Visual Studio .net آموزش

این متن تدریس شده در آموزش  Visual Studio .net است 
صاحبین این سایت چون مایل به قرار دادن متن بصورت کامل نیستند متن بصورت بهم ریخته است
در آموزش  Visual Studio .net به خوبی میتوانید این درسها را مشاهده کنید.

روي جعبه چک فيلد First Name كليك كنيد.

روي جعبه چک فيلد Title كليك كنيد.

به همين ترتيب فيلدهاي TitleOfCourtesy، HireDate و Notes را انتخاب ميکنيم.

روي دكمه OK كليك كنيد تا QueryBuilder بسته شود.

روي دكمه Nextكليك كنيد.

روي دكمه Finish كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد  دو کنترلSqlDataAdapter و SqlConnection به پايين پنجره اضافه شده‍اند. اشياء Connection و DataAdapter براي برقراري ارتباط فيزيكي با منبع ذخيره داده بكار مي‌روند. براي اينكه بتوانيد داده‌هاي موجود در پايگاه را به فرم متصل كنيد، بايد از يک DataSet استفاده کنيم. براي ساختن يك DataSet ، روي منوي Data كليك كنيد.

روي گزينه Generate Data Set كليك كنيد.

اکنون عبارت dsEmployees را تايپ ميکنيم. روي دکمه OK کليک کنيد.

مشاهده ميکنيد که يک  DataSet به نام DsEmployees در پايين صفحه ظاهر شده است.

ميخواهيم خصوصيت Text کنترل txtTitle را به فيلد TitleOfCourtest مقيد کنيم. براي اين کار روي جعبه متن txtTitle کليك كنيد تا انتخاب شود.

روي علامت + كنار DataBinding  كليك كنيد.

روي خصوصيت Text كليك كنيد.

روي ليست باز شونده  Text كليك كنيد. تا ليستي از منابع داده موجود نمايش داده شود.

روي علامت + كنار منبع DsEmployees كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد در پنجره Output اعداد  تا  چاپ شده‌اند. براي مشاهده بقيه اعداد چاپ شده روي ميله لغزان كليك كنيد.

روي دكمه Close پنجره Output كليك كنيد.

شما مي‌توانيد از حلقه‌هاي تودرتو نيز استفاده كنيد. يعني در داخل يك حلقه For يك حلقه For ديگر وجود داشته باشد. براي مثال در ادامه كد جديدي كه شامل حلقه‌هاي For…Next  تودرتو مي‌باشد را وارد مي‌كنيم و كد قبل را غير فعال مي‌كنيم.

براي مشاهده بهتر اين كد روي دكمه Close پنجره Properties كليك كنيد.

در اين كد حلقه داخلي  بار و حلقه بيروني نيز  بار اجراء مي‌شوند. پس خط داخل حلقه دوم  بار اجرا ميگردد. براي اجراي برنامه روي دكمه Start كليك كنيد.

اكنون رويداد Load فرم اجراء شده است. روي دكمه Close كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد مقادير دو متغير حلقه در تمامي وضعيت‌ها چاپ شده است. براي مشاهده بقيه مقادير در پنجره Output روي ميله لغزان كليك كنيد.

روي دكمه Close پنجره Output كليك كنيد.

دستور زبان دستور do  بصورت زير ميباشد:
do
        Statement
While (booleanExpression);

اگر بخواهيد در  بدنه حلقه بيش از يك دستور داشته باشد, بايد آنها را در يك بلاك قرار دهيد. مثال زير اعداد صفر تا   با استفاده از دستور do  در كنسول مي‌نويسد.
int i = ;
do
{
    Console.WriteLine(i);
     i ++ ;
}
while (i ! = );	   در ادامه در جعبه متن عبارت  را وارد مي‌كنيم.

روي دكمه Is Text Numeric? كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد پيغام مورد نظر نشان‌ داده شده است. روي دكمه OK كليك كنيد.

روي دكمه Close فرم كليك كنيد.

روي دكمه Close پنجره Output كليك كنيد.

قسمتي كه توسط كادر قرمز مشخص شده است  Toolbox يا جعبه ابزار است. از كنترلهاي اين پنجره جهت طراحي فرمها استفاده مي‌شود. در اين پنجره اشياء مختلف طبقه‌بندي شده‌اند. براي مثال در برگه WindowsForm اشيايي جهت طراحي ظاهر فرم‌ها قرار دارند. به ياد داريد که اين ابزارها را در بخش قبلي تا حدودي بررسي کرديم. روي برگه Data كليك كنيد.

حال بايد نام و رمز عبور اتصال به SQL Server را وارد کنيم. روي جعبه متن User Name كليك كنيد.

عبارت SA را وارد کنيد.

روي جعبه متن Password كليك كنيد.

End Sub
اولين باري که اين زير برنامه فراخواني مي‌شود، متغير intMyInteger با مقدار پيش فرض صفر ايجاد مي‌گردد و سپس متغير به ميزان  واحد افزايش پيدا مي‌کند. وقتي که زير برنامه تمام مي‌شود، متغير از بين نمي‌رود، بلکه در حافظه باقي مي‌ماند و مقدار خودش را حفظ مي‌کند. دومين بار که زير برنامه فراخواني دوباره متغير جديد ايجاد نمي‌شود و از متغير قبلي استفاده مي‌شود و عدد  به مقدار آن اضافه مي‌شود. در انتهاي فراخواني دوم، متغير، مقدار  را در خود خواهد داشت. هر فراخواني ديگري به زير برنامه، مقدار متغير intMyInteger را   واحد افزايش خواهد داد.

متغيرهاي ايستا، به اندازه متغيرهاي معمولي مرسوم نيستند اما آنها نيز استفاده هاي خاص خود را دارند. يکي از آنها اين است که متغيرهاي ايستا شما را قادر مي‌سازند که حوزه را به حداقل برسانيد

شما اكنون در پايان اين بخش هستيد. براي بازگشت به منوي اصلي روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

DataSet ، نمايشي از داده‌ها است كه درون حافظه قرار مي‌گيرد. DataSet  را مي‌توان به صورت يك پايگاه داده رابطه‌اي كه شامل چند جدول مرتبط است، در نظر گرفت. البته DataSet همواره از منبع داده جدا است و درباره منبع داده‌‍اي خود اطلاعي ندارد. مشخص است که مي‌توان داده‌هاي بدست آمده از چندين منبع مختلف را در يك DataSet   نگهداري كرد.

توجه کنيد که TOOLBAR بصورت FIX است.!
قسمت Properties هم خوب بزرگ باشه!
	روي آيكون Visual Studio .NET كليك كنيد.

روي دکمه Open File کليک کنيد.

پيشنهاد ميشود كه از دستور Continue بسيار كم استفاده كنيد يا اصلاً از آن استفاده نكنيد. زيرا اين دستور فهم كد را مشكل مي‌كند.

در ادامه تمريني را بررسي مي‌كنيم كه در آن از تمامي ساختارهاي تكرار استفاده شده است. روي دكمه Open File  كليك كنيد.

روي پوشه   دابل كليك كنيد.

روي پوشه Iteration دابل كليك كنيد.

روي پروژه مشخص شده دابل كليك كنيد.

منوي Debug  را باز كنيد.

روي گزينه Start Without Debugging كليك كنيد تا برنامه اجرا شود.

يکهو ميريم به آدرسي که بايد باشيم.
	 روي پوشه Chapter دابل كليك كنيد.

روي پوشه VB دابل كليك كنيد. 
(در C# روي پوشه C# کليک کنيد.)

روي پوشه EmployeesForm دابل كليك كنيد.

روي فايلEmployeesForm.vbproj  دابل كليك كنيد تا پروژه باز شود.

عدد  را وارد کنيد.

روي دکمه OK کليک کنيد. 
	در اين برگه اشياء كار با پايگاه داده‌ها يا DataBase قرار دارند. روي برگه Windows Forms  کليک کنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه كنترلهايي كه مي‌توانند بر روي يك فرم قرار بگيرند در اين برگه نمايش داده شده‌اند. براي مثال با استفاده از گزينه TextBox ميتوانيد يک جعبه متن در فرم قرار دهيد تا کاربر بتواند متن مورد نظر خود را در برنامه وارد کند.

پنجره ديگري كه با كادر قرمز مشخص شده است پنجره Solution Explorer مي‌باشد. همانطور که مشاهده مي‌کنيد در اين پنجره فرمها و پروژه‌هاي موجود نمايش داده مي‌شوند.

پنجره ديگري كه با كادر قرمز رنگ مشخص شده است پنجره Property يا پنجره خصوصيات مي‌باشد. در اين پنجره تمامي خواص فرم يا شيء انتخاب شده نمايش داده مي‌شود. براي مثال روي فرم كليك كنيد تا در اين پنجره خصوصيات فرم را مشاهده كنيد.

قسمتي که توسط کادر قرمز مشخص شده است دو خصوصيت ShowInTaskBar و Size را نمايش ميدهد. با استفاده از خصوصيت ShowInTaskBar تعيين ميکنيد که آيکون فرم در Taskbar  نمايش داده شود يا خير. توسط خصوصيت Size نيز ميتوانيد ابعاد فرم را تغيير دهيد. به همين ترتيب تمامي خصوصيات فرم يا هر شيء انتخاب شده روي فرم در اين پنجره نمايش داده مي‌شود.

در اين صفحه يک پروژه تحت ويندوز ديگر به زبان C#  ايجاد کرده‌ايم. پس محيط برنامه نويسي C# تفاوتي با محيط VB.NET ندارد. تفاوت اين دو در زبان برنامه نويسي و کدنويسي است که در بخشهاي بعدي به آن مي‌پردازيم. روي آيکون پروژه VB.NET  در نوار وظيفه يا TaskBar کليک کنيد.

اگر بخواهيد يك يا چند دستور را در صورتي كه نتيجه يك عبارت بولي true  باشد, اجرا كنيد, بايد از دستور if استفاده كنيد. همچنين اگر بخواهيد يك يا چند دستور را در صورتي كه نتيجه عبارت بولي false باشد, اجرا كنيد مي‌توانيد از دستور اختياري else همراه if استفاده كنيد.

دستور زبان دستور if  به اين صورت است: (if و else كلمات كليدي هستند)
if (booleanExpression)
        statement
else
        statement

if (booleanExpression)
        statement
else
        statement
	اگر booleanExpression  درست باشد, statement اجرا مي‌شود, در غير اين صورت booleanExpression برابر نادرست است و statement اجرا مي‌گردد. كلمه كليدي else و دستورstatement اختياري هستند. اگر از else استفاده نكنيد, وقتي كه booleanExpression نادرست باشد, هيچ اتفاقي نمي‌افتد. براي مثال در زير يك مثال با استفاده از دستور if بيان شده است كه مقدار ثانيه يك كرونومتر را افزايش مي‌دهد (فعلاً از دقيقه صرفه‌نظر شده است):
int seconds;
if (seconds = = )
     seconds = ;
else
     seconds = seconds +;

در برخي مواقع, لازم است كه در صورت درست بودن عبارت بولي, بيش از يك دستور را اجرا كنيد. يك راه ساده براي اينكار قرار دادن دنباله دستورات در بين آكولاد باز   {  و آكولاد بسته }   است. در قطعه برنامه زير اگر مقدار seconds مساوي  باشد, كل بلاك اجرا خواهد شد.
int seconds;
int minutes
if (seconds == )
    {
      seconds = ;
      minutes = minutes +;
     }
   else
      seconds = seconds +;

يك دستور if  در داخل دستورات if ديگري نيز قابل استفاده ميباشد. به اين ترتيب مي‌توانيد دنباله‌اي از عبارت‌هاي بولي را در برنامه به گونه‌اي بنويسيد كه يكي بعد از ديگري آزمايش شوند تا يكي از آنها مساوي true شود.

Maximize

قبل از هر كار ابتدا بايد با مفهوم Focus آشنا شويد.  فرمي Focus را در اختيار دارد كه كادر بالاي فرم به رنگ آبي است هرگاه اين كادر آبي کمرنگ  شد نشان دهنده اين است كه فرم Focus نيست يا فعال نميباشد. البته توجه كنيد كه اين رنگها در رنگ استاندارد ويندوز به اين صورت ميباشد.پس هر گاه قسمت بالاي فرم به رنگ آبي باشد فرم Focus را در اختيار دارد و فعال است و هر گاه آبي کمرنگ باشد فرم Focus را از دست داده است. اكنون به بررسي تعدادي از رويدادهاي مهم مي‌پردازيم.

.
	رويداد Activated : اين رويداد زماني روي مي‌دهد كه فرم Focus را در اختيار بگيرد. در برنامه‌هايي كه داراي چندين فرم هستند, وقتي كاربر از يك فرم به فرم ديگري مي‌رود اين رويداد رخ مي‌دهد.

.
	رويداد Click : وقتي كاربر روي کنترل مثلاٌ فرم يا پنجره كليك كند اين رويداد براي فرم يا پنجره اتفاق خواهد افتاد. اگر Focus در اختيار فرم نباشد, همزمان رويداد Activate هم روي خواهد داد. راست كليك كردن روي فرم هم باعث رويداد
 Click مي‌شود. ولي بصورت برنامه نويسي ميتوانيم فرق كليك راست و چپ را تشخيص دهيم.

.
	رويداد Double Click ( DblClick ) : وقتي كاربر روي کنترل دوبار سريع كليك كند يا دابل کليک کند اين رويداد اتفاق خواهد افتاد.

.
	رويداد Deactivate : اين رويداد زماني روي مي‌دهد كه فرم Focus را از دست بدهد و فرم ديگري Focus شود.

. حذف
.
	رويداد Load : وقتي فرم و اشياء موجود در آن وارد حافظه فعال سيستم شده و روي صفحه ظاهر مي‌شود اين رويداد روي مي‌دهد.

.
	رويداد Paint : هر گاه ويندوز به دلايلي مجبور شود قسمتي از يك فرم را مجدداً ترسيم كند, اين رويداد اتفاق مي‌افتاد. براي مثال فرض كنيد كه يك پنجره زير يك پنجره ديگر قرار داشته باشد. زماني كه شما روي پنجره زيرين كليك كنيد آن پنجره رو مي‌آيد. در اين زمان رويداد Paint بايد اجرا شود تا پنجره زيرين دوباره شكل روي خود را بدست آورد.

