يك پروتكل مانند يك پستچي نياز دارد تا آدرس مقصد ارسال اطلاعات را بداند. در اين فصل ميخواهيم به بررسي نحوه عملكرد سيستم آدرس‌دهي TCP/IP بپردازيم. آدرس‌دهي اطلاعات در شبكه يك مرحله اساسي و كليدي در كاركرد صحيح شبكه محسوب مي‌شود و تمام پروتكل‌ها مجبور به انجام آدرس دهي هستند. در اين فصل ميخواهيم به بررسي اينكه پروتكل TCP/IP چگونه يك ارتباط بزرگ بين شبكه‌اي را پديد مي‌آورد بحث كنيم.

در اين بخش فقط به بررسي اجمالي  آدرس‌دهي در شبكه ميپردازيم. آدرس‌دهي يك بحث پيچيده است اما اين فصل به شما اطلاعات كافي در مورد اينكه آدرس‌دهي چگونه انجام مي‌شود ارائه مي‌كند.

تصور كنيد كه آدرس تنها بخشي از بسته اطلاعات است كه به شبكه فرستاده مي‌شود. در شكل فوق مي‌توانيد ساختار آدرس‌دهي  بيتي را مشاهده كنيد، كه شامل آدرس فرستنده و آدرس گيرنده است. در اين مرحله نيازي نيست كه جزئيات ساختار Packet را بدانيد اما با دقت در اين شكل مفهوم آدرس‌دهي بهتر مشخص ميگردد.

در ادامه اين بخش با ابزاري به نام  Ping آشنا ميشويم كه مقدار TTL را گزارش مي‌دهد. (اين مقدار از  بيت موجود در قسمت Time To Live بدست مي‌آيد.)تا اينجا فهميديم آدرس در كجا قرار مي‌گيرد. در ادامه ميخواهيم نگاه دقيق‌تري به چگونگي ساختن آدرس داشته باشيم.

آدرس‌ها به نام "آدرس IP" شناخته مي‌شوند. زيرا در پروتكل TCP/IP , TCP اطمينان ميدهد كه اتصالات بين كامپيوترها برقرار است يعني كنترل انتقال را انجام ميدهد و پروتكل IP آدرسها را كنترل ميكند. بنابراين آدرس بخشي از پروتكل IP است. اين آدرس بيتي يك آدرس منحصر بفرد است كه هر كاربر را در يك شبكه يا شبكه اينترنت مشخص مي‌كند.

براي اينكه از منحصربفرد بودن آدرس مطمئن باشيم تا به هر كامپيوتر يك آدرس برسد آنرا به بخش  بيتي تقسيم مي‌كنيم و مي‌توانيم اين بخش‌ها را در مبناي نيز بيان كنيم. اين عمليات براي آدرس‌دهي جداسازي ده‌دهي dotted decimal)) ناميده مي‌شود. وقتي كه يك آدرس TCP/IP تنظيم مي‌شود مانند مثال بالا عمليات dotted decimal انجام مي‌شود.

منوي فرعي Programs را باز كنيد.

منوي فرعي Administrative Tools را باز كنيد.

روش ساخت شاخه مجازي در يك سايت FTP مثل نحوه ساختن آن در قسمت سايت web مي‌باشد. كه در اينجا ديگر به بررسي آن نمي‌پردازيم.
 BackGround كامپيوتر جديد فرق بكند!
	اكنون در يك كامپيوتر ديگر قرار داريم و مي‌خواهيم به كامپيوتري كه سرويس وب آن را تنظيم كرده‌ايم متصل شويم. براي اين كار روي دكمه برنامه IE كليك كنيد.

دكمه F را فشار دهيد تا آدرس سايت FTP را وارد كنيم.

آدرس FTP:\\Svr  را تايپ كنيد.

با كليك بر روي دكمه Start و انتخاب گزينه Run و تايپ دستور Command وارد پنجره
MS-DOS Prompt مي‌شويم. دراين پنجره با دستور FTP nastaran نيز مي‌توانيد وارد سايت FTP شويد.

در اين فصل ميخواهيم به بررسي انواع دستگاههاي موجود در يك شبكه كامپيوتري بپردازيم و راجع ‌‌به اينكه اين دستگاهها در كدام قسمت استفاده مي‌شوند و عملكرد كدام لايه مدل OSI را پوشش مي‌دهند بحث ‌كنيم.

كارت‌هاي شبكه يا NIC (Network Interface  Card) يك جزء كليدي در ارتباط بوسيله شبكه هستند. عملكرد اصلي آنها فرستادن اطلاعات در شبكه است. كارت شبكه معمولاً بسيار سريع و قابل اطمينان است و در شبكه‌هاي پيشرفته سرعت كارت شبكه اهميت كمي دارد زيرا سرعت شبكه توسط عوامل ديگر كنترل مي‌گردد.

كارت‌هاي شبكه كنوني به سادگي با هر نوع شبكه‌اي كار ميكنند درصورتي كه در گذشته نچندان دور تنظيم بودن كارت شبكه و سوئيچ كردن صحيح آنها يك مشكل اساسي بوده كه يك مسئوليت عمده را براي مهندسين شبكه بوجود مي‌آورد. اما امروزه تنظيم كارت شبكه بوسيله ابزارهاي نرم‌افزاري كه كارت شبكه را حمايت مي‌كنند انجام مي‌شود.

در اين قسمت بايد محدوده مورد نظر را وارد كنيم. روي دكمه New كليك كنيد.

در ادامه آدرس ... را بعنوان آدرس شروع و آدرس ... را بعنوان آدرس پايان وارد مي‌كنيم.

اكنون در محيط Windows XP قرار داريم و ميخواهيم به مديريت شاخه‌هاي به اشتراك گذاشته شده بپردازيم. براي اين كار بايد برنامه Computer Management را اجرا كنيم. جهت اجراي اين برنامه روي دكمه Start كليك كنيد.

روي گزينه Control Panel  كليك كنيد.

با فعال كردن گزينه Directory browsing كاربران مي‌توانند از طريق يك متن hyper text  فايلها و زيرپوشه‌ها را مشاهده كنند. توجه كنيد كه شاخه‌‌هاي مجازي در اين ليست نمايش داده نمي‌شوند و كاربر بايد نام شاخه مجازي را بداند تا بتواند محتويات آن را مشاهده كند. چون معمولاً فايلهايي در يك سرويس دهنده وب وجود دارد كه نمي‌خواهيم كاربران از وجود آنها مطلع شوند و آنها را download كنند (مثلاً يك فايل پايگاه داده) بهتراست اين گزينه غير فعال باشد.

در صورتي كه عمل Log درسرور فعال باشد, توسط گزينه Log Visits مي‌توانيد در فايل log، اطلاعات مربوط به مشاهده اين شاخه توسط كاربران را مشاهده كنيد. اگر گزينه Index this فعال باشد نرم افزار Microsoft Indexing Service اين شاخه را به ليست شاخه‌هاي ايندكس Full-text اضافه مي‌كند.

در قسمت Application Setting تعيين مي‌كنيم كه در اين شاخه ميتوانيم يك برنامه IIS از نوع web-based داشته باشيم. روي ليست باز شونده Execute Permissions كليك كنيد تا به بررسي آن بپردازيم.

با انتخاب گزينه None فقط فايلهاي استاتيك مانند تصاوير و فايلهاي HTML قابل دسترسي هستند. گزينه Scripts Only باعث مي‌شود كه فايلهاي Script مانند ASP نيز قابل اجرا باشند. توسط گزينه آخر انواع فايلها مي‌توانند قابل دسترس يا قابل اجرا باشند. در هر جايي خارج از ليست بازشونده كليك كنيد، تا بسته شود.

در قسمت Application Protection با انتخاب گزينه Low تعيين مي‌كنيم كه applicationها درهمان پردازشي كه سرويس web پردازش مي‌شود, پردازش شوند. توسط گزينهMedium تعيين ميكنيم كه همه applicationها در يك فضاي جداگانه پردازش شوند. با انتخاب گزينه High نيز هر application  در يك پردازش جداگانه پردازش شود.

روي گزينه Performance and Maintenance كليك كنيد.

روي گزينه Administrative Tools كليك كنيد.
فصل

در اين فصل به بررسي نحوه حفاظت از شبكه مي‌پردازيم. مهمترين بخش حفاظت, اين است كه سيستم‌عامل خودش را بتواند حفاظت كند. سپس مي‌توان دستگاه‌هايي را بررسي كرد كه حفاظت‌هاي اضافي بخصوص در برابر اينترنت اعمال مي‌كنند.

حفاظت يك وسيله كليدي, براي مسئول سرور است. براي اين كار ابزارهايي نيز وجود دارد.

عمل نصب فايلها به پايان رسيده است و سرويسهاي HTTP و FTP آماده مي‌باشند . در ادامه به بررسي روش تنظيم اين سرويسها مي‌پردازيم. روي دكمه Close كليك كنيد.

جهت تنظيم خصوصيات سرويس HTTP و FTP روي گزينه Administrative Tools كليك كنيد.

روي آيكون Internet Information Services (Internet Services Manager) دابل كليك كنيد.

برنامه Maximized  شده باز شود.
	 Router ها نقش كليدي را در موفقيت شبكه اينترنت ايفا مي‌كنند. هرچه شبكه‌ها پيچيده‌تر باشند و تعداد Segment ها يا بخش‌هاي مختلف شبكه بيشتر باشد بازدهي پلها جهت مسيريابي و كاهش ترافيك شبكه پايين‌تر مي‌آيد و نياز به Rounterها بيشتر احساس ميشود.

Router ها متعلق به لايه Network در مدل OSI شبكه هستند و به اطلاعات ويژه پروتكل در شبكه‌هاي مختلف دسترسي دارند. Routerها  در مورد اتصال بخشهاي مختلف شبكه‌ كاري مشابه پل انجام مي‌دهند اما هرگز ترافيك شبكه را پخش نمي‌كنند. بعلاوه Router ها يك جدول به نام 
(جدول Router) مي‌سازند كه تمام آدرس‌هاي شبكه در آن ليست شده است و در آن جزئيات بيشتري ذكر شده براي مثال مسير ارتباط دو شبكه خاص كه مثلاً بين آنها چند شبكه واسطه وجود دارد يا اينكه هزينه هر مسير ارتباطي چقدر مي‌شود و غيره در اين جدول Router ذخيره ميشود.

همانطور كه از اسم Brounter مي‌توان حدس زد, در واقع تركيب Router و پل (Bridge) است. يك Brouter مي‌تواند كار مسيريابي براي چند پروتكل را انجام دهد و همزمان نقش پل را نيز ايفا كند.

چون Brounter عملكرد هر دو دستگاه را انجام مي‌دهد هزينه تهيه آن كمتر از هزينه تهيه يك Router و يك پل بصورت مجزا است و چون عمل دو دستگاه را همزمان مي‌تواند انجام دهد مي‌تواند متعلق به لايه Network باشد (به دليل عمل Routing) و هم مي‌تواند متعلق به لايه Data Link باشد(بخاطر عمل پل).

توسط نرم افزار Net Watcher مي‌توان فهميد كدام شاخه‌هاي به اشتراك گذاشته شده‌اند و كدام كارابران در حال كار با شاخه‌هاي به اشتراك گذاشته شده ميباشند. با استفاده از اين برنامه ميتوانيد يك شاخه جديد به اشتراك بگذاريد يا شاخه به اشتراك گذاشته شده‌اي را از حالت به اشتراك گذاري خارج نماييد. يكي ديگر از ويژگيهاي اين نرم افزار اين است كه ميتوانيد تمامي اعمال ذكر شده را از طريق كامپيوتر خودتان در يك كامپيوتر ديگر اعمال كنيد.
PSTN  كه مي‌تواند مخفف عبارتPublic Switched Telephone Network يا عبارت Plain Standard Telephone Network باشد. در واقع يك سيستم ارتباطي بر پايه خطوط تلفن است, كه كاربرها (كامپيوتر) را به يكديگر متصل مي‌كند. البته در صورتي كه كيفيت خطوط تلفن پايين باشد مرتب قطع مي‌شود.

سيستمهاي بيان شده براي اتصال راه دور ارزان و مناسب مي‌باشد هر چند كه سرعت انتقال اطلاعات آن بسيار پايين بوده و غير قابل اعتماد نيز هست از اين رو فن‌آوري‌هاي ديگري نيز براي بهبود اين وضعيت, توسعه يافته‌اند.

پروتكل PPTP كه مخفف Point-to-Point Tunnelling Protocol مي‌باشد, در واقع پسوندي از همان PPP (Point-to- Point Protocol) مي‌باشد و بطور اختصاصي براي اتصال به اينترنت ساخته شده است. اين پروتكل VPNs (Virtual Private Networks) كه حفاظت اطلاعات در اينترنت را تأمين مي‌كند پشتيباني مي‌كند.

اين كار بوسيله كپسوله كردن اطلاعات (Encapsulating) (بسته‌بندي) و فرستادن آن از طريق مجراهاي مجازي در اينترنت انجام مي‌گردد.

X  يك پروتكل براي راه‌گزيني در شبكه است. ذاتاً براي اتصال راه دور به ترمينال سيستم‌هاي كامپيوتري بزرگ (Main Frame) طراحي شده است.  يك سيستم Packet Switching براي اطلاعات در شبكه تعيين مسير مي‌كند و ساختار آن صريحاً بر اساس استاندارد CCITT.X. تعيين شده است.

روي گزينه Default Web Site كليك كنيد.

در پنجره روبرو ليست تمامي فايلهايي كه در دايركتوري wwwroot قرار دارند را مشاهده مي‌كنيد. روي دكمه Properties واقع در نوار ابزار كليك كنيد.

در اين پنجره خصوصيات سايت وبي كه توسط اين كامپيوتر سرويس داده مي‌شود را مشاهده مي‌كنيد. اكنون در برگه Web Site  قرار داريم. در قسمتي كه توسط كادر قرمز مشخص شده است مي‌توانيد توضيحي در مورد سايت وب وارد كنيد. روي ليست بازشونده IP Address كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد در اين ليست دو گزينه وجود دارند. در صورتي كه گزينه اول انتخاب شود با تغيير آدرس IP كامپيوتر آدرس سرويس دهنده وب نيز تغيير مي‌يابد. گزينه دوم آدرس IP اين كامپيوتر مي‌باشد. در صورتي كه اين گزينه را انتخاب كنيد و در آينده آدرس IP را تغييردهيد ديگر سايت وب به درستي كار نمي‌كند و پيام The page can not be found نمايش داده مي‌شود. روي گزينه اول كليك كنيد.

در دو جعبه متني كه توسط كادر قرمز مشخص شده‌اند,  شماره Port دو پروتكل TCP و SSL نوشته ميشود. بصورت پيش فرض شماره Port پروتكل TCP برابر مي‌باشد. در صورتي كه اين عدد را تغيير دهيد ديگر كاربران نمي‌توانند اين صفحه را مشاهده كنند، مگر آنكه شماره Port را بدانند و در تنظيمات IE وارد كنند.

در صورتي كه يك كاربر فعاليتي انجام ندهد بعد از چند ثانيه كه در قسمت Connection Timeout تعيين مي‌شود ارتباط قطع مي‌گردد. اين كار باعث مي‌شود تا در صورتي كه پروتكل HTTP نتواند يك اتصال را قطع كن سرور خود اين كار را انجام دهد. در صورتي كه جعبه چك داخل كادر قرمز فعال نباشد به ازاي هر درخواست يك ارتباط جديد باز مي‌شود و سپس بسته مي‌شود. اين كار باعث كاهش سرعت در كار سرويس دهنده مي‌گردد. بنابراين بهتر است كه اين جعبه چك فعال باشد. 
	 روي دكمه Next كليك كنيد.

اكنون مي‌توانيم نحوه دسترسي كاربران به اين شاخه را تعيين كنيم. همانطور كه به ياد داريد اين موارد را قبلاً بررسي كرديم. روي دكمه Next كليك كنيد.

روي دكمه Finish كليك كنيد.

ADSL  مي‌تواند اطلاعات را تا سقف  مگابايت در ثانيه در يك جهت انتقال دهد و در صورت انتقال دو طرفه اين كار را با سرعت  كيلو بايت در ثانيه انجام مي‌دهد. چنين سرعتي سرعت دسترسي به اطلاعات را بدون نياز به كابل‌كشي جديد تا  برابر افزايش مي‌دهد.

فن‌آوري ADSL  نقش بسيار ارزشمندي را طي  سال اخير در صنعت مخابرات ايفا كرده است. همچنين ساير بخشها چون تلويزيون كابلي و غيره به كمك آن رشد چشمگيري داشته‌اند.

مودم ADSL در جايي كه اطلاعات ارسال مي‌شود لازم است و همچنين يك خط تلفن نيز براي آن لازم است, و اين به شما اجازه مي‌دهد كه سرعت انتقال اطلاعات در حد مكالمه دو طرفه صوتي داشته باشيد.

توسط قسمت مشخص شده با فلش آدرس پوشه اصلي فايلهاي سرويس دهنده وب تعيين مي‌‌شود با استفاده از دكمه Browse مي‌توانيد آدرس اين پوشه را تغيير دهيد.

با فعال كردن گزينه Script Source access كاربران مي‌توانند به كدهاي اصلي مانند فايلهاي ASP دسترسي داشته باشند. توسط گزينه Read كاربران مي‌توانند فايلهاي موجود را بخوانند يا download كنند. توسط گزينه write كاربران مي‌توانند فايلهايي به سرويس دهنده وب ارسال (upload) كنند، تا فايلهاي موجود را تغيير دهند. توجه كنيد كه عمل write فقط از طريق browser هايي قابل انجام است كه داراي ويژگي put موجود در پروتكل HTTP. هستند.

روي برگه Documents كليك كنيد تا به بررسي آن بپردازيم.

اگر بخواهيم در زماني كه كاربر وارد يك شاخه از سرويس دهنده مي‌شود يك فايل به صورت خودكار نمايش داده شود, بايد جعبه چك مشخص شده توسط فلش فعال باشد.

براي مثال وقتي آدرس www.yahoo.com  را تايپ ميكنيد، يك فايل بايد اجرا شود. اين كه اين فايل چه نام دارد از طريق اين گزينه تعيين مي‌شود. مشاهده مي‌كنيد كه دراين قسمت سرويس دهنده ابتد به دنبال فايل Default.htm مي‌گردد تا آن را نشان دهد. اگر اين فايل وجود نداشته باشد فايل Default.asp نمايش داده مي‌شود و باز اگر اين فايل وجود نداشته باشد، فايل index.htm نمايش داده مي‌شود. با استفاده از دكمه‌هاي Add و Remove به ترتيب مي‌توانيد يك نام فايل به اين ليست اضافه كنيد يا از ليست حذف نمائيد. توسط دو دكمه‌اي كه داراي آيكون فلش به سمت بالا و پايين هستند مي‌توانيد اولويت نام‌ها را تغيير دهيد.

در صورتي كه بخواهيد يك فايل با فرمت HTML به انتهاي فايلهاي HTMLاي كه سرويس دهنده ارسال مي‌كند اضافه كنيد، بايد جعبه چك مشخص شده فعال باشد و سپس با استفاده از دكمه Browse مي‌توانيد فايل HTML مورد نظر را تعيين كنيد. اين كار زماني كاربرد دارد كه بخواهيد مثلاً نام و آرم شركت را در انتهاي هر صفحه قرار دهيد.

