SQL Server 2000

این متن تدریس شده در آموزش  SQL Server 2000 است 
صاحبین این سایت چون مایل به قرار دادن متن بصورت کامل نیستند متن بصورت بهم ریخته است
در آموزش SQL Server 2000 به خوبی میتوانید این درسها را مشاهده کنید.
.

روي رديف مشخص شده راست كليك كنيد.

منو فرعي All Task را باز كنيد.

گزينه Manage Permissions را انتخاب كنيد.

The 'Object' properties  box appears.  
Check the options you would like to 
set 
and check the permissions you want 
to grant for users.
	
	در اين پنجره گزينه‌هاي مختلفي را مشاهده ميكنيد با استفاده از اين گزينه‌ها ميتوانيد تعيين كنيد كه هر كاربر امكان اجراي چه دستوراتي را دارد. روي دكمه O K كليك كنيد.

To manage permissions on multiple 
objects for a single user, a group or 
role.  
) Expand a server 
) Expand Databases.  
) Select Users or Roles, depending 
on the type of account you chose.

براي مديريت چندين شئ مربوط به يك كاربر يا يك گروه يا يك نقش  بصورت زير عمل ميكنيم. ابتدا بايد شي مورد نظر را انتخاب نماييم در اينجا براي مثال ميخواهيم نقشها را انتخاب كنيم براي اين كار روي Roles كليك كنيد.

روي گزينه Public راست كليك كنيد.

In the details pane:

) Select the users 
) Right-mouse click to choose 
'Properties'.

Each member of  the 'db_owner 
fixed' database role performs the 
activities listed using the 
'sp_dbfixedrolepermission' system 
procedure.

دراين مثال مجوزهاي در دسترس نقش ثابت پايگاه داده‌ db_accessadmin را مشاهده ميكنيد.  وظيفه اين نقش مديريت فعاليتهاي دسترسي به پايگاه داده ميباشد.

The members of 'db_accessadmin' 
fixed database role perform the 
activities relating to database access.
.

روي دكمه ظاهر شده كليك كنيد تا ليست انواع داده‌هاي قابل استفاده در SQL-Server را مشاهده كنيد.
All data types supported by SQL 
Server display when clicking the 
arrow in the Data Type column.

The  'sysadmin' fixed server role is 
granted all possible access for the 
SQL Server system.  
 
The 'sa login' is always a member of 
this role and cannot be dropped from 
the role.  Any member of the 
'sysadmin' fixed server role is linked to 
the database owner (or 'dbo') inside 
each database.

-اي			
	براي اضافه كردن يك فيلد ديگر روي رديف مشخص شده كليك كنيد.

-اي			
	نام اين فيلد را sales_com ميگذاريم.

-اف				
	ميخواهيم اين فيلد را از نوع Float تعريف كنيم. روي ستون Data Type كليك كنيد. تا نوع اين فيلد را انتخاب كنيم.

-اي			
	ليست باز شونده Data Type اين رديف را باز كنيد.

-بي	
	گزينه Float را انتخاب كنيد.

روي دكمه OK كليك كنيد.

در اين دستورات يك جدول با نام bdg_employee  ايجاد كرده‌ايم كه اين جدول شامل چهار ستون است. ستون اول emp_no نام دارد, كه از نوع عدد صحيح تعريف شده و مقدار آن Null نميتواند باشد. ستون دوم emp_fname است كه از نوع كاراكتر تعريف شده و حداكثر طول آن نيز  ميباشد. ستون سوم emp_lname است كه از نوع كاراكتر و به طول  ميباشد و آخرين ستون dept_no ميباشد كه از نوع كاراكتر و به طول چهار ميباشد, كه اين ستون ميتواند مقدار Null  نيز بگيرد. روي دكمه مشخص شده كليك كنيد تا دستورات اجرا شوند.

همانگونه كه در پنجره نتيجه مشاهده ميكنيد جدول تعريف شده ايجاد شده است.

در اين صفحه جدول ديگري را ميخواهيم ايجاد كنيم. در يك جدول ممكن است كه يك يا چند ستون داراي مقادير يكتا باشند پس ميتوانيم از اين ستونها بعنوان كليد اصلي يا Primary Key (PK) استفاده كنيم. به تمامي ستونها يا گروهي از ستونها كه ميتوانند PK باشند كليدهاي كانديد يا Candidate Key (CK) ميگوييم. در دستورات T-SQL هر CK را توسط كليد Unique تعريف ميشود. در اين مثال ستون stor_id داراي مقادير يكتا ميباشد توجه كنيد كه طبق تعريف اين مثال اين ستون ميتواند داراي مقدار null نيز باشد.
Sometimes more than one column or 
group of columns of a table have 
unique values and therefore can be 
used as the primary key.
 All columns 
or groups of columns that qualify to 
be primary keys are called candidate 
keys. 
??????????????Each candidate key is defined 
using the UNIQUE clause in the 
CREATE TABLE or ALTER TABLE 
statement. In this example, each 
value of the column "stor_id" of the 
table "bdg_on_sales" is unique, 
including the null value.
	
	Primary Key يك جدول يك يا چند ستون ميباشد كه مقادير آنها در هر رديف متفاوت هستند. هر Primary Key با افزودن بخش Primary Key به دستورات تعريف ميشود. در اين مثال ستون Cust_id به عنوان
 Primary Key جدول Customer تعريف شده است. روي دكمه مشخص شده كليك كنيد. تا اين جدول ايجاد شود.
The primary key of a table is a column 
or group of columns whose values 
are different in every row. Each 
primary key is defined using the 
PRIMARY KEY clause. In this 
example, we have "cust_id" as the 
primary key of the customer table.

اين دستورات معادل دستورات موجود در مثال قبلي ميباشد يعني به اين صورت نيز ميتوانيد P K تعريف كنيد.

The output of this example is the 
same as for the previous example, 
except the specification of the primary 
key is defined as a column-level 
constraint.

توضيحات بيشتر شود روي مثال
	دستور UPDATE براي اعمال تغييرات در رديفهاي جدول استفاده ميشود. در اينجا با استفاده از دستور IN ميتوانيم اطلاعات چندين رديف را تغيير دهيم.

The UPDATE statement modifies the 
values of table rows. For each row to 
be modified, the UPDATE statement 
must change the values of the 
columns in the SET clause, assigning 
a constant to the associated column.
Here, the IN statement of the 
WHERE clause creates the 
opportunity for a subquery, which may 
call more than one row.

از دستور CASE و ديگر دستورهاي گفته شده نيز ميتوانيد براي ايجاد شرط براي دستور Update استفاده كنيد.

Here we use CASE in the UPDATE 
statement.
	
	دستور DELETE رديفهاي جدول را حذف ميكند. در اين مثال تمام رديفهايي كه در شرط صدق كنند از جدول حذف ميشوند.

The DELETE statement deletes rows 
from a table. In this example, all rows 
that satisfy the condition in the 
WHERE clause will be deleted

استفاده از قسمت WHERE در دستور DELETE اختياري ميباشد. اگر در اين قسمت هيچ شرط براي حذف رديفها بيان نشود تمامي رديفهاي جدول حذف ميگردند.

The use of the WHERE clause in the 
DELETE statement is optional. If the 
WHERE clause is omitted, all rows of 
a table will be deleted.
  نميفهمم! فرق شو ببين به من بگو
	توسط دستور TRUNCATE تمام رديفهاي يك جدول را ميتوانيم حذف ميكنيم. اين دستور خيلي سريعتر از دستور DELETE ميباشد زيرا محتواي جدولها صفحه به صفحه حذف ميكند ولي دستور DELETE  رديف به رديف حذف ميكند.

Transact-SQL language also supports 
the TRUNCATE table statement. This 
statement normally provides a faster 
executing version of the DELETE 
statement with the WHERE clause.  
The TRUNCATE table statement 
deletes all rows from a table more 
quickly than does the DELETE 
statement because it drops the 
contents of the table page by page, 
while DELETE drops the contents 
row by row.

Additionally, the TRUNCATE 
statement does not place the 
modifications of a table into the 
transaction log.

مثال ندارد؟!
	دستور DROP جهت حذف يك جدول بكار ميرود. همانطور كه بيان شد توسط دستور DELETE ميتوانيم كليه رديفها موجود در يك جدول را حذف كنيم ولي ساختار جدول باقي ميماند. در دستور DROP تمامي اطلاعات مربوط به يك جدول حتي تعريف نوع ستونها و ساختار آن نيز از سيستم حذف ميشود.
There is a significant difference 
between the DELETE and the DROP 
table statement.  
The DELETE statement deletes 
partially or totally the contents of a 
table. On the other hand, the DROP 
table statement deletes both the 
contents and the schema of a table.

*******    *********  SQL EXTENSIONS

Transact-SQL allows the use of SQL 
extensions in a Batch format. We can 
use a BEGIN...END statement to 
wrtie one or more SQL statments.
	
	در زبان Transact-SQL با استفاده از BEGIN...END ميتوانيد چندين دستور SQL را بنويسيد.

The IF statement functions in SQL as 
it does in other programming 
languages.

The SQL statement shown here 
executes if a boolean expression 
following the keyword IF is true. 
When the IF statement contains an 
ELSE statement, a second group of 
SQL statements are executed if the 
condition when the IF statement is 
false.

تابع IF در SQL مانند ديگر زبانهاي برنامه نويسي ميباشد در مثالي كه مشاهده ميكنيد يك بلوك در داخل دستور IF وجود دارد. زمانيكه شرط IF درست باشد دستور PRINT مشخص شده اجرا ميشود و زمانيكه مقدار شرط  برابر False شود بلوك مشخص شده با كارد آبي اجرا ميگردد. اين بلوك شامل دستور PRINT و SELECT ميباشد.

Here there is a block inside the IF 
statement. The boolean condition is 
true, therefore the single PRINT 
statement in the IF statement 
executes.

Notice the ELSE statement contains 
PRINT and SELECT. The block with 
the BEGIN and END statements must 
enclose the two statements PRINT 
and SELECT.

زمانيكه شرط دستور WHILE  درست باشد, دستورات SQL مكرر تكرار ميشوند تا زمانيكه ديگر شرط درست نباشد. در اين مثال تا زمانيكه مجموع بودجه‌ها بزرگتر از  شود، بودجه تمام پروژه‌ها  % افزايش ميابد. زمانيكه بودجه هر يك از پروژه‌ها بزرگتر از  شود اجراي برنامه متوقف ميشود.
When the conditions of a WHILE 
statement are true, the SQL 
statement exectues repeatedly in a 
loop until the conditions are no longer 
true. 
In this example, the total budget of all 
projects increases to % until the 
sum is greater than $,.  
The repeated execution stops when 
the budget of any one of the projects 
is greater than $,.

متغيرهاي محلي براي ذخيره سازي مقادير مختلف در داخل يك Batch استفاده ميشوند. اين متغيرها را محلي ميناميم زيرا فقط در داخل يك Batch تعريف شده‌اند و فقط در داخل آن Batch شناخته ميشوند.

Local variables are an important 
extension to the Transact-SQL 
language. They are used to store 
values within a Batch.

They are "local" because they can 
only be referenced within the Batch to 
which they were declared.

همانطور كه مشاهده ميكنيد هر متغير محلي با استفاده از دستور DECLARE تعريف ميشود. براي تعريف هر متغير نام و نوع داده آن را مشخص ميكنيم. متغيرها با پيشوند @  شروع ميشوند.

Every local variable must be defined 
using the DECLARE statement. The 
definition of each variable contains its 
name and the corresponding data 
type.  Variables are referenced using 
the prefix @.

عملكرد دستور RETURN  مانند دستور BREAK  در حلقه WHILE ميباشد. زماني كه در يك Batch به دستور RETURN برسيم از Batch خارج ميشويم.

The RETURN statement functions in 
a Batch just as the BREAK statement 
functions within a  WHILE statement. 
It relies on the execution of the Batch 
to terminate and the first statement 
following the end of the Batch to 
begin execution.

با استفاده از دستور GOTO ميتوانيم به يك محل مشخص شده در Batch برويم.

The GOTO statement branches to a 
label, which precedes a Transact-
SQL statement within a Batch.

The RAISERROR statement 
generates a user-defined error 
message and sets a system error flag.

با استفاده از دستور WAITFOR  مدت زماني را كه لازم است سيستم صبر كند, تا دستور بعدي در
Batch  اجرا شود را مشخص ميكنيم.

The WAITFOR statement defines 
either the time interval or a specified 
time that the system has to wait 
before executing the next statement 
in the Batch.
	
	در اين مثال DELAY مشخص ميكند كه براي چه مدت زماني SQL Server صبر كند. در اين مثال سيستم به مدت  ساعت و  دقيقه صبر ميکند.

In this example DELAY tells SQL 
Server to wait for a specified amount 
of time.

حذف

We will further discuss SQL 
statements, functions, variables and 
keywords in our lessons on stored 
procedures.

For additional information on SQL 
statements you may refer to the 
Reference section of Online Books.

روي دكمه Close كليك كنيد تا از برنامه
Query Analyzer  خارج شويد.

روالهاي ذخيره شده  نوع خاصي از Batch است كه بر مبناي قواعدTransact-SQL نوشته ميشوند. اين روالها بر روي پايگاه داده Server ذخيره ميگردند تا كارايي اجراي آنها افزايش يابد. روي شاخه Stored Procedure پايگاه داده Test_db كليك کنيد.
A stored procedure is a special kind 
of Batch written in Transact-SQL, 
using SQL language and SQL 
extensions.

It is saved on the database server to 
improve the performance and 
consistency of repetitive tasks.

به همان روشي كه اشيا پايگاه داده ساخته ميشوند, روالهاي ذخيره شده نيز ايجاد ميشوند. توجه كنيد كه روالهاي سيستمي توسط شركت Microsoft توليد ميشوند و جهت دسترسي و تغيير اطلاعات جدولهاي سيستم استفاده ميشوند.

Stored procedures are created in the 
same way as all other database 
objects.  
System procedures are provided by 
Microsoft and may be used to access 
and modify information in the system 
tables.