.
	رويداد Resize : هرگاه كاربر ( يا برنامه ) اندازه فرم را تغيير دهد, اين رويداد اتفاق خواهد افتاد.

. حذف
.
	رويداد Change : هر گاه كاربر متن جعبه متن را تغيير دهد, اين رويداد اتفاق خواهد افتاد. اين رويداد توسط KeyBoard ايجاد مي‌شود.

.
	 رويداد Drag-and-Drop :  زماني كه يك عمل Drag-and-Drop را انجام مي‌دهيد اين رويداد رخ ميدهد.

.
	رويداد DragOver :  اين رويداد زماني اتفاق مي‌افتد كه يكي از اشياء كنترلي  به سمت مقصد كشيده (Drag) مي‌شود. البته براي عمل Drag-and-Drop چند رويداد ديگر نيز وجود دارد که نام همگي آنها با Drag شروع ميشود.

.
	رويداد Enter : اين رويداد زماني اتفاق مي‌افتد كه شيء مورد نظر Focus را در اختيار بگيرد. در Visual Basic . اين رويداد GotFocus نام داشت.

.
	رويداد KeyDown : اين رويداد زماني اتفاق مي‌افتد كه كليدي از صفحه كليد فشار داده شود. اين رويداد تمامي كليدهاي KeyBoard را بوسيله كد آنها شناسايي مي‌كند.

.
	رويداد KeyPress : اين رويداد زماني اتفاق مي‌افتد كه كليدي فشار داده شود. اين رويداد فقط كليدهاي را شناسايي ميكند كه مربوط به كاراكترها هستند. براي مثال اين رويداد كليد
 F را نمي‌شناسد.

حال ميخواهيم رويدادهايي که براي هر کنترل در Visual Studio .Net وجود دارد را مشاهده کنيم. روي دکمه Start کليک کنيد.

منوي All Programs را باز کنيد.

منوي فرعي Microsoft Visual Studio .NET را باز کنيد.

روي گزينه Microsoft Visual Studio .NET کليک کنيد.

اکنون در محيط Visual Studio .Net قرار داريم. براي ايجاد يک پروژه جديد روي دکمه New کليک کنيد.

طبق تنظيمات يک پروژه جهت ايجاد يک Windows Application به زبان Visual Basic .Net ايجاد ميشود. روي دکمه OK کليک کنيد.

ماوس را بر روي جعبه ابزار ببريد.

روي دکمه Auto Hide کليک کنيد.

در ادامه چند کنترل را بر روي صفحه قرار ميدهيم تا رويدادهايي که هر کدام از آنها شناسائي ميکنند را مشاهده کنيد.

مشاهده ميکنيد که پنج عدد کنترل بر روي يک فرم و يک کنترل در خارج از فرم قرار دارد. کنترلي که در خارج از فرم قرار دارد کنترل Timer ميباشد.

کنترلهايي که در خارج از فرم قرار ميگيرند و بر روي فرم نميتوان آنها را قرار داد کنترلهايي ميباشند که در واسط کاربر يا فرم نمايش داده نميشوند و کاربردهاي ديگري دارند.

اکنون يک پروژه ديگر نيز به همين صورت تحت زبان C# ايجاد کرده‌ايم که آيکون آن را در نوار وظيفه مشاهده ميکنيد.

براي مشاهده رويدادهاي يک فرم در زبان Visual Basic .Net روي فرم در محل مشخص شده که خالي از هر کنترلي ميباشد دابل کليک کنيد.

اکنون در يک زير برنامه به نام Form_Load قرار داريم. همانطور که از نام تابع مشخص است اين تابع زماني اجرا ميشود که فرمي به نام Form رويداد Load آن رخ ميدهد يعني ميخواهد کنترلها و ديگر اشياء لازم را در حافظه بارگذاري کند.

در ليست باز شونده مشخص شده با کادر قرمز (Class Name) نام فرم يعني Form را مشاهده ميکنيد. توسط اين ليست ميتوانيد تعيين کنيد که با کدام کنترل ميخواهيد کار کنيد.

با استفاده از ليست مشخص شده با کادر قرمز (Method Name) رويداد مربوط به شئ کنوني (يعني شئ که توسط ليست Class Name تعيين شده است.) را ميتوانيد انتخاب کنيد. روي ليست باز شونده Method Name کليک کنيد.

اکنون ميتوانيد ليست رويدادهاي يک فرم را مشاهده کنيد. روي ليست باز شونده Class Name کليک کنيد.

در اين قسمت ميتوانيد اشيائي که در اين فرم قرار دارند را مشاهده کنيد. روي TextBox کليک کنيد.

ليست باز شونده Method Name را باز کنيد.

اکنون ميتوانيد ليست رويدادهاي اين شئ را مشاهده کنيد. چهار بار روي ميله لغزان کليک کنيد تا بتوانيد بقيه رويدادها را مشاهده کنيد.

مشاهده ميکنيد که آخرين رويداد TextChanged نام دارد. پس در صورتي که متن داخل جعبه متن تغيير کند اين رويداد فراخواني ميشود. روي گزينه TextChanged کليک کنيد.

مشاهده ميکنيد که يک زير برنامه جديد به نام TextBox_TextChanged ايجاد شده است. اين نام نشان دهنده اين است که در اين زير برنامه کد مربوط به رويداد TextChanged شئ TextBox نوشته ميشود. البته شما ميتوانيد نام اين زير برنامه را تغيير دهيد مثلاٌ نام زيربرنامه را FK بگذاريد! ولي هر نامي که براي اين زيرنامه تعيين کنيد اين زيربرنامه فقط زماني اجرا ميشود که متن موجود در اين جعبه متن تغيير کند.

در ادامه در اين رويداد يک دستور وارد ميکنيم تا زماني که اين رويداد فراخواني شد عبارت TextBox_TextChanged در داخل کنترل Label نمايش داده شود.

پس هر زمان که متن جعبه متن تغيير کرد مقدار داخل کنترل Label نيز تغيير ميکند.

روي برگه طراحي فرم کليک کنيد.

روي کنترل Button دابل کليک کنيد.

مشاهده ميکنيد که بصورت خودکار وارد کد رويداد کليک دکمه Button شده‌ايم. پس با دابل کليک بر روي هر کنترل وارد رويداد پيش فرض که بيشترين کاربرد را دارد ميشويم.

براي مشاهده بقيه رويدادهاي شئ Button روي ليست باز شونده Class Name کليک کنيد.

روي گزينه Button کليک کنيد.

.روال رويداد.
	 يكي از مفاهيمي كه اكثر برنامه نويسان از آن وحشت دارند ولي بسيار ساده است, روال رويداد (Event Procedure ) است. براي آنكه اين مفهوم را متوجه شويد ابتدا بايد معني رويداد را درك كنيد. وقتي كاربر روي دكمه‌اي كليك مي‌كند يا متني را در جعبه متن وارد مي‌كند يا هر كاري انجام ميدهد, يك رويداد توليد شده است كه به برنامه مي‌گويد كاربر حركتي انجام داده است.

.
	 همانطور كه مي‌دانيد ويندوز مجري رويدادها است. وقتي ويندوز در مي‌يابد كه رويدادي مربوط به سيستم عامل نيست, آنرا به برنامه مربوط به آن مي‌فرستد. اگر برنامه نويس براي رويداد روال مناسب را نوشته باشد يعني روال رويداد وجود داشته باشد, برنامه به آن رويداد پاسخ مي‌دهد و در غير اين صورت در زماني كه هيچ كد يا دستوري براي آن رويداد نوشته نشده باشد هيچ اتفاقي رخ نميدهد.

.
	رويدادهاي مختلفي وجود دارد كه در ادامه به بررسي انواع آن مي‌پردازيم. مثلاً دكمه فرمان و جعبه متن هر دو مي‌توانند رويداد Click داشته باشند. كه معني آن كليك بر روي دكمه فرمان يا جعبه متن است. برنامه نويس بايد براي تمام رويدادهاي مورد نظر در برنامه روال مناسب را بنويسد.

.
	شناسايي يك رويداد به صورت زير است : 
- ويندوز متوجه وقوع يك رويداد مي‌شود.
- ويندوز بعد از تحليل رويداد متوجه مي‌شود كه اين رويداد متعلق به يك برنامه است.
- ويندوز رويداد را به برنامه فرستاده و كنترل سيستم را به آن مي‌سپارد.
- اگر براي رويداد توليد شده در برنامه روالي نوشته شده باشد, آن روال اجراء خواهد شد.

.
	براي نوشتن يك برنامه در ابتدا لازم است كه رويدادهاي مهم و متداول كنترلها را دقيقاً بشناسيد تا بتوانيد با استفاده از آنها برنامه خود را بنويسيد.

روي ليست باز شونده Method Name کليک کنيد.

مشاهده ميکنيد که گزينه Click بصورت درشت نمايش داده شده است. اين نحوه نمايش نشان ميدهد که زيربرنامه مربوط به اين رويداد در کد وجود دارد. با کليک بر روي گزينه کليک کرسر به زيربرنامه کليک بر روي دکمه Button ميرود.

دوبار روي ميله لغران کليک کنيد. تا به رويدادهاي مربوط به ماوس برسيم.

مشاهده ميکنيد که براي شناسائي قرارگيري ماوس بر روي دکمه چندين رويداد وجود داردکه در جدول زير ميتوانيد زمان رخداد هر کدام را مشاهده کنيد.

t
رويداد	زماني که رخ ميدهد
MouseDown	زماني که کليد ماوس در داخل محدوده شئ فشرده شود.
MouseEnter	ماوس وارد محدوده شئ گردد.
MouseHover	ماوس بر روي شئ قرار بگيرد و چند لحظه بي حرکت باشد.
MouseLeave	ماوس از محدوده شئ خارج شود.
MouseMove	ماوس در محدوده شئ حرکت کند.
MouseUp	در محدوده شئ دکمه ماوس رها شود.

روي گزينه MouseEnter کليک کنيد.

براي آنکه کد را بهتر ببينيد روي دکمه Auto Hide جعبه ابزار کليک کنيد.

اکنون فضاي بيشتري براي مشاهده کد در اختيار داريم. در ادامه کدي مينوسيم که با وارد شدن ماوس بر روي دکمه Button يک نوشته در Label نمايش داده شود.

مشاهده ميکنيد که نام روال رويداد را به BtMoEnter تغيير داديم. اين تغيير صرفاًجهت آموزش است و بهتر است که شما نام اين توابع را تغيير ندهيد تا به سادگي از روي نام توابع به کاربردشان پي ببريد.

با استفاده از رويداد TextChanged در جعبه متن توانستيم رويدادي که توسط صفحه کليد رخ ميدهد را شناسائي کنيم. با استفاده از رويدادهاي ماوس نيز ميتوانيم آنها را شناسائي کنيم. پس تا اينجا رويدادها توسط صفحه کليد و ماوس توليد شدند. اما بعضي از کنترلها مانند کنترل Timer خودشان رويداد توليد ميکنند.

براي بررسي کنترل Timer روي برگه طراحي کليک کنيد.

روي کنترل Timer دابل کليک کنيد.

اکنون وارد رويداد Tick از شئ Timer شديم. اين شئ فقط همين يک رويداد را دارد و در فاصله‌هاي زماني مشخص که توسط برنامه نويس تعيين ميشود (خصوصيت Interval) اين رويداد اجرا ميگردد.

براي مثال با استفاده از دو دستور زير ميتوانيد کاري کنيد که تعداد ثانيه‌هاي سپري شده از اجراي برنامه بر روي کنترل Label نمايش داده شود.
     a = a + 
     Label.Text = a
البته توجه کنيد که بايد متغير a را در ابتداي اين کد بعد از دستور Public Class بصورت Dim a تعريف کنيد و خصوصيت Enabled کنترل Timer را نيز برابر True نمائيد. براي آنکه هر ثانيه يک واحد به اين جعبه متن افزوده شود بايد مقدار خصوصت Interval اين کنترل را نيز برابر  قرار دهيد زيرا واحد اين مقدار ميلي ثانيه ميباشد. در بخش بررسي خصوصيات اين مثال را بررسي خواهيم کرد.

براي مشاهده نحوه اجراي اين برنامه دکمه F صفحه کليد را فشار دهيد يا روي دکمه Run کليک کنيد.

مشاهده ميکنيد که مقدار کنترل Label نشان ميدهد که مقدار جعبه متن تغيير کرده است! اين مورد به اين دليل است که جعبه متن داراي مقدار اوليه ميباشد و زماني که برنامه را اجرا ميکنيد مقدار اوليه به جعبه متن تخصيص داده ميشود و رويداد تغيير متن جعبه متن فراخواني ميشود ولي در زبان C# نحوه اجرا به اين صورت نيست! يعني از ابتدا جعبه متن داراي مقدار اوليه خود است و ديگر اين رويداد رخ نميدهد.

ماوس را روي دکمه Button ببريد.

مشاهده ميکند که با بردن ماوس بر روي دکمه رويداد MouseEnter رخ ميدهد.

اکنون جعبه متن داراي Focus ميباشد. پس در صورتي که کليدي از صفحه کليد را فشار دهيد متن داخل جعبه متن تغيير ميکند. کليد A صفحه کليد را فشار دهيد.

مشاهده ميکنيد که با تغيير متن جعبه متن متن مورد نظر در کنترل Label نمايش داده شده است. روي دکمه Close برنامه کليک کنيد.

در ادامه ميخواهيم همين مطالب را در زبان C# بررسي کنيم. روي آيکون دوم برنامه Visual Studio .Net در نوار وظيفه کليک کنيد.

براي ايجاد يک پروژه جديد روي دکمه New کليک کنيد.

براي ايجاد يک پروژه به زبان C# روي گزينه Visual C# Projects کليک کنيد.

اکنون گزينه Windows Application نيز انتخاب شده است. روي دکمه OK کليک کنيد.

ماوس را روي برگه Toolbox ببريد.

روي کنترل Label دابل کليک کنيد.

در ادامه به همين ترتيب چند کنترل ديگر نيز به فرم اضافه ميکنيم.

شناسائي رويدادهاي يک شئ در زبان C# با Visual Basic .Net متفاوت است. اکنون شئ فرم انتخاب شده است. براي مشاهده رويدادهاي شئ فرم روي دکمه Events کليک کنيد.