روي برگه Directory Security كليك كنيد تا در ادامه به بررسي آن بپردازيم.

توسط اين قسمت ميتوانيد خصوصيات مربوط به امنيت سرويس دهنده وب را تعيين كنيد. توسط قسمت اول نحوه دسترسي افراد ناشناس و افرادي كه داراي كد كاربري در اين سرويس دهنده ميباشند را تعيين ميكنيم. توسط قسمت دوم ميتوانيم تعيين كنيم كه يك يا چند آدرس IP به اين سرويس دهنده وب دسترسي نداشته باشند. در اين قسمت اين امكان نيز وجود دارد كه تعيين كنيم تا فقط يك يا چند آدرس IP بتوانند وارد اين سايت شوند و بقيه آدرسها داراي دسترسي ورود به اين سايت نباشند.

در صورتي كه ميخواهيد ارتباط بصورت مطمئن و با امنيت بالا برقرار شود (SSL). از قسمت Server Certificate استفاده ميكنيم. زماني كه بر روي اين دكمه كليك كنيد يك برنامه Wizard اجرا ميشود كه از طريق آن ميتوانيد تنظيمات لازم را انجام دهيد.

روي برگه HTTP Heasders كليك كنيد.

براي اجراي برنامه Net Watcherer روي دكمه Start كليك كنيد.

منوي فرعي Programs را باز كنيد.

لايه  اطلاعات را به فرمتي كه براي شبكه قابل استفاده باشد تبديل مي‌كند. اين لايه همچنين مسئول رمزگذاري داده‌ها و فشرده سازي آنها نيز ميباشد. ارتباط بين اين لايه و سيستم‌عامل بسيار ناچيز است زيرا اين لايه مسئول هدايت اطلاعات از كامپيوتر فرستنده به شبكه است.

روي دكمه Next كليك كنيد.

عبارت D:\Test را به عنوان آدرس شاخه مجازي وارد كنيد.
	 كليد Enter را فشار دهيد.

مشاهده مي‌كنيد صفحه index.htm موجود در سرويس دهنده وب نمايش داده شده است. به ياد داريد كه نام فايلي كه قرار است نمايش داده شود را قبلاً در سرويس دهنده وب تعريف كرديم.

همانطور كه به ياد داريد اكنون از Port شماره  استفاده مي‌كنيم. اگر در هنگام تنظيم سرويس دهنده وب Port را به يك عدد مثلاً  تغيير مي‌داديم, آنگاه بايد آدرس را به صورت http:\\SrvXp: بنويسيم تا مشخص كنيم كه نمي‌خواهيم از شماره پورت پيش فرض استفاده كنيم.

روي گزينه Accessories كليك كنيد.

دو روش براي اينكه بتوانيم از شبكه حفاظت كنيم وجود دارد. مي‌توانيم دسترسي يك شخص(يا يك گروه از كاربران) را بر خود سيستم محدود كنيم. وقتي مي‌خواهيد به يك فايل دسترسي پيدا كنيد, سيستم بررسي مي‌كند كه آيا اجازه دسترسي به آنچه خواسته‌ايد داريد يا خير.

در ويندوز NT يا  سيستم NTFS براي انجام چنين كاري لازم است. پارتيشني كه مي‌خواهد تحت حفاظت قرار گيرد بايد داراي فرمت NTFS باشد. در شبكه‌هاي LAN قديمي و شبكه‌هاي
 IBM LAN فرمت HPFS مورد استفاده قرار مي‌گرفت.

همچنين مي‌توان در Level به اشتراك گذاشتن حفاظت اعمال كرد, به اين معني كه هر اتصالي به كامپيوتر شما كه از طريق شبكه انجام شود مي‌تواند با تعيين شرايطي محدود باشد.

مثلاً در يك شبكه LAN در يك شركت شما مي‌توانيد در كامپيوتر خودتان از فايلي استفاده كنيد. اما اگر پشت كامپيوتر همكارتان بنشينيد و با Login Name و Password خود وارد شويد, ملاحظه مي‌كنيد كه احتمالاً به بعضي از منابع كامپيوتر خودتان دسترسي نداريد.

در ويندوز  سرور براي تنظيم سطح دسترسي منابع اشتراكي مي‌توانيد به ترتيب زير عمل كنيد. روي درايو مورد نظر دابل كليك كرده

براي تنظيم سطح دسترسي فايل به اين نحو بايد عمل كنيد روي Folder مورد نظر راست كليك كنيد, سسپس روي گزينه Properties كليك كنيد, روي Sharing كليك كنيد. در پنجره باز شده سطح دسترسي هر گروه را مي‌توانيد تعيين كنيد. با كليك روي دكمه  Permissions گزينه‌هاي بيشتري براي تنظيم سطح دسترسي در اختيار خواهيد داشت.

روي Folder كليك راست كنيد.

نكته مهم ديگر اينكه Password خود را روي كاغذ ننوشته و آن را كنار Monitor نچسبانيد, چرا كه اينكار بكلي حفاظت سيستم را خنثي مي‌كند.

در ويندوز  يك سيستم براي مخفي كردن داده‌ها وجود دارد كه در واقع بخشي از NTFS است. براي تنظيم اين گزينه بايد روي شاخه مورد نظر راست كليك كنيد و گزينه Properties را انتخاب كنيد. آنگاه پنجره سمت راست را مشاهده خواهيد كرد. به كليك روي دكمه Advanced برگه General ؟ ص

روي Folder كليك راست كنيد.

روي Properties كليك كنيد.

در برگه General روي دكمه Advanced كليك كنيد.

حال يك پنجره را ملاحظه مي‌كنيد, كه شامل بعضي خواص پيشرفته Folder انتخاب شده است.

روي Check Box مشخص شده (؟ Encryption) كليك كنيد.

روي OK كليك كنيد.

پنجره سمت چپ شامل بعضي خواص پيشرفته Folder انتخاب شده است. با فعال كردن گزينه مشخص شده شما مي‌توانيد اين Folder را حفاظت كنيد بطوري كه اجازه كپي كردن آن روي شاخه ديگر وجود ندارد مثلاً نمي‌توان آن را روي يك پارتيشن FAT كپي كرده و آن را خواند. براي اعمال چنين حفاظتي از فايل‌هاي شبكه از روش مخفي كردن SSL كه در پروتكل TCP/IP وجود دارد استفاده مي‌شود.

Firewall ها دستگاه‌هايي هستند كه دسترسي به يك شبكه را در كنترل خود دارند. در اصل شامل تركيبي از نرم‌افزارها و سخت‌افزارها هستند كه به شما اجازه مي‌دهد كه دسترسي به يك آدرس يا Port مشخص را در شبكه محدود كنيد.

سرويسهاي IIS داخل برنامه نصب WindowsXP مي‌باشند, ولي بصورت پيش فرض اين سرويسها نصب نمي‌شوند. پس بايد فايلهاي نصب را تغيير دهيم. روي گزينه Add/Remove Program كليك كنيد.

روي Add/Remove Windows Components  كليك كنيد.

روي ميله لغزان كليك كنيد.

روي گزينه IIS دابل كليك كنيد.

در ادامه تمام موارد موجود را انتخاب مي‌كنيم.

مشاهده مي‌كنيد كه سرويسهاي FTP و SMTP و WWW  انتخاب شده‌اند. روي دكمه OK كليك كنيد.

روي دكمه Next كليك كنيد.

با استفاده از جعبه چك مشخص شده تعيين مي‌كنيد كه عمل Log دراين سرور انجام شود يا خير. دراين فايل log  اطلاعات مربوط به فعاليت كاربران با فرمتي كه شما تعيين مي‌كنيد ذخيره مي‌شود. روي ليست باز شونده مشخص شده كليك كنيد تا انواع روشهاي ذخيره سازي در فايل log رامشاهده كنيد.

در صورتي كه گزينه اول انتخاب شده باشد اطلاعات فايل log بصورت فرمت ثابت ASCII ذخيره مي‌شود. اگر گزينه دوم را انتخاب كنيد اطلاعات فايل log بصورت فرمت ثابت در يك پايگاه داده ذخيره مي‌شود. با انتخاب گزينه سوم تعيين مي‌كنيد كه اطلاعات داخل فايل log با فرمت قابل تغيير و بصورت ASCII ذخيره شود. روي گزينه اول كليك كنيد.

روي دكمه Poperties كليك كنيد تا به بررسي بقيه تنظيمات مربوط به فايل log بپردازيم.

در قسمت مشخص شده با كادر قرمز تعيين مي‌كنيد كه فايل log جديد در چه محدوده زماني ايجاد شود. توسط قسمت مشخص شده با كادر آبي نيز شاخه‌اي كه فايلهاي log در آنجا ذخيره مي‌شوند، را تعيين مي‌كنيم. روي دكمه Cancel كليك كنيد.

روي برگه ISAPI Filters كليك كنيد تا به بررسي آن بپردازيم.

از اين قسمت براي تنظيم فيلترهاي ISAPI استفاده مي‌كنيم. يك فيلتر ISAPI برنامه‌اي است كه در هنگامي كه درخواست‌هاي HTTP پردازش مي‌شوند به رويدادهاي مختلف آن جواب مي‌دهد. با استفاده از دكمه Add مي‌توانيد يك فيلتر اضافه كنيد با استفاده از دكمه Remove مي‌توانيد فيلتر انتخاب شده را حذف كنيد. براي تغيير خصوصيات فيلتر نيز از دكمه Edit استفاده مي‌كنيم. در صورتي كه بخواهيد يك فيلتر غير فعال شود آن را انتخاب كرده و از دكمه Disable استفاده مي‌كنيم. در اين زمان فيلتر مورد نظر غير فعال مي‌شود و دكمه Enable ظاهر مي‌شود.

روي برگه Home Directory كليك كنيد تا به بررسي ويژگيهاي آن بپردازيم.

در پنجره My Network Places  روي آيكون Entire Network دابل كليك كنيد.

Password مهمترين نقش را در امنيت شبكه بازي مي‌كند. در اينجا شما را بيشتر با اين موضوع آشنا مي‌كنيم. اولاً هميشه از Password استفاده كنيد. اگر چه مي‌توان از (Space) يا (Blank) (فضاي‌خالي) در Password استفاده كرد اما مي‌تواند باعث ايجاد مشكلاتي شود. ؟ ص

Password شما ترجيحاً بايد حداقل شامل  كاراكتر باشد (حرفي) و حدس زدن آن نيز توسط ديگران نبايد كار ساده‌اي باشد. مي‌توانيد از اعداد نيز همراه حروف در آن استفاده كنيد و اگر مسئول سرور هستيد كاربران خود را وادار كنيد كه Password خود را درست انتخاب كرده و هر از گاهي آن را تغيير دهند.

سرور يا سرويس‌دهنده شبكه‌, يكي از كامپيوترهاي شبكه است كه كنترل مركزي كل شبكه را بر عهده دارد. اين كامپيوتر قادر است منابع شبكه را به اشتراك بگذارد. مثلاً فضاي ديسكها, برنامه‌ها, دسترسي به اينترنت, كنترل چاپگرهايي كه مستقيماً به آن وصل هستند يا به كابل شبكه متصل هستند را به اشتراك ميگذارد.

در اصل وظيفه اصلي Server به اشتراك گذاشتن منابع است و اينكه تعيين كند، كدام كاربر در چه سطحي اجازه دسترسي به منابع به اشتراك گذاشته شده را دارد.

اغلب تصور بر اين است كه Server يك كامپيوتر بزرگ است, اما در واقع لزوماً اينطور نيست و Server مي‌تواند يك كامپيوتر معمولي هم باشد. البته Server براي كارايي بيشتر مي‌تواند داراي ديسك سخت و  حافظه با ظرفيت بالاتر و كارت شبكه سريعتر باشد.

وقتي كامپيوتر ما به شبكه متصل است هنگاميكه مي‌خواهيم يك فايل را ذخيره كنيم اگر بخواهيم آنرا در ديسك كامپيوتر خودمان ذخيره كنيم كافيست مانند حالتي كه شبكه‌اي وجود ندارد مثلا فايل را بر روي درايو C ذخيره كنيم.

زماني كه به شبكه متصل هستيم ممكن است درايوي مانند Z داشته باشيم كه اين درايو به اشتراك گذاشته شده از كامپيوتر ديگري مي‌باشد. حال اگر بخواهيم فايل را در اين در درايو Z ذخيره كنيم، وظيفه سيستم‌عامل است كه فايل را در مسير مورد نظر ذخيره كند و مكان فايل به نرم‌افزاري كه در حال كار است، هيچ ارتباطي ندارد.

B
	تا بحال متوجه شديم كه كار اصلي شبكه به اشتراك گذاردن و استفاده از منابع است, كه به اشتراك گذاشتن توسط Server و استفاده كردن توسط Client انجام مي‌شود. البته  اكثراً كامپيوتر Client مي‌تواند همزمان بعضي از فايل‌ها‌ي خود را به اشتراك نيز بگذارد.

براي تعيين Subnet Mask روي جعبه متن مشخص شده كليك كنيد.
X
	همانطور كه در فصل‌هاي قبلي اشاره شد. انتخاب Subnet Mask اين امكان را فراهم مي‌آورد تا هنگامي كه مي‌خواهيم شبكه داخلي را به شبكه‌هاي بزرگي چون اينترنت وصل كنيم. آدرس IP بطور خودكار با Subnet Mask جمع منطقي (بولي) مي‌شود. در ادامه Subnet Mask را برابر ... قرار مي‌دهيم.
Y
	روي دكمه OK كليك كنيد.

اكنون مي‌خواهيم نام و Work Group اين كامپيوتر را در شبكه تعيين كنيم. روي برگه Identification كليك كنيد.

در اين قسمت مي‌توانيد نام كامپيوتر, نام Work Group و توصيفي از كامپيوتر را تعريف كنيد. نام كامپيوتر و Work Group آن در هنگام نصب ويندوز به ترتيب Babak و Eniac تعيين شده است. توجه كنيد كه حتماً بايد نام و Work Group تعيين گردد. براي وارد يك توضيح در مورد اين كامپيوتر روي جعبه متن مشخص شده كليك كنيد.

براي مثال عبارت Research را وارد ميكنيم.

روي برگه Configuration كليك كنيد.

فرض كنيد كه ‌در اين شبكه مي‌خواهيم كاربران بتوانند از اطلاعات يا چاپگر متصل به اين كامپيوتر استفاده كنند. براي اين كار بايد سرويس به 
اشتراك‌گذاري فايل و چاپگر را فعال كنيم. توجه كنيد كه اگر نخواهيد كاربري وارد اين كامپيوتر شود مي‌توانيد اين سرويسها را فعال نكنيد.
A
	براي فعال كردن سرويس به اشتراك‌گذاري فايل و چاپگر روي دكمه File and Print Sharing كليك كنيد.
B
	با فعال شدن جعبه چك مشخص شده سرويس به اشتراك‌گذاري فايل‌هاي اين كامپيوتر فعال مي‌گردد. روي جعبه چك مشخص شده كليك كنيد.

اين جعبه چك شما را قادر مي‌سازد تا در صورتي كه يك چاپگر به دستگاه شما متصل است. سرويس به اشتراك‌گذاري اين چاپگر فعال شود. تا بقيه كاربران بتوانند از چاپگر متصل به اين كامپيوتر استفاده كننده و فايلهاي خود را با استفاده از اين چاپگر چاپ كنند. روي جعبه چك مشخص شده كليك كنيد تا اين سرويس فعال شود.

روي دكمه OK كليك كنيد.

در قسمت Maximum Connections پيامي وارد مي‌شود كه در صورت افزايش كاربران از حداكثر تعيين شده نمايش داده مي‌شود. براي بررسي برگه Home Directory بر روي اين برگه كليك كنيد.

توسط برگه Home Directory مي‌توانيم محل پوشه اصلي سايت FTP را تعيين كنيم. با استفاده از دو گزينه مشخص شده تعيين مي‌شود كه پوشه سايت FTP در اين كامپيوتر يا در يك كامپيوتر ديگر قرار دارد.

در قسمت Local Path آدرس پوشه سايت FTP دراين كامپيوتر تعيين مي‌شود. براي تغيير اين آدرس مي‌توانيد آدرس جديد را در جعبه متن Local Path  وارد كنيد يا با استفاده از دكمه Browse محل آن را انتخاب كنيد.

با انتخاب گزينه Granted Access تعيين ميكنيد كه تمامي كامپيوترها بجز آنهايي كه IP Address آنها بيان شده است همگي اجازه ورود به اين كامپيوتر را دارند. در صورتي كه گزينه Denied Access را انتخاب كنيم تعيين ميكنيم كه هيچ كامپيوتري بجز آنهايي كه IP Address آنها بيان شده است اجازه دسترسي به اين كامپيوتر را ندارد. روي دكمه Cancel كليك كنيد.

براي آنكه فايلهاي داخل پوشه سايت FTP را مشاهده كنيد. روي گزينه Default FTP Site راست كليك كنيد.

روي گزينه Open كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه يك پوشه به نام Folder و يك فايل متني به نام Text ايجاد كرده‌ايم. روي فايل Text.txt دابل كليك كنيد تا محتويات آن را مشاهده كنيد.

روي دكمه Close كليك كنيد. 
	در شبكه‌اي كه در آن تمام كامپيوترهاي شبكه نسبت به يكديگر از حق دسترسي‌هاي يكسان برخوردارند، شبكه Peer-To-Peer  ناميده مي‌شود و در آن Server خاصي وجود ندارد. در اين موارد يك كامپيوتر هم Server و هم Client ميباشد.

نكات مهم در شبكه‌هاي‌ Peer-To-Peer :
 - مديريت كردن كامپيوترها در صورتي كه تعداد آنها زياد شود مشكل است.
- گسترش شبكه بسيار محدود مي‌شود.
- هر كاربر مسئول حفاظت از فايل‌ها و منابع مربوط به خود است.
- هر كاربر بايد مهارت Server شدن و اعمال امنيتهاي لازم را داشته باشد.
- كاربران احتمالاً فقط در يك اداره يا يك سازمان هستند.

شبكه Peer-To-Peer  داراي زمان استفاده خاص مي‌باشد. يعني مثلاً در يك اداره در زمان ساعات اداري مي‌توان از آن استفاده كرد. زيرا در ساعت ديگر ممكن است فقط بعضي از كامپيوترها روشن باشند. شبكه Peer-To-Peer مي‌تواند داراي گروه‌بندي‌هاي مختلف باشد كه هر كدام از كاربران با وجود اين كه در يك اداره هستند عضو گروه‌هاي مختلف يك شبكه Peer-To-Peer  باشند.

هنگاميكه نياز به گسترش شبكه Peer-To-Peer  داشته باشيم و بخواهيم امنيت نيز رعايت شود نياز به يك Server داريم تا شبكه به كمك آن راه ‌اندازي شود. اين نوع شبكه معمولا" Client/Server ناميده ميشود.

در شبكه‌هاي Client/Server نقش هر كامپيوتر و افراد مسئول بيشتر از شبكه‌هاي Peer-to-Peer مشخص ميگردد, و بطور كلي وظيفه Server سرويس دادن به كاربران است. اغلب يك وظيفه خاص به Server محول مي‌شود كه مي‌تواند شامل مديريت كاربران, امنيت در شبكه, مديريت چاپگرها,Web Site ها, فايل‌ها و بانكهاي اطلاعاتي باشد. پس Serverهاي زيادي ممكن است در چنين شبكه‌اي وجود داشته باشند.