در يك روال ذخيره شده يك سري پارامتر ورودي و خروجي نيز ميتوانيم تعريف كنيم. هر زماني كه روال ذخيره شده بخواهد اجرا شود پارامترهاي ورودي خود را درخواست ميكند و زماني كه اجراي آن به پايان برسد نيز ميتواند يك مقدار نيز ارسال كند. مقدار ارسال شده ميتواند حاوي اطلاعاتي باشد كه كاربر درخواست كرده است يا يك پيغام خطا بدليل اجراي ناموفق بعضي از دستورات باشد. روي شاخه Stored Procedure راست كليك کنيد.
	
	گزينه New Stored Procedure  را انتخاب کنيد.

When a stored procedure is created, 
an optional list of parameters can be 
defined.  
The procedure accepts the 
corresponding arguments each time it 
is invoked. Stored procedures can 
optionally return a value, which 
displays the user-defined information 
or, in the case of an error, the 
corresponding error message.
	
	پارامترها در روالهاي ذخيره شده همانند متغيرهاي محلي در يك BATCH ميباشد. پارامترها توسط فراخوان روال ذخيره شده مقدار دهي ميشود.

The parameter in a stored procedure 
has the same logical meaning as the 
local variable for the Batch.  
Parameters are values passed from 
the caller of the stored procedure and 
are used within the stored procedure.

يك روال ذخيره شده قبل از آنكه به عنوان يك شئ در پايگاه داده ذخيره شود, كامپايل ميشود و در پايگاه داده ذخيره ميگردد و هر زمان كه روال ذخيره شده بخواهد اجرا شود مورد استفاده قرار ميگيرد. اين خصوصيت روالهاي ذخيره شده باعث ميشود تا در هر بار اجرا عمل كامپايل تكرار نشود درنتيجه كارايي سيستم و سرعت اجراي روالها افزايش يابد.

A stored procedure is precompiled 
before it is stored as an object in the 
database.  Therefore, the execution 
plan of a procedure is stored in the 
database and used whenever the 
stored procedure is executed.  This 
property of stored procedures offers 
an important benefit: the repeated 
compilation of a procedure is almost 
always eliminated, and the execution 
performance is therefore increased.

اكنون عدد  را وارد ميكنيم. براي ذخيره اين تغييرات  روي دكمه Save كليك كنيد.

-اچ			
	روي دكمه Close كليك كنيد تا اين پنجره بسته شود.

Here you may edit the columns of a 
table.
Select the table, then right-click and 
choose 'Open Table'. You may then 
select one of three options: 'Return all 
rows', 'Return Top' or 'Query'.

Select 'Open Table' to append, 
modify, or delete the rows of a table.
	
The third way to create a database is 
to use the Transact-SQL statement 
"CREATE DATABASE".

يك جدول موقت نوع خاصي از جدول ميباشد. جدولهاي موقتي ميتوانند محلي يا سراسري باشند. جدولهاي موقت محلي در انتهاي هر بخش حذف ميگردند. اين جدولها با استفاده از پيشوند # تعريف ميشوند. جدولهاي موقت سراسري در انتهاي بخشي كه در طي آن ساخته شده‌اند حذف ميشوند. اين جدولها با پيشوند ##   مشخص ميشوند.
A temporary table is a special kind of 
a table that differs in two ways from a 
base table.  
Temporary tables can be either local 
or global.  Local temporary tables are 
removed at the end of the current 
session and are specified with the 
prefix #;  global temporary tables are 
dropped at the end of the session 
during which they were created. They 
are marked with the prefix ##.
	
	در اين مثال يك جدول موقت محلي با نام project_temp در پايگاه داده tempdb سيستم ايجاد ميكنيم كه توسط سيستم در انتهاي بخش جاري حذف خواهد شد. روي دكمه اجرا كليك كنيد.
	
	اين روال ذخيره شده بودجه تمام فيلدهاي budget جدول bdg_projects را برحسب درصدي كه توسط متغير Percent@ تعريف شده است، افزايش مييابد. در اين مثال مقدار پيش فرض عدد شش ميباشد. براي چک کردن اين روال از نظر نحوي روي دکمه Check Syntax کليك کنيد.
This stored procedure 
increase_budget increases the 
budgets of all bdg_projects for a 
certain percentage value that is 
defined using the parameter 
@percent.  The procedure also 
defines the default value , which is 
used if there is no argument at the 
execution time of the procedure.

روي دکمه OK کليك کنيد.

SQL Server supports the creation of 
stored procedures using the Create 
Stored Procedure Wizard.  To create 
a stored procedure using the wizard, 
from the Tools menu choose Wizards.

روي علامت + شاخه Database كليك كنيد.

Expand the Database portion of the 
Wizard tree and choose Create 
Stored Procedure Wizard.

گزينه Create Stored Procedure Wizard را انتخاب كنيد.

روي دكمه OK كليك كنيد.
Using the Create Stored Procedure 
Wizard, you can do the following:

حال در صفحه اول Wizard قرار داريم. روي دكمه Next كليك كنيد.

.  Select a database that stores the 
new stored procedure.
	
	در ليست باز شونده اين پنجره پايگاه داده‌اي را كه روال ذخيره شده جديد را در آن ميخواهيم ذخيره كنيم تعيين ميكنيم. روي دكمه Next كليك كنيد.

.  Select a table of the database and 
the corresponding modification 
operation (INSERT, UPDATE and 
DELETE)
	
	در اين پنجره يك جدول از پايگاه داده را بايد انتخاب كنيم. bdg_employee را انتخاب كنيد.

حال بايد اعمالي كه روي اين جدول اجازه داريم انجام دهيم را انتخاب كنيد. روي ستون Insert اين گزينه كليك كنيد. 
	
	روي ستون DELETE  اين گزينه كليك كنيد.
	
	روي ستونUPDATE  اين گزينه كليك كنيد.

براي ادامه روي دكمه Next كليك كنيد.

.  Edit and modify the generated 
procedure properties and the 
Transact-SQL statements that make 
up the Batch of the stored procedure.

در اين پنجره ميتوانيد با كليك بر روي دكمه Edit تغييرات دلخواه را روي جدولها بدهيد. روي دكمه Finish كليك كنيد تا روال ذخيره شده‌اي كه ساخته‌ايم ذخيره شود.
	
	روي دكمه OK كليك كنيد. 
	
	روي شاخه Stored Procedure راست كليك كنيد. 
	
	گزينه  New Stored Procedure را انتخاب كنيد.
This example creates a procedure 
named modify_empno.  This 
demonstrates using stored 
procedures as part of the 
maintenance of the referential 
constraint, in this case between the 
tables bdg_employee and work_on 
tables.  Such a stored procedure can 
be used inside the definition of 
Trigger.  (we will discuss Trigger in 
our next lessons.)
من كه نفهميدم اينو 
اگه شكل رو ببينم شايد بفهمم وقتي اينجا رسيدي به من
بگو
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

در اين مثال يك روال به نام  modify_empno ايجاد ميكنيم. با استفاده از اين مثال نشان داده شده است كه چگونه از روالهاي ذخيره شده جهت اعمال جامعيت داده‌ها بين دو جدول استفاده كنيم. البته وظيفه اين روال سيستمي را توسط Trigger نيز ميتوانيم پياده‌سازي كنيم. در بخشهاي آينده Triggerها را كاملا" بررسي ميكنيم.
من كه نفهميدم اينو 
اگه شكل رو ببينم شايد بفهمم وقتي اينجا رسيدي به من
بگو
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

با استفاده از روال ذخيره شده delete_emp ميتوانيم تمامي رديفهاي مرتبط با شماره كارمندي دريافت شده را حذف كنيم.
This stored procedure delete_emp 
deletes all the rows with the assigned 
employee number as well as 
calculates the number of project on 
which the employee works.  The 
calculated value is then assigned to 
the parameter @counter.

روي دکمه OK كليك كنيد.
	
	براي اجرا اين روال ذخيره شده دستوراتي را که مشاهده ميکنيد در  Query Analyzer بايد اجرا کنيد.
	
After the deletion of all rows with the 
assigned employee number '' from 
the tables bdg_employee and 
work_on, the calculated value will be 
assigned to the local variable 
@NumberOfEmployee.
من كه نفهميدم اينو 
اگه شكل رو ببينم شايد بفهمم وقتي اينجا رسيدي به من
بگو
؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟	
	
	بعد از حذف تمام رديفهاي جداول bdg_employee و work_on كه شماره كارمندي  دارند, تعداد اين افراد محاسبه شده و در متغير محلي @NumberOfEmployee  كه در قسمت مشخص شده با كارد قرمز تعريف شده ذخيره ميشود.

اگر از دستور OUTPUT در انتهاي اين دستورات استفاده كنيد, مقدار پارامتر به روال فراخواننده برگردانده ميشود. در اين مثال مقدار @Counter به روال فراخواننده برگشت داده ميشود. اين پارامتر در دستور EXECUTE با عبارت OUTPUT بايد تعريف شود. 
The value of the parameter will be 
returned to the calling procedure if 
the OUTPUT option is used.  In this 
example, the stored procedure 
delete_emp passes the parameter 
@counter to the calling statement, so 
the procedure returns the value to the 
system.  Therefore, the parameter 
@counter must be declared with the 
OUTPUT option in the procedure as 
well as in the EXECUTE statement.

براي حذف يك روال ذخيره شده در نرم افزار
 Query Analyze ميتوانيد از دستور
 DROP PPOCEDURE استفاده كنيد. همانطور كه در اين مثال مشاهده ميكنيد با اجراي اين دستور
 روال ذخيره شده‌اي كه با نام delete_emp ايجاد كرده بوديم حذف ميشود.

با استفاده از دستور ALERT PROCEDURE نيز ميتوانيد تغييرات دلخواه را در روال ذخيره شده اعمال كنيد.

Since the stored procedure is stored 
under the Stored Procedure folder, 
you can always select the procedure 
and double-click to modify the 
content of the procedure, if and only 
if you are the owner of the procedure 
or you have the rights to modify the 
specified procedure.

همان طور كه در اين پنجره مشاهده ميكنيد. ليست روالهاي ذخيره شده در شاخه Stored Procedure قرار دارند. براي حذف و تغيير روالهاي ذخيره شده با نرم افزار Enterprise Manager  روي روال ذخيره شده مشخص شده راست كليك كنيد.

To modify the procedure with the 
same name.  From CREATE 
PROCEDURE statement change to 
ALTER PROCEDURE statement.  All 
options of the ALTER PROCEDURE 
statement correspond to the options 
with the same name in the CREATE 
PROCEDURE statement. 
You can always Delete the stored 
procedure if you are the owner of the 
stored procedure.  Select the stored 
procedure you would like to delete 
then from Action menu, choose 
Delete or right mouse click, choose 
Delete or press the Del key.

از گزينه Properties براي ايجاد تغييرات در روال استفاده ميكنيم. گزينه Delete نيز به منظور حذف روال بكار ميرود. روي اين گزينه كليك كنيد تا اين روال حذف گردد.
	
	روي دکمه Drop All كليك كنيد, تا اين روال حذف شود.

همانطور كه مشاهده ميكنيد اين روال حذف شده است. روش ديگر استفاده از گزينه Delete موجود در منو Action ميباشد.
Another way to delete a stored 
procedure is to use Transact-SQL 
DROP PROCEDURE statement.
	
	
	يكسري از روالهاي ذخيره شده به صورت خودكار در هنگام نصب SQL Server توليد ميشوند براي مشاهده اين روالهاي ذخيره شده روي علامت + شاخه Master كليك كنيد.

روي شاخه Stored Procedure كليك كنيد.

همانطور كه گفته شد روالهاي ذخيره شده سيستم در هنگام نصب SQL Server به طور خودكار ايجاد ميشوند و يك جز لازم SQL Server ميباشند. نام تمام روالهاي ذخيره شده سيستم با پيشوند sp_  آغاز ميشود.

براي نمايش ترتيب Triggerها ميتوان از روال  ذخيره شده sp_helptrigger استفاده كرد. روي دكمه اجرا كليك كنيد تا نتيجه اجراي اين دستور را مشاهده كنيد.

Use  the 'sp_helptrigger' system 
stored procedure to display the order 
of a trigger.

براي تغيير ساختار يك Trigger ميتوان از دستور ALTER TRIGGER كه از دستورات
Transact-SQL ميباشد، استفاده كرد.

The SQL Server also supports the 
Transact-SQL statement.  'ALTER 
TRIGGER' that modifies the structure 
of a trigger.

The  'ALTER TRIGGER' statement is 
usually used in modifying the body of 
the trigger.

استفاده از دستور ALTER TRIGGER براي تغيير Triggerهاي با ترتيب باعث ميشود كه ترتيب در نظرگرفته شده حذف شود. با استفاده از روال سيستمي sp_settriggerorder ترتيب مورد نظر را ميتوانيد دوباره ايجاد نماييد.

Using the ALTER TRIGGER 
statement to alter an ordered trigger, 
causes the order of the first or last 
trigger to be dropped.  
Use the 'sp_settriggerorder' system 
procedure to specify the orders of the 
triggers again.
	
	مجوز استفاده از دستور ALTER TRIGGER فقط به اعضاي db_owner و db_ddladmin داده ميشود. توجه كنيد كه اين مجوز قابل انتقال به كاربران ديگر نميباشد.

The 'ALTER TRIGGER' permissions 
default to members of the 'db_owner' 
and 'db_ddladmin' fixed database 
roles, and to the table owner.

Unlike the permissions of the 
'CREATE' object statements, these 
permissions are not transferable.

دستور DROP TRIGGER يك يا چند Trigger موجود را از پايگاه داده جاري حذف ميكند. روي دكمه اجرا كليك كنيد تا Trigger، workon_integrity حذف گردد.

The 'DROP TRIGGER' statement 
deletes one or more existing triggers 
from the current database.

System stored procedures are special 
types of stored procedures that are 
authomatically generated during 
installation and are therefore an 
integral part of the SQL Server 
system.  Names of all system stored 
procedures begin with the prefix sp_.