در قسمت مشخص شده با کادر قرمز ميتوانيد ليست رويدادهاي اين شئ را مشاهده کنيد. در پايين اين پنجره نيز توضيح کوتاهي در مورد هر کدام از رويدادها داده ميشود.

روي کنترل Button کليک کنيد.

اکنون ليست رويدادها در پنجره نمايش داده شده است. چون دکمه Categorized (دکمه سمت چپ در کادر قرمز) فعال است تمامي رويدادهاي مربوط به يک مورد مخصوص در کنار هم نوشته شده‌اند. براي مثال در اين ليست تمامي رويدادهاي مربوط به ماوس در قسمت Mouse بيان شده است ولي اگر دکمه Alphabetic (دکمه سمت راست در کادر قرمز) را فعال کنيد ليست رويدادها به ترتيب حروف الفباي انگليسي نمايش داده ميشود.

چهار بار روي ميله لغزان کليک کنيد تا به رويدادهاي مربوط به ماوس برسيم.

مشاهده ميکنيد که به رويداد MouseEnter رسيديم. روي جعبه متن کنار اين گزينه کليک کنيد.

در اين قسمت بايد نام زيربرنامه مربوط به اين رويداد را وارد کنيم. عبارت BtEnt را وارد نمائيد.

دکمه Enter صفحه کليد را فشار دهيد.

اکنون در کد رويداد وارد شدن ماوس به کنترل Button قرار داريم. در ادامه يک دستور وارد ميکنيم تا با وارد شدن ماوس به محدوده کنترل Button يک عبارت در کنترل Label نوشته شود.

پس با حرکت ماوس به داخل محدوده Button عبارت Mouse Enter in Button در داخل کنترل Label نمايش داده ميشود.

روي برگه طراحي کليک کنيد.

در اين بخش ميخواهيم با مفهوم کنترل و کنترلهايي که ميتوانيد در يک برنامه از آنها استفاده کنيد آشنا شويم. كنترلها ابزارهايي جهت دريافت, نمايش و انجام عمليات‌ بر روي داده‌ها هستند. كنترلها را مي‌توان در محيط‌هاي برنامه نويسي توليد كرد. در اين بخش به بررسي بعضي از كنترلهاي مشترك در زبانهاي برنامه نويسي مي‌پردازيم. كنترلهايي كه در اين بخش مي‌خواهيم بررسي کنيم همگي در سيستم عامل Windows موجود هستند. در ادامه که به بررسي کنترلهاي مختلف ميپردازيم با مفهوم کنترل نيز بيشتر آشنا ميشويد.

مي‌خواهيم به بررسي چند كنترل مورد استفاده در برنامه‌هاي مختلف تحت Windows بپردازيم. روي دکمه Start كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد پنجرهInternet options باز شده است. در اين پنجره تعداد زيادي كنترل استفاده شده. پنجره Internet options يك فرم يا Window است. در يک  فرم مي‌توان كنترلهاي مختلف قرار داد. اين پنجره نيز مانند پنجره Internet Explorer داراي قسمت Title است که عنوان پنجره در آن نوشته شده.

در پايين قسمت عنوان هفت صفحه وجود دارد كه هر يك از اين صفحات شامل چندين كنترل مي‌باشد. به کنترلي که اين هفت صفحه را اجياد کرده است Tab يا برگه مي‌گويند. کنترل Tab براي صرفه‌جويي در فضاي نمايش کنترل‌ها و همچنين طبقه بندي صفحات مفيد است. اکنون مي‌خواهيم به بررسي کنترل‌هاي برگه General که اکنون در آن قرار داريم بپردازيم.

کنترلي که با فلش قرمز مشخص شده کادرگروهي  يا  Groupbox ناميده مي‌شود اين کنترل داراي قسمتي به نام Title يا عنوان است که در اين مثال برابر عبارت Home Page ميباشد. کاربرد کنترل Groupbox طبقه بندي عناصر صفحه است به اين صورت که کنترل‌هاي ديگر درون اين کنترل قرار مي‌گيرند.  همانطور که مشاهده ميکنيد در اين صفحه سه Groupbox وجود دارد.

در اين صفحه كنترل ديگري كه توسط كادر قرمز نمايش داده شده است جعبه متن يا TextBox نام دارد. از اين كنترل براي دريافت يا نمايش داده‌ها استفاده مي‌شود. در اين TextBox مي‌توانيد متني را تايپ كنيد يا اين متن را به متغيري نسبت دهيد يا محتواي يك فيلد را در آن نمايش دهيد تا كاربر امكان تصحيح آن را داشته باشد. پس به طور کلي وظيفه TextBox دريافت متن از کاربر ميباشد.

كنترل ديگري كه با كادر قرمز مشخص شده است Label نام دارد. از اين كنترل براي نمايش يك نوشته يا متن بر روي فرمها استفاده مي‌شود.

كنترل ديگري كه در اين صفحه وجود دارد دكمه يا Button مي‌باشد. اين كنترل براي اجراي يك فرمان بكار مي‌رود. اگر روي اين كنترل كليك شود دستور مربوط به آن اجرا مي‌گردد.

كنترل ديگري كه در Group box، History ديده مي‌شود، شماره انداز يا NumericUpDown است. اين كنترل ابزاري است كه مقدار اوليه‌‌ ذخيره شده در خود را افزايش يا كاهش مي‌دهد. از دكمه‌اي كه شكل مثلث رو به بالا دارد براي افزايش مقدار و از دكمه‌اي كه شكل مثلث رو به پائين را دارد براي كاهش مقدار استفاده مي‌شود. براي مثال روي دكمه افزايش اين كنترل كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه مقدار داخل اين کنترل از  به  افزايش پيدا كرد. اكنون روي دکمه Colors کليک کنيد. توجه کنيد که دکمه Colors يک کنترل Button ميباشد.

اين پنجره Colors نام دارد در اينجا دو کنترل GroupBox وجود دارد که درون هر کدام تعدادي کنترل است. كنترلي كه با فلش مشخص شده كنترل PictureBox است. وظيفه اين كنترل نمايش يك تصوير مي‌باشد.

کنترلي که با كادر قرمز مشخص شده است 
Check Box يا جعبه چك ناميده مي‌شود. جعبه چك داراي دو حالت فعال و غير فعال است. با كليك كردن روي اين كنترل مي‌توان آنرا بصورت فعال و غير فعال در آورد.

دو کنترلي که با کادر قرمز مشخص شده‌اند Button هستند که غير فعال مي‌باشند بنابراين نمي‌توانند دستوراتي که براي آنها تعريف شده را انجام دهند. براي فعال شدن آنها  روي جعبه چکي که با کادر قرمز مشخص شده کليک کنيد.

همانطور که مشاهده مي‌کنيد هر دو دکمه فعال شدند روي دکمه‌اي که با فلش مشخص شده کليک کنيد.

روي برنامه Internet Explorer کليک کنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد پنجرهInternet Explorer  باز شده است. پنجره Internet Explorer يك Window مي‌باشد. يك Window داراي قسمت Title است كه با كادر قرمز مشخص شده است. در اين قسمت عنوان پنجره نوشته مي‌شود. در Visual Studio  به يک پنجره Form گفته ميشود. هر فرم داراي خصوصيتي ميباشد که ميتوانيد با استفاده از آن عنوان پنجره را تعيين کنيد.

در قسمت مشخص شده توسط كادر قرمز سه دكمه وجود دارد. روي هر يك از آنها كليك كنيد، تا توضيح مربوط به آنرا مشاهده كنيد.
-

Close : از اين دكمه براي بستن پنجره‌ استفاده مي‌شود.
-
	Maximize : اگر روي اين دكمه كليك شود پنجره به حداكثر اندازه خود مي‌رسد. در صورتيكه پنجره در حداكثر اندازه خود باشد كليك بر روي اين دكمه پنجره را به حالت اول بر مي‌گرداند.	
-

Minimize : اگر روي اين دكمه كليک شود ديگر پنجره نمايش داده نميشود و فقط قسمتي که بر روي نوار وظيفه يا Task Bar قرار دارد نمايش داده ميشود.

در قسمت زير كادر Title كه توسط كادر قرمز مشخص شده است منو‌هاي پنجره واقع شده‌اند. براي مثال روي منوي Tools كليك كنيد. تا گزينه‌هاي آن نمايش داده شود.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد هر منو داراي يك يا چند گزينه است كه با کليک بر روي هر يك از اين گزينه‌ها دستوري اجرا ميشود. براي مثال در اين پنجره اگر روي گزينه Internet options کليک کنيد برنامه Internet options اجرا مي‌شود. يعني دستور اين گزينه اجراي برنامه Internet options است. در ابتدا روي گزينه Mail and News كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه اين گزينه خود شامل چندين گزينه ديگر است. به اين گزينه‌ها در اصطلاح زير منو گفته مي‌شود، كه اين زير منوها نيز همانند گزينه‌هاي منو داراي دستوراتي هستند. پس اكنون زير منوي Mail and News اجرا شده است و گزينه‌هاي آن قابل مشاهده هستند. دکمه Escape صفحه کليد را فشار دهيد تا اين منو بسته شود.

روي منوي Tools کليک کنيد.

روي گزينه Internet Options کليک کنيد.
	کنترل بعدي که اکنون مشاهده ميکنيد ColorDialog نام دارد. از اين کنترل براي انتخاب رنگ استفاده مي‌شود.

روي دکمه OK کليک کنيد.

روي دکمه Cancel کليک کنيد.

روي برگه Privacy کليک کنيد.

کنترلي که با کادر قرمز مشخص شده  TrackBar نام دارد اين کنترل داراي يک Slider يا لغزنده است. هنگامي که با ماوس Slider را حرکت دهيد TrackBar فرمان‌هايي صادر مي‌کند و مي‌تواند مقاديري را تنظيم کند.

روي دکمه Import کليک کنيد.

اين پنجره يک کنترل جديد به نام DialogBox يا کادر مکالمه است. اين کنترل کاربر را قادر مي‌سازد تا فايلي را جستجو و انتخاب کند. از اين کنترل براي ذخيره و خواندن فايلها استفاده ميشود.

روي دکمه Cancel کليک کنيد.

روي دکمه Advanced   کليک کنيد.

همانطور که مشاهده مي‌کنيد درون کادر گروهي Cookies يک جعبه چک وجود دارد. روي جعبه چک کليک کنيد.

کنترل‌هايي که با کادر قرمز مشخص شده‌اند RadioButton يا دکمه‌ راديويي مي‌باشند. اگر چند دکمه راديويي در يک صفحه قرار بگيرند بطور همزمان فقط يكي از اين گزينه‌ها مي‌تواند فعال باشد. البته اگر مثل همين پنجره، دکمه‌هاي راديويي را در گروه‌هاي مختلف قرار دهيم، در هر گروه فقط يکي از دکمه‌ها مي‌تواند فعال باشد. براي مثال در گروه First-Party Cookies روي  Block  كليك كنيد. پس انتظار داريم که با کليک بر روي Block گزينه Accept در اين گروه ديگر فعال نباشد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد Block فعال شده است و دو دکمه ديگر غير فعال شده‌اند. توجه کنيد که اين دکمه بر دکمه‌هاي گروه Third-party Cookies تاثيري نمي‌گذارد.

روي دکمه OK کليک کنيد.

اكنون مي‌خواهيم به بررسي كنترلهاي برگه Programs  ‌بپردازيم.روي برگه Programs کليک کنيد.

در اين صفحه كنترلي كه با كادر قرمز مشخص شده است يك ليست باز شونده يا Combo Box مي‌باشد. اين کنترل داراي يک مقدار پيش‌فرض است (Microsoft FrontPage) که اکنون نمايش داده شده است. البته اگر روي اين كنترل كليك كنيد ليستي باز مي‌شود كه مقاديري را نمايش مي‌دهد. از اين كنترل براي انتخاب يك مقدار از ميان چندين مقدار درون ليست استفاده مي‌شود.

براي مثال روي اين Combo box کليک کنيد.

روي گزينه Notepad کليک کنيد.

همانطور که مشاهده مي‌کنيد گزينه Notepad درون Combobox  قرار گرفت .
مانده‌ها
)	رويدادها
)

شما اکنون در پايان اين بخش قرار داريد، براي بازگشت به فهرست اين بخش روي دکمه مشخص شده کليک کنيد.

منوي فرعي New را باز كنيد.

روي گزينه Project كليك كنيد.

مشاهده ميكنيد كه در قسمت مشخص شده با كادر قرمز يك فيلد از نوع Hidden تعريف شده است. كه شامل يك سري مقادير ميباشد. با كمك اين فيلد پنهان، سيستم مقادير ارائه شده از سوي كاربر را به سرور منتقل مي‌كند. در قسمت مشخص شده با فلش نيز تعيين شده است كه گزينه Tulip بايد انتخاب شده باشد. روي دكمه Close كليك كنيد.

تا كنون مثال

روي كنترل Button واقع در جعبه ابزار دابل كليك كنيد.

در ادامه بعضي از خصوصيات عمومي اين دكمه را تغيير مي‌دهيم.

در ادامه در جعبه متن عبارت Eniac را وارد مي‌كنيم.

روي دكمه Text  Numeric? Is كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد پيغام
 The Text is not a number. نمايش داده شده است. روي دكمه OK كليك كنيد.

روي دكمه Close كليك كنيد.

روي دكمه Close پنجره Output كليك كنيد.

مشخص است كه در يك عبارت ميتوانيد از AND، OR و ديگر عملوندهاي بولين استفاده كنيد. براي مثال فرض كنيد كه ميخواهيم زماني كه متغير A برابر  بوده و متغير B برابر رشته "ENIAC" باشد دستورات داخل IF اجرا شوند براي اين كار عبارتي كه بايد وارد كنيم. بصورت
A= AND B="ENIAC"  ميباشد.  ساختار IF…Then…Else قابليت انعطاف زيادي به شما مي‌دهد. دستور ElseIf به برنامه اجازه مي‌دهد تا وقتي كه يك دستور IF…Then نادرست است. شرط دوم بررسي شود. ساده‌ترين ساختار ElseIf بصورت زير مي‌باشد :
 IF    عبارتThen
            [  دستورات ]
ElseIf    عبارتThen
             [ دستورات ]
         Else
             [ دستورات ]
End IF

دستور ElseIf نه تنها سبب كاهش كد مي‌گردد بلكه باعث مي‌شود تا ساختارهاي تصميم‌گيري پيچيده IF…Then ساده‌تر خوانده و دنبال شوند. شما مي‌توانيد از چندين دستور ElseIf در ساختار IF استفاده نماييد.