به يكي از Server هاي شبكه Client/Server كه مسئوليت مديريت و حفاظت كردن شبكه سپرده مي‌شود. اين Server در محيط ويندوز NT به عنوان Primary Domain Controler شناخته ميشود.

Administrator شبكه مسئول راه‌اندازي روزانه Server و تهيه BackUp از فايل‌ها است. اين مسئوليت معمولا" در نيمه شب انجام ميشود زيرا ممكن است عمل BackUp گيري به زمان زيادي نياز داشته باشد و باعث شود كه Server در اين زمان تنواند منابع مورد نظر را به Clientها ارائه دهد.

كامپيوتر Server هر قدر هم كه قوي باشد بدون سيستم‌عامل كارايي ندارد, در واقع اين سيستم‌عامل است كه مي‌تواند از قابليت‌هاي Server استفاده كند. پس ممكن است كه كامپيوتر Server شما داراي ويژگيهاي بسيار زيادي باشد ولي به دليل سيستم عامل ضعيفي كه بر روي آن نصب شده است قابليتهاي كمي از كامپيوتر Server ارائه شود.

سيستم‌عامل شبكه (Network Operating Systems ) مسئول به اشتراك گذاشتن منابع در شبكه, كنترل تماميت اطلاعات موجود در شبكه و تعيين ميزان دسترسي هر كاربر به منابع شبكه است.

هر قدر كه شبكه گسترش پيدا كند بر پيچيدگي آن افزوده مي‌شود و لازم است بفكر يك راه بهتر براي اداره شبكه باشيم. راه بهتر براي اداره شبكه استفاده از راهنماي سرويس (Network Directory Service) است. توسط اين راهنما سيستم عامل شبكه ميتواند اطلاعات مورد نظر خود جهت موجود بودن يا نبودن منابع دسترسي پيدا كند.

راهنماي شبكه (Directory)  يك پايگاه داده از اطلاعات منابع موجود در شبكه است. هر منبع در واقع به عنوان يك شيء با صفات مشخص شناخته مي‌شود. بعنوان مثال چاپگر به عنوان يك شيء به همراه كليه صفات آن از قبيل مكان آن در شبكه, اندازه كاغذي كه استفاده مي‌كند, رنگي بودن يا نبودن و غيره شناخته مي‌شود.

در ادامه بررسي مي‌كنيم كه چگونه بعضي از شبكه‌ها  بعضي و حتي بعضي بخش بيتي در آدرسشان وجود دارد.

الف

آدرس‌ها در كلاسهاي A، B و C طبقه‌‌بندي شده‌اند.
CLASS A : اين طبقه بندي شامل شبكه‌هاي 
انگشت شماري بود كه تعداد كاربران بسيار زيادي را شامل مي‌شوند. آدرس كلاس A بصورت X... نشان داده ميشود. عددي كه بوسيله X نشان داده شده است ميتواند بين  تا  باشد. اعدادي كه توسط  نشان داده شده‌اند ميتوانند بين  تا  باشند.
 ب
 	CLASS B : اين طبقه‌بندي شامل شبكه‌هاي بيشتري مي‌شود ولي تعداد كاربران كمتري در اين شبكه وجود دارد. آدرس كلاس B بصورت X.X.. نشان داده ميشود.
CLASS C : اين طبقه‌بندي شامل تعداد بسيار زيادي شبكه است كه داراي تعداد كمي كاربر ميباشد. آدرس كلاس C بصورت X.X.X. ميباشد.

محدوده اولين بايت در كلاس A بين   تا  ميباشد. پس  شبكه در كلاس A وجود دارد و هر كدام از اين شبكه‌ها مي‌توانند بيش از  ميليون كاربر داشته باشند.

در كلاس B هشت بيت اول آدرس از عدد  شروع و به  ختم مي‌گردد. بنابراين بيش از  هزار شبكه در اين كلاس وجود دارد و در هر شبكه نيز بيش از  هزار كاربر ميتواند قرار داشته باشد.

بيت اول آدرس IP در كلاس C شبكه را مشخص مي‌كند. هشت بيت اول داراي محدوده‌اي بين  تا  است. به اين ترتيب بيش از  ميليون شبكه به اين شكل مي‌توان آدرس‌دهي كرد اما در هر شبكه تنها  كاربر مي‌تواند وجود داشته باشد.

با طبقه‌بندي آدرس‌ها در قالب كلاس‌هاي مختلف، ارتباط بين كارتهاي شبكه برقرار ميشود. اما بكمك CIDR تكه‌هاي آدرس‌ها در قالب يك ISP در نظر گرفته مي‌شوند و ISP آدرس به شما مرتبط ميكند.

از اينجا

اگر سرور DHCP نتواند ارتباط برقرار كند در آن صورت سيستم بطور خودكار يك آدرس تصادفي از كلاس B انتخاب مي‌كند. براي مثال آدرس IP به شماره ... و Subnet Mask به شماره ...  ممكن است به يك كامپيوتر تخصيص داده شود. در ادامه براي جلوگيري از IP تكراري ابتدا چك مي‌شود كه آيا اين آدرس در شبكه قبلاً انتخاب شده است يا خير. در صورتي كه اين آدرس در شبكه موجود باشد دوباره يك IP جديد به كامپيوتر تخصيص داده ميشود.

آدرس كاربرها در يك شبكه بايد منحصربفرد باشد. هر شبكه در صورتي كه به اينترنت متصل باشد نيز بايد داراي يك آدرس منحصربفرد باشد. حال اگر شبكه شما مجزا از ساير شبكه‌ها است مي‌توانيد براي شكبه خود هر آدرسي تعيين كنيد.

پورت TCP/IP  يك كانال مجازي است كه در يك دستگاه متصل به شبكه ميتواند باز شود. مهمترين آدرسهاي پورت TCP/IP  را در شكل فوق ميتوانيد مشاهده كنيد.

براي مثال پروتكل Http از Port شماره  استفاده مي‌كند. بنابراين وقتي آدرس سايتهاي اينترنتي را در مرورگر خود وارد مي‌كنيد بطور خودكار از اين Port استفاده مي‌كند.

اگر بخواهيد دو سايت وب جداگانه در يك سرور داشته باشيد بايد براي هر كدام از سايتهاي وب يك Port جداگانه تعريف كنيد. مثلاً مي‌توانيد Port شماره  را براي سايت وب دوم خود در نظر بگيريد. در اين حالت با وارد آدرس بصورت زير ميتوانيد به سايت وب مورد نظر دسترسي پيدا كنيد.
http://...:

با استفاده از Firewallها ميتوانيم يك نوع ساده از امنيت را در شبكه پياده‌سازي كنيم. با استفاده از Firewallها ميتوانيم اجازه دسترسي به يك يا چند Port را كنترل كنيم.

ملاحظه مي‌كنيد كه پيغام خطايي ظاهر مي‌شود. زيرا هنوز تنظيمات مربوطه به آدرس IP انجام نشده است و كامپيوتر قادر به شناسايي شبكه نمي‌باشد. روي دكمه OK كليك كنيد.

روي دكمه Close كليك كنيد.

روي آيكون  My Network Places راست كليك كنيد.

روي گزينه Properties كليك كنيد.

حال پنجره خصوصيات پروتكل TCP/IP ظاهر شده است. بطور پيش‌فرض در برگه IP Address قرار داريم. در اين برگه دو انتخاب براي نحوه تعيين آدرس IP وجود دارد. توسط گزينه اول كه در شكل مشخص شده بطور خودكار آدرس IP تعيين مي‌شود. اما اين كار معمولاً باعث عدم موفقيت در برقراري ارتباط مي‌گردد. توسط گزينه دوم مي‌توانيم آدرس IP و Subnet Mask را بطور دستي تعيين كنيم. براي تعيين آدرس IP روي گزينه مشخص شده كليك كنيد.

لايه  مسئول دريافت  بسته‌هاي داده از لايه فيزيكي و تبديل آنها به شكل قابل استفاده (Frame) جهت ارسال به لايه‌هاي فوقاني ميباشد. اين لايه وظيفه دارد تا Frameها را بدون خطا ارسال و دريافت كند. اين كار از طريق درج كد
CRC (Cyclic Redundancy Check) در بسته انجام ميگيرد.

هيئت استاندارد   اين لايه را به دو لايه تقسيم كرد :
-	لايه LLC (Logical Link Control) : اين لايه در استاندارد . تعريف شده و نقاط SAPs (Service Access Points) را براي انتقال اطلاعات در لايه LLC تعريف مي‌كند.
-	 لايه MAC (Media Access Control) : اين لايه شامل روش انتقال اطلاعات در طول شبكه است. قبلاً ديديم كه CSMA/CD و Token Passing دو روش اصلي انتقال اطلاعات بودند. اين لايه از روش Token Bus (.) و تقاضاي حق تقدم يا Demand Priority (.) استفاده ميكند.

لايه فيزيكي مسئول قرار دادن اطلاعات و داده‌هاي اضافي (شامل آدرس‌هاي شبكه, كدهاي كنترل خطا و حفاظت) به كابل الكتريكي يا رابط كابل نوري است. سيستم كابل كشي نحوه اتصال به كابل شبكه و سيگنالي كه هركدام از بسته‌ها را حمل ميكند، در اين لايه تعريف ميشود.

روي دكمه Close كليك كنيد.

تا اين مرحله اجزاي متعددي كه براي پياده‌سازي و برقراري ارتباط يك شبكه لازم است را مورد بررسي قرار داديم. همه كامپيوترها از قوانين استاندارد و يكسان جهت ارسال و دريافت اطلاعات استفاده ميكنند. از اين بابت مي‌توان شبكه را به يك جلسه بين‌المللي تشبيه كرد كه در آن همه شركت كنندگان بايد از يك زبان بين المللي براي صحبت استفاده كنند.

شبكه‌هاي كامپيوتري براي برقراري ارتباط بايد از قوانين ارتباط جمعي (پروتكل) يكسان استفاده كنند. در اين بخش به بررسي عمده‌ترين پروتكلها كه در مجموعه پروتكلهاي يك كامپيوتر وجود دارند مي‌پردازيم.

روي دكمه OK كليك كنيد.

اكنون چون تنظيمات جديدي براي سيستم تعيين كرده‌ايم. بايد كامپيوتر راه‌اندازي شود تا اين تغييرات اعمال گردند. روي دكمه Yes كليك كنيد. تا كامپيوتر Restart گردد.

اكنون كامپيوتر دوباره راه‌اندازي شده است براي مشاهده نحوه كار شبكه روي
 My Network Places دابل كليك كنيد.

روي Entire Network دابل كليك كنيد. تا محتويات شبكه را مشاهده كنيد.

ملاحظه مي‌كنيد كه دو Work Group به نامهاي Eniac و VB در اين شبكه موجود است. روي VB دابل كليك كنيد تا كامپيوترهاي متعلق به اين گروه را مشاهده كنيم.

چون براي شاخه به اشتراك گذاشته شده رمز عبور تعيين كرديم بايد اين كلمات عبور را دوباره وارد كنيم تا مشكلي در تايپ آنها پيش نيامده باشد.

دوباره كلمه عبور ABCD را در جعبه متن Read-Only Password وارد كنيد تا اين رمز عبور را تأييد كنيم.

روي جعبه متن Full Access Password كليك كنيد.

اكنون برنامه نصب در حال كپي فايلها مي‌باشد.

روي دكمه Finish كليك كنيد.

تا اينجا خصوصيات مهم اين سرويس دهنده وب را بررسي كرديم. روي دكمه Cancel كليك كنيد.

اكنون فرض مي‌كنيد كه مي‌خواهيم فايلهايي را به شاخه اصلي سرويس دهنده وب كپي كنيم يا يك پوشه در شاخه اصلي ايجاد كنيم. براي دسترسي به شاخه اصلي روي گزينه Default Web Site راست كليك كنيد.

روي دكمه Open كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه آدرس اين شاخه در قسمت مشخص شده با كادر قرمز نوشته شده است. اكنون مي‌توانيد فايلهاي لازم را به اين شاخه كپي كنيد يا از آن حذف كنيد. در اين شاخه اكنون يك برنامه دفترچه تلفن نوشته شده است كه بعداً آن را بررسي مي‌كنيم. دقت كنيد كه يك فايل به نام index.htm در  اين شاخه وجود دارد. روي دكمه Close كليك كنيد.

فرض كنيد يك شاخه به آدرس D:\test در اين كامپيوتر وجود دارد و مي‌خواهيم فايلهاي داخل اين شاخه را داخل شاخه اصلي سايت وب تحت نام Page قرار دهيم. يك راه ايجاد يك شاخه به نام Page درون شاخه wwwroot و كپي فايلهاي آن به درون شاخه جديد Page ميباشد. راه ديگر اين است كه يك شاخه مجازي به نام Page بسازيم و آدرس آن را برابر D:\Test قرار دهيم. براي اينكار روي گزينه Default Web Site راست كليك كنيد.

منوي فرعي New را باز كنيد.
	اكنون برنامه نصب در حال كپي فايلها مي‌باشد.

روي دكمه Finish كليك كنيد.

روي برگه Documents كليك كنيد تا به بررسي آن بپردازيم.

جهت تنظيم خصوصيات سرويس HTTP و FTP روي گزينه Performance and Maintenance  كليك كنيد.

روي گزينه Administrative Tools كليك كنيد.
	كلمه عبور XYZ را وارد كنيد. تا اين رمز تأييد گردد.

روي دكمه OK كليك كنيد.

در اين پنجره سرويسها و پروتكلهاي مربوط به شبكه كه در حال حاضر نصب شده‌اند نشان داده مي‌شوند. براي افزودن يك پروتكل يا سرويس جديد بايد بر روي دكمه ADD كليك كنيد و سپس گزينه‌هاي مورد نظر خود را انتخاب كنيد.

اكنون مي‌خواهيم به روش تنظيم پروتكل TCP/IP بپردازيم تا بتوانيم با استفاده از اين كنترل كامپيوترهاي شبكه را به يكديگر متصل كنيم. در صورتي كه اين پروتكل وجود ندارد ميتوانيد بر روي دكمه ADD كليك كنيد و سپس گزينه Protocol را انتخاب كنيد و در انتها گزينه TCP/IP را انتخاب كنيد تا اين پروتكل به اين ليست افزوده شود. اكنون روي گزينه TCP/IP دابل كليك كنيد تا تنظيمات اين پروتكل را بررسي كنيم.

روي دكمه OK كليك كنيد.

اكنون اگر به Icon شاخه Download دقت كنيد. ملاحظه مي‌كنيد كه تصوير يك دست به آن اضافه شده است كه نشان دهنده به اشتراك گذاشته شدن اين پوشه ميباشد.

اكنون در يك كامپيوتر ديگر قرار داريم و مي‌خواهيم به كامپيوتر Babak كه در آن شاخه Download را به اشتراك گذاشيتم وارد شويم. روي آيكون My Network Places دابل كليك كنيد.

روي دكمه Entire Network دابل كليك كنيد.

روي Eniac دابل كليك كنيد.

توجه كنيد كه اگر سرويس به اشتراك گذاري فايل‌ها را فعال نكرده باشيم كامپيوتر Babak در اين قسمت وجود نخواهد داشت  ولي كامپيوتر Babak مي‌تواند وارد شبكه شود و از منابع به اشتراك گذاشته شده استفاده كند. روي كامپيوتر Babak دابل كليك كنيد. تا وارد آن شويم.

روي شاخه Download دابل كليك كنيد.

مي‌خواهيم با دسترسي خواندن و نوشتن وارد اين شاخه بشويم پس رمز XYZ را وارد كنيد.

روي گزينه مشخص شده كليك كنيد. تا رمز عبور وارد شده در اين كامپيوتر ذخيره نشود.
A
	روي دكمه OK كليك كنيد.

B
	روي شاخه My Music  دابل كليك كنيد.

اكنون مي‌توانيد فايل‌هاي مورد نظر خود را از روي اين كامپيوتر كپي يا حذف نمائيد. براي مثال روي فايل مشخص شده كليك كنيد.

كليد Delete صفحه كليد را فشار دهيد. تا اين فايل را حذف كنيم.

روي دكمه Yes كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه فايل انتخاب شده حذف شده است.

روي دكمه Close كليك كنيد. تا اين پنجره بسته شود.

راه ديگر جهت دسترسي به يك كامپيوتر در يك شبكه وارد كردن نام آن مي‌‌باشد. براي بررسي اين روش روي آيكون My Computer دابل كليك كنيد.

دكمه F را فشار دهيد.

عبارت \\ Babak را وارد كنيد.

دكمه Enter را فشار دهيد.

مشاهده مي‌كنيد كه اكنون در كامپيوتر 
Babak قرار داريم.

اكنون دوباره در كامپيوتر Babak قرار داريم و مي‌خواهيم چاپگر موجود در اين كامپيوتر را به اشتراك بگذاريم. براي اين كار روي دكمه Start كليك كنيد.

منوي فرعي Settings را باز كنيد.

روي گزينه Printers كليك كنيد.

روي آيكون Printer راست كليك كنيد.

روي گزينه Sharing كليك كنيد.

روي دكمه انتخابي Share as كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد نام HP بعنوان نام چاپگر به اشتراك گذاشته شده تعيين شده است. كه قابل تغيير نيز مي‌باشد. در قسمت مشخص شده مي‌توانيد يك رمز عبور نيز براي دسترسي به اين چاپگر تعيين كنيد. روي دكمه Apply كليك كنيد.

اكنون در يك كامپيوتر ديگر قرار داريم, و مي‌خواهيم از چاپگر كامپيوتر Babak استفاده كنيم. براي اين كار روي دكمه Start كليك كنيد.

منوي فرعي Settings را باز كنيد.

روي گزينه Printers كليك كنيد.

روي آيكون Add Printer دابل كليك كنيد.

روي دكمه Next كليك كنيد.

Token Passing مانند يك جلسه رسمي يا (كلاس درس) است. وقتي بخواهيم در كلاس درس صحبت كنيم ابتدا دست بلند مي‌كنيم, و معلم به ما اجازه صحبت كردن مي‌دهد. وقتي صحبت كردن ما تمام شد مي‌نشينيم و معلم به شخص ديگري اجازه صحبت كردن مي‌دهد.

در شبكه Token Passing يك Token كه نشان دهنده اجازه ارسال داده است وجود دارد كه از يك كامپيوتر به كامپيوتر ديگر منتقل ميشود هر كامپيوتري كه بخواهد اطلاعات را ارسال كند بايد منتظر شود تا Token به دست او برسد زماني كه Token به دست كامپيوتر رسيد Token را نگه ميدارد و اقدام به ارسال داده ميكند. سپس Token را آزاد ميكنيد تا نوبت به بقيه كامپيوترها برسد.

شبكه‌هاي LAN كه داراي توپولوژي Star Bus هستند, مي‌توانند از تكنولوژي CSMA/CD استفاده كنند. در اين نوع شبكه‌هاي LAN سريع, انتقال اطلاعات در Hub بر اساس اولويت انجام مي‌شود. خاصيت حق‌تقدم جزء خصوصيات شبكه‌هاي LAN سريع است كه در استاندارد .  نيز مشخص شده است.