روالهاي ذخيره شده سيستم براي مقاصد زير كاربرد دارند :
)	دسترسي مستقيم به جداول سيستم 
)	 تغيير و اصلاح امكان دستيابي به يك پايگاه داده
)	 كنترل و مديريت حافظه‌اي كه هر پايگاه داده استفاده ميكند.
System stored  procedures are used 
for the following purposes:
.  To directly access (with read and 
write operations) the system tables
.  To retrieve and modify access 
privileges of a database
.  To control and manage the 
memory used by each database.

حذف
To learn more about the syntax and 
the usage of each system 
procedures, always search in the 
Books Online.

شما اكنون در پايان اين بخش قرار داريد براي برگشت به فهرست اين بخش بر روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

در SQL Server مكانيزمي با نام Trigger وجود دارد كه جهت برقراري قواعد جامعيت داده‌ها يا اجبار درستي اطلاعات بكار برده ميشود. يك Trigger شامل دستوراتي مانند INSERT , UPDATE يا  DELETE ميباشد. قسمت اجرايي يك Trigger معمولاً شامل يك روال ذخيره شده يا يك Batch است. يك Trigger فقط زماني اجرا ميشود كه يك رويداد خاص بر روي يك جدول مشخص روي دهد. در اين زمان دستور يا دستورات موجود در بخش اجرايي Trigger اجرا ميشوند.

The SQL Server provides a 
mechanism called a trigger for 
enforcing procedural integrity 
constraints.  
A trigger is invoked when a particular 
action occurs on a particular table.  
The action of a trigger can either be  
an INSERT, an UPDATE or a 
DELETE statement.

The execution part of a trigger usually 
contains a stored procedure or a 
batch.  
	معني نداره دوباره خوانده شود.
	در SQL Server امكان ايجاد چندين Trigger براي هر جدول وجود دارد. زماني كه بخش اجرايي يك Trigger را ميسازيم بايد تعيين كنيم كه منظور از مقدار هر ستون مقدار قبل يا بعد از انجام عمل Trigger است. اين بحث را در ادامه طي يك مثال بيشتر بررسي ميكنيم.
SQL Server allows multiple triggers to 
be created for each table and for 
each modifying action.  
When creating a triggered action, you  
must indicate whether you are 
referring to the value of a column 
before or after the effect of the 
triggering statement.

در اين مثال جدولي با نام audit_budget ايجاد شده است. از اين جدول ميخواهيم جهت بررسي فعاليتهاي انجام شده در يك پروژه استفاده كنيم. روي دكمه اجرا كليك كنيد.
For example:
A table is created named 
'audit_budget'.  This table is used to 
trail the activities in the table project.

در اين مثال ميخواهيم نحوه استفاده از Triggerها جهت استفاده در بررسي روند اجراي پروژه را بررسي كنيم. در مثال قبلي جدول audit_budget را ساختيم. در اين جدول تمامي تغييرات مربوط به ستون budget كه درجدول bdg_project وجود دارد، ذخيره ميشود. براي ثبت تمام تغييرات انجام شده از Triggerي به نام modify_budget استفاده ميكنيم. همانطور كه مشخص است اين Trigger بعد از انجام هر عمل UPDATE در جدول bdg_projects يك عمل Insert در جدول audit_budget انجام ميدهد تا روند عمل پروژه مشخص گردد. روي دكمه اجرا كليك كنيد.

Here,  it shows how triggers can be 
used to implement an audit trail of the 
activities within a table. 
The previous example creates the 
'audit_budget table', which stores all 
modifications of the budget column of 
the 'bdg_project table'.  
Recording all the modifications of this 
column will be executed using the 
'modify_budget trigger'.  
Using the UPDATE statement to 
modify the budget column activates 
the trigger.

In doing so, the values of the rows of 
the virtual tables are deleted and 
inserted and assigned to the 
corresponding variables 
'@budget_old', '@budget_new' and 
'@project_number'.  
The assigned values, together with 
the user name and the current time, 
will then be  inserted into the 
'audit_budget table'.
	
	در اين مثال زماني كه عمل  Trigger بخواهد اجرا شود مقادير سه متغير  @budget_old , @budget_new و @project_number از جداول مجاري Deleted و Inserted بدست مي‌آيند. اين اطلاعات بعلاوه نام كاربر و زمان انجام عمل Update به جدول audit_budget اضافه ميشوند.

When the 'bdg_projects' table is 
updated,  it will insert a row in the 
'audit_budget table'.
	
	پس زمانيكه جدول bdg_projects به روز رساني شود، يك رديف نيز به جدول audit_budget اضافه ميشود. روي دكمه اجرا كليك كنيد.

The 'workon_integrity' trigger in this 
example checks the referential 
integrity for the 'bdg_employee' and 
'work_on' tables.

ماجراي Update چيه؟

در اين مثال Triggerي با نام workon_integrity ساخته شده است كه درستي داده‌هاي وارد شده در جداول bdg_employee و work_on را چك ميكند. روي دكمه اجرا كليك كنيد.

This means that when you modify the 
'emp_no' column in the referenced 
'work_on' table, the modification is 
checked, and any violation of the 
constraint is rejected.  
	
	اين Trigger بدين معنا است كه زمانيكه ستون emp_no  موجود در جدول work_on تغيير يابد، اين تغيير بررسي ميشود و در صورتي كه مطابق با قواعد جامعيت داده‌ها نباشد عمل انجام شده توسط دستور ROLLBACK TRANSACTION برگشت داده ميشود.
The same is true for the insertion of 
new values into the 'emp_no' column.  
The 'ROLLBACK TRANSACTION' in 
the second 'BEGIN' block rolls back 
the 'INSERT' or 'UPDATE' statement 
after a violation of the referential 
constraint.

SQL server از عملگر *= براي تعيين
 left outer join استفاده ميكند. چون اين دستور تمام رديفهاي سمت چپ علامت *= همگي برگردانده ميشوند. روي دكمه اجرا كليك كنيد.

SQL server uses the operator *= to 
specify a "left outer join".  It is so 
called because all the rows from the 
table on the left side of the *= symbol 
are returned, whether or not they 
have a matching row in the table on 
the right.
	
	عملكرد Right Outer Join  نيز مشابه عملكرد
 Left Outer Join ميباشد با اين تفاوت كه اين عملگر رديفهاي سمت راست علامت *= را برميگرداند.

A "Right Outer Join" is similar but 
returns the rows on the right-hand 
side of the symbol.

Full Outer Join اجتماع Right Outer Joins و left  ميباشد, به عبارت ديگر تمام رديفها از تمام جداول را نمايش ميدهد.
تا اينجا

In addition to the "left" and "outer 
join", there is also the "full outer join", 
which is defined as the union of the 
left and Right Outer Joins. In other 
words, all rows from all tables are 
represented in the resulting set.
	
	يك زير پرس و جو يك پرس و جو SELECT است كه يك مقدار را برميگرداند و در SELECT , INSERT , UPDATE يا DELETE   ؟؟
A subquery is a SELECT query that 
returns a single value and is nested 
inside a SELECT, INSERT, 
UPDATE, or DELETE statement, or 
inside another subquery. 
	
	در اين مثال از subquery كه شامل IN ميباشد استفاده ميكنيم. پرس و جو داخلي يكبار ارزيابي ميشود و نتيجه به پرس و جو خارجي واگذار ميشود, پرس و جو خارجي نتيجه آخر را ارزيابي ميكند. روي دكمه اجرا كليك كنيد.
In this example we use the subquery 
containing the IN function. The inner 
query is evaluated once, and the 
resulting set is passed to the outer 
query.

The outer subquery then evaluates 
the final result.

نتيجه را مشاهده ميكنيد.

حذف
INSTEAD_OF

Triggerهاي نوع INSTEAD_OF ميتوانند روي جداول و Viewها تعريف شوند. زمانيكه يك دستور Transact_SQL به Viewيي كه يك Trigger دارد اشاره ميكند, SQL Server , Trigger را اجرا ميكند و هيچ عمل بر روي هيچ جدولي انجام نميدهد. Trigger هميشه از اين اطلاعات در اضافه كردن و حذف جداول ساخته شده استفاده ميكند View براي ايجاد هر دستوري كه لازم است ساخت ؟؟؟

'INSTEAD_OF' triggers can be 
created on the tables and on views.  
When a Transact-SQL statement 
references a view that has an 
' trigger, the SQL 
Server executes the trigger and does 
not take any action against any table.  
The trigger will always use this 
information in the inserted and 
deleted tables built for the view to 
create any statements needed to 
build the requested event.

در اينجا يك جدول با نام Orders ميخواهيم ايجاد كنيم. توجه كنيد كه ستون total يك ستون محاسبه شده ميباشد. بدين معني كه از حاصلضرب دو ستون ديگر بدست مي‌آيد. روي دكمه اجرا كليك كنيد.

Here: we create a table named 
'orders'.

با استفاده از جدولي كه در صفحه قبل ايجاد كرديم يك View با نام all_orders توسط دستور روبرو ميسازيم. با استفاده از يك دستور Insert بايد مقداري را براي ستون Total كه يك ستون محاسبه شده در View است به جدول اصلي اضافه كنيم. ميتوان با استفاده از Triggerهاي نوع INSTEAD OF از اين عمل جلوگيري كرد بدين صورت كه با استفاده از يك دستور Insert داده‌ها را در جدول اصلي اضافه ميكنيم.  روي دكمه اجرا كليك كنيد.

We use 'previous order' table that we 
have created to create a view named 
'all_orders'.

An 'INSERT' statement must specify 
a value for a view column that links to 
a computed column in a base table.

This can be avoided if you use an 
'INSTEAD OF' trigger, because it 
uses an 'INSERT' statement that 
inserts the values into the base table.

در SQL Server اين امكان موجود است كه چندين Trigger براي هر جدول يا View، با استفاده از دستوراتي مانند Insert، Update و Delete ساخته شود. در
SQL Server  اين امكان نيز وجود دارد كه ترتيب اجراي Triggerهاي مربوط به يك رويداد را تعيين كنيم. اين عمل از طريق روال سيستمي s p_settriggerorder قابل انجام ميباشد. براي مثال در دستور روبرو Trigger  modify_budget بعنوان اولين Trigger معرفي شده است.

The SQL Server allows multiple 
triggers to be created for each table 
or view and for each modifying action 
(INSERT, UPDATE and DELETE) on 
them.  
The SQL Server   also allows 
you to give the order of multiple 
triggers defined for a given event.  
 حذف
	در SQL Server  اجازه تعريف ترتيب Triggerهاي چندگانه با توجه به رويداد بوجود آمده را داريم. با استفاده از روال ذخيره شده سيستمي sp_settriggerorder ميتوان ترتيب Triggerها را تعيين كرد. 
Using the system stored procedure 
'sp_settriggerorder', you can specify 
that one of the 'AFTER' triggers 
associated with a table be either the 
first 'AFTER' trigger or the last 
'AFTER' trigger executed for each 
triggering action.

در ادامه اين بخش ميخواهيم به بررسي اين دستورات در   Enterprise Manager بپردازيم براي اين كار روي دكمه Close كليك كنيد، تا از برنامه Query Analyzer خارج شويم.

از Enterprise Manager نيز ميتوانيد براي ايجاد , تغيير يا حذف Triggerها استفاده كنيد. به اين نحو كه ابتدا بايد پايگاه داده مورد نظر را انتخاب كنيم, در اينجا ميخواهيم از پايگاه داده Test_db استفاده كنيم براي اين كار روي علامت + كنار پايگاه داده Test_db كليك كنيد.

You can also use the  Enterprise 
Manager to create, modify or delete 
triggers. 
) Expand a server group
) Expand a server. 
) Expand the database in which the 
table to contain the trigger belongs
) Click Tables.

فصل 
معرفي SQL Server
	
مقدمه

ب	
	روي دكمه Start كليك كنيد.

منو فرعي Programs را باز كنيد.

منو فرعي Microsoft SQL Server را باز كنيد. 
Books online

در منو باز شده برنامه Books Online را مشاهده ميكنيد. اين برنامه راهنماي اين نرم افزار ميباشد, كه هنگام نصب نرم افزار با انتخاب گزينه مناسب بر روي كامپيوتر شما كپي ميشود.

ب
	همانطور كه در اين صفحه مشاهده ميكنيد در زمان نصب برنامه SQL Server جعبه چك برنامه
 Books Online   بايد فعال باشد تا اين برنامه بر روي كامپيوتر شما كپي شود.

سي
	
	در ادامه ميخواهيم برنامه Books Online را بررسي كنيم براي اين كار روي گزينه Books Online كليك كنيد. تا اين برنامه اجرا شود.

در پنجره باز شده چهار برگه را مشاهده ميكنيد كه توسط كادر قرمز مشخص شده‌اند. با استفاده از هر يك از اين چهار برگه ميتوانيد به اطلاعات مورد نظر خود دستيابي پيدا كنيد.

برگه Contents شامل يكسري عنوان است, كه با كليك بر روي علامت + هر عنوان، جزئيات مطالب آن را مشاهده ميكنيد. براي مثال روي علامت + عنوان 
Getting Started كليك كنيد.

اكنون ليست مطالب مطرح شده مربوط به اين عنوان را مشاهده ميكنيد. حال ميخواهيم به توضيح برگه 
Index  بپردازيم براي اين كار روي برگه Index كليك كنيد.

در اين برگه، ليست كلمات كليدي را مشاهده ميكنيد. براي انتخاب يك كلمه كليدي بر روي عنوان آن دابل كليك ميكنيم يا اولين حروف آن كلمه را تايپ ميكنيم. به عنوان مثال در اين جا حرف   S را تايپ كنيد تا ليست كلمات كليدي كه با S  شروع ميشوند را مشاهده كنيد.

حال ميخواهيم به توضيح برگه Search بپردازيم براي اين كار روي اين برگه كليك كنيد.

كاربرد اين برگه به نسبت برگه‌هاي قبلي بيشتر ميباشد. نحوه كار به اين صورت است كه عنوان يا عبارت مورد نظرمان را در كادر آبي مشخص شده تايپ ميكنيم. مشاهده ميكنيد كه براي مثال كلمه
String  را تايپ كرده‌ايم.