ساختار IF…Then قادر به اداره چندين موقعيت تصميم‌گيري نميباشد. چنين وضعي زماني پيش مي‌آيد كه نياز داريد تا چندين عمل مختلف را بر اساس مقادير مختلف يك عبارت انجام دهيد. بعنوان مثال تصور كنيد كه مي‌خواهيد اعمالي را بر اساس سن كاربر انجام دهيد. در اينگونه شرايط بايد به تعداد سنهايي كه ممكن است وارد شود از دستور IF استفاده كنيد. براي جلوگيري از اين حجم كد نويسي ويژوال بيسيك داراي ساختار تصميم‌گيري چند شرطي است كه Select Case نام دارد.

ساختار كلي Select Case بصورت زير مي‌باشد:
Select Case عبارت
         Case Is = Value
                   [دستورات  ]
         Case Is = Value
                   [  دستورات]                        
         Case Else
                   [  دستورات]
End Select
در اين ساختار  در ابتدا بررسي ميشود كه عبارت وارد شده برابر مقدار Value ميباشد يا خير در صورتي كه برابر اين مقدار باشد دستورات اجرا ميشوند و از اين ساختار خارج ميشويم. درصورتي كه عبارت برابر Value نباشد با Value مقايسه ميشود و در صورتي كه برابر باشد دستورات اجرا ميشوند. به همين ترتيب ميتوانيد چندين شرط ديگر را نيز وارد كنيم.

Select Case عبارت
         Case Is = Value
                   [دستورات  ]
         Case Is = Value
                   [  دستورات]                        
         Case Else
                   [  دستورات]
End Select
	 در دستور Select Case اگر هيچ كدام از مقادير موجود در دستورات  Case با شرط برابر نباشد دستورات بخش Case Else اجراء مي‌شوند. براي مثال در ساختار فوق در صورتي كه عبارت برابر Value و Value نباشد دستورات اجرا ميشوند. توجه كنيد كه استفاده از بخش Case Else اختياري است و ميتوانيد از اين بخش استفاده نكنيد.  براي بررسي يك مثال منوي File را باز كنيد.

منوي فرعي New را باز كنيد.

روي گزينه Project كليك كنيد.

روي جعبه متن Name دابل كليك كنيد.

در ادامه عبارت Select Case Example را وارد مي‌كنيم.

روي دكمه OK كليك كنيد.

براي ذخيره پروژه قبل روي دكمه Yes كليك كنيد.

در اين پروژه ميخواهيم در يك ليست باز شونده نام چند حيوان را قرار دهيم تا كاربر بتواند حيوان مورد نظر خود را از ليست انتخاب كند  و با كليك بر روي يك دكمه تعداد پاهاي حيوان انتخاب شده توسط كاربر، نمايش داده شود. براي افزودن يك ليست بازشونده به فرم روي كنترل Combo Box واقع در جعبه ابزار دابل كليك كنيد.

در ادامه بعضي از خصوصيات عمومي اين ليست بازشونده را به دلخواه تغيير مي‌دهيم.

روي دكمه Properties  واقع در نوار ابزار كليك كنيد.

روي خصوصيت Items كليك كنيد.

روي دكمه … كنار اين خصوصيت كليك كنيد.

در ادامه چند گزينه به اين ليست اضافه مي‌كنيم.

روي دكمه OK كليك كنيد.

اكنون روي كنترل Button دابل كليك كنيد.

در ادامه بعضي از خصوصيات عمومي اين دكمه را به دلخواه تغيير مي‌دهيم.

اكنون بايد كد رويداد Click بر روي دكمه Show Legs را وارد كنيم. براي اين منظور روي دكمه Show Legs دابل كليك كنيد.

در ادامه كد مربوط به اين دكمه را وارد مي‌كنيم.

در اين ساختار Select Case محتواي ليست بازشونده CboAnimals با مجموعه‌اي از مقادير از پيش تعيين شده در اين ساختار مقايسه مي‌شود. در ابتدا عبارت بخش Select Case كه همان محتواي ليست باز شونده ميباشد با عبارت Bird مقايسه مي‌گردد. اگر برابر باشد، دستور مشخص شده با فلش قرمز اجرا مي‌شود و سپس اجراي برنامه به خط End Select پرش مي‌كند. به همين ترتيب محتواي ليست بازشونده را با تمامي مقادير مقايسه مي‌شود و اگر برابر هيچ كدام از مقادير نبود دستور بعد از Case Else اجراء مي‌گردد. براي مشاهده كامل اين كد روي دكمه Close پنجره Properties كليك كنيد.

يكي از بهترين موارد استفاده از دستور
 Select Case تشخيص فعال بودن دكمه‌هاي راديويي است. وقتي كه يك دكمه راديويي انتخاب مي‌شود خصوصيت Checked آن برابر True مي‌شود. براي مثال ممكن است در يك فرم پنج دكمه راديويي وجود داشته باشد. در اين حالت با استفاده از يك دستور Select Case به سادگي ميتوانيد تشخيص دهيد كه كداميك از گزينه‌ها فعال شده است. روي برگه Form.Vb[Design] كليك كنيد.

براي افزودن يك دكمه راديويي به فرم روي كنترل Radio Button واقع در جعبه ابزار دابل كليك كنيد.

در ادامه  دكمه راديويي ديگر نيز به فرم اضافه ميكنيم و بعضي از خصوصيات عمومي آنها را تغيير مي‌دهيم.

روي كنترل Radio Button دابل كليك كنيد تا وارد كد رويداد Checked  اين كنترل بشويم.

در ادامه كد مربوط به اين دكمه راديويي را وارد مي‌كنيم.

در ادامه بايد اين كد به رويدادهاي
 Checked Changed دو دكمه راديويي ديگر نيز اضافه كنيم. براي اين كار در ادامه كد مورد نظر را انتخاب مي‌كنيم.

منوي Edit را باز كنيد.

روي گزينه Copy كليك كنيد.

وظيفه شئ Connection، ايجاد ارتباط فيزيكي با يك منبع ذخيره‌سازي داده است. اين شئ داراي ويژگي‌هايي است كه امكان دسترسي به فراهم كننده داده، منبع داده، پايگاه داده و رشته اتصال را فراهم مي‌كند.

روي برگه Form.Vb[Design] كليك كنيد.

روي دكمه راديويي Radio Button دابل كليك كنيد.

در كادر مشخص شده در رويداد
 Checked Changed اين دكمه راديويي راست كليك كنيد.

روي گزينه Paste كليك كنيد.

حلقه Do…Loop بدون روش‌هاي خروج يا شرط‌هاي تعريف شده عملاً يك حلقه بي‌پايان است. اغلب مواقع زماني كه شرط خاصي اتفاق بيفتد نياز داريد كه از حلقه خارج شويد. در اين هنگام مي‌توانيد توسط دستور Exit Do از حلقه خارج شويد. مشاهده ميكنيد كه در پايين اين متن حلقه Do…Loop قبل را با دستور Exit Do تكميل كرده‌‌ايم: 
Do
        [ دستورات]
        IF  شرط   Then Exit Do
Loop

در حلقه زير تا زماني كه شرط برابر True ارزيابي شود كد داخل حلقه اجراء مي‌شود. پس مي‌توانيد در داخل ساختار Do…Loop با استفاده از كلمات كليدي While يا Until يك شرط ايجاد كنيد. براي مثال به دستور زير توجه كنيد. در اين دستور تا زماني كه شرط True ارزيابي شود حلقه بكار خود ادامه مي‌دهد. اگر زماني كه حلقه Loop براي بار اول شروع شد, شرط بصورت False ارزيابي شود. كدهاي بين دستورات Do و Loop  حتي يكبار هم اجراء نمي‌شوند.
Do While   شرط
        [ دستورات]
Loop

در اين قسمت مي‌توانيد بجاي كلمه كليدي While از كلمه كليدي Until استفاده كنيد. نحوه عملكرد حلقه Do Until…Loop دقيقاً مخالف حلقه Do While…Loop مي‌باشد. حلقه  Do Until…Loop تا زماني اجرا مي‌شود كه شرط برابر False باشد.
                                                 شرط         Do  Until 
              [ دستورات]
 Loop

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد كد مورد نظر به رويداد دكمه راديويي Radio Button نيز اضافه شده است. روي ليست بازشونده اشياء موجود در اين فرم كليك كنيد.

روي گزينه Radio Button كليك كنيد.

روي ليست بازشونده رويدادها كليك كنيد.

روي گزينه Checked Changed كليك كنيد.

براي هر منبع داده يک  Data Provider مخصوص به آن وجود دارد. در .NET از دو نوع Data Provider مختلف زير ميتوان استفاده کرد. 
•	هر منبع سازگار با OLE DB 
•	Microsoft SQL Server ‍
اين دو فراهم كننده داده، داراي اشياء يكساني هستند، اشياء SQL Server   با واژه SQL و اشياءOLE DB با كلمه OleDb آغاز مي‌شوند.

متدهاي شئ Connection عبارتند از Open و Close که به ترتيب براي باز كردن و بستن ارتباط با پايگاه داده به كار مي‌روند. بقيه متدها نيز براي تغيير دادن پايگاه داده  و مديريت تراكنش‌ها مورد استفاده قرار مي‌گيرند.

مشاهده مي‌كنيد كه نام دكمه در قسمت عنوان فرم نمايش داده شده است. روي Radio Button كليك كنيد.

فصل هشتم : خصوصيات

هر يك از کنترلها داراي خصوصياتي هستند. اين خصوصيات محل قرار گرفتن شيء بر روي فرم و عملكرد آن هنگام اجراي برنامه را تعيين ميکنند. اكنون به بررسي تعدادي از خصوصيات مهم ميخواهيم بپردازيم.

Name : هر شيء داراي نامي است كه در طول برنامه با آن نام شناخته مي‌شود. اين نام در خصوصيت Name ذخيره ميشود.

BackColor : اين خصوصيت رنگ پشت زمينه شيء يا فرم را مشخص مي‌كند.

Text : در اين خصوصيت متن روي فرم يا شيء مورد نظر مشخص مي‌گردد.

Font : از اين خصوصيت براي تعيين نوع قلم, اندازه قلم و رنگ قلم بر روي فرم يا شيء استفاده مي‌شود.

Height : اين گزينه ارتفاع شئ را مشخص مي‌كند.

Width : از اين گزينه براي تعيين پهنا يا عرض شيء استفاده مي‌شود.

در اين قسمت ميتوانيد در قسمتهاي مختلف کامپيوتر خود تغييراتي را اعمال کنيد. گزينه‌اي که از طريق آن مي‌توانيم ‌نرم‌افزارها را حذف نماييم, گزينه Add or remove Programs مي‌باشد. روي گزينه Add or remove Programs دابل کليک نماييد.
 حذف

اکنون پنجره‌اي نمايش داده شده است که تمامي برنامه‌هاي نصب شده بر روي اين کامپيوتر را نشان داده است. اگر بخواهيم برنامه‌اي را uninstall کنيم بايد ابتدا آن برنامه را انتخاب نمائيم.. براي uninstall کردن کامل  Visual Studio .Net بايد تمام نرم‌افزارهاي نصب شده  مربوط به آن را حذف نماييم.

در ادامه مي‌خواهيم در يك تمرين از 
debugger ويژوال استوديو .NET براي اجراي مرحله به مرحله دستور do استفاده كنيم تا بتوانيم اين برنامه را بهتر بررسي كنيم.

در ابتدا بايد مكان‌نما به اولين دستور اين متد كه مشخص شده است برود. در قسمت مشخص شده كليك كنيد.

در نقطه مشخص شده راست كليك كنيد تا يك منو ظاهر شود.

گزينه Run To Curser را انتخاب كنيد.

در جعبه متن بالايي عدد  را تايپ كنيد.

روي دكمه Steps Show كليك كنيد.

Icon : از اين گزينه براي تعيين Icon روي فرم استفاده مي‌شود.

MaximizeBox : اگر اين گزينه در حالت False باشد هنگام اجراي برنامه دكمه Maximize پنجره غير فعال مي‌شود.

MinimizeBox : اگر اين گزينه در حالت False باشد هنگام اجراي برنامه دكمه Minimize پنجره غير فعال مي‌شود.

Movable : اين خصوصيت مشخص مي‌كند كه آيا شيء قابل حركت مي‌باشد يا خير. فرم يا شيء در حالتي قابل حركت است كه مقدار اين خصوصيت برابر با True باشد.

CancelButton : اين خصوصيت مختص به فرم ميباشد و برابر با نام يک دکمه موجود در روي فرم است اگر اين خصوصيت برابر نام يک دکمه باشد با فشردن كليد Esc رويداد کليک بر روي آن دكمه اجرا مي‌‌شود.
.
	AcceptButton : ‌اين خصوصيت نيز مختص به فرم ميباشد و برابر با نام يک دکمه موجود در روي فرم است اگر اين خصوصيت برابر نام يک دکمه باشد با فشردن كليد Enter رويداد کليک بر روي آن دكمه اجرا مي‌‌شود.

TabIndex : از اين گزينه براي ترتيب قرار گرفتن Focus روي اشياء فرم استفاده مي‌‌شود. همانطور که ميدانيد با فشردن کليد TAB ميتوانيد Focus را بر روي کنترلهاي مختلف حرکت دهيد.

Visible : اين خصوصيت داراي دو مقدار True و False است. اگر اين خصوصيت داراي مقدار  False باشد آن شيء هنگام اجراي برنامه ديگر قابل نمايش نيست.

ToolTipText : اگر عبارتي در اين خصوصيت تعيين شود وقتي که ماوس را روي آن شيء قرار ميدهيم مقدار تعيين شده در اين خصوصيت در يك  كادر كوچك زير ماوس نمايش داده مي‌شود.
	روي ميله لغزان کليک کنيد تا بقيه خصوصيات را بررسي کنيم.

توسط خصوصيت Icon ميتوانيد Icon اين فرم را تغيير دهيد. روي ميله لغزان کليک کنيد تا بقيه خصوصيات را بررسي کنيم.

با استفاده از دو خصوصيت MaximizeBox و MinimizeBox ميتوانيد تعيين کنيد که فرم داراي دکمه Maximize و Minimize باشد يا خير. روي خصوصيت MaximizeBox دابل کليک کنيد تا مقدار اين خصوصيت برابر False شود.