در اين نوع شبكه‌ها حق اولويت مشخصي وجود ندارد كه تعيين كند بعد از كامپيوتري كه فعلاً فرستنده اطلاعات است كدام كامپيوتر اولويت دارد. اما در شبكه‌هاي Demand Priority روش‌هاي مشخصي وجود دارد كه تعيين كننده اولويت رويدادها مي‌باشد.

روي گزينه Network Printer كليك كنيد. تا اين گزينه فعال شود.

روي دكمه Next كليك كنيد.

روي دكمه Browse كليك كنيد.

روي علامت + مشخص شده كليك كنيد.

روي علامت + كنار گزينه Eniac كليك كنيد.

اكنون ميتوانيد با انتخاب گزينه Close Session دسترسي كاربر را قطع كنيد. در محلي خارج از منو كليك كنيد تا اين منو بسته شود.

روي گزينه Open Files كليك كنيد.
اين صدا گذاري شود اول!

به اين ترتيب تنظيمات آدرس IP هر كاربر توسط سرورهاي DHCP بوسيله يك پيغام به آنها فرستاده مي‌شود و اين پيغام شامل ساير اطلاعات ضروري تنظيمات TCP/IP نيز مي‌شود. در بخش بعدي به بررسي بيشتر DHCP ميپردازيم.

روش دوم آدرس‌دهي بصورت خودكار (APIPA) مي‌باشد. اگر يك كامپيوتر براي آدرس‌دهي خودكار IP تنظيم شده باشد و سرور DHCP نتواند با آن ارتباط برقرار كند آن وقت APIPA فعال مي‌شود. اين ابزار آدرس IP و Subnet Mask را تعيين ميكند.
	روي علامت + كنار گزينه Babak كليك كنيد.

روي گزينه HP كليك كنيد.

روي دكمه OK كليك كنيد.

اكنون چاپگر كامپيوتر Babak از طريق اين كامپيوتر قابل دسترسي مي‌باشد.

روي Next كليك كنيد.

اكنون در اين پنجره از شما سوال مي‌شود كه آيا مي‌خواهيد يك صفحه بطور آزمايشي چاپ شود يا خير. چون نمي‌خواهيم اين كار انجام شود روي دكمه No كليك كنيد.

روي دكمه Finish كليك كنيد.

اكنون ويندوز در حال كپي كردن فايلهاي چاپگر و نصب آن ميباشد.

مشاهده ميكنيد كه چاپگر نصب شده است. براي مشاهده روشهاي بدست آوردن رمز عبور فايلهاي به اشتراك گذاشته شده ميتوانيد به نرم افزار "آموزش Hack و روشهاي مقابله با آن" اين شركت مراجع كنيد.

در اين شاخه هيچكدام از نامهاي بيان شده در تنظيمات سرويس دهنده وجود ندارد و بايد نام تمام فايلهاي موجود در شاخه Page نمايش داده شود. ولي چون گزينه Directory browsing را فعال نكرديم فايلهاي داخل شاخه نمايش داده نشده است و يك پيغام خطا نمايش داده ميشود. در ادامه مي‌خواهيم نام فايل HTML موجود در اين شاخه يعني Products.htm را به آدرس اضافه كنيم. براي اين كار دكمه F را فشار دهيد.

دكمه End را فشار دهيد. 
فصل چهار

موسسه جهاني استاندارد (ISO) يك مدل عمومي كه نشان دهنده نحوه برقراري ارتباطات بين كامپيوترها در شبكه‌هاي LAN  ميباشد را ايجاد كرده است. اين نظريه بر اين اساس است كه تمام سخت‌افزارها و سيستم‌عامل‌هاي شبكه از هر نوعي كه باشند بتوانند تحت چهارچوبي خاص با يكديگر ارتباط برقرار كنند بطوريكه اطلاعات ارسالي از هر كامپيوتر براي كامپيوترهاي غير مشابه قابل استفاده باشد. اين مدل عمومي OSI نام دارد.

در اين بخش ديديم كه مدل  لايه‌اي مي‌تواند تمام اجزاي لازم براي اتصال به شبكه را فراهم كند و هر لايه نقش مشخصي را در ارسال اطلاعات به لايه همسايه خود ايفا مي‌كند. در عمل ديديم كه اين هفت لايه در  لايه قابل پياده‌سازي هستند.

عبارت /products.htm را وارد كنيد.

پس با توجه به تنظيمات انجام شده توانستيم به سرويس دهنده دسترسي داشته باشيم. در ادامه به كامپيوتر سرويس دهنده برمي‌گرديم  و روش تنظيم و كار با سرويس FTP را بررسي مي‌كنيم.

روي گزينه – كنار گزينه Web Site كليك كنيد.

انتقال غير همزمان, فن‌آوري ديگري است كه در حال حاضر به ظاهر موفق‌تر از فن‌آوري‌هاي ديگر است چراكه بخوبي قابل ارتباط با فن‌آوري شبكه‌هاي LAN مي‌باشد فن‌آوري ATM از سخت‌افزار ويژه‌اي استفاده مي‌كند كه به لحاظ نظري سرعت انتقال اطلاعات آن را به بيش از / گيگا بايت در ثانيه مي‌رساند.

البته مشكلي كه در اينجا وجود دارد اين است كه فن‌آوري WAN به اندازه كافي سريع نيست تا بتواند از سرعت بالاي ATM استفاده كند.

ISDN  نيز يك فن‌آوري امروزي جهت اتصال دور برد است كه از كابل‌هاي مسي براي انتقال اطلاعات سود مي‌برد و قابل اطمينان نيز مي‌باشد.

ISDN  در واقع نوع ديجيتالي فن‌آوري PSTN است و صوت و اطلاعات هر دو مي‌توانند از طريق آن انتقال يابند براي اين منظور يك سرويس Dial Up وجود دارد و تمايلي براي پيوسته كردن ارتباط همانند فن‌آوري‌هاي ADSL يا T كه در ادامه شرح داده مي‌شوند وجود ندارد.

فن‌آوري مودم قادر است اطلاعاتي را كه از طريق خطوط تلفن به آن مي‌رسد به اطلاعات قابل استفاده براي كامپيوتر تبديل كند.
	 روي گزينه + كنار گزينه FTP Sites كليك كنيد.

روي گزينه Default FTP site كليك كنيد.

اكنون محتويات داخل سايت FTP را مي‌توانيد مشاهده كنيدكه فعلاً هيچ فايلي وجود ندارد. روي دكمه Properties كليك كنيد تا به بررسي تنظيمات اين سرويس بپردازيم.

حال بعد از مدتي برنامه نصب فايلهاي لازم را بر روي كامپيوتر كپي ميكند.

روي دكمه Finish كليك كنيد تا كار برنامه نصب به پايان برسد.
فصل يك

در اين بخش ميخواهيم به بررسي مقدمات فن‌آوري و نظريه‌هاي مختلف در شبكه‌هاي كامپيوتري بپردازيم. اولين باري كه كامپيوتر ساخته شد يك ابزار بسيار قوي بود. البته با استانداردهاي كنوني اين ابزار بسيار كوچك به نظر مي‌رسد, ولي با گذشت زمان بر قدرت كامپيوترها افزوده شده است.

بعد از اين اختراع كامپيوتر دانشمندان خيلي زود به اين نتيجه رسيدند كه لازم است راهي ايجاد شود تا اطلاعات موجود بر روي كامپيوترها از يك كامپيوتر به كامپيوتر ديگر انتقال يابد. راه متداول در آن زمان چاپ كردن اطلاعات يا ذخيره‌سازي آن روي ديسك و انتقال آن به كامپيوترهاي ديگر بود.

اما اين راه, بازدهي كافي نداشته و يك انتقال الكترونيكي لازم بود و اين نياز باعث شد كه شبكه‌هاي كامپيوتري ساخته شوند. در ساده‌ترين نوع شبكه كامپيوتري تنها  كامپيوتر متصل به يكديگر وجود دارد كه اين دو كامپيوتر اطلاعات درون خود را به اشتراك يكديگر مي‌گذارند.

شبكه‌هاي كامپيوتري مي‌توانند بسيار پيچيده‌تر از آنچه كه در اين فصل بررسي خواهد شد باشند. اما ما براي آشنايي دقيق با مفاهيم شبكه و اينكه چگونه كار مي‌كند ابتدا به بررسي ساده‌ترين نوع شبكه‌ها مي‌پردازيم.

ساده‌ترين نوع شبكه با متصل كردن چند كامپيوتر بوسيله كابل‌هاي خاصي بوجود مي‌آيد. ممكن است يك چاپگر به يكي از كامپيوترها متصل باشد و با استفاده از اين سيستم شبكه اين چاپگر به اشتراك بقيه كامپيوترها نيز گذاشته ميشود. همچنين ممكن است چاپگر مستقيماً به شبكه متصل شده باشد. ساير تجهيزات جانبي كامپيوتر نيز مي‌توانند براي استفاده همه كاربران در يك شبكه به اشتراك گذاشته شوند.

هر دستگاه با يك كابل به شبكه اتصال مي‌يابد و داراي يك آدرس يگانه و منحصر به ‌فرد است. كه در شبكه با آن آدرس شناخته مي‌شود. به همين دليل  اطلاعات دقيقاً به همان كامپيوتري كه مد نظر است فرستاده مي‌شود و خطايي رخ نمي‌دهد. البته در فصلهاي بعدي بيشتر به شرح اين موضوع مي‌پردازيم.
B
	دسترسي به منابع به اشتراك داراي ارزش بسيار زيادي ميباشد. يك منبع مي‌تواند يك فايل, متن, چاپگر, ديسك سخت, مودم يا دسترسي به اينترنت باشد و  حتي توانايي پردازش كامپيوترها نيز ميتواند به اشتراك گذاشته شود.

به اشتراك گذاشتن منابع بيان شده نوعي قابليت سيستم عامل تحت شبكه است كه به كاربر امكان دسترسي به اطلاعات موجود در ساير كامپيوترهاي شبكه را مي‌دهد.

نكته مهم در اين سيستم اين است كه سيستم‌عامل بايد داراي امنيت باشد و بايد بتواند در دسترسي به اطلاعات (بخصوص داده‌ها) محدوديت ايجاد كند. سيستم‌عامل‌هاي مدرن شبكه داراي يك مدير (Administrator) هستند, كه از راه دور و بدون تماس مستقيم با هر كامپيوتر مي‌تواند دسترسي ساير كاربران به منابع و اطلاعات موجود در شبكه را تعيين كند.

راهنماي شبكه دقيقاً مشابه كتاب راهنماي تلفن است اگر بدنبال شماره تلفن و ساير مشخصات شخصي باشيم با پيدا كردن نام آن شخص در راهنماي تلفن مي‌توانيم اين اطلاعات را پيدا كنيم. در واقع اين راهنما كه در بانك اطلاعاتي شبكه موجود مي‌باشد مي‌تواند شامل اطلاعات بسياري از هر شيء موجود در شبكه باشد.

يك سرويس راهنماي (Directory Service ) ابزاري است كه به ما اجازه مي‌دهد تا به بانك اطلاعاتي دسترسي داشته باشيم. تصور كنيد كه دفترچه راهنماي تلفن شما مي‌تواند اشخاص را حتي بر اساس نوع اتومبيلي كه دارند نيز پيدا كند. به اين ترتيب مي‌توان به راحتي اشياء را هر كجاي شبكه كه هستند پيدا كرد. با كمك اين نوع سازماندهي مي‌توان بدون اينكه نيازي به Fax باشد اطلاعات موجود در دفتر پاريس  از طريق چاپگر موجود در نيويورك چاپ شوند.

محصول سرويس دهنده راهنماي شركت مايكروسافت Active Directory Service نام دارد. محصول سرويس دهنده راهنماي شركت ناول نيز NDS ناميده مي‌شود. البته محصول مايكروسافت داراي جزئيات بيشتري ميباشد.

كارت شبكه يا NIC يك سخت‌افزار است كه كامپيوتر را به كابل شبكه متصل مي‌سازد. وظيفه كارت شبكه گرفتن اطلاعات از كامپيوتر و تبديل آنها به فرمت قابل ارسال توسط كابل شبكه و كنترل عدم آشفتگي اطلاعات ارسالي و دريافتي است.

اطلاعات داخل كامپيوتر بطور موازي از طريق گذرگاهها (Bus) كه معمولاً  بيتي هستند منتقل مي‌شوند. اما هنگاميكه كارت شبكه مي‌خواهد آنها را به كابل شبكه بفرستد چون تنها  سيم در كابل شبكه وجود دارد بنابراين BUS آن  بيتي است.

پس كارت شبكه (NIC) يك مبدل موازي به سري محسوب مي‌شود. كه البته هنگام ورود اطلاعات از شبكه به كامپيوتر برعكس عمل مي‌كند.

كارت شبكه بايد بتواند موقعيت خود را در بين ساير كامپيوترها مشخص كند. تمام كارت شبكه‌ها در سراسر جهان يك شماره سريال دارند كه از طرف سازنده روي لايه فيزيكي آنها قرار داده شده است (بصورت سخت‌افزاري). بوسيله اين شماره سريال كه مورد تأييد IEEE نيز ميباشد, اين كارتهاي شبكه از يكديگر متمايز مي‌شوند.

مثلاً در ويندوز  اگر كامپيوتر شما بصورت TCP/IP به شبكه متصل باشد مي‌توانيد در Command دستور IPConfig /All را تايپ كنيد و با فشار دادن كليد Enter يك شماره  رقمي بر مبناي  مشاهده خواهيد كرد, كه آدرس فيزيكي (Phisical Address)كارت شبكه شما خواهد بود. براي مثال عدد زير يك نمونه از آدرس فيزيكي كارت ميباشد   –  –  – CC – EA – BD

هنگاميكه يك كارت شبكه مي‌خواهد با كارت شبكه ديگري اطلاعات مبادله كند فرآيندي بنام دست دادن يا HandShaking اتفاق مي‌افتدكه در آن دو كارت شبكه از پارامترهاي يكديگر نظير حجم اطلاعات, سرعت انتقال و غيره مطلع مي‌شوند.

روي آيكون برنامه Computer Management دابل كليك كنيد تا اجرا شود.
برنامه Maximize شده باشد.!
	در اين برنامه ميتوانيد به بررسي تنظيمات اجزاء مختلف كامپيوتر بپردازيد. براي مثال در قسمت Services and Applications ميتوانيد سرويسهاي FTP و HTTP را تنظيم كنيد. براي بررسي كاربراني كه به اين كامپيوتر متصل هستند از قسمت Shard Folders استفاده ميكنيم. بر روي علامت + مشخص شده كليك كنيد تا ليست اين گزينه باز شود.

روي گزينه Shares كليك كنيد.

روي گزينه Sessions كليك كنيد.

در شبكه‌هاي LAN  نوع كابلي كه استفاده مي‌شود بستگي مستقيم به سرعت مورد نياز براي انتقال داده‌ها و نوع داده‌هايي كه كارت‌هاي شبكه مي‌توانند انتقال دهند دارد.

Ethernet هاي نازك از يك كابل هم محور استفاده مي‌كنند كه داراي يك مغزي روكش شده است و انتهاي آن به فيش BNC ختم مي‌شود. اين نوع كابل مستقيماً توسط يك اتصالT شكل به كارت شبكه متصل مي‌گردد.

A
	توجه كنيد كه اين كابل نبايد از اتصال T شكل كارت شبكه قطع شود زيرا كابل شبكه از يك كامپيوتر به كامپيوتر ديگر انتقال مي‌يابد لذا همه آنها را به هم متصل مي‌كند. اگر يكي از كابلها از اين اتصال جدا شود بقيه كامپيوترهايي كه به اين كابل متصل هستند ديگر در شبكه وجود ندارند.

اگر از رابط كابل نوري استفاده كنيم سرعت انتقال داده‌ها بالا رفته و بطور كلي حدود  Mb/Sec مي‌شود. فيبر نوري شامل  مغزي از جنس شيشه يا پلاستيك است كه داراي نوعي روكش بنام روكش Kevlar مي‌باشد. پوشش Kevlar باعث استحكام مغزي مي‌شود.

البته عيب فيبر نوري نسبت به كابل‌هاي UTP اين است كه خيلي انعطاف‌پذير نيست و كارشناس متخصص براي نصب و راه‌اندازي آن مورد نياز است. زيرا شما نمي‌توانيد به همان سادگي كه از يك كابل با مغزي مس استفاده مي‌كنيد از فيبر نوري استفاده كنيد.

اگر قصد انتخاب رابط بين كامپيوترهاي يك شبكه را داريد سرعت مورد نياز برابر انتقال اطلاعات يك فاكتور تعيين كننده است, كه تعيين مي‌كند كه شما چه نوع رابطي را انتخاب كنيد : فيبر نوري, كابلهاي Ethernet يا چيزي بين اين دو. هزينه تمام شده نيز پارامتر مهمي در انتخاب كابل است كه از كابلهاي ارزان قيمت Ethernet يا از كابلهاي گران قيمت فيبر نوري استفاده كنيد.

انعطاف‌پذيري زياد كابل Ethernet در مقابل انعطاف ناچيز فيبر نوري, همچنين برد بهينه كه بتوان از هر كدام از آنها استفاده كرد و غيره از ديگر عوامل تعيين كننده هستند. با توجه به كليه موارد فوق متداول‌ترين رابط‌هاي شبكه همان كابلهاي UTP هستند كه استفاده عمومي دارند.

در بعضي مواقع ممكن است كابل كشي مشكل و يا غير ممكن باشد همچنين ممكن است كاربران در يك اداره جاي ثابتي نداشته باشند و كارشان ايجاب كند كه در طول روز مرتب در ساختمان اداره جابجا شوند.

دو نوع سيستم  وجود دارد كه در چنين شرايطي طراحي شده است. اول سيستم انتقال توسط امواج راديويي با پهناي باند كم  كه اطلاعات را شبيه فرستنده راديويي منتقل مي‌كند و گيرنده نيز در فركانسي كه فرستنده كار مي‌كند تنظيم مي‌شود. به اين نوع شبكه‌ها شبكه‌هاي بي‌سيم گفته ميشود.

در اين سيستم فرستنده و گيرنده هر دو در جاهاي مختلف اداره به ديوار متصل هستند و ارتباط ميان كاربر و Server همچنين ارتباط بين كاربر و شبكه كابلي (اگر وجود داشته باشد) را برقرار مي‌كنند. هنگامي كه كاربر در قسمتهاي مختلف اداره جابه‌جا مي‌شود براي دسترسي به شبكه، دستگاه خود را به نزديك‌ترين فرستنده و گيرنده متصل به ديوار متصل مي‌كند تا بتواند به شبكه متصل شود.

به لحاظ تئوري, برد اين سيستم مي‌تواند چند صدمتر باشد. وليكن اين امواج راديويي در معرض استراق‌سمع هستند. همچنين در بعضي از قسمتهاي ساختمان (مثل تأسيسات) نمي‌توان آن را بكار برد.

دوم سيستمهايي هستند كه از طريق موج مادون قرمز با يكديگر ارتباط برقرار ميكنند. اين نوع اتصال برخلاف اتصال اول (بي‌سيم) احتياج به يك خط مستقيم جهت دريافت و ارسال موج دارد. در اين سيستم ممكن است كه يك موج ديگر باعث اغتشاش شود. استفاده از اين نوع اتصال به سادگي شبكه‌هاي قسمت اول (بي‌سيم) نميباشد و سرعت آنها حدود Mb/Sec ميباشد.