براي انجام جستجو روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

در كادر مشخص شده ليست عنوانهاي پيدا شده را مشاهده ميكنيد. روي برگه Favorites كليك كنيد تا به توضيح اين برگه بپردازيم.

در اين برگه ليست عبارات يا كلمات مورد نظرتان را ميتوانيد ذخيره كنيد. تا اينجا با برنامه Books Online آشنا شديد حال ميخواهيم به توضيح ديگر برنامه‌هاي اين نرم افزار بپردازيم, براي خروج از اين نرم افزار روي دكمه
Close كليك كنيد.

SQL Server Enterprise Manager
	
	روي دكمه Start كليك كنيد.

منو فرعي Programs را باز كنيد.

منو فرعي Microsoft SQL Server را باز كنيد.

در منو باز شده دو ابزار مهم SQL Server كه با كادر قرمز مشخص شده‌اند را مشاهده ميكنيد. ابزار Enterprise Manager يك ابزار سيستمي Adminitration است كه براي مديريت تمامي وظايفي كه از يك پايگاه داده انتظار داريم كافي ميباشد. روي گزينه 
Enterprise Manager كليك كنيد تا اين برنامه اجرا شود.

Enterprise Manager allows you to 
administer multiple database engines 
(called instances) from one computer. 
This is a new feature in SQL Server 
. Each instance of SQL Server 
has its own set of database objects 
(system and user databases) that are 
not shared between different 
instances.
		
	برنامه Enterprise Manager به شما اجازه ميدهد تا بتوانيد چندين موتور پايگاه داده‌اي مختلف موجود در يك كامپيوتر را مديريت كنيد. به هر كدام از موتورهاي جستجوي موجود در يك سيستم اصطلاحا يك نمونه گفته ميشود. توجه كنيد كه اين قابليت يك قابليت جديد در SQL Server ميباشد. هر نمونه در SQL Server داراي يك مجموعه شي پايگاه داده‌اي مربوط به خود است. اين مجموعه حاوي پايگاه داده‌اي كاربر و سيستم ميباشد كه با ديگر نمونه‌هاي موجود به اشتراك گذاشته نميشود.

SQL Server can start and stop 
automatically each time Windows 
NT/ starts and stops, or by using 
SQL Server Enterprise Manager. 
Right-click the selected server and 
choose 'Start' to activate the server 
or 'Stop' to terminate it.
 	
	SQL Server به طور خودكار هنگام اجراي ويندوز  يا NT اجرا ميشود. از طريق اين برنامه نيز متوانيد SQL Server را متوقف يا فعال كنيد. همان طور كه مشاهده ميكنيد اين Server در حال فعاليت ميباشد. روي آيكون اين Server راست كليك كنيد.

در منو باز شده گزينه Start را مشاهده ميكنيد كه با انتخاب اين گزينه Server شروع به كار ميكند و به دليل اينكه Server درحال اجرا ميباشد اين گزينه غير فعال است.

The Pause function temporarily 
freezes the whole system, and means 
that new users may not log on.

گزينه Pause باعث ميشود سيستم به طور موقت قطع شود. در اين هنگام هيچ كاربر جديدي نميتواند به سيستم متصل شود.

با انتخاب گزينه Stop ميتوانيد اجراي Server را متوقف كنيد. روي اين گزينه كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده ميكنيد آيكون Server نيز تغيير پيدا كرده است كه نشان دهنده متوقف شدن كار اين Server ميباشد.

براي اينكه دوباره Server فعال شود روي نام Server راست كليك كنيد.

روي گزينه Start كليك كنيد.

SQL Server Properties

براي تنظيم خصوصيات Server روي نام آن راست كليك كنيد.

گزينه Properties  را انتخاب كنيد.

در  پنجره باز شده برگه‌هاي مختلفي را مشاهده ميكنيد. با انتخاب هر برگه ميتوانيد خصوصيات مورد نظر خود را مشاهده كنيد و آن را تغيير دهيد. روي دكمه
 Ok كليك كنيد تا از اين پنجره خارج شويم.

اكنون شما ميتوانيدبراي ستونهاي View ،Index  از نوع Clustered و يكتا ايجاد كنيد.  يك Clustered Index تنها نوع Index است اطلاعات آن در برگهاي

After the creation of the unique 
clustered index, you can create 
nonclustered  indexes for that view.  
Use the Enterprise Manager Tool.  
Select the View 
Select Action menu 
 حذف
	بعد از ايجاد Unique Clustered Index ميتوانيد Nonclustered  Indexes براي View ايجاد كنيد. 
-ب  حذف 
	اگر يك Unique Clustered Index از indexed view را حذف كنيد, تمامي Nonclustered indexهاي View مورد نظر حذف ميشود. بعد از حذف clustered indexهاي View سيستم مانند يك View استاندارد با آن رفتار ميكند.

You could also use the Enterprise 
Manager Tool to insert, update or 
remove data in the View.  
	حذف

Note: every server, both local and 
remote must be registered before use.  
A server can be registered upon first 
execution or later.

SQL Server Registration

هر Server (Local و Remote ) بايد قبل از استفاده ثبت شود. در ادامه نحوه ثبت Server را بررسي ميكنيم.

Select the server, then go to  Action 
> New SQL Server Registration.

براي ايجاد يك Server Group دو روش وجود دارد. در روش اول بر روي گزينه SQL Server Group راست كليك ميكنيم و از منوي باز شده گزينه
 New SQL Server Group را انتخاب ميكنيم. در روش دوم نيز ميتوانيم به گزينه New SQL Server Group از طريق منوي Action دسترسي پيدا كنيم. روي منوي Action كليك كنيد.

اكنون ميتوانيد از گزينه
New SQL Server Group جهت ايجاد يك Server Group جديد استفاده كنيد.

For informaton about the server go to 
Action > About SQL Server Enterprise 
Manager.
About SQL Server Enterprise Manager

از گزينه Rename SQL Server جهت تغيير نام هر Server استفاده ميكنيم. گزينه  About SQL Server Enterprise Manager  اطلاعاتي در مورد Server در اختيار شما ميگذارد. اين گزينه را انتخاب كنيد.

Here you may view your system's 
memory, environment, version 
information, etc.
Syatem info

در اين پنجره مشخصاتي از قبيل حافظه سيستم و محيط سيستم و Version آن را مشاهده ميكنيد. روي كليد Ok  كليك كنيد.

DELETE

براي حذف يك شي آن را انتخاب ميكنيم و سپس با استفاده از گزينه Delete در منو Action  يا با استفاده از دكمه Delete موجود در صفحه كليد شي را حذف ميكنيم. منو Action را باز كنيد.

To delete an object, first select the 
object then go to Action > Delete, or 
select the object then press the 
Delete key on your keyboard. If you delete an object and the object 
still displays, or if you add an object 
and the object does not display, click 
'Refresh'.

گزينه Delete را در منو باز شده مشاهده ميكنيد.

'Refresh'

در صورتي كه شيي را حذف كرديد ولي هنوز نمايش داده ميشود يا شي جديدي را ايجاد كرده‌ايد ولي هنوز نمايان نشده است  از دكمه Refersh استفاده كنيد تا تغييرات انجام شده را بتوانيد مشاهده كنيد.

Help

اگر روي گزينه Help كليك كنيد پنجره
 Books Online كه در ابتداي فصل توضيح داده شد باز ميشود. روي اين گزينه كليك كنيد.

اكنون پنجره Books Online را مشاهده ميكنيد. روي دكمه Close كليك كنيد تا اين پنجره بسته شود.
View

در اين نرم افزار ميتوانيد طريقه نمايش فايلها را تعيين كنيد. براي اين كار روي SQL Server Group راست كليك كنيد.

حذف

در منو باز شده منو فرعي View را مشاهده ميكنيد. اين منو را باز كنيد.

اكنون گزينه‌هاي مختلفي را در كارد قرمز مشاهده ميكنيد. كه با استفاده از آنها ميتوانيد نحوه نمايش آيكونها را تعيين كنيد. گزينه آخر يعني Customize كه با كادر آبي نمايان شده است. به شما اين امكان را ميدهد كه روش نمايش آيكونها را به دلخواه خود تعيين كنيد. روي اين گزينه كليك كنيد.

در پنجره باز شده جعبه چكهاي مختلفي را مشاهده ميكنيد كه با استفاده از آنها ميتوانيد نحوه نمايش را تغيير دهيد. روي دكمه OK كليك كنيد.

براي خروج از اين برنامه روي دكمه Close كليك كنيد.

اكنون در پايان اين بخش قرار داريد براي برگشت به فهرست اين بخش بر روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

روي شاخه Tables كليك كنيد.

اكنون ليست جدولهاي موجود در اين پايگاه داده را مشاهده ميكنيد. روي جدولي كه ميخواهيد Trigger جديد براي آن تعريف كنيد يا Trigger آنرا تغيير دهيد راست كليك كنيد. براي مثال روي جدول مشخص شده راست كليك كنيد.
In the details pane:

)  Right-click the table where the 
trigger exists or where triggers will be 
created 
) Point to All Tasks
) Click Manage Triggers.

روي منو فرعي All Tasks كليك كنيد.

فصل
Security using TransactSQL statements
مقدمه

جهت اجراي دستورات لازم است كه كاربري كه آن دستور را اجرا ميكند يا عملياتي را بر روي يك شي پايگاه داده‌اي انجام ميدهد مجوزهاي(Permission)  لازم را داشته باشد. اين مجوزها به دو صورت دستورات و اشياء اعطا ميگردد كه در اين بخش به بررسي اين دو مورد ميپردازيم.

Authorized users are able to execute 
statements or perform operations on 
an object.  The execution of the 
Transact-SQL statement or the 
operation on the database object will 
be rejected if the user is not 
authorized.

Two groups of permissions control the 
actions of a user: Statement 
permissions and Object permissions.
Statement permissions

اعطاي مجوز بصورت دستورها يه كاربر اين قابليت را ميدهد كه دستورات Transact-SQL را بتواند اجرا كند. اين نوع مجوز براي دستورات زير كاربرد دارد. يعني ميتوانيم به كاربري اجازه دهيم دستورات زير را اجرا كند يا امكان اجراي اين دستورات را از كاربر سلب كنيم.
       .  CREATE DATABASE
       .  CREATE DEFAULT
       .  CREATE PROCEDURE
       .  CREATE FUNCTION
       .  CREATE RULE
       .  CREATE TABLE
       .  CREATE VIEW
       .  BACKUP DATABASE
    .  BACKUP LOG

Statement permissions allow a user to 
perform Transact-SQL statements.

Statement permissions apply to the 
following statements:
.  CREATE DATABASE
.  CREATE DEFAULT
.  CREATE PROCEDURE
.  CREATE FUNCTION
.  CREATE RULE
.  CREATE TABLE
.  CREATE VIEW
.  BACKUP DATABASE
.  BACKUP LOG
GRANT

با استفاده از دستور GRANT اجازه دسترسي به كاربرهاي SQL Server داده ميشود. مدير سيستم و مالك پايگاه داده تنها كاربراني هستند كه ميتوانند دستور GRANT را اجرا كنند تا دسترسي كاربران ديگر را تعيين كنند. روي دكمه اجرا كليك كنيد.

The GRANT statement grants 
permissions to users of SQL Server.  
The system administration and the 
database owner are the only users 
who can execute the GRANT 
statement for statement permission.

در اين مثال كاربر Eniac داراي تمامي مجوزهاي لازم جهت كار بر روي جدول bdg_projects ميباشد. براي مثال مجوز اجراي تمامي روالهاي ذخيره شده در اين جدول به اين كاربر اعطا ميگردد. روي دكمه اجرا كليك كنيد.

In this example, the user 'paul' can 
perform all operations on the 
'bdg_projects' table.
This includes the execution of all 
stored procedures defined on this 
table.

در اين مثال User اين امكان را دارد تا با استفاده از دستور Select رديفهاي جدول bdg_projects را مشاهده كند. توسط دستور WITH GRANT OPTION اين كاربر ميتواند اين اجازه دسترسي را به ديگر كاربران ديگر موجود در اين پايگاه داده واگذار كند. روي دكمه اجرا كليك كنيد.

The user 'mary' can use the SELECT 
statement to retrieve rows from the 
'bdg_projects' table.
'mary' may also grant this privilege to 
other current database users.

در اين مثال كاربر تعيين شده ميتواند مقادير دو ستون از جدول work_on به نامهاي enter_date و emp_no را تغيير دهد. روي دكمه اجرا كليك كنيد.

the User 'peter' can modify two 
columns of the 'work_on' table: 
'emp_no' and 'enter_date'.
DENY

دستور DENY امكان اجراي يك دستور را از كاربر سلب ميكند. براي مثال در دستور روبرو دو كاربر تعيين شده، امكان اجراي دو دستور ساخت جدول و روال را ندارند. زماني كه اين دستور براي كاربري اعمال گردد، ديگر آن كاربر اين مجوز را از طريق كاربران ديگر نيز نميتواند دريافت كند. همانطور كه در صفحات قبلي بيان شد كاربراني كه مجوزي را همراه با دستور
WITH GRANT OPTION دريافت ميكنند ميتوانند اين مجوز را به كاربران ديگر اعطا كنند ولي نبايد اعطاي اين مجوز توسط دستور DENY از كاربر جديد سلب شده باشد.

The DENY statement prevents users 
from performing actions.  
It  not only removes existing 
permission from user accounts, it also 
prevents users from gaining 
permissions through their group/role 
membership that might be granted in 
the future.

در اين مثال دستور DENY اجازه ايجاد جدول و ايجاد روال كاربران مشخص شده را  لغو ميكند.

In this example, the DENY statement 
denies two already granted statement 
permissions to 'peter' and 'mary'.
	
	در اين مثال ابتدا به تمام كاربران پايگاه داده جاري اجازه دسترسي به تمام رديفهاي جدول  work_on را داده‌ايم. سپس اين اجازه براي دو كاربر:Sigan   و Eniac_Group لغو شده است. بنابراين تمامي كاربران بجز دو كاربر بيان شده داراي اين دسترسي ميباشد.

Here, it shows the "negative" 
authorization of some users of the 
current database.  
First,  retrieval of all rows of the table 
'work_on' is granted to all users of 
the current database. 
Then, this permission is denied to only 
two users: 'peter' and 'mary'.