مشاهده ميکنيد که دکمه Maximize فرم بصورت کمرنگ شده است که نشان دهنده عدم فعال بودن آن است. مقدار اين خصوصيت نيز برابر False شده است.

با استفاده از خصوصيت Opacity ميتوانيد ميزان شفافيت اين فرم را تعيين کنيد. هرچه عدد وارد شده در اين خصوصيت (درصد) کمتر باشد فرم شفافتر شده و ميتوانيد زير فرم را مشاهده کنيد.

با استفاده از خصوصيت ShowInTaskbar ميتوانيد تعيين کنيد که آيکون اين فرم در Taskbar يا نوار وظيفه نمايش داده شود يا خير.

تا اينجا به بررسي بعضي از خصوصيات مربوط به شئ فرم پرداختيم. روي کنترل Label کليک کنيد.

مشاهده ميکنيد که در پنجره Properties خصوصيات مربوط به کنترل Label نمايش داده شده است.

با استفاده از خصوصيت Text ميتوانيد متن داخل کنترل Label را تغيير دهيد. اکنون مقدار اين خصوصيت برابر متن Label است و اين متن نيز در کنترل نمايش داده شده است. با تغيير اين متن ميتوانيد اين مقدار را تغيير دهيد.

به ياد داريد که در بخش قبل با استفاده از دستور Label.Text متن داخل کنترل label را تغيير داديم. پس با استفاده از کد نويسي نيز ميتوانيم مقدار خصوصيات کنترل را تغيير دهيم. در دستور Label.Text ابتدا نام کنترل سپس يک کاراکتر نقطه و در ادامه نام خصوصيت وارد شده است. به همين ترتيب نيز در زمان اجرا و با استفاده از کد ميتوانيد مقادير خصوصيات را تغيير دهيد.

با استفاده از خصوصيت Forecolor ميتوانيد رنگ متني که داخل کنترل نوشته ميشود را تعيين کنيد.

با استفاده از خصوصيت Image ميتوانيد يک تصوير در پشت متن و در داخل کنترل قرار دهيد. با استفاده از خصوصيت ImageAlign نيز ميتوانيد محل قرار گيري تصوير در کنترل را تعيين کنيد.

روي ميله لغزان کليک کنيد تا بقيه خصوصيات را مشاهده کنيد.

با استفاده از خصوصيت BackColor ميتوانيد رنگ پشت زمينه اين کنترل را تغيير دهيد. توسط گزينه BorderStyle نيز ميتوانيد نوع حاشيه اين کنترل را تعيين کنيد.

با استفاده از خصوصيت Font نيز ميتوانيد نوع قلم بکار رفته در اين کنترل را تغيير دهيد.

دکمه End صفحه کليد را فشار دهيد تا به آخرين خصوصيت برويم.

با استفاده از خصوصيت Location و Size ميتوانيد به ترتيب محل قرار گيري کنترل و ابعاد آن را تعيين کنيد.

روي علامت + کنار خصوصيت Location کليک کنيد.

مشاهده ميکنيد که اين کنترل در موقعيت  و  قرار دارد. اکنون به دو صورت ميتوانيد محل قرار گيري کنترل را تغيير دهيد. ميتوانيد در خصوصيت Location به ترتيب دو عدد مربوط به x و y را اضافه کنيد و بين آنها يک کاراکتر ; اضافه کنيد يا ميتوانيد به صورت مجزا مقدار دو خصوصيت x و y را تعيين کنيد.

روي کنترل Timer کليک کنيد.

دکمه Space صفحه کليد را فشار دهيد.

کاراکتر = صفحه کليد را فشار دهيد.

عدد  را وارد کنيد.

دکمه Enter صفحه کليد را فشار دهيد.

در ادامه دستور Timer.enabled = true را وارد ميکنيم.

پس به اين ترتيب دو خصوصيت Timer را مقدار دهي کرديم تا کنترل Timer هر  ميلي ثانيه رويداد Tick را توليد کند و سپس اين کنترل را فعال کرديم. روي ميله لغزان کليک کنيد تا کد رويداد Tick را وارد کنيم.

در محل مشخص شده کليک کنيد.

در ادامه کدهاي لازم را وارد ميکنيم.

در اين کد ابتدا مقدار متغير a يک واحد افزايش ميابد و برابر يک ميشود و سپس توسط کنترل Label نمايش داده ميشود. اين زير برنامه هر ثانيه يکبار اجرا ميشود. براي مشاهده نحوه اجراي اين برنامه روي دکمه Run کليک کنيد يا دکمه F صفحه کليد را فشار دهيد.

مشاهده ميکنيد که مقدار موجود در کنترل هر ثانيه يک واحد افزايش ميابد. همانطور که به ياد داريد کرسر داخل اين فرم را نيز تغيير داديم ماوس را روي فرم ببريد تا تغيير شکل کرسر را نيز مشاهده کنيد. روي دکمه Close کليک کنيد.

در ادامه ميخواهيم اين کد را در زبان C# بنويسيم. براي اين کار روي دکمه برنامه Visual Studio .Net کليک کنيد.

روي کنترل Timer دابل کليک کنيد.

اکنون در کد رويداد Tick از کنترل Timer قرار داريم. بايد به ابتداي اين کد برويم و يک متغير از نوع int و به نام a تعريف کنيم. دکمه Ctrl+Home را فشار دهيد.

در ادامه کد تعريف متغير را وارد ميکنيم.

مشاهده ميکنيد که کد تعريف متغير a وارد شده است. دوبار دکمه Page Down صفحه کليد را فشار دهيد تا به رويداد Load فرم برسيم و در آنجا خصوصيات کنترل Timer را مقداردهي کنيم.

در ادامه دستورات لازم را وارد ميکنيم.

توسط دستور اول تعيين شده است که هر هزار ميلي ثانيه يعني هر ثانيه يکبار رويداد Tick توليد شود. دستور دوم نيز کنترل Timer را فعال ميکند.

حال بايد دستورات لازم را در رويداد Tick وارد کنيم. دکمه PageDown را فشار دهيد.

حال بايد دستورات افزايش متغير a و قراردهي مقدار آن در کنترل Label را وارد کنيم.

توسط دستور خط اول متغير a يک واحد افزايش ميابد. در خط بعدي توسط a.ToString() مقدار متغير a به يک رشته تبديل ميشود و سپس در خصوصيت Text کنترل Label قرار داده ميشود. براي مشاهده اجراي برنامه دکمه F صفحه کليد را فشار دهيد يا روي Run کليک کنيد.

مشاهده ميکنيد که هر ثانيه يک واحد به محتواي متغير a اضافه شده و در کنترل Label نمايش داده ميشود. روي دکمه Close کليک کنيد.

شما اكنون در پايان اين بخش قرار داريد براي برگشت به فهرست اين بخش بر روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه عنوان فرم به نام دكمه راديويي تغيير پيدا كرده است. روي دكمه Close فرم كليك كنيد.

روي دكمه Close پنجره Output كليك كنيد.

ساختارهاي تصميم‌گيري براي اين منظور استفاده مي‌شوند كه بتوانيد كدي را به صورت انتخابي اجراء كنيد. ولي شما مجبور نيستيد كه براي تغيير مسير اجراي برنامه حتما" از ساختارهاي شرطي استفاده كنيد زيرا ويژوال بيسيك شامل دستوري بنام GoTo مي‌باشد كه با استفاده از آن مي‌توانيد به مكان از پيش تعريف شده‌اي حركت كنيد.

براي پرش به يك مكان خاص در برنامه بايد ابتدا محل پرش را با استفاده از يك برچسب كد تعريف كنيد. برچسب كد شامل يك نام ( عنوان برچسب) و كاراكتر : بعد از نام برچسب مي‌باشد كه در ابتداي خط برنامه نوشته مي‌شود. در ادامه كد جديدي را وارد مي‌كنيم.

در اين برنامه يك متغير از نوع Long Integer با نام lngCounter تعريف شده است. در خط دوم اين زيربرنامه مقدار متغير جديد برابر صفر قرار داده شده است. سپس در خط بعد يك برچسب كد با نام
 IncreamentCounter ايجاد شده است. در ادامه يك واحد به متغير LngCounter اضافه شده است. سپس با استفاده از دستور IF…Then بررسي ميشود كه آيا متغير LngCounter از  بيشتر است يا خير اگر اين شرط برابر درست باشد توسط دستور GoTo اجراي برنامه به بر چسب IncreamentCounter منتقل ميشود و در نتيجه يك حلقه ايجاد مي‌گردد.

شما اكنون در پايان اين بخش هستيد. براي بازگشت به منوي اصلي برنامه روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

در يك محيط   ASP.NET, IIS و ASP مي‌توانند در كنار يكديگر اجرا شوند. در اين حالت فايلهايي كه داراي پسوند aspx هستند توسط ASP.NET پردازش ميشوند و فايلهايي كه داراي پسوند ASP هستند توسط ASP پردازش ميشوند.

HTML از پروتكل HTTP براي ارسال صفحات وب استفاده مي‌كند. هنگامي كه URL صفحه‌اي را در مرورگر خود وارد مي‌كنيد مرورگر يك پيام HTTP به سرور ارسال نموده و صفحه مورد نظر را درخواست مي‌كند اين پيام را Request مي‌نامند. اگر صفحه مورد نظر داراي پسوند *.htmlيا *.htm باشد ، سرور وب فايل صفحه را  از طريق يك پيام HTTP جديد به كامپيوتر شما مي‌فرستد، كه اين پيام Response ناميده مي‌شود. در اين زمان مرورگر شما كدهاي شئ Response را تفسير نموده و در صفحه مانيتور نمايش مي‌دهد.

در يك سند HTML مي‌توانيد از فرم HTML براي دريافت داده از كاربر استفاده كنيد. معمولا" ساير عناصرHTML همانند دكمه‌ها، كادرهاي كنترلي يا جعبه‌هاي متني درون يك فرم HTML قرار مي‌گيرد. اين فرم داراي يك دكمه به نام Submit نيز مي‌باشد. با كليك روي دكمه Submit، مرورگر داده‌هاي كاربر را درون يك پيام Request جمع‌آوري نموده و آن را به سرور مي‌فرستد.

يك پيام HTTP داراي دو قسمت بدنه و  عنوان ميباشد (HTTP Body و HTTP Header) بنابراين مرورگر مي‌تواند داده‌هاي ارائه شده را در دو قسمت قرار دهد. يك راه ديگر نيز اين است كه داده‌ها به بخش URL افزوده شوند اين كار از طريق ارسال به روش get انجام ميشود كه در بخش اول بيان شد. در روش ديگر ( يعني روش Post ) مرورگر داده‌هاي را در قسمت عنوان HTTP ذخيره ميكند.
فصل پنجم

در اين فصل با عملگرهاي انتساب مركب، دستورات حلقه (for,do و while ) آشنا خواهيد شد. درانتها به بررسي اجراي يك متد do و مشاهده تغيير مقدار متغير‌ها مي‌پردازيم.

تا كنون آموختيد كه چگونه با استفاده از عملگر‌هاي رياضي, مقادير جديد ايجاد كنيد. براي مثال دستور زير از عملگر + براي ايجاد يك مقدار كه  واحد از متغير answer بيشتر است, استفاده مي‌كند و مقدار جديد را در كنسول مي‌نويسد.
Console.WriteLine( answer +  );‌

در بخشها قبل ياد گرفتيد كه چگونه از دستورات انتساب براي تغيير مقدار يك متغير استفاده كنيد. دستور زير با استفاده از عملگر انتساب مقدار متغير answer  را برابر عدد  قرار ميدهد.
answer = ;

اگر بخواهيد  واحد به مقدار يك متغير اضافه كنيد, مي‌توانيد عملگر انتساب و عملگر جمع را با هم تركيب كنيد. براي مثال دستور زير مقدار متغير answer را با عدد  جمع ميكند و دوباره در متغير answer قرار ميدهد.
answer = answer + ;
اگر چه اين دستور كار مي‌كند اما شايد هرگز يك برنامه‌نويس باتجربه اينگونه برنامه ننويسد. ويژوال C به شما امكان مي‌دهد با استفاده از عملگر انتساب مركب =+ اين كار را انجام دهيد. يعني:
answer + = ;
در اين دستور مقدار متغير answer با عدد  جمع ميشود و سپس در متغير answer  ذخيره ميگردد.

عملگر =+ يك عملگر جمع مركب است. در جدول زير عملگرهاي مركب ديگري را مشاهده ميكنيد.
T
اين گونه ننويسيد	اين گونه بنويسيد
‌Variable = Variable* number;	Variable *= number;
‌Variable = Variable / number;	Variable /= number;
‌Variable = Variable % number;	Variable %= number;
‌Variable = Variable + number;	Variable += number;
‌Variable = Variable – number;	Variable -= number;

لازم به ذكر است كه عملگرهاي انتساب مركب نيز همان اولويت و خصوصيت انجمني عملگر انتساب را دارند.

عملگر =+, بر روي رشته‌ها نيز كار مي‌كند. اين عملگر, يك رشته را به انتهاي رشته ديگر اضافه مي‌كند. براي مثال مثال زير عبارت Hello John را در كنسول مي‌نويسد.
string name = "John";
string greeting = "Hello ";
greeting + = name;
Console.WriteLine (greeting);
توجه كنيد كه از عملگرهاي انتساب مركب ديگر نمي‌توان بر روي رشته‌ها استفاده كرد.