مقدماتي كه تا كنون در مورد شبكه ارائه شده شامل تعاريف عمومي بوده و مطالب تخصصي را شامل نمي‌شود. شبكه‌اي كه محدود به يك منطقه كوچك باشد, مثلاً يك Site يا يك شبكه محدود در يك ساختمان بطور اختصاري LAN ناميده مي‌شود.

معمولاً وسعت شبكه و محدوديتهاي ابعادي آن بستگي به تعداد Workstation ها, مشتري‌ها (Clients) و حداكثر فاصله كابل‌كشي دارد.

جهت تغيير نام كامپيوتر خود روي آيكون برنامه Network Neighborhood در ويندوز  يا روي آيكون برنامه My Network Places در ويندوز ME واقع در Desktop راست كليك كرده سپس گزينه Properties را انتخاب كنيد. در ادامه بايد وارد بخش Identification شويد و نام كامپيوتر را تغيير دهيد.

توسط دكمه مشخص شده ميتوانيد ارايه سرويس Web Server را قطع يا وصل كنيد.

در قسمت مشخص شده توسط كادر آدرس محلي كه فايلهاي اين سرويس دهنده در آنجا ذخيره ميشوند، نمايش داده شده است. كه با كليك بر روي آن ميتوانيد به آن شاخه برويد. روي اين گزينه كليك كنيد.

مشاهده ميكنيد كه بصورت پيش فرض چند فايل در اين شاخه وجود دارد. اين فايلهاي زماني كه برنامه PWS را نصب ميكنيد در اين شاخه قرار ميگيرند تا بتوانيد نصب برنامه PWS را امتحان كنيد. روي دكمه Close كليك كنيد.

در قسمت مشخص شده با فلش ميتوانيد عبارتي كه بايد در قسمت آدرس پنجره IE وارد كنيد تا وارد سايت شويد را مشاهده كنيد. اين آدرس همان نام كامپيوتر شما ميباشد. با كليك بر روي اين گزينه نيز ميتوانيد بصورت خودكار اين كار را انجام دهيد. روي اين گزينه كليك كنيد.

مشاهده ميكنيد صفحاتي كه در پوشه‌اي كه در صفحات قبلي بررسي كرديم نمايش داده شده است. در صورتي كه اين كامپيوتر از طريق كارت شبكه به يك شبكه متصل باشد بقيه كامپيوترهايي كه داراي پروتكل TCP/IP ميباشند ميتوانند با وارد كردن اين عبارت فايلهاي اين سرويس دهنده وب را مشاهده كنند. روي دكمه Close كليك كنيد.

روي برگه Advanced كليك كنيد تا ويژگيهاي ديگر اين نرم افزار را بررسي كنيم.

اگر آدرس www.eniacmedia.com/.htm را وارد كنيد مشخص است كه از شاخه اصلي بايد فايل .htm نمايش داده شود. ولي زماني كه آدرس يك وب سايت مثلا" آدرس www.yahoo.com  را وارد كنيد يك فايل بايد براي كاربر ارسال شود كه نام آن بيان نشده است. در اين زمان به ترتيب نامهايي كه در جعبه متن Default Document قرار دارند بررسي ميشوند كه وجود دارند يا خير. در صورتي كه وجود داشته باشند آن فايل نمايش داده ميشود.

توسط گزينه اول موجود در كادر آبي تعيين ميشود كه اگر كاربر آدرس يك شاخه را وارد كرد و در آن فايلهاي مشخص شده در قسمت Defulat Document وجود نداشتند ميتواند تمامي فايلهاي موجود در شاخه را مشاهده كند يا خير. توسط گزينه دوم نيز تعيين ميگردد عملياتهاي سرويس دهنده وب در فايل Log  ذخيره شود يا خير. روي دكمه Close مشخص شده توسط فلش كليك كنيد تا از اين برنامه خارج شويم.

اپراتورهاي سايت FTP گروه خاصي از كاربران هستند كه در حد administrative به سايت FTP دسترسي دارند. البته اين گروه قادر به تغيير خصوصيات IIS نيستند. با استفاده از دو دكمه Add و Remove مي‌توانيد كاربراني را به اين گروه اضافه يا حذف كنيد.

روي برگه Messages كليك كنيد تا به بررسي آن بپردازيم.

زماني كه كاربر به سايت FTP متصل مي‌شود عباراتي كه در اين صفحه وارد مي‌شوند را مشاهده مي‌كند. در قسمت Banner عباراتي نوشته مي‌شود كه در زمان اتصال سرويس دهنده FTP نمايش داده مي‌شود. بعد از آنكه نام كاربر و رمز عبور وارد شد عبارت موجود در قسمت Welcome نشان داده مي‌شود. زماني كه بخواهيم از سايت FTP خارج شويم نيز عبارت موجود در قسمت Exit بر روي صفحه نشان داده مي‌شود. اين عبارات متن در هنگامي كه با استفاده از دستور FTP موجود در Command وارد شويم نمايش داده مي‌شود. ولي زماني كه با استفاده از IE به سايت FTP متصل شويم فقط قسمت Welcome نمايش داده مي‌شود. در ادامه در قسمت Welcome يك جمله خوش آمد وارد مي‌كنيم.

در صورتي كه گزينه Read فعال باشد، كاربران مي‌توانند فايلهاي موجود در اين سايت FTP را download كنند يا بخوانند. اگر گزينه Write فعال باشد آنگاه كاربران دسترسي نوشتن در سايت FTP و Upload كردن فايلها را نيز دارند.
	 مشاهده مي‌كنيد كه يك پوشه به نام Folder و يك فايل متني به نام Text ايجاد كرده‌ايم. روي فايل Text.txt دابل كليك كنيد تا محتويات آن را مشاهده كنيد.

روي دكمه Close كليك كنيد.

پروتكل IPX/SPX از سيستم شبكه Xerox (XNS) مشتق شده است كه ميليون‌ها كاربر متصل به شبكه در سراسر جهان از آن استفاده مي‌كنند.

هنگاميكه مايكروسافت ميخواست محصولات شبكه توليد كند, محصولات نرم‌افزاري ارائه شده توسط شركت Novell چنان متداول بود كه مايكروسافت مجبور بود،پروتكلي ارائه كند كه با پروتكل Novell سازگار باشد. بعد از توافقات اوليه بين دو شركت مايكروسافت و Xerox پروتكل نوع IPX/SPX مخصوص به خود را ارائه كرد و نام آنرا NWLink گذارد.

هر چه شبكه‌هاي كامپيوتري پيشرفت مي‌كرد شاهد از رده خارج شدن پروتكل‌ها يكي بعد از ديگري بوديم و گسترش شبكه‌هاي بزرگ و بخصوص اينترنت منجر به انتخاب پروتكل TCP/IP به عنوان پروتكل متداول همه شبكه‌ها شد.

پروتكل TCP/IP مجموعه‌اي از پروتكل‌ها است كه مدتها روي آنها كار شده است . پروتكل TCP/IP نسبتاً حجم بالايي از حافظه را اشغال مي‌كند و بعلت اينكه قدرت ارتباطي زيادي دارد، بصورت يك پروتكل ارتباطي جهاني درآمده است.

در واقع پروتكل TCP/IP شامل چندين پروتكل است كه هر كدام براي هدف خاصي طراحي شده‌اند. مثلاً پروتكل(File Transfer Protocol) FTP  كه مخصوص انتقال فايل است, و SMTP 
(Simple Mail Transport) كه مخصوص فرستادن نامه‌هاي الكترونيكي ميباشد همگي در پروتكل TCP/IP موجود ميباشند.

پروتكل TCP/IP ادوات جانبي نيز دارد كه در فصلهاي بعدي آنها را بررسي خواهيم كرد. از آنجا كه پروتكل TCP/IP داراي اهميت  زياد ميباشد، در فصلهاي بعدي به بررسي بيشتر اين پروتكل ميپردازيم.

در اين بخش مي‌خواهيم به بررسي روش راه‌اندازي سرويسهاي HTTP و FTP در WindowsXP بپردازيم. در ابتدا بايد سرويس IIS را نصب كنبم براي نصب سرويس IIS روي دكمه Start كليك كنيد.

روي گزينه Control Panel كليك كنيد.

روي  گزينه Local Area Connection كليك كنيد.

گزينه Properties كليك كنيد.

روي جعبه متن و روي TCP/IP كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد آدرس كاربر و آدرس شبكه و Gateway پيش‌فرض بصورت دستي مي‌توانند وارد شوند.

تا اينجا
	داشتن مدلي بر اساس اين  لايه طبق آنچه كه گفته شد بسيار خوب است. اما در عمل نمي‌توان آنرا توسط چند دستورالعمل ساده پياده‌سازي كرد. در ادامه خواهيم ديد كه اكثر طراحان شبكه‌هاي كامپيوتري اين  لايه را در  نرم‌افزار عمده پياده‌سازي مي‌كنند.

اين سه نرم‌افزار عبارتند از : 
-	NOS ( سيستم‌عامل شبكه)  : در واقع اجزاي Protocol Stack  همان NOS هستند و يا بطور خيلي اختصاصي‌تر Redirector و ابزارهاي مربوط به آن.
-	 Protocol: مثل TCP/IP يا IPX/SPX يا Net Bios/Net BEUI .
-	 كارت شبكه و نرم‌افزار راه‌انداز آن (Driver)

چون رابط‌هاي بين اين سه لايه به راحتي قابل تعريف هستند مي‌توانيم از هر نوع كارت شبكه‌اي براي اتصال به شبكه استفاده كنيم. با استفاده از اين ويژگي ميتوان در يك كامپيوتر از كارت شبكه‌هاي متفاوت و پروتكل‌هاي مختلف استفاده كرد.

NOS  وظيفه لايه‌هاي شش و هفت را بر عهده دارد. پروتكل عملكرد لايه‌هاي پنج، چهار، سه و جزء LLC از لايه دوم را بر عهده دارد. كارت شبكه و راه‌انداز آن نيز بجاي لايه‌ اول و جزء MAC از لايه دوم عمل ميكند.

روي آيكون My Connection راست كليك كنيد.

روي گزينه Properties كليك كنيد.

روي گزينه مشخص شده با فلش كليك كنيد تا شماره كد بين شهري گرفته نشود.

روي دكمه OK كليك كنيد.

روي گزينه My Connection دابل كليك كنيد.

در ادامه به جاي Name عبارت Ali و بجاي رمز عبور عبارت  را وارد مي‌كنيم.

روي دكمه Connect كليك كنيد.

اكنون كامپيوتر در حال شماره گيري است. پس از آنكه شماره گيري انجام شد و به كامپيوتر سرويس دهنده متصل شديم كد كاربري و رمز عبور بررسي ميشود.

مشاهده ميكنيد كه به كامپيوتر سرويس دهنده متصل هستيم. روي دكمه برنامه Internet Explorer كليك كنيد.

دكمه F را فشار دهيد.

اكنون عبارت http://nastaran را وارد كرده‌ايم. دكمه Enter را فشار دهيد.

مشاهده ميكنيد كه به سرويس دهنده HTTP متصل شده‌ايم. به همين صورت نيز مي‌توانيد از سرويس FTP نيز استفاده كنيد.

شما اكنون در پايان اين بخش قرار داريد، براي برگشت به فهرست اين بخش روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

ابتدا در ويندوز XP خودت كپچر بگير  و My Computer را بر روي Desktop بگذار

در اين بخش ميخواهيم به بررسي روش اتصال يك كاربر از راه دور به يك كامپيوتر كه داراي Windows XP ميباشد (Remote Desktop) بپردازيم. اكنون در كامپيوتر اصلي قرار داريم  و ميخواهيم از طريق يك كامپيوتر ديگر به اين كامپيوتر متصل شويم. در ابتدا بايد يك كد كاربر و رمز عبور براي اتصال به اين كامپيوتر تعيين كنيم. روي دكمه Start كليك كنيد.

روي دكمه Control Panel كليك كنيد.

روي گزينه User Accounts كليك كنيد.

براي ايجاد يك كد كاربري جديد روي گزينه Create a new account كليك كنيد.

اكنون بايد نام كاربر را وارد كنيم. عبارت User را وارد نماييد.

روي دكمه Next كليك كنيد.

روي دكمه Create Account كليك كنيد تا اين كاربر با دسترسي administrator ايجاد گردد.

براي آنكه رمز عبور اين كاربر را تعيين كنيم. روي User كليك كنيد.

روي گزينه Create a password كليك كنيد.

جعبه متن اول و دوم عدد  وارد شود.
	در دو جعبه متن اول و دوم رمز عبور  را وارد ميكنيم. در جعبه متن سوم نيز ميتوانيم يك راهنما وارد كنيم. در صفحه‌اي كه رمز عبور را وارد ميكنيم يك آيكون علامت سوال وجود دارد كه با كليك بر روي آن متن داخل جعبه متن سوم نمايش داده ميشود. روي دكمه Create Password كليك كنيد.

روي دكمه Close كليك كنيد.

اكنون بايد تعيين كنيم كه كاربران اين سيستم عامل ميتوانند به اين كامپيوتر بصورت Remote Desktop متصل شوند. براي اين كار روي دكمه Start كليك كنيد.
	
	Net Watcher يكي از برنامه‌هاي كاربردي  Windows مي‌باشد كه براي استفاده از آن بايد هنگام نصب سيستم عامل Windows ME آنرا انتخاب نماييد تا نصب شود. در نسخه‌هاي  و XP اين برنامه كار نميكند و فقط مختص به Windows ME ميباشد.

اكنون يك فايل توسط كاربر Nima در حال استفاده است. در اين پنجره ميتوانيد با استفاده از دكمه Close File دسترسي اين كاربر را به اين فايل قطع كنيد. در ادامه ميخواهيم به بررسي مديريت شاخه‌هاي به اشتراك گذاشته شده در كامپيوترهاي ديگر بپردازيم. ولي قبل از انجام اين كار بايد حتما" در كامپيوتر ديگر يك سري تنظيمات را انجام دهيم.
BackGround كامپيوتر دوم فرق داشته باشه و Win ME هم بايد باشه
	اكنون در كامپيوتر دوم قرار داريم. براي آنكه تعيين كنيم برنامه Net Watcherer ميتواند شاخه‌هاي به اشتراك گذاشته شده را مديريت كند بايد گزينه مربوط به آن را فعال كنيم و يك رمز عبور تعريف كنيم. روي دكمه Start كليك كنيد.

روي گزينه Properties كليك كنيد.

روي برگه Remote كليك كنيد.

روي جعبه چك مشخص شده در قسمت Remote Desktop كليك كنيد تا اين ويژگي فعال شود.

روي دكمه Select Remote Users كليك كنيد.

در اين پنجره بايد نام كاربراني كه ميخواهيم بصورت Remote Desktop به اين كامپيوتر متصل شوند را وارد كنيم. البته چون كاربر User بصورت Administrator تعريف شده است نيازي نيست كه در اين پنجره وارد شود ولي در غير اين صورت بايد نام كاربر در  اين ليست وارد شود.  براي انكه نحوه افزودن كاربر به اين ليست را ياد بگيريد روي دكمه Add... كليك كنيد.

روي دكمه Advanced... كليك كنيد تا راحتر بتوانيم نام كاربران را وارد كنيم.

روي دكمه Find Now كليك كنيد.

مشاهده ميكنيد كه ليست تمامي كاربران اين سيستم عامل نمايش داده شده است.  روي گزينه User كليك كنيد.

روي دكمه OK كليك كنيد.

مشاهده ميكنيد كه نام كاربر به همراه نام اين كامپيوتر وارد شده است. روي دكمه OK كليك كنيد.

روي دكمه OK كليك كنيد.

تمامي تنظيمات لازم بر روي اين كامپيوتر را انجام داده‌ايم. حال به يك كامپيوتر ديگر كه داراي سيستم عامل Windows XP است ميرويم.
روي كامپيوتر خالي كپچر بگير
	اكنون بايد برنامه Remote Desktop Connection را بر روي اين كامپيوتر اجرا كنيم تا بتوانيم از طريق اين برنامه به كامپيوتر قبلي (SrvXP) متصل شويم. روي دكمه Start كليك كنيد.

منوي فرعي All Programs را باز كنيد.

منوي فرعي Accessories را باز كنيد.

منوي فرعي Communications را باز كنيد.

روي گزينه Remote Desktop Connection كليك كنيد.

اكنون بايد نام كامپيوتر را وارد كنيم. عبارت SrvXP را وارد كنيد.

با استفاده از اين برنامه مي‌توانيد تمامي تنظيمات مربوط به سرويسهاي HTTP، FTP و SMTP را انجام دهيد. روي علامت + كنار نام اين كامپيوتر كليك كنيد.

در ابتدا مي‌خواهيم به بررسي روش تنظيم سايت وب بپردازيم.  روي گزينه Default Web Sites دابل كليك كنيد.

دو گزينه مشخص شده توسط كادر قرمز جهت محدود كردن تعداد ارتباطات هم زمان ميباشد. در صورتي كه گزينه Unlimited انتخاب شود. محدوديتي در تعداد ارتباطها اعمال نميشود ولي اگر گزينه Limited To انتخاب شود تعداد ارتباطها به اين سرويس دهنده محدود ميشود.

با استفاده از جعبه چك مشخص شده تعيين مي‌كنيد كه عمل Log دراين سرور انجام شود يا خير. در اين فايل log  اطلاعات مربوط به فعاليت كاربران با فرمتي كه شما تعيين مي‌كنيد ذخيره مي‌شود. روي ليست باز شونده مشخص شده كليك كنيد تا انواع روشهاي ذخيره سازي در فايل log رامشاهده كنيد.

روي دكمه Poperties كليك كنيد تا به بررسي بقيه تنظيمات مربوط به فايل log بپردازيم.

SLIP يا همان 
(Serial Line Internet Protocol) يك پروتكل خطي اينترنت است كه امروزه به ندرت از آن استفاده مي‌شود. اين پروتكل براي اتصال مودمهاي نوع RS Serial  استفاده مي‌شود.

PPP يا همان 
(Point-to-Point Protocol) يك استاندارد صنعتي جهت انتقال اطلاعات پروتكل TCP/IP از طريق خطوط تلفن مي‌باشد, و در لايه Data-Link در مدل شبكه OSI عمل مي‌كند.

توسط اين قسمت مقاديري در قسمت HTTP Headers قرار ميگيرند تا توسط Browser  طرف Client دريافت شود. روي برگه Custom Errors كليك كنيد.

در اين قسمت ميتوانيد تعداد زيادي از خطاهايي كه براي كاربر ارسال ميشود را مشاهده كنيد. در جدول روبرو كد خطاي HTTP و آدرس فايلي كه براي كاربر ارسال ميشود را مشاهده ميكنيد.  با استفاده از دكمه Edit Properties ميتوانيد اين خصوصيات را تغيير دهيد. براي مثال زماني كه خطاي  رخ ميدهد، صفحه مشخص شده در اين رديف براي كاربر ارسال ميشود. در اينجا ميتوانيد مطابق سليقه خود اين صفحه را تغيير دهيد.

تا اينجا خصوصيات مهم اين سرويس دهنده وب را بررسي كرديم. روي دكمه Cancel كليك كنيد.

روي دكمه Open كليك كنيد.

منوي فرعي New را باز كنيد.

روي گزينهVirtual Directory كليك كنيد.