REVOKE
	
	توسط دستور REVOKE اجازه دسترسي تعريف شده با دستور GRANT لغو ميشود. با استفاده از اين دستور ميتوان محدويتهايي كه با دستور DENY اعمال شده‌اند را نيز لغو كنيم. روي دكمه اجرا كليك كنيد.

The REVOKE statement revokes 
"positive" permissions specified with 
the GRANT statement as well as 
"negative" permissions generated by 
the DENY statement.

Its function is to null all specified 
permissions.

فصل  
	SQL Server Security

مقدمه

نام كاربران در SQL Server ميتواند با نام كاربران در Windows يكسان باشد. در ابتداي اين بخش ميخواهيم روش تعريف يك كاربر جديد و تعيين نحوه دسترسي كاربران را بررسي كنيم. روي علامت + شاخه Master كليك كنيد.
صفحه

An SQL Server login is created within 
SQL Server.
This is also associated with a 
password.  
Some SQL Server login names will be 
identical to the existing Windows 
account name, but they can be 
changed.

روي شاخه Stored Procedure كليك كنيد.

روي ميله لغزان كليك كنيد, تا روال سيستمي sp_addlogin را مشاهده كنيد.

روال سيستميsp_addlogin يك كاربر جديد در SQL Server ايجاد ميكند.
The 'sp_addlogin' system procedure 
creates a new SQL Server login.
This can now be used by the user to 
log into the SQL Server system.

در اين مثال يك كاربر جديد به نام Sigan و رمز عبور Eniac در پايگاه داده Master ايجاد كرده‌ايم. توجه كنيد كه فقط مدير سيستم ميتواند روال سيستمي sp_addlogin را اجرا كند.
Here we create a new SQL Server 
login  named "Mary" in  the master 
database.
؟؟؟؟؟
The login is connected to this 
database immediately after the login 
process is complete.  
Only the system or security 
administrator can execute this system 
procedure.

روال sp_addlogin يك رديف به جدول سيستمي sysxlogins در پايگاه داده Master اضافه ميكند. روي شاخه Tables كليك كنيد تا اين رديف را مشاهده كنيم.

The function 'sp_addlogin' adds a 
record to the system table 'sysxlogins' 
in the master database.

روي ميله لغزان كليك كنيد تا به جدول Sysxlogins برسيد.

روي جدول Sysxlogins راست كليك كنيد.

منو فرعي Open Table را باز كنيد.

گزينه Return All Rows را انتخاب كنيد.

همانگونه كه مشاهده ميكنيد يك رديف اضافه شده است. در اينجا ميتوانيد كاربران جديد نيز تعريف كنيد. روي دكمه Close كليك كنيد.

روي شاخه Stored Procedure كليك كنيد.
The record created is Row .

با استفاده از روال سيستمي s p_droplogin ميتوان يك كاربر را از سيستم حذف كرد. روال s p_droplogin عمل حذف كاربر را از طريق حذف رديف مربوط به آن كاربر از جدول سيستمي sysxlogins انجام ميدهد. زماني كه كاربري به يك يا چند پايگاه داده‌اي دسترسي دارد امكان حذف آن كاربر وجود ندارد. براي حذف ابتدا بايد دسترسي كاربر را از طريق روال سيستمي sp_revokedbaccess قطع گردد و سپس كاربر از سيستم حذف شود.

The 'sp_droplogin' system procedure 
deletes an existing SQL Server login 
name.  
؟؟؟'sp_droplogin' removes a login name 
by deleting the matching row from the 
system table 'sysxlogins'.  
You cannot remove an SQL Server 
login name that still has access to any 
database of the SQL Server system.

The user must first be deleted using 
the system procedure 
'sp_revokedbaccess'.

كاربرها در هر زماني ميتوانند رمز عبور خود را با استفاده از روال سيستمي sp_password تغيير دهند. اين روال داراي دو پارامتر رمز عبور جديد و قديم ميباشد. مدير سيستم ميتواند از اين روال جهت تعويض رمز عبور تمامي كاربران استفاده كند. توجه كنيد كه در زمان تعويض رمز عبور توسط مدير سيستم، پارامتر رمز عبور قديم
برابر با NULL وارد ميشود.

The system procedure 'sp_password', 
adds a new password to the SQL 
Server login name or replaces the old 
password.  
Users can change their own 
password at anytime by using this 
system procedure.  
؟؟؟Only the system administrator can 
change any password by using the  
'sp_password' and specifying NULL 
as the parameter for the old 
password.
	
	با استفاده از روال سيستمي sp_grantlogin ميتوان يك كاربر يا يك گروه از كاربران Windows را به
 SQL Server متصل ساخت. توجه كنيد كه اين روال محدوديتهاي اعمال شده توسط روال sp_denylogin را حذف ميكند.

The system procedure 'sp_grantlogin'  
allows a Windows user or group to 
connect to SQL Server.

This function also resets previous 
'sp_denylogin' restrictions for users 
within the group.
 حذف

با استفاده از دستور DROP VIEW ميتوانيد View مورد نظر خود را حذف كنيد. توجه كنيد كه فقط توليد كننده يك View، مالك يك پايگاه داده يا مدير سيستم ميتواند يك View  را حذف كند. يك روش ديگر جهت حذف View استفاده از گزينه Delete موجود در منو Action ميباشد.

The DROP VIEW statement removes 
the definitions of the chosen view 
from the system tables.  
Please note - Only the creator of the 
view, the system administrator or the 
database owner can remove a view.
The system procedure 
'sp_revokelogin' deletes the login 
entries for a Windows user or group 
from the SQL Server.

روال سيستمي sp_denylogin از ارتباط يك كاربر يا يك گروه با SQL Server جلوگيري ميكند. اين روال سيستمي فقط توسط مدير سيستم (Administrator) ميتواند اجرا شود.

The system procedure 'sp_denylogin' 
prevents a user or group from 
connecting to SQL Server.

Access is denied even if a separate 
group that contains this user or group 
is granted access.

Only the system or security 
administrators can execute these 
system procedures.
Database Security Permissions

هر پايگاه داده‌اي در سيستم SQL Server به صورت پيش فرض داراي دو كد كاربري
 dbo (DataBase Owner) و guest ميباشد.SQL Server اين امكان را فراهم ميكند كه كاربراني كه كد كاربري ندارند براي برقراري ارتباط از حساب guest استفاده نمايند. پس پايگاه داده بايد شامل كد كاربري guest باشد كه مانند ديگر كدهاي كاربري, براي guest نيز ميتوان محدوديتهايي قائل گرديد.

Each database within the SQL Server 
system has two default accounts:  
'guest' and dbo'.  
The SQL Server allows users without  
accounts to access a database using 
the 'guest' account. 
In this case, the database must 
contain a guest user account.  
You can grant permission to the guest 
in the same way as any other user 
account.

You can also drop and add the guest 
user account from any database 
except the 'master' and 'tempdb' 
system databases, so only approved 
users can access the database.

guest را به هر پايگاه داده‌اي ميتوان حذف يا اضافه نمود، ولي دو پايگاه داده‌هاي سيستمي Master و Temdb فقط توسط كاربران مجاز قابل دسترس ميباشد.

The system procedure  
'sp_grantdbaccess'  adds a new 
database user name to the current 
database.  This procedure also 
associates the new user with an 
existing security account (login).

The 'sp_helpuser' system procedure 
displays information about one or 
more  user names in the current 
database.

If the user name is deleted, 
'sp_helpuser' displays the information 
about all existing  users and roles in 
the current database.
	
	روال سيستمي sp_helpuser اطلاعات مربوط به يك يا چند كاربر در پايگاه داده‌ جاري را نمايش ميدهد.
	
	با استفاده از روال سيستمي sp_changedbowner ميتوانيد مالك پايگاه داده جاري را تغيير دهيد.

The 'sp_changedbowner' system 
procedure changes the owner of the 
current database. 
After the  procedure is completed, the 
specified login is the new database 
owner or  'dbo' of the current 
database.   
All members of the 'sysadmin', fixed 
server role  and the owner of the 
current database can execute this 
system procedure.
Roles

زمانيكه چندين كاربر بخواهند يك سري كار مشخص را انجام دهند يعني نياز به يك نوع مجوز داشته باشند و هيچ كدام از گروههاي موجود در Windows نيز نتوانند اين مشكل را مرتفع سازند آنگاه مالك پايگاه داده ميتواند يك نقش به پايگاه داده اضافه كند. سه نوع نقش مختلف در SQL Server  وجود دارد:
ثابت سرويس دهنده (Fixed Server)
ثابت پايگاه داده (Fixed Database)
تعريف شده توسط كاربر (User-Defined)

نقشهاي ثابت سرويس دهنده مانند sysadmin در سطح سرويس دهنده تعريف ميشوند و خارج از پايگاه داده وجود دارند. نقشهاي ثابت پايگاه داده مانند db_owner در سطح پايگاه داده تعريف شده و در هر پايگاه داده‌اي وجود دارند. شما ميتوانيد هر حساب كاربر معتبري يعني كاربر ويندوز با كاربر SQL Server را بعنوان عضوي از يك نقش ثابت پايگاه داده اضافه كنيد.

When several users need to use the 
same particular database  to perform 
functions and there is no 
corresponding Windows group, the 
database owner can add a role in this 
database.

There are Fixed Server Roles, Fixed 
Database Roles and User-Defined 
Roles.
The sa login

حساب sa جهت ورود به سيستم مورد استفاده ميباشد. در نسخه‌هاي قديمي SQL Server كه نقشها وجود ندارند زماني كه با حساب  sa وارد شويم به كل سيستم دسترسي كامل داريم. در SQL Server  حساب كاربري sa  جهت ايجاد سازگاري با نسخه‌هاي قبلي وجود دارد. اين حساب هميشه عضو sysadmin ميباشد كه بصورت ثابت سرويس دهنده ميباشد.

The 'sa login' is the login of the 
system.  
In older versions of SQL Server, 
where roles did not exist, the 'sa 
login' was granted total access 
concerning system administration 
tasks.  
In SQL Server , the 'sa login' is 
included for backwards compatibity.  
The 'sa login' is always a member of 
the sysadmin fixed server role and 
cannot be dropped from the role.  
In databases, the sa login is linked to 
the database owner (or 'dbo') inside 
all databases. This link cannot be 
changed.
	   نقش ثابت سرويس دهنده
	روال سيستمي sp_addsrvrolemember جهت افزودن يك كاربر به گروه داراي نقش ثابت سرويس دهنده استفاده ميشود.

The system procedure 
'sp_addsrvrolemember' is used to add 
users to a fixed server role.

روال سيستمي sp_dropsrvrolemember جهت حذف يك كاربر از گروه داراي نقش ثابت سرويس دهنده استفاده ميشود. توجه كنيد كه نقش ثابت سرويس دهنده قابل تغيير يا حذف نميباشد و فقط اعضاي اين نقش ميتوانند از دو روال سيستمي بيان شده در فوق جهت حذف و اضافه يك حساب به گروه ثابت سرويس دهنده استفاده نمايند.

The system procedure 
'sp_dropsrvrolemember' is used to 
delete members from a fixed server 
role.

Note that you cannot add, modify or 
delete fixed server roles.  Also, only 
the members of  fixed server roles can 
execute both system procedures to 
add or remove login accounts to and 
from the role.
	
A fixed server role has total access 
within a SQL Server System.

You can view the permission for 
each fixed server role by using the 
'sp_srvrolepermission' system 
procedure.

فصل
user defiend functions
مقدمه

در اين بخش به بررسي توابعي كه توسط كاربر ساخته ميشوند، Indexها و بهينه سازي Queryها مي‌پردازيم.
In this lesson we will discuss:
User Defined Functions, 
Data Types for Large Objects, 
Indexes and Query Optimization.

در زبانهاي برنامه نويسي معمولاٌ دو نوع زير برنامه وجود دارد : روالها (Procedures)  و توابع (Functions).
روالها از چندين دستور تشكيل شده‌اند و ميتوانند پارامتر ورودي نداشته باشند يا شامل چندين پارامتر ورودي باشند, ولي مقدار خروجي ندارند. توابع مانند روالها ميباشند با اين تفاوت كه يك يا چند پارامتر را به عنوان خروجي برمي‌گردانند.

In programming languages there are 
generally two types of routines: 
Procedures and Functions.

Procedures are made up of several 
statements that have zero or more 
input parameters, but do not return 
any output parameters.

Functions generally return one or 
more parameters.

اكنون ميخواهيم يك تابع تعريف كنيم. براي اين كار روي شاخه User Defined Function راست كليك كنيد.

روي گزينه New User Defined Function كليك كنيد.

This function computes the total 
costs when all the budgets of 
'bdg_projects' increase.

وظيفه اين تابع محاسبه مجموع تمامي هزينه‌ها در زماني كه بودجه موجود در جدول d bg_projects افزايش يابد، ميباشد.

The variable @percent, specifies the 
percentage of increase of budgets.

در اين مثال متغير  @percent درصد افزايش بودجه را تعيين ميكند. به بلوكي كه با كادر آبي مشخص شده بدنه اصلي اين تابع ميگوييم. توجه كنيد كه اين قسمت با دستور Begin آغاز و با دستور End خاتمه يافته است.

In the BEGIN-END block, we first 
input two local variables: 
'@sum_budget' and 
'@additional_costs'.

در قسمت مشخص شده ابتدا دو متغير محلي @sum_budget و @additional_costs را تعريف كرده‌ايم.

The function  SELECTassigns 
"@sum_budget" the sum of all 
budgets.  
After that, the function totals the 
additional costs and returns the value 
using the RETURN statement.

تابع SELECT مجموع تمام بودجه‌ها را در متغير @sum_budget قرار ميدهد. سپس تابع مجموع هزينه‌هاي ديگر را محاسبه ميكند و با استفاده از از دستور RETURN مقدار خروجي را برميگرداند. روي دكمه O K كليك كنيد, تا اين تابع ذخيره شود.

When the New User-Function is 
saved, it is stored in the User Defined 
Function folder, under the name you 
have assigned it.