اگر بخواهيد يك واحد به يك متغير اضافه كنيد, مي‌توانيد از عملگر =+ استفاده كنيد براي مثال دستور زير يك واحد به متغير count اضافه ميكند.
count + = ;
يك برنامه‌نويس با تجربه اينگونه برنامه نمي‌نويسد. در ويژوال C# مي‌توان براي افزودن يك واحد به يك متغير از عملگر ++ استفاده نمود. براي مثال دستور زير يك واحد به متغير count اضافه ميكند.
count ++ ;
در مورد كم كردن نيز از عملگر - - استفاده مي‌شود. مثال:                                                          count -- ;
T
اين گونه ننويسيد	اين گونه بنويسيد
‌Variable = Variable + ;	Variable ++;
‌Variable += ;	Variable ++;
‌Variable = Variable –;	Variable - -;
‌Variable -=;	Variable - -;

بعنوان مثال اين قطعه برنامه مقدار تا را در كنسول مي‌نويسد.
for ( int i= ; i ! =  ; i ++ )
      {
           Console.WriteLine(i);
     }
در اين دستور for ابتدا قسمت int i= اجرا ميشود. توسط اين قسمت يك متغير از نوع عدد صحيح و با مقدار اوليه صفر تعريف ميشود. سپس عبارت بولي i!= بررسي ميشود چون اين عبارت برابر درست ميباشد دستور داخل حلقه for اجرا ميشود و عدد صفر بر روي صفحه نوشته ميشود. حال دوباره به ابتداي حلقه for ميرويم. در اين حالت دستور i++ اجرا ميشود و مقدار متغير  i يك واحد افزايش مي‌يابد. سپس عبارت بولي i!= بررسي ميگردد و يك بار ديگر دستور داخل حلقه اجرا ميشود و عدد يك بر روي صفحه نوشته ميشود. اين حلقه ادامه پيدا ميكند تا زماني كه مقدار متغير i برابر  ميشود، سپس عبارت بولي چك ميگردد و توسط كد داخل حلقه for عدد  نوشته ميشود. در اين زمان مقدار i يك واحد اضافه ميشود و در نتيجه عبارت بولي i!= برابر نادرست ميگردد و برنامه از حلقه for خارج ميگردد.

دستورات while  و for عبارت بولي خود را در ابتداي حلقه تست مي‌كنند. يعني اگر اين عبارت در اولين تست نادرست باشد, بدنه حلقه حتي يك بار هم اجرا نخواهد شد. ولي بعضي مواقع لازم است كدي بنويسيد كه دستور داخل حلقه در آن حداقل يك بار اجرا شود. در اين مواقع, به دستوري احتياج داريد كه عبارت بولي را در پايان حلقه يعني بعد از اينكه دستورات داخل حلقه اجرا شدند, تست كند. با استفاده از دستور do ميتوانيد اين كار را به سادگي انجام دهيد.

خطي كه توسط كادر قرمز مشخص شده است حاوي سه عبارت ميباشد كه توسط كاما از يكديگر جدا شده‌اند. در اين خط در صورتي كه عبارت برابر يكي از سه متن باشد دستور اين قسمت از Case Is اجرا ميشود. براي اجراي برنامه روي دكمه Start كليك كنيد.

روي ليست بازشونده كليك كنيد.

روي گزينه Bird كليك كنيد.

روي دكمه Show Legs كليك كنيد.

اكنون شرط Case Is = "Bird" برابر درست است و دستور مربوط به آن اجرا شده است. روي دكمه OK كليك كنيد.

دوباره روي ليست بازشونده كليك كنيد.

روي گزينه Dog كليك كنيد.

روي دكمه Show Legs كليك كنيد.

اكنون شرط زير برابر درست است و دستور مربوط به آن اجرا شده است.
Case Is = "Horse", "Dog", "Cat"
 روي دكمه OK كليك كنيد.

روي دكمه Close فرم كليك كنيد.

روي دكمه NewConnection كليك كنيد تا  يک Connection جديد به يک فايل در پايگاه داده SQLServer برقرار کنيم.
	 روي جعبه چك Allow Saving Password را كليك كنيد تا رمز عبور ذخيره شود.

روي ليست بازشونده database كليك كنيد تا باز شود.

روي گزينه Nwind کليك كنيد.

براي اطمينان از اتصال به پايگاه داده روي دكمه Test Connection كليك كنيد.

مشاهده ميکنيد که ارتباط برقرار است، روي دكمه OK کليك كنيد.

روي دكمه OK  كليك  كنيد.

روي دكمه Next كليك كنيد.

در اين صفحه بايد نوع دسترسي به Data Adapter را تعيين کنيم. با استفاده از گزينه اول ميتوانيم دستور SQL مورد نظر را وارد کنيم. با استفاده از گزينه دوم يک روال ذخيره شده ايجاد ميکنيم و با استفاده از گزينه سوم نيز از يک روال ذخيره شده استفاده ميکنيم. در اينجا ميخواهيم دستور SQL وارد کنيم پس بايد گزينه اول فعال باشد. روي دکمه Next کليک کنيد.

زماني كه شروع به نوشتن برنامه‌هاي ويژوال بيسيك مي‌كنيد, با مواردي برخورد مي‌كنيد كه احتياج داريد تا دستور يا دستوراتي را به طور مكرر اجراء كنيد. اغلب نياز داريد تا اين دستورات را بدفعات مشخص اجراء كنيد اما ممكن است بخواهيد آنها را تا زماني كه يك شرط برقرار باشد يا تا زماني كه يك شرط اتفاق بيفتد اجراء كنيد.

ويژوال بيسيك داراي ساختارهايي است كه به شما اجازه مي‌دهد تا به راحتي اين نوع حلقه‌هاي تكرار را تعريف و اجراء كنيد. در ويژوال بيسيك سه نوع حلقه با نامهاي For…Next , Do Until…Loop و Do While…Loop وجود دارد.

روي دكمه Close پنجره Output كليك كنيد.

در نوار ابزار Debug, روي دكمه Step Into كليك كنيد. تا Debugger دستور جاري را اجرا كند. بعد از اجراي اين دستور فلش زرد رنگ به اولين دستور در حلقه do مي‌رود.

روي دكمه Step Into كليك كنيد, تا Debugger دستور جاري را اجرا كند.

مشاهده مي‌كنيد كه مقدار digitcode  در پنجره Locals مساوي  مي‌شود. زيرا مقدار عددي كاراكتر صفر برابر  است و مقدار amount % مساوي ميباشد. در نوار ابزار, روي دكمه Step Into كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد مقدار digit در پنجره Locals مساوي ‘’ شده است. اين پنجره مقادير كاراكتري را هم به صورت معادل عددي و هم به صورت نمايش كاراكتري نشان مي‌دهد. توجه داشته باشيد كه در اين پنجره مقدار current مساوي " "  ميباشد. در نوار ابزار, روي دكمهStep Into  كليك كنيد. تا Debugger دستور جاري اجرا شود.

مقدار current در پنجره Locals مساوي "" مي‌شود. در نوار ابزار, روي دكمه Step Into كليك كنيد تا Debugger دستور بعدي را اجرا كند.

اكنون مقدار amount مساوي  است. در نوار ابزار, روي دكمه Step Into كليك كنيد.

مشاهده ميکنيد که نام زيربرنامه در قسمت مشخص شده نوشته شده است. در صورتي که بخواهيد نام اين زير برنامه را تغيير دهيد ميتوانيد در همين قسمت نام آن را ويرايش کنيد.

روي کنترل textBox کليک کنيد.
	اكنون رويداد Load فرم اجراء شده است روي دكمه Close فرم كليك كنيد تا نتيجه اجراي برنامه را مشاهده كنيم.

قبلاً ديد كه دستور break  براي خارج شدن از دستور Switch بكار مي‌رود. از اين دستور براي خارج شدن از بدنه يك ساختار حلقه نيز مي‌توان استفاده كرد. وقتي كه با استفاده از دستور break از بدنه حلقه خارج شويد كنترل برنامه به خط بعد از حلقه ميپرد.

روي روز مشخص شده كليك كنيد.

روي دكمه Compare  كليك كنيد.

متنهاي ظاهر شده جوابهاي درست هستند. روي دكمه Quit  كليك كنيد تا به محيط برنامه‌نويسي ويژوال استوديو .NET برگرديد.

روي دکمه Install Components کليک کنيد.

مشاهده مي‌کنيد که اطلاعاتي در مورد.NET platform نمايش داده شده است. روي دکمه Close برنامه Internet Explorer کليک کنيد.

براي نصب .NET platform سي دي شماره يک را خارج کرده و سي دي شماره پنج (آخرين سي دي) را وارد ميکنيم.

روي دکمه OK کليک کنيد.

براي آنکه فايل Setup را از داخل سي‌دي اجرا کنيم. روي دکمه Start کليک نماييد.

روي گزينهMy Computer کليک کنيد.

بر روي درايو سي‌دي که در اين کامپيوتر درايو h نام دارد راست کليک نماييد.

از منوي باز شده گزينه Open را انتخاب نماييد.

در ساختار حلقه دستور continue  باعث مي‌شود تا كنترل برنامه به ابتداي حلقه برود. براي مثال  كد زير اعداد  تا  را در كنسول مي‌نويسد.
int  i = ;
while (true)
{
    Console.WriteLine (i);
     i ++ ;
     if (i ! = )
          continue ;
     else 
           break ;
}
	اكنون دو جعبه متن و چهار گزينه مربوط به كلمات كليدي را مشاهده مي‌كنيد. گزينه while را از قسمت Keywords انتخاب كنيد.

دستور while  در پنجره Code نمايش داده شده است. اين همان دستور while است كه براي نوشتن اعداد  تا  در كنسول بكار برديم. متني كه توسط اين دستور نوشته مي‌شود, در جعبه متن OutCome نمايش داده شده است. گزينه for را انتخاب كنيد.

اكنون دستور for  در پنجره Code نمايش داده شده است. متني كه توسط اين دستور در كنسول نوشته مي‌شود, در جعبه متن OutCome نمايش داده مي‌شود. روي گزينه do كليك كنيد.

كد مربوط به دستور do  در پنجره Code نشان داده شده است. اين كد حلقه لازم براي نوشتن اعداد 
 تا  را در كنسول پياده مي‌كند. گزينه Continue/Break را انتخاب كنيد.

دستور مربوط به Continue/Break در پنجره Code نمايش داده مي‌شود. اين Code از يك حلقه while و دستورات break و Continue براي نوشتن اعداد  تا  در كنسول استفاده مي‌كند.

روي دكمه Quit كليك كنيد.

در تمريني كه ميخواهيم بررسي كنيم با استفاده از دستور while  محتويات يك فايل سورس خط به خط خوانده ميشود و هر خط در جعبه متن نشان داده ميشود. روي دكمه Open File كليك كنيد تا پنجره Open project باز شود.

روي پوشه پروژه While Statement دابل كليك كنيد.
فصل دوم- كار با متغير‌ها.

–متغير چيست؟

متغيرها مكانهايي از حافظه هستند كه مقدار آنها در يک مكان تعريف شده در حافظه قرار مي‌گيرد. اين مكان از حافظه توسط نام متغير قابل دسترس است. مقدار هر متغير در طول اجراي برنامه, مي‌تواند تغيير كند و در قسمت مشخص شده از حافظه ذخيره ‌شود.
 
	در بعضي از زبانهاي برنامه نويسي در زمان تعريف متغير يك مقدار اوليه به آن متغير اختصاص داده مي‌شود. متغيرها در هر مقداردهي، مقدار قبلي خود را از دست مي‌دهند و مقدار جديدي جايگزين مقدار قبلي آنها مي‌شود. مقداردهي به متغيرها توسط عملگرها صورت مي‌گيرد كه در بحث‌هاي بعدي راجع به آنها توضيح داده مي‌شود.

براي مثال فرض كنيد كه حافظه موجود يك كامپيوتر جهت تخصيص به متغيرها برابر با پنج خانه شكل روبرو باشد.

آدرس	محتويات

حال يك متغير به نام A تعريف مي‌كنيم فرض كنيد كه زبان برنامه نويسي بر اساس الگوريتم خود آدرس  را به اين متغير تخصيص دهد.

حال اگر مقدار متغير A را بخواهيم برابر عدد پنج قرار دهيم مشخصات حافظه به صورت زير مي‌شود. در ادامه مشاهده خواهيد كرد كه با استفاده از دستور A= مي‌توانيم اين كار را انجام دهيم.

آدرس	محتويات

اكنون مي‌خواهيم مقدار اين متغير را افزايش دهيم. براي مثال مي‌خواهيم مقدار اين متغير را با عدد  جمع كنيم و دوباره در همين متغير ذخيره كنيم. دستور A=A+ اين كار را انجام مي‌دهد و مشخصات حافظه بصورت زير مي‌گردد.

-.
آدرس	محتويات

.قواعد نامگذاري متغيرها.	
	بيشتر زبانهاي برنامه نويسي براي نامگذاري متغيرها از قواعد زير  تبعيت مي‌كنند :
•	نام متغير حتماً بايد با حرف آغاز شود.
•	نام متغير مي‌تواند شامل حروف, اعداد و خط زير 
(UnderLine) باشد.
•	وجود فضاي خالي(Space  ) و نقطه گذاري در نام متغير مجاز نمي‌باشد.
•	طول هر نام متغير حداکثر بايد  حرف باشد.
•	نام هيچ متغيري نبايد شامل لغات کليدي زبان برنامه نويسي باشد. براي مثال اگر دستوري به نام for وجود دارد ديگر نمي‌توانيم متغيري به اين نام داشته باشيم ولي متغيري به نامfor مجاز مي‌باشد.

براي نامگذاري متغيرها بايد از نامهاي با معني‌ استفاده كنيم. بعنوان مثال براي متغيري كه مقدار تعداد ثانيه‌ها را در يك ساعت در خود ذخيره مي‌كند از نام secInHour استفاده مي‌شود. در نامگذاري متغيرها بنابر قراردادي كه در زبانهاي برنامه‌نويسي از آن استفاده مي‌شود كلمه اول را با حروف كوچك و حرف اول كلمه دوم و حرف اول كلمات بعدي را با حروف بزرگ مي‌نويسيم. براي مثال در متغير secInHour که مخفف Seconds In Hour است، دو حرف I و H كه متعلق به  كلمه‌هاي دوم و سوم هستند با حروف بزرگ نوشته شده‌اند.

مقاديري كه يك متغير مي‌تواند بپذيرد توسط نوع متغير تعيين مي‌گردد. در جدول زير انواع متغيرها در VB.NET را مشاهده مي‌كنيد.

نوع داده	شرح	اندازه (بيت)	محدوده
Integer	اعداد كامل و بدون اعشار		-+ تا -
long	اعداد كامل و بدون اعشار
(محدوده بزرگتر)		-  + تا  -
Single	اعداد با مميز شناور		 × / ±
Double	اعداد با مميز شناور ولي با دقت مضاعف (دقيق‌تر)		 ×/ ±
Decimal	مقادير پولي		رقم معني‌دار
String	رشته كاراكتري	 بيت براي هر كاراكتر	قابل اعمال نيست
Char	كاراكتر		-+ تا 
Boolean	بولين(true يا false)		True يا false
Byte	بايت		 تا 
Date	براي بيان زمان و تاريخ		// تا //
Object	در زمان اجرا مقدار آن مشخص مي‌شود		-
Short	اعداد غير اعشاري بين           - تا 		- تا

درجدول زير نيز انواع متغيرها و محدوده آنها در C#.NET را مشاهده مي‌كنيد.