البته براي اينكه Server  كمتر دچار مشكل يا بروز خطايي شود. مي‌توان از مجموعه‌اي از ديسك‌ها, منبع تغذيه‌هاي جانبي, RAM هاي چك كننده خطا و پردازش‌گرهاي اضافي استفاده كرد. حتي براي جلوگيري از ايجاد وقفه در زمان قطع برق مي‌توان از (Uninterruptable Power Supplies) UPS استفاده كرد.

مجموعه تجهيزات جانبي بيان شده مي‌تواند كامپيوتر Server را بزرگتر از ساير كامپيوترهاي شبكه جلوه دهد. Server  مي‌تواند تنها از يك سيستم‌عامل شبكه استفاده كند. كامپيوتر Server در سيستم عاملهاي شبكه داراي يك سري نرم افزارهاي مربوط به خود ميباشد كه وظيفه آنها تخصيص منابع به كامپيوترهاي ديگر است.

هنگامي كه Server با استفاده از Server Service  منابع شبكه را به اشتراك مي‌گذارد در واقع امكان دسترسي به اين منابع را براي مشتري‌ها (Client) فراهم مي‌كند.

عمده‌ترين سيستم‌عاملهاي شبكه سيستم‌عاملهاي WindowsNT//.Net هستند كه تمام نرم‌افزارهاي لازم براي كنترل شبكه را دارا مي‌باشند.

Router ها با كاربران ارتباط برقرار نمي‌كنند بلكه تنها اطلاعات را براي آنها مي‌فرستند و براي اينكار با Router هاي ديگر ارتباط برقرار كرده و بكمك آنها بهترين مسير ارتباطي براي فرستادن اطلاعات را مشخص مي‌كنند.

در مدل OSI  هر چه يك دستگاه به لايه بالاتري مربوط باشد كندتر عمل مي‌كند. زيرا اطلاعات مورد نياز خود را هر چقدر هم كه كوچك باشند از بسته‌بندي پيچيده‌تري خارج مي‌كند. براي انجام اين كار شبكه بايد يك پروتكل منظم داشته باشد. Net BEUI مثالي از يك پروتكل با بازدهي بالا در شبكه‌هاي LAN مي‌باشد اما حجم انتقال اطلاعات در آن كم است.

روي دكمه Next كليك كنيد.

عبارت Page  را به عنوان نام شاخه مجازي وارد كنيد.

روي دكمه Next كليك كنيد.

دكمه End را فشار دهيد.

عبارت /products.htm را وارد كنيد.

روي گزينه Default FTP site كليك كنيد.

در قسمت Connection با استفاده از گزينهLimited To مي‌توانيم تعداد ارتباط‌هاي همزمان به سرويس دهنده را تعيين كنيم. اگر گزينه  Unlimited را انتخاب كنيد ديگر تعداد حداكثر اتصال‌هاي همزمان به سرويس دهنده محدوديتي ندارد.

روي برگه Security Accounts كليك كنيد تا به بررسي آن بپردازيم.

در صورتي كه مي‌خواهيد كاربران بتوانند بصورت Anonymous وارد سرويس دهنده FTP بشوند جعبه چك مشخص شده را بايد فعال كنيم.

روي دكمه Next كليك كنيد.

روي دكمه Finish كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه شاخه مجازي ايجاد شده است و محتويات آن در صفحه، نمايش داده شده است. در اين شاخه يك فايل به نام Products.htm وجود دارد كه بعداً آن را از طريق يك كامپيوتر ديگر مشاهده مي‌كنيم.

BackGround فرق كند
	 اكنون در يك كامپيوتر ديگر قرار داريم و مي‌خواهيم به كامپيوتري كه سرويس وب آن را تنظيم كرديم متصل شويم. روي دكمه InternetExplorer كليك كنيد.

اكنون بايد آدرس را وارد كنيم. دكمه F را فشار دهيد.

عبارت http:\\Srv  را وارد كنيد.

كليد Enter را فشار دهيد.

همانطور كه به ياد داريد اكنون از Port شماره  استفاده مي‌كنيم. اگر در هنگام تنظيم سرويس دهنده وب Port را به يك عدد مثلاً  تغيير مي‌داديم, آنگاه بايد آدرس را به صورت http:\\Srv: بنويسيم تا مشخص كنيم كه نمي‌خواهيم از شماره پورت پيش فرض استفاده كنيم.

اكنون مي‌خواهيم به شاخه مجازي  Page دسترسي پيدا كنيم. براي اين كار دكمه F را فشار دهيد.

دكمه End را فشار دهيد.

Gateway ها بدليل اينكه  مي‌توانند دو شبكه با معماري كاملاً متفاوت را به يكديگر متصل كنند، پدر تمام دستگاههاي شبكه‌هاي امروزي هستند. كاربرد متداول Gatewayها متصل كردن كامپيوترهاي معمولي به كامپيوترهاي بزرگتر
Main Frame) ( مي‌باشد. (شكل.)

يك مثال عملي كاربرد Gateway اتصال كامپيوترهايي با سيستم عامل Win NT يا Win  Server به كامپيوترهاي بزرگ
 Main Frame)) كه داراي معماري IBM SNA مي‌باشند است.

در اين بخش با انواع دستگاه‌هاي متداول در شبكه‌هاي كامپيوتري و اينكه عملكرد آنها به كدام لايه در مدل OSI مربوط ميشود، آشنا شديم.

عبارت \Page را تايپ كنيد.

دكمه Enter را فشاردهيد.

روي برگه Messages كليك كنيد تا به بررسي آن بپردازيم.

زماني كه كاربر به سايت FTP متصل مي‌شود عباراتي كه در اين صفحه وارد مي‌شوند را مشاهده مي‌كند. بعد از آنكه نام كاربر و رمز عبور وارد شد عبارت موجود در قسمت Welcome نشان داده مي‌شود. زماني كه بخواهيم از سايت FTP خارج شويم نيز عبارت موجود در قسمت Exit بر روي صفحه نشان داده مي‌شود. اين عبارات در هنگامي كه با استفاده از دستور FTP موجود در Command وارد شويم نمايش داده مي‌شود. ولي زماني كه با استفاده از IE به سايت FTP متصل شويم فقط قسمت Welcome نمايش داده مي‌شود. در ادامه در قسمت Welcome يك جمله خوش آمد وارد مي‌كنيم. 
 فصل

در اين بخش به مقدمه‌اي در مورد معماري شبكه ميپردازيم. در اين بخش يادميگيريم كه  ارتباط بين شبكه‌ها به چه صورت انجام ميشود.

با استفاده از توپولوژي يك شبكه ميتوانيم ساختار فيزيكي آن شبكه را بدست آوريم. براي مثال  نوع كابل  و برد مسافت كابل تا هنگامي كه به تقويت كننده نياز نباشد و چگونگي ارسال اطلاعات  با انتخاب توپولوژي قابل انتخاب است. در ادامه ساختارهاي معمول شبكه را مورد بررسي قرار مي‌دهيم.

در شبكه دو راه اصلي براي كنترل چگونگي و اطمينان از صحت اطلاعات فرستاده شده داده وجود دارد. اين دو راه CSMA/CD و Token Passing نام دارند كه در ادامه به بررسي آنها ميپردازيم.

شبكه‌هاي Bus در حالتي بكار ميروند كه كامپيوترها مانند يك زنجير مرواريد به يكديگر متصل هستند. اين نوع توپولوژي در حالت كلي از كابلهاي هم‌محور Ethernet نازك يا ضخيم استفاده مي‌كند. آدرس‌دهي اطلاعات بوسيله يك كامپيوتر خاص انجام مي‌شود. اما همه اطلاعات در كل طول كابل شبكه انتشار مي‌يابد و هر كارت شبكه آدرس مقصد اطلاعات را مي‌خواند و در صورتي كه مال خودش بود دريافت و در غير اين صورت عملي انجام نميدهد.

وقتي اطلاعات به Terminator (پايان دهنده) مي‌رسد خودبخود قطع مي‌شود. در واقع "پايان‌دهنده" يك عمل حياتي را در شبكه انجام مي‌دهد. زيرا  اگر اطلاعات توسط پايان دهنده قطع نشود دوباره در طول شبكه منتشر مي‌شود و اين باعث اختلال در كار شبكه مي‌گردد.

كابلهايي كه فيش T شكل دارند و بصورت Bus شبكه شده‌اند, نبايد يك طرف كابل بيرون باشد و بايد حتما يك پايان دهنده داشته باشند. "پايان دهنده" شبكه در واقع يك مقاومت   اهمي است. بنابراين به كارت شبكه دو مقاومت  اهم بطور موازي متصل شده‌ است, كه مجموعاً  اهم مي‌شود.

چنانچه پايان دهنده به شبكه متصل نباشد يا احتمالاً مقدار مقاومت -ohm غلط انتخاب شده باشد كارت شبكه مقاومت متفاوتي را خواهد ديد و عملكرد شبكه متوقف شده يا بد تر از آن مختل مي‌گردد. توپولوژي Bus, نسبت به بروز خطا مقاومتي از خود نشان نمي‌دهد و كافيست يكي از گذرگاهها (يكي از كامپيوترها) قطع شود تا كل شبكه از كار بيفتد.

اساس شبكه Star-Bus مشابه شبكه Bus است. با اين تفاوت كه داراي يك Hub ميباشد كه تمامي كامپيوترها به آن Hub متصل مي‌شوند. وقتي يك كامپيوتر اطلاعات را به شبكه مي‌فرستد در واقع آنرا در طول تمام شاخك‌هاي يك ستاره پخش مي‌كند و به همه كارتهاي شبكه ميرسد. در اين زمان هر كارت شبكه آدرس مقصد پيام را با آدرس خود چك ميكند تا بررسي كند كه پيام براي اين كارت شبكه است يا خير.

بزرگترين مزيت شبكه  S tar Busاين است كه بر خلاف شبكه گذرگاهي ساده, اگر يك كامپيوتر از كار بيفتد تمام شبكه را از كار نمي‌اندازد. البته در عوض اگر Hub از كار بيفتد كل شبكه مختل مي‌شود. زيرا Hub تنها يك ترمينال ساده نيست و وظيفه پخش داده‌ها را دارد.

در اين نوع شبكه روش انتقال اطلاعات بر اساس روش CSMA/CD خواهد بود كه در شبكه گذرگاهي ساده هم بكار مي‌رود. بوسيله دستگاه‌ Hub مي‌توان به سادگي و بيشتر از شبكه گذرگاهي ساده بر شبكه بصورت فيزيكي مديريت كرد.

در شبكه Ring اطلاعات از يك كامپيوتر به كامپيوتر ديگر فرستاده مي‌شود. در اين نوع شبكه Terminator ديگر وجود ندارد و اگر تنها يك كامپيوتر از كار بيفتد كل شبكه از كار مي‌افتد. هر كامپيوتري بصورت همزمان اطلاعات را دريافت ميكند و سپس تقويت كرده و به كامپيوتر بعدي منتقل ميكند. بنابراين محدوديت فاصله به آن شكلي كه در شبكه گذرگاهي وجود دارد در اينجا مطرح نيست.

به دليل عدم وجود تحمل خطا در اين توپولوژي  امروزه ديگر از اين شبكه‌ها استفاده نميشود. زيرا انتخاب‌هاي بهتري براي شبكه كردن كامپيوترها وجود دارد. البته با يك تغيير ساده در شبكه Ring به شبكه Star Ring مي‌رسيم اين شبكه پايه استراتژي موفق شركت IBM ميباشد كه  به Token Ring معروف است.

شبكه‌هاي Star Ring اگرچه ترتيبي شبيه شبكه Star دارند. اما عملاً  جفت كابل از هاب به هر يك از كامپيوترها وصل مي‌شود كه عملكردشان را در ادامه اين فصل بررسي خواهيم كرد. اين نوع هاب را MAV يا Multi-Station Access Unit ناميده مي‌شود. و نوع ساده‌تري هم بنام CAV يا Controlled Access Unit دارد.

اطلاعات در اين شبكه از كامپيوتري به كامپيوتر ديگر منتقل مي‌شود. اما با اين تفاوت كه اگر كامپيوتري از كار افتاده باشد هاب MAV آنرا شناسايي مي‌كند و بطور خودكار اطلاعات را به كامپيوتر بعدي مي‌فرستد. اين كار باعث ميشود تا شبكه از كار نيفتد. هاب‌هاي MAU مي‌توانند به يكديگر متصل شده و شبكه بزرگتري را تشكيل دهند.

شبكه‌هاي Mesh در حالتي بوجود مي‌آيند كه هر كامپيوتر توسط يك كابل به يك كامپيوتر ديگر متصل شده باشد. هزينه كابل‌كشي چنين شبكه‌اي بسيار سرسام آور است ولي تحمل خطا در اين شبكه بسيار زياد است.

در حقيقت چنين توپولوژي بيشتر براي شبكه‌هاي WAN بكار مي‌رود, بطوريكه Site هاي زيادي به اين روش به يكديگر متصل مي‌شوند چراكه بهترين مسير براي انتقال اطلاعات در كل شبكه همان مسير مستقيم بين دو كامپيوتر است. شبكه Mesh از تكنولوژي Router براي برقراري ارتباط از يك جا به جاي ديگر استفاده مي‌كند كه خطاي كمتري دارد.

امروزه شبكه‌هاي تركيبي متداولترين نوع شبكه‌ها هستند. البته اين انتخاب به اين دليل نميباشد كه اين نوع شبكه‌ها بهتر از ساير شبكه‌ها ميباشند. بلكه به اين علت است كه شبكه‌هاي تركيبي در حقيقت نتيجه زير ساختارهاي شبكه‌هاي ديگر هستند كه بارها و بارها تجربه شده‌اند. حتي ممكن است در يك شركت شبكه‌هاي غير مشابهي با استفاده از اين روش با يكديگر تركيب شده باشند.

تركيب هاب‌ها و ساير دستگاه‌هاي شبكه قابليت اتصال شبكه‌هاي مختلف را بوجود مي‌آورد. بطور كلي بعيد نيست كه از سيستم كابلهاي ارتباطي Ethernet نازك و ضخيم هم استفاده شود و همچنين چندين شبكه ستاره‌اي به يكديگر متصل شده باشند. در بخشهاي بعدي به بررسي مفصل انواع  Hubها ميپردازيم.

بوسيله روش CSMA/CD شبكه‌هاي Ethernet با يكديگر ارتباط برقرار مي‌كنند. بوسيله CSMA/CD مي‌توان اطلاعات را در طول شبكه از يك كامپيوتر به كامپيوتر ديگر فرستاد بطوريكه فقط كامپيوتر مقصد كه آدرس‌دهي شده است آنرا بخواند و بقيه آنرا رد كنند.

اين قابليت براي شبكه خوب است اما تصور كنيد كه چه اتفاقي مي‌افتد. اگر دو كامپيوتر همزمان اطلاعاتي را بفرستند, در اين حالت تصادم اطلاعات پيش مي‌آيد و باعث از بين رفتن اطلاعات مي‌شود. پس لازم است كه توسط فرآيندهايي ارسال اطلاعات با قابليت اطمينان بيشتري انجام شود. در ادامه با كل اين فرآيند‌ها آشنا مي‌شويم.

فرآيند Carrier Sense (CS) :  ابتدا ميزبان به شبكه دقت مي‌كند تا بررسي كند كه كامپيوتر ديگري مشغول ارسال اطلاعات به كامپيوتر مقصد نباشد.

فرآيند Multiple Access (MA) : در اين مرحله ممكن است تعداد ديگري كامپيوتر بخواهد فرآيند CS را انجام دهند و اين براي بقيه قابل رديابي نباشد.

Collision Detect (CD) وقتي كامپيوتر فرستنده اطلاعات, تصادم اطلاعات را حس كند براي يك زماني تصادفي ارسال اطلاعات را به تعويق مي‌اندازد, و سپس دوباره عمل ارسال را آغاز ميكنيد. در شبكه‌هاي Ethernet معمولي سرعت انتقال اطلاعات Mb/Sec است. اما در حالتي كه تصادم زياد باشد بسته به تعداد آن سرعت شبكه كاهش ميابد.

اين سيستم شبيه صحبت كردن اشخاص است, مثلاً وقتي در جمع هستيد و يك نفر در حال صحبت باشد نمي‌توانيم همزمان صحبت كنيم چراكه شنوندگان متوجه هيچ كدام از حرفها نمي‌شوند پس بايد سكوت اختيار كنيم تا صحبت ديگران تمام شود. سيستم Token Passing شبيه يك جلسه محترمانه و رسمي است كه تنها يك گوينده در هر لحظه صحبت ميكند.

كار اولويت‌بندي توسط Hub انجام مي‌شود و اين كار بازدهي انتقال اطلاعات را نسبت به انتشار بدون اولويت در تكنولوژي معمولي 
CSMA/CD بسيار بيشتر مي‌كند. اين فن‌آوري در شبكه‌هايي با سرعت  Mb/Sec بكار مي‌رود و هاب در اينجا يك بخش كليدي از شبكه است. زيرا جريان انتقال اطلاعات از طريق Hub  بين دو كامپيوتر كنترل مي‌شود.

در فوريه  هيئتي از كارشناسان IEEE براي شبكه‌هاي LAN استانداردهايي را تدوين كردند كه شامل موارد بالا بود. وظيفه اين هيئت تدوين استانداردهايي براي اجزاي فيزيكي شبكه‌هاي LAN بود كه در لايه‌هاي فيزيكي و اتصال داده در مدل لايه OSI  وجود دارند.

در حقيقت لايه Data Link بعدها توسط        همين هيئت استاندارد به دو لايه منطقي
 Link Control و Media Access Control طبقه‌بندي شد. هيئت  روش استانداردي را تعريف كرد كه كارتهاي شبكه اطلاعات را به ساير اجزاي فيزيكي شبكه ارسال يا دريافت مي‌كنند.

در اين فصل توپولوژي‌هاي مختلفي كه بطور متداول در شبكه‌هاي LAN بكار مي‌روند را بررسي كرديم. شبكه Star-Bus متداولترين تركيبي است كه امروزه در يك شركت مي‌تواند بكار رود. 
	دو راه عمده براي فرستادن اطلاعات در طول شبكه به نامهاي Token Passing و CSMA/CD وجود دارد.

روي جعبه متن در قسمت مشخص شده كليك كنيد. تا آدرس IP را وارد كنيم.

حال يك آدرس IP مثلاً ... را وارد مي‌كنيم.

روي دكمه Close كليك كنيد.

يكي از اجزاي شبكه كه امروزه به يكي از تجهيزات استاندارد در آن تبديل شده است, Hub مي‌باشد. شكل فوق يك شبكه با توپولوژي ستاره‌اي را نشان مي‌دهد كه در آن Hub در مركز ستاره قرار دارد.

بيشتر Hub‌ها از نوع فعال (Active) هستند. به اين معني كه سيگنالها را از يك كامپيوتر به كامپيوتر ديگر منتقل مي‌كنند و آنها را تقويت نيز مي‌‌كنند. يعني كار Repeater را نيز انجام مي‌دهند. بنابراين اين نوع Hub‌ها به منبع تغذيه نيز نياز دارند كه يك آداپتور مي‌باشد.چون Hub‌ها معمولاً بين تا Port براي اتصال به كامپيوتر دارند بعضي وقتها به آنها Multiport نيز مي‌گويند.