همانطور كه مشاهده ميكنيد اين تابع در شاخه User Defined Function با نام compute_costs ذخيره شده است. براي آشنايي با نحو استفاده از اين تابع بايد وارد برنامه Query Analzer شويد. منو Tools را باز كنيد.

دستور ALTER TABLE ساختار يك جدول را تغيير ميدهد. SQL Server با استفاده از اين دستور اجازه افزودن يا تغيير يك يا چند ستون از يك جدول را ميدهد.
The ALTER TABLE statement 
modifies the schema of a table.  SQL 
Server allows addition, removal and 
modification of one or more columns 
from an existing table.

دستور ALTER TABLE در اين مثال ستوني به نام tel_no را به جدول bdg_customer اضافه ميكند. روي دكمه اجرا كليك كنيد.
The ALTER TABLE in this example 
adds the column "tel_no" to the table 
"bdg_customer".

گزينه SQL Query Analzer را انتخاب كنيد.

Each User-Defined Function can be 
used in Transact-SQL statements, 
such as SELECT, INSERT, UPDATE 
or DELETE.  
To use a FUNCTION, specify the 
name of the desired action, followed 
by parenthesis.

همان طور كه در اين مثال مشاهده ميكنيد, هر تابع تعريف شده را در دستورات Transact-SQL ميتوانيد به كار ببريد. در اين مثال دستور SELECT شماره پروژه و نام پروژه تمامي پروژه‌هايي را كه در شرط با توجه به تابع صدق ميكنند، برميگرداند. روي دکمه C lose کليك کنيد.

In this example, the SELECT 
statement displays the project number 
and project name of all projects 
where the budget is lower than the 
total additional costs of all projects for 
a percentage.

اكنون ميخواهيم يك تابع ديگر تعريف كنيم. براي اين كار روي شاخه User Defined Function راست كليك كنيد.

گزينه New User Defined Function را انتخاب كنيد.

در اين مثال تابعي را مشاهده ميكنيد كه متغيرهايي از نوع جدول را برميگرداند. تابع employees_in_proj جهت نمايش نام كارمنداني بكار ميرود كه بر روي پروژه مشخص شده كار ميكنند. متغير @ proj_number كه ورودي اين تابع ميباشد شماره پروژه‌اي است كه بايد تعريف شود. در اينجا اين متغير بصورت يك كاراكتر چهار حرفي تعريف شده است.

براي تغيير خصوصيات تابع از دستور
 ALTER  FUNCTION ميتوانيد استفاده كنيد. اين دستور ميتواند ساختار تابعي كه ساخته‌ايد را تغيير دهد. بعد از تغيير دستور FUNCTION CREATE  به دستور
 ALTER FUNCTION روي دكمه Check Syntax كليك كنيد تا دستورات تابع از نظر قاعده دستورات چك شوند. حال بر روي دكمه OK كليك كنيد تا اين تابع كه توسط دستور CREATE FUNCTION ساخته شده است ذخيره گردد.

This example shows a function that 
returns variables of the type TABLE.  
The FUNCTION: 'employees_in_proj'  
is used to display names of the 
employees that belong to a given 
project.  
The input parameter '@proj_number' 
specifies a project number.  
While the function may return many 
rows, the RETURNS clause contains 
the TABLE data type.

مشاهده ميكنيد كه تابع جديد به ليست اضافه شده است.

اين مثال نحوه استفاده از تابع
employees_in_proj را نشان ميدهد. همانطور که مشاهده ميکنيد ورودي اين تابع برابر عدد پانزده ميباشد.
This shows the use of the 
FUNCTION: 'employees_in_proj'.

حذف

SQL Server  also supports the 
Transact-SQL statement ALTER 
FUNCTION.

Alter Function modifies the structure 
of a user-defined function.  Simply 
choose the user-defined function in 
the User Defined Function folder and 
then double-click.
To modify or switch  the CREATE 
FUNCTION statement to  the ALTER 
FUNCTION statement.

Click 'Check Syntax' to adjust or 
verify the syntax of your SQL 
statements.

Click 'OK' to complete and save your 
work.

فرض كنيد كه در اينجا ميخواهيم تابع مشخص شده را حذف كنيم. براي اين كار ابتدا بايد بر روي تابع كليك كنيم تا انتخاب شود. همانطور كه در اينجا مشاهده ميكنيد تابع انتخاب شده است. اكنون منو Action را باز كنيد.
You are also allowed to delete your 
own User-Defined Function.

First, choose the desired User-
Defined Functions from the Action 
menu.

Choose Delete or right click the 
mouse, then choose Delete or press 
the 'Del' key.

روي گزينه Delete كليك كنيد.

روي دكمه Drop All كليك كنيد.

مشاهده ميكنيد كه اين تابع حذف شده است. روشهاي ديگري نيز براي عمل حذف وجود دارد. ديگر راه اين است كه روي نام تابع راست كليك كرده و روي گزينه Delete كليك كنيد. راه دوم اين است كه بعد از انتخاب تابع مورد نظر از دكمه Delete موجود در صفحه كليد استفاده كنيد.

در نرم افزار Query Analyzer با استفاده از دستور DROP FUNCTION ميتوانيد تابع مورد نظر را حذف كنيد. البته بايد توجه كنيد كه فقط سازنده تابع ميتواند آن را حذف كند.
Additionally the  DROP FUNCTION 
statement can be used to remove any 
User-Defined Function.

Please Note: Only the owner of the 
function can remove that function.
*****	DATA  TYPES  FOR  LARGE  OBJECTS    *****
حذف
	SQL Server سه نوع داده بزرگ را پشتيباني ميكند : TEXT , NTEXT و IMAGE ؟؟؟ آيا اين قسمت لازم است يا خير؟؟؟

از اينجا
SQL Server supports three  large 
quantity data types: TEXT, NTEXT 
and IMAGE.

A section of the TEXT or NTEXT 
data type contains numeric values 
with textual data.

A section of the IMAGE data type 
that represents bit strings.

Columns of the TEXT or NTEXT data 
type are primarily used to store 
documents whose lengths could 
exceed , bytes, while the IMAGE 
data type can store any data with 
large quantities of information.

For the purpose of showing new 
TEXT/ IMAGE data, the column 
'pers_file' is added to the 
'bdg_employee table'.

The 'pers_file' column shows the 
personal file of each employee.

Columns of data types: TEXT, 
NTEXT and IMAGE, are all defined 
the same way as other  columns of 
data types.

TEXT/IMAGE data are stored 
separately from all other values of a 
database. 
 
Every column of a TEXT/IMAGE 
data type is stored in a table as a 
pointer of type VARBINARY().  
This example shows the start up of 
the 'pers_file' column of the 
'bdg_employee' table with the 
employee number .

Columns with TEXT, NTEXT or 
IMAGE data types should accept 
NULL values.  Inserting a NULL 
value into such a column does not 
start the beginning process, so the 
system does not have to use memory 
on it.

This example shows the 'pointer  _'  
declared and the value for the 
'pers_file' column for the employee 
numbered  is assigned.  
The READTEXT statement retrieves 
the first  characters of the value.

UPDATETEXTcommand removes 
the first  characters stored in the 
'pers_file' column.
UPDATETEXT command:  updates 
part of the text. 
This example, shows it update the 
first character in the letter M.

The WRITETEXT statement modifies 
the whole TEXT/IMAGE data.

This example shows the value in the 
'pers_file' column being modified to 
'Hello'.

Use WRITETEXT statement when 
you want to replace the entire text, 
and use UPDATETEXT statement 
when you only want to change part of 
it.
حذف
 *****  تا اينجا  *****

****** INDEX  ******
	
	در SQL Server از Index براي جستجو سريع داده استفاده ميكنيم. زمانيكه يك رديف از جدول را جستجو ميكنيد, SQL Server از Index استفاده ميكند تا مكان فيزيكي آن را بيابد. براي ايجاد يك Index ابتدا جدولي را كه ميخواهيم براي آن Index  تعريف كنيم انتخاب ميكنيم. روي شاخه Tables كليك كنيد.

روي جدول bdg_orders كليك كنيد تا انتخاب شود.
SQL Server uses an Index to provide 
fast access to any data saved.

An Index is similar in many ways to a 
book Index.  When you search for a 
row of a table, SQL Server uses an 
Index to find its physical location.  
To create an Index:
Select the table name
Select Action
Select All Tasks
then finally Manage Indexes.
	
	منو Action را باز كنيد.

منو فرعي All Tasks را باز كنيد.

گزينه Manage Indexes را انتخاب كنيد.

This example created an Index for the 
column 'emp_no' from the table 
'work_on'.  
You can click Edit SQL to view the 
Transact-SQL statement.

اكنون ميخواهيم ستوني كه بعنوان Index انتخاب شود را معين كنيم. براي اين كار روي دكمه New كليك كنيد.

نام Index را در كادر مشخص شده وارد ميكنيم.

حال بايد ستوني را كه ميخواهيم Index داشته باشد را انتخاب كنيم. روي ستون مشخص شده كليك كنيد.

متن انگليسي اينو به من نشون بده!
	براي ايجاد يك Index چندگانه روي ستون مشخص شده كليك كنيد. البته بايد توجه كنيد كه مقدار دو ستون انتخاب شده بايد منحصر بفرد باشد يعني نبايد اين دو ستون در دو رديف مختلف داراي يك مقدار باشند.

براي استفاده از Fill factor ميتوانيد مقدار درصد فضاي اشغال شده در هر صفحه توسط عمل Index را مشخص كنيد. پس اگر اين پارامتر برابر با عدد  باشد يعني تمامي اطلاعات لازم جهت عمل Index كه در هر صفحه ذخيره ميگردد، آن صفحه را پر كند و هيچ فضاي خالي در آن صفحه نباشد. پس ديگر هيچ فضاي جهت ذخيره اطلاعات Index رديفهاي جديد وجود ندارد. بنابراين عدد صد فقط براي جدولهايي پيشنهاد ميگردد كه ايستا هستند و ديگر هيچ اطلاعاتي وارد آنها نميشود. 
ب
	بصورت پيش فرض مقدار FILLFACTOR برابر عدد صفر ميباشد. اين عدد باعث ميگردد تا فقط صفحات مربوط به برگهاي درخت Index پر شوند. بر روي اين گزينه كليك كنيد تا فعال شود.

To use the Fill factor:  check the box 
beside Fill factor with the mouse and 
enter the appropriate percentage of 
the Index leaf page that is to be filled.

روي دكمه Edit SQL كليك كنيد تا دستورات Transact-SQL مربوط به توليد اين Index را مشاهده كنيد.

دستورات Transact-SQL مربوط به اين Index را مشاهده ميكنيد. در ابزار Query Analyzer با استفاده از دستورCREATE INDEX ميتوانيد Index مورد دلخواه خود را با استفاده از اين دستورات ايجاد كنيد. روي دكمه
 Cancel كليك كنيد.

In this example, Eighty percent of 
'i_empno_proj_no' leaf page  Index  
would be filled.
	
	روي دكمه OK كليك كنيد.

Creating an Index for a column is not 
possible if the column already has 
duplicate values.  
The creation of such an Index is 
possible only if each existing data 
value occurs only once. 
Any attempt to insert or modify an 
existing data value into a column with 
an existing unique Index will be 
rejected by the system.

زمانيكه Index را Clustered كنيد, ترتيب فيزيكي داده, برحسب Index ميشود. در SQL Server به ازاي هر جدول فقط يك Index را ميتوانيد بصورت Clustered تعريف كنيد, زيرا ركوردهاي جدول فقط به يك روش ميتوانند بصورت فيزيكي مرتب شوند.

When the Index is Clustered, it means 
that the physical order of the data is 
sorted in the Index.

The SQL Server allows the creation 
of a single cluster Index per table, 
because the rows of the table can 
only be physically ordered one way.

-a
	از دكمه Edit جهت انجام تغييرات و از دكمه Delete براي حذف Index مورد نظر ميتوانيد استفاده كنيد. روي دكمه Close كليك كنيد.
In this example:
For every 'bdg_employee' in the table, 
you need to DELETE the rows of the 
'work_on' table that do not contain 
the most recent entry date for a 
project.

Since the '#work_on' table, contains 
the rows of the 'work_on' table and 
fulfills  two conditions: duplicate 
values of the 'emp_no' column and its 
most recent date.

The DELETE statement retrieves all 
rows from the temporary table with the 
duplicate values in the 'emp_no' 
column.

The WHERE clause restricts the 
retrieval to only those rows that do 
not contain the most recent date in 
the 'enter_date' column.

The DELETE statement deletes all 
rows from the 'works_on table' that do 
not fulfill these two conditions.  As 
illustrated, each data value in the 
'emp_no' column occurs only once.

Now it is possible to create a unique 
Index for the 'work_on' table.
	
	با Wizard نرم افزار SQL Server نيز ميتوانيد Index بسازيد. براي اينكار منو Tools را باز كنيد.

اكنون وارد Wizard توليد Index شده‌ايم. با توجه به مطالب بيان شده در صفحات قبل به راحتي ميتوانيد با كمك اين Wizard , Index دلخواه خود را ايجاد كنيد. روي دكمه Cancel كليك كنيد, تا از اين برنامه خارج شويد.

Find Database and left click.
Choose Create Index Wizard , it will 
automatically start and give you 
prompts.
    
	براي حذف Index از دكمه Delete كه مشخص شده نيز ميتوانيد استفاده كنيد.

You can edit or delete an Index.
Select the Index to be changed and 
choose the Edit button to edit, or 
choose the Delete button to remove 
the Index.
		
	در ابزار Query Analyzer با دستور
 DROP INDEX ميتوانيد Index را حذف كنيد. ولي با استفاده از اين دستور نميتوانيد Indexهايي كه جهت جامعيت داده‌‌ها استفاده ميشوند مانند كليد اصلي را حذف كنيد. براي حذف چنين Indexهايي ابتدا بايد آن قاعده جامعيت داده را حذف كنيم.
Use DROP INDEX statement as 
another way to remove a Index.

The DROP INDEX statement cannot 
be used to remove Indexes that are 
only generated by the SQL Server for 
integrity constraints, such as 
PRIMARY KEY or UNIQUE.