-
نوع داده	شرح	اندازه (بيت)	محدوده
int	اعداد كامل و بدون اعشار		-+ تا -
long	اعداد كامل و بدون اعشار
(محدوده بزرگتر)		-  + تا  -
float	اعداد با مميز شناور		 × / ±
double	اعداد با مميز شناور ولي با دقت مضاعف (دقيق‌تر)		 ×/ ±
decimal	مقادير پولي		رقم معني‌دار
string	رشته كاراكتري	 بيت براي هر كاراكتر	قابل اعمال نيست
char	كاراكتر		-+ تا 
bool	بولين(true يا false)		True يا false
byte	بايت		 تا 
object	در زمان اجرا مقدار آن مشخص مي‌شود		-
short	اعداد غير اعشاري بين           - تا 		- تا

نحوه تعريف متغيرها
	همانطور كه گفته شد متغير‌ها محل ذخيره داده‌ها هستند. تمامي داده‌ها داراي نوع ميباشند, به همين دليل قبل از بكارگيري متغيرها بايد نوع آنها مشخص شود. در زبان Visual Basic.NET براي تعريف داده‌ها بصورت زير عمل مي‌كنيم: 
        Dim  price  As Integer                
در اين مثال متغير price از نوع Integer معرفي شده است.

براي تعريف متغير در زبان C#، ابتدا نوع آن, سپس اسم متغير و بعد از آن سمي‌كالن (; ) مي‌آيد.   نوع متغير price در مثال زير از نوع int است توجه کنيد که کلمه int بايد با حروف کوچک نوشته شود.
int price;
براي اطلاع بيشتر در مورد هر يك از اين زبانهاي برنامه نويسي مي‌توانيد به نرم افزار آموزشي آن زبان كه توسط اين شركت (انياك) توليد شده است مراجعه كنيد.
مقدار دهي به متغير
	در زبان VB.NET براي مقدار دهي متغيرها از عملگر =  استفاده مي‌شود.
Dim price as Integer
price = 
در اين مثال ابتدا متغير price از نوع Integer تعريف شده است و سپس مقدار  به آن نسبت داده شده است. براي مقدار‌دهي به متغير در زمان تعريف آن به شکل زير عمل مي‌کنيم:
Dim price as integer =

در زبان C# براي مقدار دهي به متغير در هنگام تعريف آن به صورت زير عمل مي‌کنيم :
   int x , y= ;                  
براي مثال در عبارت بالا دو متغير x و y ازنوع Integer تعريف شده اند. مقدار اوليه متغير x تعيين نشده است ولي مقدار اوليه متغير y برابر پنج است. دستور فوق برابر با دو دستور زير مي‌باشد:
int x;
int y=;
اين كار را بصورت زير نيز مي‌توانيم انجام دهيم:
int x;
int y;
y=;
 ثابت‌ها
	ثابتها نوعي متغير هستند كه در برنامه وجود دارند ولي زمان اجراي برنامه قابل تغيير نيستند. پس زماني كه در ابتداي كار يك ثابت تعريف شد و مقدار‌دهي گرديد، ديگر قابل تغيير نمي‌باشد. براي مثال ميتوانيد يک ثابت به نام pi با مقدار . در ابتداي برنامه تعريف کنيد و در تمام برنامه از آن استفاده کنيد. پس نيازي نيست که هر بار عدد . را وارد نمائيد. در صورتي که از ثابتها استفاده کنيد با مشاهده کد برنامه به سادگي ميتوانيد مفهوم آن را نيز درک کنيد. يک مزيت ديگر ثابتها اين است که فرض کنيد ميخواهيد دقت محاسبات را بالا ببريد و بجاي . از عدد . استفاده کنيد. در اين هنگام فقط خطي که ثابت را مقداردهي ميکند تغيير ميابد. ولي اگر از ثابت استفاده نکنيد بايد تعداد زيادي از خطوط برنامه را تغيير دهيد.

در زبان VB.NET براي تعريف ثابتها از دستور Const   استفاده مي‌شود. الگوي استفاده از اين دستور به شكل زير است :
>مقدار<  = > نوع داده< > As نام ثابت < Const
قطعه کدي که توسط کادر قرمز مشخص شده است ثابت Counter را از نوع Integer و با مقدار  تعريف مي‌کند.‌‌

روي آيکون پروژه C# که با فلش مشخص شده کليک کنيد.

در زبان C# براي تعريف يك ثابت به صورت زير عمل مي‌كنيم: 
> مقدار<  =  > نام ثابت <  > نوع داده <  const
اكنون براي آشنايي بيشتر به کدي که با کادر قرمز مشخص شده توجه كنيد. در اين کد ثابت n از نوع integer و با مقدار  و ثابت count نيز از نوع integer با مقدار  تعريف شده است.

عملگرها
	عملگرها نمادهايي هستند كه اعمال خاصي را انجام مي‌دهند. عملگرها در زبانهاي مختلف برنامه نويسي داراي شكلهاي متفاوت مي‌باشند. عملگرها انواع مختلفي مانند، محاسباتي، رابطه‌اي و منطقي دارند. عملگرهاي محاسباتي عملگرهايي هستند كه اعمال محاسباتي را روي عملوند‌ها انجام مي‌دهند.  در جدول زير تعدادي از عملگرهاي محاسباتي زبانهاي C#  و VB.NET را مشاهده مي‌کنيد.

-
عملگر در vb.net	عملگر درC#.net	مفهوم	مثالvb.net	نتيجه
 ^	وجود ندارد	توان	^	
*	*	ضرب	*	
/	/	تقسيم	/	
+	+	جمع	+	
-	-	تفريق	-	
Mod	%	باقي مانده	Mod	
\	\	تقسيم صحيح	\	
+	+	الحاق رشته	"A" + "B"	"AB"
&		الحاق رشته	"A" & "B"	"AB"
+=	++	افزايش	A+=	A=A+
-=	--	کاهش	A-=	A=A-

عملگرهاي مقايسه‌اي: اين نوع عملگرها ارتباط بين عملوندها را مشخص مي‌كنند. مقدار برگشتي اين عملگرها داراي دو مقدار True و False مي‌باشد. اين عملگرها در جدول زير نمايش داده شده‌اند.

عملگر در VB.net	عملگر در C#	نام	مثال vb.net
>	>	بزرگتر	X  > y
> =	> =	بزرگتر يا مساوي	X >= y
<	<	كوچكتر	X < y
< =	< =	كوچكتر يا مساوي	X <= y
=	==	مساوي (شرطي)	X = y
<>	!=	نامساوي	X <> y

عملگرهاي منطقي : اين نوع عملگرها بر روي عبارات منطقي عمل مي‌كنند. زبانهاي VB.net و C# نادرستي را با مقدار صفر و درستي را با مقدار - مشخص مي‌كند. اين نوع عملگرها در جدول زير نمايش داده شده‌اند.

-
عملگر در VB.net	عملگر در C#	نام	مثال
And	&	و      ( And )	(X > y)And  (m < p)
OR	|	يا        (Or)	(X > y)OR  (m < p)
Not	!	نقيض (Not)	Not (X=Y)
Xor	^	ياي انحصاري	(X > y) Xor  (m < p)
آرايه‌ها
	آرايه به گروهي از متغيرهاي همنوع گفته مي‌شود كه همگي تحت يك نام در كنار هم قرار گرفته‌اند. هر يك از عناصر آرايه با يك عدد كه شاخص يا Index ناميده مي‌شود، مشخص مي‌گردد.

آرايه‌ها همانند متغيرها با توجه به نوع مورد نظر تعريف مي‌شوند. تنها تفاوت آرايه‌ها با متغيرها وجود شاخص است. توجه كنيد كه در بعضي از زبانها يك آرايه  عنصري از صفر تا  شماره گذاري مي‌شود ولي در بعضي از زبانها نيز از يك تا  شماره گذاري ميشود.

براي تعريف آرايه در زبان VB.NET همانطور که توسط کادر قرمز مشخص شده است، مانند تعريف متغيرهاي معمولي نام و نوع آرايه را مي‌نويسيم. سپس عناصر آرايه را مشخص مي‌کنيم. در اينجا آرايهMyArray،  عنصر دارد مقادير عناصر را نيز مشخص کرديم. توجه داشته باشيد که آرايه‌ها در VB.NET از صفر شروع مي‌شوند. مثلاً در اينجا عنصر شماره   آرايه MyArray مقدار   را ذخيره کرده است.

در اين مثال ابتدا متغيري به نام i تعريف کرديم سپس مقدار صفر را به عنوان مقدار اوليه به آن نسبت داديم. خط بعدي به اين معناست که زماني که دکمه btnNext کليک شد، همانطور که قبلاً شرح داديم آرايه‌اي از نوع String تعريف مي‌شود و مقادير اوليه نيز به آنها داده ميشود. خط بعدي عبارت Me به فرم کنوني برنامه اشاره دارد. بنابراين عبارت Me.txtShow.text به خصوصيت Text جعبه‌متن txtShow واقع در همين فرم اشاره دارد. عبارت MyArray(i) عنصر I ام MyArray را مشخص مي‌کند. پس اين خط برنامه عنصر i ام آرايه را در جعبه‌متن نمايش مي‌دهد. در خط بعدي نيز i را يک واحد افزايش داديم يعني i به عنصر بعدي آرايه اشاره مي‌کند

اولين بار که دکمه btnNext را کليک کنيد چون مقدار i برابر صفر است عنصر صفر آرايه در جعبه متن txtShow نمايش داده مي‌شود از اين به بعد هر بار که روي دکمه btnNext کليک کنيد، i يک واحد افزايش مي‌يابد و عناصر بعدي آرايه، به ترتيب نمايش داده مي‌شوند.

براي اجراي برنامه دکمه F را فشار دهيد.

روي دکمه Next کليک کنيد

همانطور که مشاهده کرديد عنصر شماره صفر آرايه در جعبه متن نمايش داده شد. دوباره روي Next کليک کنيد.

همانطور که مشاهده مي‌کنيد عنصر بعدي آرايه در جعبه متن نمايش داده شد.

براي مشاهده اين برنامه در زبان C#، روي آيکون برنامه C# کليک کنيد.

اکنون همان برنامه را به زبان C# مشاهده ميکنيد. کارکرد اين برنامه نيز مانند برنامه قبلي ميباشد.

در اين بخش ميخواهيم به صورت مختصر با بعضي از ويژگيهاي ASP.NET آشنا شويم. براي اطلاعات بيشتر به نرم افزار آموزش ASP.NET اين شرکت مراجعه کنيد. در اين بخش ميخواهيم به بررسي مطالب زير بپردازيم.
•	خصوصيات كنترلهاي سرويس دهنده ASP.NET
•	پردازش سمت سرويس‌دهنده در ASP.NET 
•	كد نويسي در محيط Visual Studio .Net به جاي كد نويسي در فايل

در نسخه قبلي ASP براي ايجاد ارتباط ميان صفحات وب بايد دائماً بين HTML و ASP در حركت باشيد. در واقع يك صفحه ASP به تنهايي و بدون كدهاي Java ,JavaScript يا CSS به حد كافي پويا نيست.

در ASP .NET با استفاده از كنترلهاي سرور همه چيز تغيير ميكند. شما مي‌توانيد با استفاده از كنترلهاي سرور ASP مقادير را بلادرنگ اعتبار سنجي كنيد و صفحات وبي ايجاد كنيد كه بتواند درصورت ناديده گرفته شدن يك فيلد ضروري ايجاد خطا كنند يا مي‌توانيد بدون اينكه كاربر مجبور باشد صفحه ديگري را باز كند به طريقي كاملاً پويا داده‌اي بر روي صفحه وب جايگزين كنيد. با بكار گيري ASP.NET تمامي اين موارد و قابليت‌هايي فراتر از آن‌ها امكان‌پذير خواهد بود. در صورتي كه در نسخه‌هاي قديمي چنين كارهاي با استفاده از JavaScript در كنار كدهاي ASP قابل انجام بود.

هنگامي كه يك فرم وب ASP.NET را ميسازيد مي‌توانيد از كنترلهاي مختلفي استفاده كنيد كه در ادامه به بررسي آنها مي‌پردازيم.
•	كنترلهاي سرور HTML
•	كنترلهاي سرور وب
•	كنترلهاي تاييد اعتبار ( بخش بعدي)
•	كنترلهاي سفارشي ( ؟؟؟ )

كنترلهاي سرور HTML در سمت سرور اداره ميشوند. قبل از ارسال فرم به كاربر، پردازشگر ASP كنترلهاي سرور HTML را به عناصر معادل در HTML تبديل مي‌كند. اين كنترلها در فضاي نام System.Web.UI.HtmlControls قرار دارند. اين كنترلها به همان صورتي كه در زبان HTML تعريف ميشوند، تعريف ميگردند ولي خصوصيت Runat آنها را برابر مقدار server ميدهيم.

كنترلهاي سرور وب نسل جديد كنترلهايي هستند كه توسط مايكروسافت ايجاد شده‌اند. در يك فايل HTML يا فايل aspx. (فايل كد ASP.NET)، اين كنترلها معمولاً با پسوندasp: فراخواني مي‌شوند. به عنوان مثال به صورت asp:Label ,asp:Button يا asp:TextBox .

علاوه بر كنترلهاي  كه در يك صفحه فرم HTML قرار ميگيرند، تعداد زيادي كنترل مانند كنترل calender نيز وجود دارند كه در زمان پردازش فايل ASP به كنترلهاي استاندارد و معادل آنها در HTML تبديل مي‌شوند. اين كنترلها نيز در فضاي نام System.Web.UI.HtmlControls قرار دارند.

از كنترلهاي تاييد اعتبار براي بررسي اتوماتيك درست بودن ورودي‌هاي كاربر فراهم مي‌كنند. اين كنترلها نيز در فضاي نام System.Web.UI.HtmlControls قرار دارند. در بخشهاي آينده به بررسي اين نوع كنترلها خواهيم پرداخت.