بعضي از Hub‌ها غيرفعال (Passive) هستند. اين نوع Hub‌ها فقط نقش يك نقطه ارتباطي يا يك ترمينال ارتباطي را بازي مي‌كنند و سيگنال‌ها را تقويت نمي‌كنند. بنابراين به منبع تغذيه نيز نياز ندارند.

Hub‌هاي پيشرفته‌اي كه با انواع كابلهاي شبكه سازگاري دارند Hub‌هاي Hybrid ناميده مي‌شوند. شكل فوق يك Hub اصلي hybrid)) و سه Hub زير مجموعه آنرا نشان مي‌دهد.

سيستم‌هايي كه بر اساس Hub كار مي‌كنند داراي تنوع و مزاياي متعددي نسبت به سيستم‌هاي بدون Hub هستند.

همانطور كه در فصل‌هاي قبل بررسي شد در توپولوژي Bus خطي (بدون وجود Hub) در صورتي كه تنها يكي از كامپيوترها از كار بيفتد كل شبكه از كار مي‌افتد. اما با استفاده از Hub اگر يكي از كامپيوترها از كار بيفتد يا اتصال آن قطع شود بقيه شبكه فعال باقي مي‌ماند.

توپولوژي براساس Hub داراي مزاياي زير ميباشد:
كابلكشي سيستم را بر حسب نياز مي‌توان براحتي توسعه داد. 
با استفاده از Hub مي‌توان انواع كابلهاي مختلف را به هم متصل كرد. زيرا همانطور كه گفتيم Hub مي‌تواند داراي Port هايي از نوع مختلف باشد. 
به كمك Hub مي‌توان از فعاليت شبكه يا ترافيك موجود در آن مطلع شد.
توجه : بسياري از Hub‌هاي نوع Active قابليت تشخيص بروز خطا را دارند و مي‌توانند از برقرار بودن يا نبودن يك اتصال آگاهي پيدا كنند.

در عمل بسياري از شبكه‌ها با تركيبي از توپولوژي‌هاي مختلف كار مي‌كنند. مثلاً تركيب گذرگاهي –(Bus) ستاره‌اي –(Star) حلقه‌اي (Ring) و مش (Mesh)- حال چند مثال عملي در اين مورد را بررسي مي‌كنيم.
  توپولوژي Star-Bus
	 توپولوژي Star-Bus تركيب دو توپولوژي ستاره‌اي و گذرگاهي است به اين صورت كه چندين شبكه با توپولوژي ستاره‌اي تحت توپولوژي گذرگاهي به يكديگر متصل مي‌شوند.

واضح است كه در اين توپولوژي اگر يك كامپيوتر از كار بيفتد، در كار بقيه شبكه اختلالي بوجود نمي‌آيد و در صورت از كار افتادن هر يك از Hub‌ها فقط تمام كامپيوترهايي كه مستقيماً به آن Hub متصل هستند از كار مي‌افتد.
  توپولوژي Star-Ring
	 توپولوژي Star-Ring تركيب دو توپولوژي ستاره‌اي و گذرگاهي است با اين تفاوت كه در اينجا حتماً يك Hub اصلي (مركزي) وجود دارد و بقيه Hub‌ها به آن متصل هستند.

در اينجا اگر Hub مركزي از كار بيفتد. ارتباط هر بخش از كل شبكه با بخش ديگر قطع مي‌شود اما  ارتباط كامپيوترهاي داخل يك بخش با همان بخش همچنان بر قرار است.

پارامترهاي زيادي در انتخاب يك توپولوژي خاص وجود دارند. جدول زير مزايا و معايب هر يك از اين توپولوژي‌ها را نشان مي‌دهد.

توپولوژي	مزايا	معايب
Bus
(گذرگاهي)	ميزان مصرف كابل اقتصادي است.
سيستم ساده و قابل اطمينان است.
به سادگي قابل گسترش ميباشد.	شبكه در ترافيك زياد بسيار كند ميشود.
قطع كابل ممكن است كاربران بسياري را از شبكه محروم كند.
Ring
(حلقه)	همه كاربران شبكه با يكديگر برابر هستند.
كارايي شبكه با همه كاربران بستگي دارد.	نقص يك كامپيوتر، شبكه را از كار مي‌اندازد.
نقايص به سختي قابل تفكيك هستند.
تغيير تنظيم شبكه، شبكه را از كار مي‌اندازد.
Star
(ستاره‌اي)	تغيير سيستم و افزودن يك كاربر جديد به شبكه به سادگي قابل انجام است.
امكان مديريت متمركز وجود دارد.
خرابي يك كامپيوتر به شبكه لطمه‌اي نمي‌زند.	در صورتي كه هسته مركزي از كار بيفتد كل شبكه از كار مي‌افتد.
(Mesh)
مش	افزونگي و قابليت اطمينان شبكه زياد ميباشد.
رفع نقص شبكه به سادگي قابل انجام است.	به دليل حجم زياد كابلها نصب سيستم بسيار گران قيمت است.

به يك Hub متصل هستند و اين Hub به يك Hub ديگر از طريق يك كابل Coaxial متصل است. در ابتدا ميخواهيم به بررسي روش تنظيم پروتكل TCP/IP و تعيين آدرس IP اين كامپيوتر بپردازيم. روي آيكون My Network Places راست كليك كنيد.

در  صورتي كه اطلاعاتي بر روي كامپيوتر داريد كه ميخواهيد توسط كاربران ديگر اين كامپيوتر مشاهده نشود بايد گزينه Make This Folder Private را فعال كنيد. اكنون اين گزينه فعال نميباشد. براي فعال شدن اين گزينه بايد درايو شما داراي قالب بندي NTFS باشد و همچنين بايد شاخه‌اي كه ميخواهيم اين گزينه را براي آن فعال كنيد در داخل شاخه نام كاربري شما موجود در شاخه Documents and settings وجود داشته باشد. در اين صورت با فعال كردن گزينه Make This Folder Private ميتوانيد دسترسي كاربران ديگر را به اين شاخه قطع كنيد. روي دكمه OK كليك كنيد.

منوي فرعي Settings را باز كنيد.

دكمه Enter را فشار دهيد.

مشاهده مي‌كنيد كه اكنون در سايت FTP  قرار داريم. آيكونهاي پوشه Folder و فايل Text در پنجره وجود دارند. پيام خوش آمد نيز در قسمت مشخص شده با فلش قرمز نشان داده شده است. نام كاربر نيز در قسمت مشخص شده با كادر قرمز نمايش داده شده است.

روي دكمه Close كليك كنيد.

منوي فرعيNew را باز كنيد.

روي گزينه Folder كليك كنيد.

يك پيام خطا كه نشان دهنده عدم دسترسي نوشتن در سايت است نمايش داده شده است. روي دكمه OK كليك كنيد.

در مدل OSI كارت‌هاي شبكه مسئول فرستادن اطلاعات از لايه فيزيكي به سيستم كابل شبكه هستند. نرم‌افزار راه‌انداز كارت شبكه
Driver) ( نيز مسئول گرفتن اطلاعات از سخت‌افزار و قرار دادن آن در لايه بالاتر
 (لايه MAC از Data Link) است به همين دليل اغلب راه‌انداز كارت شبكه تحت عنوان راه‌انداز MAC يا MAC Driver نيز نامگذاري مي‌شود.

Repeaterها يا تكرار كننده‌ها, دستگاههايي هستند كه سيگنال ضعيف شده‌اي كه مسافت طولاني طي كرده‌ است، دريافت ميكنند و تقويت شده آن سيگنال را ارسال ميكنند. بطوريكه سيگنال خروجي دقيقاً شبيه سيگنالي است كه از منبع اصلي آن فرستاده ميشود.

هنگاميكه مبحث سيستم‌هاي رابط كابلي (Ethernet Cabling Systems) را بررسي مي‌كرديم با شبكه نازك Ethernet كه شبكه ارزان‌ نيز ناميده مي‌شود آشنا شديم و ديديم كه برد هر بخش آن حداكثر ميتواند  متر باشد.

چنانچه بخواهيم چنين شبكه‌اي بيش از  متر برد داشته باشد به Repeater سيگنال نياز داريم. همانطور كه بيان شد Repeater كاري جزء تقويت سيگنال ضعيف شده را انجام نمي‌دهد. به همين دليل جزء لايه فيزيكي مدل OSI شبكه حساب مي‌شود.

Hub ‌ها نيز مانند Repeaterها جزء لايه فيزيكي مدل OSI هستند. Hubها داراي انواع مختلفي ميباشند ولي وظيفه اصلي آنها دريافت اطلاعات از كابل و ارسال آن به مكان ديگري ميباشد. Hubها هيچ دخالتي در مسير انتقال اطلاعات ندارند ولي سوئيچ‌ها بين مبدا و مقصد يك مسير مجازي ايجاد ميكنند.

پل يا Bridge يك تكرار كننده (Repeater) هوشمند ميباشد و به همين دليل Bridge جزء لايه Data Link محسوب مي‌شود. پل مشابه Repeater اطلاعات را بين دو بخش شبكه انتقال مي‌دهد.

Repeaterها هيچ گونه بررسي روي اطلاعاتي كه انتقال مي‌دهند انجام نمي‌دهند. اما از آنجايي كه پل متعلق به لايه Data Link است، هر نوع پروتكلي را انتقال مي‌دهد اما آدرس‌هاي فرستنده و گيرنده اطلاعات را هم بررسي مي‌كند. آدرس‌هايي كه پل بررسي مي‌كند آدرس‌هاي كارت شبكه است. با گذاشت زمان پل يك جدول از آدرس‌هاي كاربران هر بخش از شبكه مي‌سازد.

ساخت جدول آدرسهاي كاربران  باعث مي‌شود كه بجاي ارسال  بيهوده اطلاعات به تمام شبكه پل اطلاعات را فقط به بخش مربوطه از شبكه كه گيرنده در آن قسمت از شبكه قرار دارد بفرستد. جدولي كه پل مي‌سازد جدول Router نام دارد. (بعداً با نحوه كار Routerها آشنا مي‌شويم.) با اين روش ترافيك بخش معيني از شبكه قابل كنترل ميباشد و برد شبكه نيز قابل افزايش است. البته بعضي از پل‌ها داراي اين قابليت هستند كه كابلهاي غير متشابه را به يكديگر متصل كنند.

روي دكمه Connect كليك كنيد.

مشاهده ميكنيد كه اكنون در كامپيوتر SrvXP قرار داريم. در جعبه متن User Name كد User و در جعبه متن Password عبارت  را وارد ميكنيم. روي دكمه OK كليك كنيد.

اكنون در كامپيوتر SrvXP قرار داريم و ميتوانيم به تمامي تنظيمات و فايلهاي كامپيوتر دسترسي داشته باشيم. روي آيكون My Computer دابل كليك كنيد.

مشاهده ميكنيد كه تمامي پارتيشنهاي موجود در كامپيوتر قابل دسترس ميباشند. براي خروج از اين كامپيوتر ميتوانيد روي دكمه Start كليك كنيد و سپس روي گزينه Disconnect كليك كنيد، راه ديگر استفاده از دكمه Close مشخص شده است. روي دكمه Close كليك كنيد.
شماره‌ها بايد مرتب شوند!

گـزيـنــه Windows  Shutdown   ( بر روي يك درايو NTFS )Logon Hoursدابل
	Logon Denied روي گزينه مشخص شده كليك كنيد Computer Name

روي اين گزينه كليك كنيد،and Faxes  	Advanced
اجعه كاراكتر $ اضافه ميكرديم،  Setup$ نشده H نوار ابزار كدMask    Shutdown

روي گزينه Routing and Remote Access كليك كنيد.

روي نام سرويس دهنده راست كليك كنيد.

روي گزينه اول كه وظيفه تنظيم و راه‌اندازي دسترسي از راه دور را دارد، كليك  كنيد.

روي دكمه Next كليك كنيد.

در اين قسمت به چند صورت مي‌توانيد سرويس دهنده را تنظيم كنيد. روي گزينه Remote Access Server كليك كنيد.

همانطور كه در پايين اين گزينه نوشته شده است. از اين گزينه براي اتصال بصورت Dial-in ( با استفاده از مودم) به شبكه اين كامپيوتر استفاده مي‌شود. روي دكمه Next كليك كنيد.

در اين قسمت پروتكهايي كه مي‌توانيم از آنها استفاده كنيم و بر روي اين سرويس دهنده نصب شده است نمايش داده مي‌شود. در صورتي كه پروتكلي كه مي‌خواهيم از آن استفاده كنيم در اين ليست وجود ندارد بايد گزينه No را انتخاب نماييم. براي كاري كه مي‌خواهيم انجام دهيم پروتكل TCP/IPكافي مي‌باشد. روي دكمه Next كليك كنيد.

در اين قسمت روش تخصيص IP به كامپيوترهايي كه به اين سرويس دهنده متصل مي‌شوند را تعيين مي‌كنيم. اين كار به دو صورت قابل انجام است. با استفاده از گزينه اول تعيين مي‌كنيم كه با استفاده از سرويس دهنده DHCP اين كار انجام شود. توسط گزينه دوم نيز يك محدوده از IP را تعيين مي‌كنيم. روي گزينه دوم كليك كنيد.

روي گزينه Next كليك كنيد.
	روي گزينه Control Panel كليك كنيد.

سرويسهاي IIS داخل برنامه نصب Windows مي‌باشند, ولي بصورت پيش فرض اين سرويسها نصب نمي‌شوند. پس بايد فايلهاي نصب را تغيير دهيم. روي گزينه Add/Remove Program كليك كنيد.

روي Add/Remove Windows Components  كليك كنيد.

روي ميله لغزان كليك كنيد.

روي گزينه Internet Information Services دابل كليك كنيد.

مسيريابي اين سيستم همانند مسيريابي IP قادر است كه بصورت ديناميكي (Dynamically) بهترين, مناسب‌ترين مسير انتقال اطلاعات را بين دو كاربر تعيين كند. X. بطور ذاتي از PSTN براي انتقال اطلاعات استفاده مي‌كرد و غير قابل اطمينان بود. اما X هاي امروزي رابطه‌اي بين
 Packet Switching Host و كوتاهترين مسير برقرار مي‌كنند.

DTE كه مخفف (Data Terminal Equipment) مي‌باشد اطلاعات را به PAD (Packet Assembler/Disassembler) مي‌فرستد كه آن هم ابتدا در هنگام ارسال, اطلاعات را سرهم‌بندي مي‌كند و PAD گيرنده هم كه در طرف مقابل قرار دارد اين اطلاعات را از هم باز مي‌كند, بطوريكه قابل استفاده باشد.

Frame Relay  يك فن‌آوري جهت راه‌گزيني براي اطلاعات ارسالي است. اما تفاوت آن اينست كه از رابطه‌هاي مشابه قبلي كه نياز به كنترل خطا دارد استفاده نمي‌كند بلكه از رابطه فيبرنوري سود مي‌برد.

با كمك فن‌آوري فيبرنوري حجم و سرعت انتقال اطلاعات بالا مي‌رود. اين فن‌آوري در لايه Data Link  از مدل OSI شبكه عمل مي‌كند.

انتقال دو طرفه و سراسري اطلاعات از شبكه به شبكه Frame Relay از طريق رابطه‌هاي فيبرنوري نيازمند مسيرياب (Router) Frame Relay مي‌باشد. وجود چنين سيستمي در سراسر شبكه مفيد است و فن‌آوري‌هاي بعدي نيز از آن سود مي‌برد.

در ادامه اكثر موارد موجود را انتخاب مي‌كنيم.

اكنون سرويسهاي FTP و SMTP و WWW Server  انتخاب شده‌اند. روي دكمه OK كليك كنيد.

روي دكمه Next كليك كنيد.

روي گزينهVirtual Directory كليك كنيد. 
	روي گزينه System Tools كليك كنيد.

روي گزينه Net Watcher كليك كنيد.

اكنون مشاهده ميكنيد كه كاربري به نام Nima از كامپيوتري به نام Nima يك شاخه را باز كرده است و از يك فايل در حال استفاده ميباشد. در انتهاي اين رديف نيز ميتوانيد مدت زمان اتصال كاربر به اين كامپيوتر را مشاهده كنيد. به همين ترتيب به ازاي هر كاربر يك رديف در اين صفحه نمايش داده ميشود. در قسمت مشخص شده با كادر آبي نيز فايلي كه كاربر در حال دريافت آن ميباشند نمايش داده ميشود.

با استفاده از دكمه Disconnect User ميتوانيد دسترسي كاربري كه از ليست انتخاب شده است را قطع كنيد. براي مثال در اين حالت اگر روي دكمه Disconnect User كليك كنيد دسترسي كاربر Nima قطع ميشود و ديگر اطلاعات براي كاربر Nima ارسال نميگردد.

براي مشاهده شاخه‌هاي به اشتراك گذاشته شده، روي دكمه Show Shared Folders كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد تمام شاخه‌هايي كه در اين كامپيوتر به اشتراك گذاشته شده‌اند نشان داده شده است. با استفاده از دو دكمه مشخص شده به ترتيب از راست به چپ ميتوانيد گزينه انتخاب شده را از حالت به اشتراك گذاشته شده حذف نماييد و يك شاخه جديد را به اشتراك بگذاريد.

روي دكمه Show files كليك كنيد تا ليست فايلهاي در حال استفاده را مشاهده نماييد.

براي مثال پروتكل Http از Port شماره  استفاده مي‌كند. بنابراين وقتي آدرس سايتهاي اينترنتي را در مرورگر خود وارد مي‌كنيد بطور خودكار از اين Port استفاده مي‌شود.

دهم

روي گزينه Open Files كليك كنيد.

در اين بخش مي‌خواهيم به بررسي روش استفاده از سرويسهاي HTTP و FTP سيستم عامل Windows  Advanced Server از طريق خط تلفن بپردازيم. در ابتدا در كامپيوتر سرور احتياج به يك مودم داريم. اكنون سخت افزار مودم در اين كامپيوتر نصب شده است. در ابتدا لازم است كه يك كاربر تعريف كنيم تا بتوانيم با نام و رمز عبور آن كاربر وارد اين سيستم بشويم. براي تعريف كاربر روي دكمه Start كليك كنيد.

منوي فرعي Programs را باز كنيد.

منوي فرعي Administrative Tools را باز كنيد.

روي گزينه Active Directory Users and Computer كليك كنيد.

توجه كنيد براي آنكه بتوانيد در Windows  كاربر تعريف كنيد بايد حتما" يك درايو از هادر ديسك كامپيوتر داراي قالب بندي NTFS باشد. اكنون در برگه Users قرار داريم. روي دكمه تعريف كاربر جديد واقع در نوار ابزار كليك كنيد.

اكنون بايد آدرس را وارد كنيم. دكمه F را فشار دهيد.

عبارت http:\\SrvXp  را وارد كنيد.

اكنون مي‌خواهيم به شاخه مجازي  Page دسترسي پيدا كنيم. براي اين كار دكمه F را فشار دهيد.

دكمه End را فشار دهيد.

مبحث بعدي روش تنظيم آدرس‌هاي TCP/IP در ويندوز  مي‌باشد. كه در فصل XX به طور كامل در اين مورد توضيح داده‌ايم. همانطور كه مشاهده مي‌كنيد آدرس كاربر و آدرس شبكه و Gateway پيش‌فرض بصورت دستي مي‌توانند وارد شوند.

منوي فرعي Setting را باز كنيد.

روي گزينه Dial-up Networking كليك كنيد.