To remove such Indexes, you must 
first drop the constraints.

SYSINDEXES  System tables

با استفاده از جدول سيستمي SYSINDEXES اطلاعات Index را ميتوانيد تغيير دهيد. در اين جدول به ازاي هر Index يك رديف وجود دارد.

You can use system table 
'SYSINDEXES' to edit information 
about an existing Index.

The system table 'SYSINDEXES' 
shows a row for each Index and a 
row for each table without a clustered 
Index.
Keys

Primary key يا كليد اصلي كه اصطلاحا" PK ناميده ميشود، يك ستون يا گروهي از ستونهاي يك جدول ميتواند باشد كه مقادير آن در هر رديف متفاوت است. يعني هيچ دو رديفي در يك جدول نبايد يافت شوند كه مقدار اين ستون يا ستونهاي آنها با هم برابر باشند. ممكن است كه چندين ستون يا گروهي از ستون‌ها در يك جدول بتوانند مقدار منحصر بفردي داشته باشند. به همه ستون‌ها يا گروهي از ستون‌ها كه واجد شرايط جهت P K  باشند, Candidate Key (كليد كانديد) يا CK ميگوييم.

Keys are an integral  part of the 
Transact-SQL language.
The primary key of a table is a column 
or group of columns in which the 
values are different in every row. 
More than one column or group of 
columns in the table can have unique 
values. 
Thus all columns or groups of 
columns that qualify to be primary 
keys are called candidate keys.

Foreign Key يا كليد خارجي به ستوني يا گروهي از ستون‌هاي يك جدول ميگويند كه P K يك جدول ديگر باشد.
A Foreign Key is a column or group of 
columns used in one table that 
contain values that match the same 
Primary key values in the same or 
another table.

دراين مثال مجوزهاي نقش ثابت پايگاه داده‌ db_datareader را مشاهده ميكنيد.  همانطور كه در جواب اجراي اين روال سيستمي مشخص است هر عضو اين نقش داراي دسترسي اجراي دستور Select ميباشد.

The SQL Server supports making 
new Indexes using the Wizard.

Go to the Tools menu,  then choose 
Wizards.

گزينه Wizard  را انتخاب كنيد.

در ستون مشخص شده بايد نوع داده را تعريف كنيم داخل خانه مشخص شده كليك كنيد تا نوع فيلد تعيين شود
	براي ايجاد يك Index منحصر بفرد هر PK و هر CK از يك جدول بايد وجود داشته باشد. هر ستوني كه به عنوان PK  يا  CK در نظر گرفته شود بايد داراي اين شرط باشد كه مقدار NULL را نتواند بگيرد. البته توجه كنيد كه براي هر PK نبايد Index تعريف كنيد, زيرا SQL Server به طور خودكار يك Index براي هر PK بصورت جداگانه ميسازد.

To Create a Unique Index each 
Primary Key and each Candidate Key 
of a table should already exist.  
Each column representing a Primary 
or a Candidate Key should contain 
the 'NOT NULL' constraints.

Note: You do not have to create a 
Unique Index for every Primary Key 
you use,  because the SQL Server 
will automatically generate an Index 
for each Primary Key to enforce 
individuality.

توصيه ميشود كه به ازاي هر FK يك Index كه منحصر بفرد نميباشد بسازيد. بعنوان مثال در انتهاي هر كتاب يك جدول بعنوان جدول مراجع وجود دارد. عمل متصل سازي متن داخل كتاب به آن مراجع با استفاده از شماره مراجع مثالي از FK ميباشد. در اين مثال FK شماره مرجع ميباشد. بعنوان يك مثال ديگر ستون  d ept_no در جدول bdg_employee يك FK براي متصل كردن جدول bdg_dept ميباشد.

Creating a Nonunique Index is 
recommended for each Foreign Key.  
The join column in the reference table 
is an example a Foreign Key.  
For example, the 'dept_no' in the 
'bdg_employee' is a Foreign Key to 
join the table 'bdg_dept'.
	
	ايجاد يك Index براي يك FK به مقدار قابل توجهي زمان اجراي مورد نياز جهت اتصال دو جدول را كاهش ميدهد.
Creating an Index for a Foreign Key 
significantly reduces the time needed  
to execute the corresponding join 
command.

شكل ندارد حذف بكنيم يا نه ؟؟؟؟   خير
از اينجا 
Query optimizer
	e
	Query Optimizer يك تابع  SQL Server   ميباشد كه تصميم ميگيرد كه چطور Query بگيرد. چندين طرح براي اجرا توليد ميكند و طرحي را كه سريعترين ميباشد را انتخاب ميكند.  
Query optimizer is a function of the 
SQL Server that decides how to best 
perform a query.

It will generate several query 
execution plans for any given query 
and then will select the plan with the 
lowest cost option.
e	
	معمولاً SQL Server Optimizer سريعترين طرح را انتخاب ميكند. اگر چه در موقعيتهاي خاصي راه حل بهينه را نميتواند پيدا كند. در اين موارد از
 Optimizer Hints استفاده ميكنيم تا آن را ملزم به اجراي طرح خاصي كنيم, كه ممكن است كارايي بيشتري داشته باشد. 
Generally, the SQL Server Optimizer 
will choose the fastest execution 
plan.  
However, there are some special 
situations where the Optimizer cannot 
find the optimal solution. 
If this happens, you should  try using 
Optimizer Hints to force it to use a 
particular execution plan, which might 
perform better.

e
اين عكس داره بهم نشون بده تا متن رو درست كنم!!!!  درست شد
	در اين مثال با استفاده از خاصيت
 Query Analyzer يا تحليل پرس و جوها تعيين كرده‌ايم كه از هر دو Index i_job و i_enterdate استفاده شود.
Here is an example of the Query 
Analyzer. 
This will force the use of both the 
'i_job' and 'i_enterdate' Indexes.
اين عكس داره بهم نشون بده تا متن رو درست كنم!!!! درست شد!
E
	با عوض كردن قسمت مشخص شده به Index() باعث ميشود كه Optimizer از هيچ كدام از Indexهاي موجود استفاده نكند.

By filling the Index field null {INDEX
()}, this forces the Optimizer not to 
use any of the existing Indexes.

اين عكس داره بهم نشون بده تا متن رو درست كنم!!!! درست شد!
E
	در اين  مثال دستور FORCE ORDER , Optimizer را مجبور ميكند كه جدولها را به ترتيبي كه در حال حاضر در Query نمايش داده شده‌اند به هم متصل كند
For example: the {FORCE ORDER} 
forces the Optimizer to join tables in 
the order which they are currently 
displayed in the query.

اين عكس داره بهم نشون بده تا متن رو درست كنم!!!! درست شد!  حذف!
E
	Query Hint هاي LOOP JOIN , MERGE JOIN و HASH JOIN , Optimizer را مجبور ميكنند كه از اين روشها استفاده كنند. 
The Query Hints: LOOP JOIN, 
MERGE JOIN and HASH JOIN will 
force the Optimizer to use the loop 
join, merge join, and hash join, 
respectively. 
؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 
These three join hints can be used 
only when the 'joinoperation' 
conforms to the SQL standard.

Meaning that a "join" relationship is 
expressly indicated with the JOIN and 
other keywords in the FROM clause.

For example, we show a query that 
uses the merge join hint, in the 
OPTION command.
؟؟؟؟؟؟؟؟؟

تا اينجا

اكنون در پايان اين بخش قرار داريد براي برگشت به فهرست اين بخش بر روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

نقش ثابت سرويس دهنده دسترسي كامل به سيستم SQL Server را دارد. با استفاده از روال سيستمي sp_srvrolepermission ميتوانيد مجوزهاي در دسترس هر عضو نقش ثابت سرويس دهنده را مشاهده كنيد. همانطور كه در اين مثال مشاهده ميكنيد نقش ثابت سرويس دهنده sysadmin تمامي امكانات ممكن در سيستم SQL Server را در اختيار دارد.

دومين نقش ثابت سرويس دهنده serveradmin ميباشد. اين نقش تمامي فعاليتهايي كه توسط روال سيستمي sp_srvrolepermission نمايش داده شده است را ميتواند انجام دهد.

The 'serveradmin' is another fixed 
server role. 
This role can perform any activities 
that are listed using the 
'sp_srvrolepermission' system 
procedure.
	
	سومين نقش ثابت سرويس دهنده setupadmin ميباشد. اين نقش تمامي فعاليتهايي كه توسط روال سيستمي sp_srvrolepermission در مثال روبرو نمايش داده شده است را ميتواند انجام دهد.

setupadmin  يك عضو ديگر ازنقشهاي ثابت سرويس دهنده ميباشد و فعاليتهاي ليست شده در روال سيستمي sp_srvrolepermission را اجرا ميكند.

The 'setupadmin' is another member 
of the  fixed server role and can 
perform the  activities listed using the 
'sp_srvrolepermission' system 
procedure.

اعضاي نقش ثابت سرويس دهنده securityadmin تمام فعاليتهايي دسترسي به Server و امنيت آن را ميتواند اجرا كند.

Members of the 'securityadmin' fixed 
server role perform all activities that 
pertain to server access and its 
security.
	
	اعضاي نقش ثابت processadmin فرآيندهاي در حال اجرا در SQL Server را مديريت ميكنند. براي مثال ميتوانند يك پرس و جوي درخواست شده توسط كاربر را لغو كنند.

Members of the '' fixed 
server role manage the SQL Server 
processes, for example aborting any  
user's runaway queries.

نوع ديگري ازنقشهاي ثابت سرويس دهنده نام dbcreator وجود دارد كه مديريت تمام فعاليتهاي مربوط به ايجاد و تغيير هر پايگاه داده را برعهده دارد.

Members of the 'dbcreator' fixed 
server role manage all activities 
concerning the creation and 
modification of each database.
	
	اعضاي نقض ثابت سرويس دهنده هفتم يعني diskadmin تمام فعاليتهايي مربوط به فايلها و گروهاي فايل كه براي ذخيره اطلاعات پايگاه داده مورد نيار ميباشد را انجام ميدهد.

Members of the 'diskadmin' fixed 
server role perform all activities 
concerning files and file groups that 
are used to store database 
information.

Database Owner(dbo)

dbo يك كاربر بخصوص است كه با دو نقش sysadmin كه متعلق به ثابت سرويس دهنده ميباشد و db_owner كه به گروه ثابت پايگاه داده تعلق دارد كار ميكند. كد كاربري مدير سيستم (يا sa ) و تمامي اعضاي sysadmin به dbo موجود در هر پايگاه داده‌ها متصل هستند. بنابراين هر شئ پايگاه داده‌اي كه با هر عضوي از sysadmin توليد شود، به طور كامل به Dbo متعلق است. Dbo داراي تمايم مجوزهايي است كه تمام اعضاي db_owner (كه داراي نقش ثابت پايگاه داده‌اي ميباشد) دارند.

The 'dbo' is a special user that has 
work with two other roles: the 
sysadmin fixed server and the 
db_owner fixed database role.

The logins of the system administrator 
(or'sa') and any member of the 
sysadmin fixed server role are linked 
to 'dbo' inside all databases.  
So any database object created by 
any member of the sysadmin fixed 
server role belongs completely to the 
'dbo'.

The dbo has the same rights as all 
members of the db_owner fixed 
database role.

Fixed  Database  Rules

فرق بين dbo و db_owner در اين است كه هر نقش ثابت پايگاه‌ داده db_owner ميتواند شامل چندين عضو باشد در حالي كه به ازاي هر پايگاه داده فقط يك
dbo وجود دارد. اگر يك عضو نقش db_owner، يك شي بسازد نام آن عضو بعنوان نام مالك آن شي بكار ميرود. ولي در حالت مالكيت يك پايگاه داده، dbo مالك آن شي شناخته ميشود.

There is a significant difference 
between 'dbo' and 'db_owner' .  
The 'db_owner' fixed database role 
can have any number of members, 
while there is always only one 'dbo' 
for each database.  
If a  team member of the db_owner 
role creates an object, his or her user 
name will be the owner's name of that 
object.  However in the case of the 
database owner, 'dbo' is the owner of 
that object.

نقش ثابت پايگاه داده
	
	هر نقش ثابت پايگاه داده حاوي يك مجوز خاص به پايگاه داده ميباشد. به اين علت دسترسي هر فرد موجود در نقش ثابت پايگاه داده به پايگاه داده‌هاي مشخص شده محدود ميباشد. براي مشاهده دسترسي هر عضو نقش ثابت پايگاه داده‌ از روال سيستمي sp_dbfixedrolepermission استفاده ميشود. نقش ثابت پايگاه داده به نه نوع مختلف تقسيم ميشود.

Each fixed database role has its 
specific access within a database.  
This means that the access of a 
member of a fixed database role is 
limited to a specific database.  
To view the access for each fixed 
database role use the system 
procedure 'sp_dbfixedrolepermission'.
	
	هر عضو نقش ثابت پايگاه داده db_owner داراي تمامي فعاليتهايي ميباشد كه توسط روال سيستمي sp_dbfixedrolepermission نمايش داده شده است.

Members of 'db_datareader' fixed 
database role have SELECT access 
on any database object in a 
database.  
They cannot grant this permission to 
any other user or role, and the same 
is true for the REVOKE statement.
	
	در اين مثال مجوزهاي نقش ثابت پايگاه داده‌ db_datawriter را مشاهده ميكنيد.  همانطور كه در جواب اجراي اين روال سيستمي مشخص است هر عضو اين نقش داراي دسترسي به اجراي دستورات INSERT، UPDATE و DELETE بر روي هر شي موجود در پايگاه داده ميباشد.
Members of 'db_datawriter' fixed 
database role have INSERT, 
UPDATE and DELETE permissions 
on any database object in a 
database.  
They cannot grant access to any 
other user or role.  
The same is true for the REVOKE 
statement.

Every user belongs to the public role, 
which is a special fixed database role.
	
	براي مثال در دستور روبرو جدول bdg_projects توسط تمام كاربران پايگاه داده test_db قابل دسترس است.