شما مي‌توانيد با توسعه يكي يا گروهي از كنترلهاي موجود  كنترلهاي سرور جديدي كه داراي قابليتهاي بيشتري ميباشند ايجاد كنيد. دو نوع كنترل اختصاصي به نامهاي Web User Controls و Web Custom Controls وجود دارند كه در ادامه آنها را بررسي ميكنيم.

كنترلهاي  Web User Controls را مي‌توان به سادگي ايجاد نمود و در فايلهايي تحت عنوان aspx. ذخيره كرد. كنترلهاي Web Custom Controls به اطلاعات زيادي درباره برنامه‌نويسي شي‌گرا و Common Laguage runtime(CLR) نياز دارند. اين كنترلها به صورت كامپايل شده در اسمبلي‌ها ذخيره مي‌شوند
	شما اكنون در پايان اين بخش قرار داريد براي برگشت به فهرست اين بخش بر روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

روي پروژه دابل كليك كنيد تا اجرا شود.

براي اجراي برنامه دكمه F را فشار دهيد.

روي گزينه Start Without Debugging كليك كنيد.

روي گزينه Open File  كليك كنيد تا پنجره Open باز شود.

در ادامه مي‌خواهيم به آدرس
C:\ C# \  \ Whilestatement
برويم روي ليست بازشونده كليك كنيد, تا درايو را انتخاب كنيم.

روي درايو C كليك كنيد.

روي پوشه  C#  دابل كليك كنيد.

روي  دابل كليك كنيد.

روي پوشه Whilestatement دابل كليك كنيد.

روي فايل Form.cs  كليك كنيد.

روي دكمه Open كليك كنيد.

اسم فايل Form.cs  در جعبه متن كوچك نمايش داده مي‌شود, ولي محتويات اين فايل در جعبه متن بزرگ نمايش داده نمي‌شود. ( زيرا كد لازم براي خواندن محتويات فايل و نمايش آن هنوز نوشته نشده است. )

روي دكمه Close  كليك كنيد تا به محيط برنامه‌نويسي ويژوال استوديو .NET بازگرديد و كد مورد نظر را وارد كنيم.

روي Form.cs  كليك كنيد.

روي دكمه View Code كليك كنيد.

روي دكمه Close  پنجره Output كليك كنيد.

در ادامه مي‌خواهيم متد 
File Ok_openDialog را مورد بررسي قرار دهيم. روي ميله لغزان كليك كنيد, تا به اين متد برسيم.

دوباره روي ميله لغزان كليك كنيد.

اكنون اين متد را مشاهده مي‌كنيد، بدنه اين متد با استفاده از كادر قرمز مشخص شده است.

خط اول يك متغير از نوع string به نام
 fullpathname تعريف مي‌كند و آن را برابر خصوصيت FileName شئ openFileDialog قرار ميدهد. دستور بعدي full pathname را با اسم كامل (شامل پوشه) فايل انتخاب شده در پنجره File مقداردهي اوليه مي‌كند.

توسط دستور دوم يك متغير از نوع FileInfo  به نام Src تعريف مي‌شود و متغير تعريف شده با يك شئ  كه نماينده فايل انتخاب شده, در پنجره File است, مقداردهي اوليه مي‌گردد.
( توجه كنيد كهFileInfo يك كلاس در .NET Framework است كه امكان كار با فايلها را فراهم مي‌كند.)

دستور سوم خصوصيت Text كنترل File name را برابر خصوصيت Name متغير Src قرار ميدهد. خصوصيت Name متغير src اسم فايل انتخاب شده در پنجره File را بدون اسم پوشه در خود نگه مي‌دارد. اين انتساب باعث مي‌شود كه اسم فايل در يك component به نام FileName روي فرم ظاهر شود.
	خط چهارم يك توضيح كه برنامه نويس براي خود وارد ميكند را نمايش ميدهد. دستوارتي كه بين دو كاراكتر /* و */ قرار ميگريند صرفا" جنبه توضيحات دارند و C# آنها را بررسي يا اجرا نميكند. براي راحتي كار ميتوانيد در ابتداي خط يا وسط خط دو كاراكتر // را وارد نماييد و سپس توضيحات خود را اضافه كنيد. در چنين شرايط C# تمامي متن بعد از دو كاراكتر // تا آخر خط را ناديده ميگيرد.

در ادامه به جاي توضيح
 add while loop here*/ */ دستورات زير را جايگزين مي‌كنيم.
source.Text = "";
TextReader  reader  =  src.OpenText ( );
string line ;
while (( line = reader.ReadLine( ) ) ! = null )
{
   source.Text + = line + "\n";
}
reader.Close( );

دستور اول كه توسط فلش مشخص شده است. خصوصيت Text مربوط به يك جعبه متن به نام source را تهي مي‌كند. يعني متن داخل جعبه متن خالي ميگردد.

منوي فرعي All Programs  را باز كنيد.

منوي فرعي Microsoft Visual Studio .NET را باز كنيد.

روي گزينه Microsoft Visual Studio.NET كليك كنيد.

همانطور كه مشاهده مي‌كنيد برنامه Visual Studio .Net اجرا شده است. اين صفحه چهارچوب اصلي يا Framework نرم‌افزار Microsoft Visual Studio .NET مي‌باشد. در اين پنجره تعيين مي‌كنيد كه با كداميك از نرم‌افزارهاي موجود در اين بسته نرم‌افزاري مي‌خواهيد كار كنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه اين صفحه داراي دو برگه مي‌باشد. در برگه Projects، پروژه‌هايي كه قبلاً مورد استفاده بوده‌اند نمايش داده مي‌شوند. در قسمت پايين اين پنجره كه توسط كادر آبي مشخص شده است دو دكمه وجود دارد. از دكمه Open Projects براي باز كردن پروژه‌هاي از قبل ايجاد شده استفاده مي‌شود. دكمه ديگري كه در اين قسمت قرار دارد دكمه New Projects مي‌باشد كه از آن جهت ايجاد يك پروژه جديد استفاده مي‌كنيم. در قسمتFind Samples  مي‌توانيد برنامه‌هاي نمونه را مشاهده كنيد. اكنون مي‌خواهيم يك پروژه جديد
 ايجاد كنيم. روي دکمه New Project کليک کنيد.

همانطور که مشاهد مي‌کنيد پنجره New Project باز شده  و داراي دو قسمت ميباشد. با استفاده ازProject Types ميتوانيد زباني که مي‌خواهيد با آن برنامه نويسي  کنيد را تعيين نمائيد. روي Visual C# Projects  کليک کنيد.

کادر Templates  نوع برنامه و پروژه را مشخص مي‌کند. مثلاً اگر بخواهيد يک برنامه تحت ويندوز بنويسيد از Windows Application استفاده مي‌کنيد يا اگر بخواهيد يک برنامه تحت وب بنويسيدASP.NET Web Application را انتخاب مي‌کنيد. اکنون مي‌خواهيم يک پروژه تحت ويندوز با زبان Visual Basic بسازيم. روي Visual Basic Project که با فلش مشخص شده کليک کنيد.

روي آيکون Windows Application دابل کليک کنيد. تا يک پروژه تحت Windows و به زبان Visual Basic .NET ايجاد شود.
x
	توسط دستور مشخص شده با فلش يك متغير از نوع Text Reader  به نام reader تعريف مي‌شود.
(Textreader يك كلاس در .NET Framework است كه مي‌توانيد از اين كلاس براي خواندن كاراكترها از منابعي مانند فايل‌ها استفاده كنيد). پس توسط اين دستور يك متغير به نام reader از نوع TextReader تعريف ميشود و سپس با شئ, Text Reader برگردانده شده از متد src.OpenText مقداردهي اوليه مي‌گردد.

دستور سوم يك متغير از نوع string  به نام line تعريف مي‌كند. ميخواهيم وقتي كه reader يك خط از فايل را خواند, اين متغير متن آن خط را در خود نگه ‌دارد.

دستور چهارم يك حلقه while است:
while (  ( line = reader.ReadLine( ) ) ! = null  )
{
    // …
}

اکنون با موفقيت عمل حذف فايلهاي .NET framework انجام شده است. روي دکمه OK کليک کنيد.

حال نوبت به unistall کردن برنامه Visual Studio .NET است. براي اين منظور روي گزينه Microsoft Visual Studio.NET  کليک نماييد.

روي دکمه Change/Remove کليک کنيد.

روي گزينه دوم (Visual Studio .NET) کليک نماييد.
 نداريم

اکنون مدت زماني طول ميکشد تا برنامه uninstall بررسي کند که چه مواردي بر روي اين کامپيوتر نصب شده است.
 
	توسط گزينه اول اين صفحه ميتوانيد موارد ديگري که در هنگام نصب انتخاب نکرديد را انتخاب کنيد يا چند مورد خاص را حذف کنيد. براي مثال در صورتي که Crystal Report را نصب نکرده باشيد ميتوانيد در اين قسمت Crystal Report را به برنامه‌هاي نصب شده اضافه کنيد يا اگر بخواهيد براي مثال Crystal Report نصب شده را حذف کنيد نيز از اين گزينه استفاده ميشود.

توسط گزينه دوم دوباره تمامي برنامه نصب شده يک بار ديگر نصب ميشود تا در صورتي که فايلي پاک شده يا محتواي فايلي تغيير کرده باشد دوباره کپي شود. توسط گزينه سوم نيز برنامه تمامي فايلها را پاک ميکند. روي گزينهUninstall Microsoft Visual Studio.NET Professiional   کليک نماييد.

روي دکمه Ok کليک کنيد.

حال مدت زماني طول ميکشد تا برنامه Uninstall فايلهاي برنامه را حذف کند.
 نداريم.

اکنون عمل uninstall شدن برنامه به پايان رسيده است و در گوشه پايين صفحه و سمت راست يگ گزينه Done ظاهر شده است.  روي گزينه Done کليک کنيد.

مشاهده ميکنيد که تمامي برنامه‌هاي مربوط به Visual Studio .NET از اين کامپيوتر حذف شده است. براي خروج از پنجره Add or Remove Programs روي دکمه Close کليک نماييد.

براي بستن پنجره Control Panel روي دکمه Close کليک نماييد.

شما اكنون در پايان اين بخش قرار داريد. براي بازگشت به فهرست اين بخش روي دكمه مشخص شده كليك كنيد.

توسط خط مشخص شده متن current و كاراكترهاي كد Enter به انتهاي متن جعبه متن steps اضافه ميشود.

دستور آخر حلقه do خارج قسمت تقسيم amount بر را در متغير amount ذخيره مي‌كند. توجه داشته باشيد كه در هر تكرار دستور do, بايد آخرين رقم از متغير amount حذف شود و به ابتداي رشته Current اضافه شود.

روي دكمه Open File  كليك كنيد تا پنجره Open باز شود.

روي فايل Form.cs  كليك كنيد تا انتخاب شود.

روي دكمه Open كليك كنيد تا محتويات فايل انتخاب شده در جعبه متن نمايش داده ‌شود.

مشاهده مي‌كنيد كه كدهاي داخل فايل form.cs  در جعبه متن پايين ظاهر شده‌اند. براي مشاهده متد OpenFileDialog_Fileok در اين جعبه متن روي ميله لغزان كليك كنيد.

روي ميله لغزان دابل كليك كنيد.

روي ميله لغزان كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه اين متد شامل همان دستور whileي ميباشد كه اضافه كرديم. روي دكمه Close كليك كنيد.

در ادامه تمريني را مي‌خواهيم بررسي كنيم. در اين تمرين از يك دستور do  براي تبديل يك عدد به نمايش رشته‌اي آن استفاده مي‌شود. براي باز كردن پروژه روي دكمه Open File كليك كنيد.

روي پوشه پروژه doStatement دابل كليك كنيد.

روي پروژه مشخص شده دابل كليك كنيد.

منوي Debug  را باز كنيد.

روي گزينه Start Without Debugging  كليك كنيد.

عبارت  را تايپ كنيد.

روي دكمه Show Steps كليك كنيد.

مشاهده مي‌كنيد كه جعبه متن پاييني مراحل لازم براي ايجاد رشته‌  را نشان مي‌دهد.

روي دكمه Close كليك كنيد.

براي مشاهده پنجره كد روي Form.cs كليك كنيد.

روي دكمه ViewCode  كليك كنيد.

روي دكمه Close  پنجره Output كليك كنيد.

در ادامه مي‌خواهيم متد ShowSteps_Click را بررسي كنيم. روي ميله لغزان كليك كنيد.

روي ميله لغزان كليك كنيد.

اكنون متد مورد نظر را مشاهده مي‌كنيد. دستورات اين متد با كادر قرمز مشخص شده است.

دستور اول متد كه توسط فلش مشخص شده است رشته وارد شده در خصوصيت Text متعلق به يك جعبه متن به نام Number را با استفاده از متد parse در System.Int به يك عدد صحيح تبديل مي‌كند.

دستور دوم خصوصيت Text  متعلق به يك جعبه متن به نام Steps را برابر تهي قرار ميدهد.

دستور سوم يك متغير از نوع string  به نام Current را تعريف مي‌كند و آن را برابر رشته تهي قرار ميدهد.

قسمت مشخص شده با كادر قرمز بدنه دستور do ميباشد. تا وقتي كه عبارت بولي(amount !=) برابر true باشد, بدنه دستور do اجرا ميشود. توجه داشته باشيد كه دستوارت داخل بدنه حداقل يك بار بايد اجرا شوند و اين تكرار لازم است, زيرا حتي عدد  يك رقم دارد.

دستور اول در حلقه do  يك متغير از نوع int به نام digitcode را تعريف مي‌كند و آن را با عبارت ‘’ + amount % مقداردهي مي‌كند.

مقدار ‘’ براي نمايش كاراكتر صفر مورد استفاده قرار مي‌گيرد. مقدار amount %  باقيمانده تقسيم amount بر است.

دستور دوم حلقه do  يك متغير از نوع char به نام digit را تعريف مي‌كند و آن را با نتيجه فراخواني متد Convert.Tochar(digitCode) مقداردهي مي‌كند.

دستور سوم حلقه do , digit را كه قبلاً محاسبه شده است, به ابتداي رشته current اضافه مي‌كند. توجه داشته باشيد كه نمي‌توان به جاي اين دستور از current + = digit استفاده كرد, زيرا اين دستور معال عبارت cu