اين دستگاه‌ها براي حفاظت اينترنتي ضروري مي‌باشند و مي‌توانند در نوع خود بسيار پيچيده بوده و تنظيم و اداره كردن آنها مي‌تواند بسيار مشكل باشد.

ديديم كه حفاظت و Security نقش حياتي براي اداره يك شبكه ايفا مي‌كند. در اين بخش با اهميت Password آشنا شديم و رويه استاندارد آن را ديديم. با Data Encryption (مخفف سازي داده‌ها) و Firewall ها آشنا شديم و ديديم كه آنها جلوي تجسس بي‌مورد (غير قانوني) در شبكه را مي‌گيرند.

در روش دوم فقط سيستم‌هاي درون يك شبكه ميتوانند با يكديگر ارتباط برقرار ‌كنند و ارتباط با خارج از شبكه ممكن نيست.
	 عبارت /Page را تايپ كنيد.
 هنگاميكه پروتكل TCP/IP نصب مي‌شود بطور پيش‌فرض و خودكار يك آدرس IP به كامپيوتر تخصيص داده ميشود. اين كار از دو طريق قابل انجام است كه در ادامه به بررسي آنها ميپردازيم.

روش اول استفاده از DHCP Server ميباشد. در اين حالت يك يا چند ويندوز  سرور مي‌توانند بعنوان يك DHCP Server نصب شوند. اين سرورها در يك محدوده از آدرس‌هاي IP يك شبكه تنظيم ميشوند. اين سرورها ميتوانند بصورتي تنظيم شوند كه آدرسهاي  IP، Masked Subnet ، آدرس Gateway پيش‌فرض و آدرس DNS Server را مشخص كنند.

در روش دوم فقط سيستم‌هاي درون يك شبكه ميتوانند با يكديگر ارتباط برقرار ‌كنند و ارتباط با خارج از شبكه ممكن نيست.

پورت TCP/IP  يك كانال مجازي است كه در يك دستگاه متصل به شبكه ميتواند باز شود. مهمترين آدرسهاي پورت TCP/IP  را در شكل فوق ميتوانيد مشاهده كنيد.
.
Ali
Alavi
Ali
	 در ادامه نام و فاميل كاربر را در قسمت First Name و Last Name وارد مي‌كنيم. در قسمت
User Logon name نيز كد كاربري اين كاربر را وارد مي‌كنيم

هنگاميكه پروتكل TCP/IP نصب مي‌شود بطور پيش‌فرض و خودكار يك آدرس IP به كامپيوتر تخصيص داده ميشود. اين كار از دو طريق قابل انجام است كه در ادامه به بررسي آنها ميپردازيم.

روش اول استفاده از DHCP Server ميباشد. در اين حالت يك يا چند ويندوز  سرور مي‌توانند بعنوان يك DHCP Server نصب شوند. اين سرورها در يك محدوده از آدرس‌هاي IP يك شبكه تنظيم شوند. اين سرورها ميتوانند بصورتي تنظيم شوند كه  آدرسهاي  IP، Masked Subnet ، آدرس Gateway پيش‌فرض و آدرس DNS Server را مشخص كنند.

دكمه F را فشار دهيد تا آدرس سايت FTP را وارد كنيم.

نرم‌افزار مربوط به اين لايه اغلب Redirector و در شبكه‌هاي Microsoft  معمولاً Workstation Service نام دارد.

عملكرد لايه Session شبيه برقراري ارتباط تلفني است كه بوسيله آن مي‌توانيم با اشخاص ديگر صحبت كنيم. پس با استفاده از لايه برنامه‌هاي كامپيوترهاي مختلف ميتوانند با يكديگر ارتباط برقرار مي‌كنند.

در اين لايه تعيين ميشود كه برنامه‌ها چگونه, تا چه مدتي و … ميتوانند با يكديگر ارتباط داشته باشند. پس توسط اين لايه راه‌ها و آداب و رسوم برقراري ارتباط بين كامپيوترها و خصوصيات و عملكرد آنها در طول مدت زمان ارتباط تعيين مي‌شود.

ضمناً پروتكل بايد در لايه بالايي به سيستم‌عامل شبكه (NOS) كه مسئول ارسال اطلاعات است متصل باشد و در لايه پايين هم بايد به كارت شبكه كه ابزار سخت‌افزاري ارتباط با شبكه است متصل باشد.اين نوع تلفيق اجزاي شبكه اصطلاحاً Binding ناميده مي‌شود.

شرايط مي‌تواند پيچيده‌تر هم باشد. مثلاً چندين كارت شبكه با چندين پروتكل بايد بتوانند با يكديگر كار كنند. مثلا" در يك كامپيوتركه Windows  بر روي آن نصب شده است ميخواهيم به همراه يك كارت شبكه Comm با پروتكل  Net BEUI به شبكه متصل شويم و همزمان نيز ميخواهيم با استفاده از يك كارت شبكه ديگر از نوع D-Link به همراه پروتكل ديگري مثل TCP/IP   ارتباط ايجاد كنيم.

A
	مثلاً مي‌توانيم با استفاده از تركيب فوق يك شبكه LAN با سريع حفاظت بالا كه از پروتكل
 Net BEUI استفاده مي‌كند داشته باشيم و همزمان از شبكه اينترنت نيز با پروتكل TCP/IP سود ببريم. اگر اكثر كارهايمان مربوط به شبكه LAN است, مي‌توانيم پروتكل Net BEUI را به عنوان اولين Binding قرار دهيم و اگر اكثر كارها مربوط به اينترنت باشد TCP/IP را به عنوان Binding اول قرار دهيم.

B
	BIOS سيستم مقدماتي ورودي- خروجي كامپيوتر است كه به كمك آن سخت‌افزارهاي كامپيوتر تنظيم شده, حافظه سيستم چك مي‌شود و سيستم‌عامل براي راه‌اندازي آماده مي‌شود. در شبكه‌هاي اوليه تنظيمات شبكه توسط تراشه BIOS اي كه روي كارت شبكه نصب شده بود انجام ميشد. اين تراشه Net BIOS نام دارد.

زماني كه مدل OSI ارائه شد عملكرد تراشه NetBIOS بصورت نرم‌افزاري به پروتكل محول شد. در شبكه‌هاي اوليه LAN كه توسط Microsoft و IBM پياده سازي شد، اين عملكرد به لايه Session محول شد. با توجه به اين تغيير Microsoft پروتكلي به نام NetBEUI را ارائه كرد كه علاوه  بر ويژگي فوق عملكرد سريع و حفاظت شده‌اي را براي شبكه‌هاي LAN فراهم مي‌كند.

پروتكل Net BEUI يك پروتكل مسيرياب نميباشد. بنابراين قابليت برقراري ارتباط بين شبكه‌اي، در اين پرتكل بسيار محدود است, اما مزيت اين پرتكل در استفاده كم از حافطه ميباشد كه در سيستم عامل DOS اين ويژگي بسيار مهم است.  ولي با توجه به كامپيوترهاي جديد ديگر چند كيلو بايت حافظه اهميت زيادي ندارد.

در مجموع پروتكل Net BEUI براي شبكه‌هاي LAN كوچك مناسب است و داراي سرعت بيشتري در ارسال اطلاعات ميباشد. اما قابليت آن براي گسترش ارتباط شبكه‌ها بسيار محدود است.

پروتكل IPX/SPX محصول شركت Novell است. اين پروتكل حافظه كمي اشغال مي‌كند و از اين بابت براي DOS مناسب است و درضمن يك مزيت بسيار بزرگ دارد و آن اين است كه Routable مي‌باشد يعني ميتواند با شبكه‌هاي ديگر ارتباط برقرار كند. 
	 آدرس FTP://Srvxp  را تايپ كنيد.

دكمه Enter را فشار دهيد.

روي دكمه Close كليك كنيد.

البته تعريف مطلقي از اينكه يك LAN چند Workstation مي‌تواند داشته باشد يا اينكه چه فاصله‌اي را مي‌تواند پوشش دهد وجود ندارد. با وجود اين يك شبكه گسسته هم تحت عنوان LAN شناخته مي‌شود.

شبكه‌هاي وسيع با علامت اختصاري WAN شبكه‌هاي گسترش يافته LAN ها بطور معمول WAN مجموعه‌اي از LAN ها است كه در موقعيت‌هاي جغرافيايي گوناگون در شهرها و كشورهاي مختلف قرار گرفته‌اند.

آنچه تا كنون بررسي كرده‌ايم درباره شبكه‌هاي گسسته بود در حالي كه قابليت اتصال شبكه‌هاي LAN  اين امكان را بوجود مي‌آورد كه شبكه WAN تبديل به يك دستگاه ارتباطي مي‌شود. قابليت اتصال شبكه‌هاي LAN به اين روش امكان به اشتراك گذاشتن منابع و اطلاعات را فراهم مي‌آورد, و دامنه فعاليت كاربران را از چند كامپيوتر در شبكه LAN به هزاران كاربر در شبكه WAN افزايش مي‌دهد.

در اين فصل خصوصيات فن‌آوري شبكه از كارت شبكه تا سيستم كابل‌ها و انواع كامپيوترها و سيستم‌عامل‌هاي شبكه را به اختصار مورد بررسي قرار داديم.

منوي فرعي Accessories را باز كنيد.

منوي فرعي Communications را باز كنيد.

ملاحظه مي‌كنيد كه در Work Group مربوط به VB هفت كامپيوتر كه در حال حاضر متصل به شبكه هستند مشاهده ميشوند. روي كامپيوتر Dariush دابل كليك كنيد تا محتويات به اشتراك گذاشته شده آن را مشاهده كنيم.

ملاحظه مي‌كنيد كه كامپيوتر Dariush داراي شاخه‌هاي مختلفي است كه آنها را براي كاربران ديگر در شبكه به اشتراك گذاشته است

حال مي‌خواهيم ببينيم چگونه مي‌توانيم يك شاخه را در شبكه به اشتراك گذاشت. مثلاً فرض كنيد مي‌خواهيم شاخه Download موجود بر روي اين كامپيوتر را براي استفاده ديگران در شبكه به اشتراك بگذاريم براي اين منظور روي شاخه Download راست كليك كنيد.

روي گزينه Sharing كليك كنيد.

روي دكمه انتخابي Share as كليك كنيد.

ملاحظه مي‌كنيد كه يك نام براي پوشه

براي ورود رمز عبور فقط خواندني روي جعبه متن Read-Only Password كليك كنيد.

حال يك رمز عبور براي دسترسي فقط خواندني وارد مي‌كنيم. مثلاً ABCD را وارد كنيد.

روي جعبه متن Full Access Password كليك كنيد. تا رمز عبور دسترسي كامل را وارد كنيم.

رمز عبور XYZ را وارد كنيد.

روي دكمه Apply كليك كنيد. تا اين تغييرات اعمال شوند.
	 روي گزينه Dial-Up Networking كليك كنيد.

روي گزينه Make New Connection دابل كليك كنيد.

Share شده تعيين شده است كه مي‌توانيم آنرا تغيير دهيم. مثلاً مي‌توانيد شاخه Download را با نام ديگري به اشتراك بگذاريد ولي بطور پيش‌فرض نام هر شاخه به عنوان نام عنصر به اشتراك گذاشته شده تعيين مي‌شود.

‌در قسمت Access Type سه دكمه انتخابي وجود دارد كه توسط آنها مي‌توانيم نحوه دسترسي افراد ديگر به شاخه به اشتراك گذاشته شده را تعيين كنيد. مثلاً مي‌توانيد تعيين كنيد كه ديگران به شاخه‌اي كه شما به اشتراك گذاشته‌ايد دسترسي فقط خواندني داشته باشند و نتوانند فايلي را بر روي شاخه حذف يا اضافه كنند. به اين حالت Read-Only مي‌گوييم.

روي دكمه انتخابي Full كليك كنيد. تا كاربران به اين شاخه دسترسي كامل داشته باشند. توجه كنيد كه در هر دو حالت مي‌توانيد رمز عبور نيز تعيين كنيد تا فقط كاربراني كه داراي رمز عبور هستند بتوانند وارد شبكه شوند.

حال روي دكمه انتخابي آخر كليك كنيد. در اين حالت با توجه به كلمه عبوري كه كاربران وارد مي‌كنند مي‌توانند به فايل‌هاي شاخه Download دسترسي فقط خواندني يا دسترسي كامل داشته باشند.
	روي برنامه Passwords دابل كليك كنيد.

روي برگه Remote Administration كليك كنيد.

در اين قسمت اگر جعبه چك مشخص شده فعال نباشد برنامه Net Watcher نميتواند به اين كامپيوتر متصل شود. در صورتي كه اين گزينه فعال باشد برنامهNet Watcher  با استفاده از رمز عبور تعيين شده ميتواند وارد اين كامپيوتر شود. البته با استفاده از اين رمز ميتوانيد به تمامي درايوهاي اين كامپيوتر دسترسي كامل داشته باشيد. روي گزينه مشخص شده كليك كنيد تا فعال شود.

روي جعبه متن رمز عبور كليك كنيد.

عدد  را بعنوان رمز عبور وارد كنيد.

روي جعبه متن تاييد رمز عبور كليك كنيد.

عدد  را بعنوان تاييد رمز عبور قبلي وارد كنيد.

روي دكمه OK كليك كنيد.

اكنون به كامپيوتر قبلي برميگرديم. براي اتصال برنامه Net Watcher به كامپيوترRastin  روي دكمه Select Server كليك كنيد.

در اين پنجره ميتوانيد روي دكمه Browse كليك كنيد  و كامپيوتر مورد نظر خود را انتخاب نماييد يا در جعبه متن Name نام كامپيوتر را وارد كنيد. براي مثال عبارت rastin را وارد نماييد.

روي دكمه OK كليك كنيد.

عبارت  را وارد كنيد.

روي دكمه OK كليك كنيد.

روي گزينه My Computer راست كليك كنيد.

اكنون به كامپيوتر دوم متصل هستيم و بصورت از راه دور ميتوانيم به آن دسترسي داشته باشيم. توجه كنيد كه رمز عبورهاي شاخه‌هاي به اشتراك گذاشته شده به سادگي قابل دستيابي است. براي اطلاعات بيشتر ميتوانيد به نرم افزار آموزشي " Hack و روشهاي مقابله با آن " كه از توليدات ديگر اين شركت ميباشد مراجعه كنيد.

روي برگه Operators كليك كنيد تا به بررسي آن بپردازيم.

توسط اين برگه تعيين ميكنيد كه كدام يك از كاربران اين سرويس دهنده ميتوانند به صفحه وب دسترسي داشته باشند. با استفاده از دو دكمه Add و Remove ميتوانيم به ترتيب به اين ليست كاربران جديد اضافه كنيم يا از ليست حذف نماييم.

روي برگه Performace كليك كنيد تا به بررسي آن بپردازيم.

توسط اين برگه خصوصيات حافظه مورد استفاده و مقدار استفاده از پهناي باند را تعيين ميكنيم.  با استفاده از قسمت مشخص شده توسط فلش قرمز تعداد ارتباطهايي كه در هر روز انتظار آن را داريم تعيين ميكنيم. اگر تعداد تعيين شده كمتر از ارتباطات انجام شده باشد كارايي سرور پايين مي‌آيد ولي در صورتي كه تعداد ارتباط تعيين شده بيشتر از ارتباطهاي انجام شده باشد كارايي سرويس دهنده بالا ميرود و سرعت ارتباط بيشتر ميشود.

با استفاده از گزينه مشخص شده اندازه پهناي باند را تعيين ميكنيم. عددي كه در اين قسمت وارد ميشود تنظيمات كامپيوتر را نيز تغيير ميدهد.

توسط قسمت  مشخص شده ميتوانيد حداكثر درصدي كه CPU ميتواند به پردازش سرويس دهنده وب تخصيص داده شود را تعيين كنيد.

روي برگه ISAPI Filters كليك كنيد تا به بررسي آن بپردازيم.

Properties را انتخاب كنيد.

روي Sharing كليك كنيد.

روي دكمه Permissions كليك كنيد.

براي مثال چه بسا بخواهيد كه دسترسي گروه Every One  را از بين برده و به يك گروه خاص اجازه دسترسي به اين منبع را بدهيد. بخاطر داشته باشيد كه در حالتيكه از نسخهWindows  Professional بجاي ويندوز Server  استفاده مي‌كنيد معمولاً چند Account خواهيد داشت كه بطور مركزي توسط Administrator به اين Account ها اجازه دسترسي به يك منبع داده مي‌شود.

روي گزينه Properties كليك كنيد.

روي Sharing كليك كنيد, و سطح دسترسي هر گروه را تعيين كنيد.

ديديم كه چگونه مي‌توان از يك فايل يا يك منبع به اشتراك گذاشته شده استفاده كرد. اما سئوالي كه ممكن است پيش بيايد اين است كه اين دو سطح حفاظت به چه منظور است و چه تفاوتي با هم دارند.

پاسخ اين است كه ويندوز  همواره محدود‌ترين حفاظت را اعمال مي‌كند. مثلاً در Sharing Level يا (سطح اشتراك) ممكن است يك Folder به اشتراك گذاشته شده باشد بطوريكه يك كاربر مجاز به نوشتن (Write) روي آن باشد اما ممكن است در داخل اين Folder فايلي باشد كه در صفات آن (Attributes) فايل Read Only شده باشد.

سيستم براي نوشتن روي يك فايل از دو محافظ بايد عبور كند. ابتدا بررسي مي‌شود كه آيا حق دسترسي به منبع‌اي كه فايل در آن قرار دارد را داريد يا خير (محافظ اول).

سپس بررسي مي‌شود كه آيا حق نوشتن روي آن فايل وجود دارد يا خير(محافظ دوم). در صورتيكه در هر يك از اين مراحل به شما اجازه عبور داده نشود نمي‌توانيد اقدامي انجام دهيد.

در قسمت Application Setting تعيين مي‌كنيم كه در اين شاخه ميتوانيم يك برنامه IIS از نوع web-based داشته باشيم. روي ليست بازشونده Execute Permissions كليك كنيد تا به بررسي آن بپردازيم.

روي دكمه Next كليك كنيد.

عبارت Page  را به عنوان نام شاخه مجازي وارد كنيد.

علاوه بر موارد فوق اين لايه وظيفه كنترل جريان داده بين برنامه و شبكه كه داراي سرعتهاي متفاوتي هستند را نيز دارد. اين لايه تا حدي قابليت اصلاح خطاهاي احتمالي موجود در شبكه را نيز دارد.

روي آيكون Internet Information Services دابل كليك كنيد.

در ابتدا مي‌خواهيم به بررسي روش تنظيم سايت وب بپردازيم.  روي علامت + كنار Web Sites كليك كنيد.

اكنون در يك كامپيوتر ديگر قرار داريم و مي‌خواهيم به كامپيوتري كه سرويس وب آن را تنظيم كرديم متصل شويم. روي دكمه InternetExplorer كليك كنيد.

دكمه Enter را فشاردهيد. 
فصل A

در اين قسمت به بررسي يك مثال عملي جهت اتصال يك كامپيوتر كه داراي ويندوز نگارش ME ميباشد به يك شبكه LAN ميپردازيم. در انتهاي اين بخش روش به اشتراك گذاري فايلها و چاپگر را نيز بررسي ميكنيم.

براي مشاهده وضعيت كنوني اين كامپيوتر روي My Network Places دابل كليك كنيد.