For example, the 'bdg_projects' table 
is granted to all users of the 'test_db' 
database.
Application  Roles

با استفاده از نقشهاي كاربردي يا Application role ميتوان امنيت مورد نياز جهت يك برنامه كاربردي را تامين كرد. براي مثال در اين حالت بجاي SQL Server برنامه كاربردي مسووليت شناسايي كاربران برنامه را بعهده ميگيرد.
Application roles allow you to enforce 
security for a particular application. 
The application itself accepts the 
responsibility of user authentication, 
instead of SQL Server.
	
	با استفاده از روال سيستمي sp_addapprole ميتوان نقشهاي كاربردي ساخت و اين نقشها را به آنها تخصيص داد. توجه كنيد كه اين روال سيستمي را فقط نقشهاي ثابت db_owner، b_securityadmin و sysadmin ميتوانند اجرا كنند.
Using the 'sp_addapprole' system 
procedure, you can create 
application roles and assign 
permission to them.  
Only the 'db_owner', 
'b_securityadmin', and 'sysadmin' 
fixed roles members can execute this 
system procedure.
	
	بعد از آنكه يك ارتباط برقرار شد، بايد روال سيستمي sp_setapprole اجرا شود تا مجوزهاي مرتبط با آن نقش كاربردي فعال گردند.
After a connection is started, it must 
perform the 'sp_setapprole' system 
procedure, which activates the 
permissions that are associated with 
an application role.

user-defined database roles

نقشهاي پايگاه داده تعريف شده توسط كاربر زماني بكار ميروند كه  يك گروه از كاربران پايگاه داده بخواهند يك سري عملياتهايي را بر روي پايگاه داده‌اي انجام دهند و اين گروه از كاربران تحت هيچ گروهي موجود در Windows  قرار نداشته باشند.

The user-defined database roles are 
used when a group of database users 
need to perform a common set of 
activities concurrently within a 
database and no applicable Windows 
group exists.

روال سيستمي sp_addrole يك نقش جديد در پايگاه داده جاري ايجاد ميكند. توجه كنيد كه فقط نقشهاي پايگاه داده‌اي db_securityadmin يا db_owner ميتوانند اين روال سيستمي را اجرا كنند.

The 'sp_addrole' system procedure 
creates a new role in the current 
database.  
Only the 'db_securityadmin' or 
'db_owner' database roles can 
execute this system  procedure.

بعد از آنكه يك نقش توسط روال سيستمي sp_addrole به پايگاه داده‌اي اضافه شد، با استفاده از روال سيستمي sp_addrolemember ميتوانيم كاربر جديد به نقش توليد شده اضافه كنيم. اين كاربر بايد يك كاربر
 SQL Server، يك گروه در ويندوز، يك كاربر ويندوز يا يك نقش ديگر موجود در SQL Server باشد.

After adding a role to the current 
database with the system procedure 
'sp_addrole', use the system 
procedure 'sp_addrolemember' to add 
members of the role.

The member can be any valid SQL 
Server user, Windows group, 
Windows user or another SQL Server 
role.

Only the 'db_owner' database role 
can execute this system procedure.  
Additionally, role owners can execute 
'sp_addrolemember' to add a member 
to any role that they own.

توجه كنيد كه روال سيستمي sp_addrole فقط توسطdb_owner ميتواند اجرا شود. توسط روال سيستمي sp_addrolemember مالك هر نقش ميتواند يك كاربر جديد به اعضاي نقش خود اضافه كند.

روال سيستمي sp_droprolemember عضو موجود در يك نقش را حذف ميكند. روال فوق عمل حذف كاربر را به وسيله حذف يك رديف از جدول سيستمي Sysmember انجام ميدهد. اين روال فقط توسط  db_owner يا db_securityadmin قابل انجام ميباشد.
The 'sp_droprolemember' system 
procedure deletes an existing member 
from the role. 
'sp_droprolemember' deletes a role 
member by removing a row from the 
sysmembers system table.

Only 'db_owner' or 
'db_securityadmin' database role 
members can execute this system 
procedure.

بعد از آنكه تمامي افراد موجود در يك نقش توسط روال سيستمي sp_droprolemember  حذف شدند، با استفاده از روال سيستمي sp_droprole  ميتوانيم آن نقش را از پايگاه داده مورد نظر حذف كنيم. توجه كنيد كه فقط اعضاي db_owner و db_securityadmin ميتوانند اين روال سيستمي را اجرا كند.
After removing all members from the 
role using '
sp_droprolemember', you 
can use the 'sp_droprole system' 
procedure to remove a role from the 
current database.  
'sp_droprole' removes the row from 
the 'sysusers' system table in the  
database.  Only members of 
'db_owner' or 'db_securityadmin' 
database roles can execute this 
system procedure.

The 'sp_helprole' procedure displays 
information about a particular role or 
all roles in the current database if no 
role name is specified.  
Only members of 'db_owner' or 
'db_securityadmin' database roles 
can perform this  procedure.
	
	روال sp_helprole اطلاعاتي درباره يك نقش خاص يا تمام نقشهاي موجود در پايگاه داده را نمايش ميدهد. تنها اعضاي db_owner يا db_securityadmin ميتوانند اين روال را اجرا كنند.

اكنون در پايان اين بخش قرار داريد براي برگشت به فهرست اين بخش بر روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

دستور REVOKE تمامي اجازه‌هاي دسترسي را حذف ميكند.

The REVOKE statement revokes all 
granted permission for the public role.

However, the existing "negative" 
permissions for the users 'peter' and 
'mary' are not revoked, because the 
specifically granted or denied 
permissions are not affected by 
revoking roles or groups.

Managing security using enterprise manager

براي مديريت امنيت در SQL Server همانطور كه تا اينجا بيان شد ميتوانيد از روالهاي سيستمي
Transact SQL استفاده كنيد يك روش ديگر استفاده از نرم افزار  Enterprise Manager ميباشد. براي استفاده از اين نرم افزار روي دكمه Close كليك كنيد تا از اين برنامه خارج شويد.

The 'managing security' permission 
can be set up using either Transact-
SQL system procedures or SQL 
Server Enterprise Manager.

First choose the SQL Server 
Enterprise Manager, then the Security 
folder of a server.
		
	روي علامت + شاخه Security كليك كنيد.

Instead of using the system 
procedures to add a login name, you 
can use the Enterprise Manager tool 
to create a new login.

Expand the security folder and select 
the 'Logins' icon then right mouse 
click and choose 'New Login'.
	
	براي افزودن يك نام Login در صفحات قبل از روالهاي سيستمي استفاده كرديم. روش ديگري كه در اينجا ميخواهيم به كار ببريم استفاده از Enterprise Manager ميباشد. براي اينكار روي شاخه Logins راست كليك كنيد.

روي گزينه New Login كليك كنيد.

An SQL Server 'Login Properties' 
dialog box appears.

Specify the new login name and the 
authentication mode.

اكنون پنجره خصوصيات Login را مشاهده ميكنيد. براي تعيين نام Login  روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

فصل
مديريت پايگاه داده ها و اشياي آن 
مقدمه
	
	 حذف
In SQL Server, the prerequisite task is 
to create a new database.

در نرم افزار SQL Server در ابتدا لازم است يك پايگاه داده‌ جديد ايجاد كنيم. براي ايجاد يك پايگاه داده جديد سه راه وجود دارد:
 ) از طريق Wizard ساخت پايگاه داده
)	 با استفاده از درخت موجود در برنامه
 SQL Server Enterprise Manager
)	 با استفاده از دستورات زبان  Transact-SQL

SQL Server provides three ways to 
create a new database:

- Create Database Wizard
  - SQL Server Enterprise Manager
  - Transact-SQL Language.
	
	
	براي ساخت يك پايگاه داده جديد با استفاده از Wizard يك روش اين است كه روي دكمه 
Run a Wizard كه توسط فلش مشخص شده است كليك كنيد. روش دوم انتخاب گزينه Create Database Wizard از منوي فرعيWizard  موجود در منو Tools ميباشد. روي دكمه مشخص شده كليك كنيد تا پنجره Wizard باز شود.
To use the Wizard, click the Run a 
Wizard button in the Enterprise 
Manager toolbar, or go to Tools > 
Wizards > Create Database Wizard.
	
	
	روي علامت + كنار گزينه Database كليك كنيد. تا ليست كليه Wizardهاي مربوط به پايگاه داده‌اي را مشاهده كنيد.

با انتخاب گزينه Create Database Wizard و كليك روي دكمه OK وارد مراحل Wizard توليد يك پايگاه داده‌اي ميشويد. در اين قسمت سوالات لازم جهت توليد يك پايگاه داده‌اي از شما پرسيده ميشود تا پايگاه داده‌اي مورد نظر شما ساخته شود. به دليل آنكه اين روش بسيار ساده ميباشد و در بقيه روشها كليه نكات اين روش بررسي ميشود بر روي دكمه Cancel كليك كنيد تا از Wizard خارج شويم و دو روش ديگر را بررسي كنيم.
The Create Database Wizard guides 
you through the process of creating a 
database.

To create a database using 
Enterprise Manager, select the 
database folder, then right-click, and 
choose New Database.

Alternatively you may select the folder 
and go to Action > New Database.

-الف 
	براي ايجاد يك پايگاه داده با استفاده از
 SQL Server Enterprise Manager روي Database راست كليك كنيد از طريق منو Action  و انتخاب گزينه New Database  نيز مي‌توانيد يك پايگاه داده ايجاد كنيد.

-بي	
	از منو باز شده گزينه New Database را انتخاب كنيد .

-سي
	حذف

-دي
	در داخل كادر نام پايگاه داده را كه تايپ ميكنيم. براي مثال نام اين پايگاه داده را Database گذاشته‌ايم. روي دكمه OK كليك كنيد.

-اي	
	روي علامت + كنار شاخه Databases كليك كنيد.

-اف	
	در اينجا پايگاه داده‌اي را كه ايجاد كرده بوديم مشاهده ميكنيد. براي حذف اين پايگاه داده روي نام آن راست كليك كنيد.

-الف	
	از منو باز شده گزينه Delete را انتخاب كنيد.

-بي	
	روي دكمه Yes كليك كنيد تا اين پايگاه داده حذف شود.

-سي	
	 اكنون ميخواهيم خصوصيات يك پايگاه داده را مشاهده كنيم،  براي مشاهده خصوصيات پايگاه داده Master روي آن راست كليك كنيد.

گزينه Properties را انتخاب كنيد.

Use the Database Properties dialog 
box to display or set all the properties 
of the new database.
		
	مشاهده ميكنيد كه پنجره خصوصيات اين پايگاه داده باز شده است در اين پنجره تمام خصوصيات پايگاه داده انتخاب شده را ميتوانيد مشاهده كنيد يا تغيير دهيد.

خصوصيات پايگاه داده به شش گروه تقسيم‌بندي ميشوند. اين شش گروه تحت عنوان شش برگه در بالاي اين پنجره مشخص شده‌اند. 
Use the Database Properties dialog 
box to display or set all the properties 
of the new database

Database properties are organized 
into six groups: General, Data Files, 
Transaction Log, Filegroups, Options 
and Permissions.
	
	برگه General كه هم اكنون مشخص است، شامل اطلاعات كلي يك پايگاه داده مانند نام، تاريخ ساخت، اندازه فايل و … ميباشد. روي برگه Data File كليك كنيد تا با خصوصيات اين برگه آشنا شويد.

General properties include the 
database name, the owner of the 
database, the size, and the space 
available.

برگه Data File شامل اطلاعاتي نظير : اسم، اندازه اوليه فايل، مكان ذخيره پايگاه داده و نوع فايل ميباشد. يك پايگاه داده ممكن است در چندين فايل ذخيره شود. روي برگه  Transaction Log كليك كنيد. 
The properties in the Data File tab 
include: name and initial size of the 
file; where the database will be 
stored; and the type of the file 
(PRIMARY, for instance).

A database may be stored in multiple 
files.
	
	برگه خصوصيات Transaction Log شامل نام و اندازه اوليه فايل Log ميباشد. اين فايل مانند يك فايل پايگاه داده‌اي ممكن است طولش به طور خودكار  افزايش يا كاهش يابد. روي برگه Filegroups كليك كنيد.
Properties of the Transaction Log 
include the name and initial size of 
the log file. As with the database file, 
the log file may be setup to 'autogrow' 
or 'autoshrink'.

روي دكمه Ok كليك كنيد تا اين پنجره بسته شود.

After creating the database, the next 
task is to create all of its tables. You 
may create tables by using either 
Enterprise Manager or Transact-SQL.
	
	بعد از ايجاد يك پايگاه داده بايد جدولهاي موجود در يك پايگاه داده را ايجاد كرد. جدولها را با استفاده از  درخت موجود در برنامه Enterprise Manager يا Transact-SQL ميتوانيد ايجاد كنيد.

براي ايجاد جدول با استفاده از
درخت برنامه Enterprise Manager روي علامت + شاخه Master كليك كنيد.

روي Tables كليك كنيد.

اكنون ليست جدولهاي موجود در اين شاخه را مشاهده ميكنيد.  حال منو Action را باز كنيد.

To create a table using Enterprise 
Manager, go to Action > New Table.

گزينه New Table را باز كنيد.

در ستون اول نام فيلد جدول را وارد ميكنيم. همانطور كه  مشاهده ميكنيد در اين جا نام sales_id را وارد كرده‌ايم.
Enter name, data type, length, and 
the NULL property of each column.

To permit null values, check the 
Allow Nulls column.
	
	اگر بخواهيد داده يك مقدار پيش فرض داشته باشد اين مقدار را در كادر جلوي گزينه Default Value بايد وارد كنيد.
Similarly, if there is a default value, 
enter it in the Default Value column.

اكنون ميخواهيم اين فيلد را بعنوان
 Primary Key اين جدول تعيين كنيم براي اين كار روي دكمه Key Set Primary كه با كادر قرمز مشخص شده كليك كنيد.
To specify a column as the primary 
key of the table, you must first mark 
the column, then select Set Primary 
Key from the toolbar.

همان طور كه مشاهده ميكنيد در كنار فيلدي كه Primary key اين جدول ميباشد يك تصوير كليد ظاهر